Josué 9
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NTLH
1 Yurudɛn naakiri mangɛe, Xitikae, Amorikae, Kanaankae, Perisikae, Hiwikae, nun Yebusukae xa mangɛ, e to yi gere xa fe mɛ, naxan nabaxi Sefela bɔxi geyae fari, Baa Xungbe dɛ ra, Liban geyae sɛɛti ma,
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 e naxa e malan, e lanyi xiri e tagi alako e xa Yosuwe nun Isirayila ɲama gere.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Gabayonkae to a mɛ, Yosuwe naxan nabaxi Yeriko nun Ayi ra,
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 e naxa yanfanteya maxiri. E naxa siga a xɔn, bɛki kobie nun wɛni sase ibɔɔxie dɔxɔxi e xa sofalee fari.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 E naxa sankiri fori ɲɔnxi madɛgɛxie so e sanyi, e donma kobi ɲɔnxie ragoro e ma. E naxa taami xuntunyi xaraxie sa e xa kote kui.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 E to Yosuwe li yonkinde kui Giligali, e naxa a fala a tan nun Isirayilakae bɛ, «Muxu sa kelixi bɔxi makuye nɛ yi ki, alako won xa saatɛ xiri.»
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Isirayilakae naxa a fala e bɛ, «Won nɔma saatɛ xiride di? Xa a sa li wo kelixi yi bɔxi nan ma, a mu lanma saatɛ xa lu won tagi.»
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 E naxa Yosuwe yaabi, «I xa konyie nan lanxi muxu ma.» Yosuwe naxa e maxɔrin, «Nde na wo tan na? Wo kelixi minden?»
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 E naxa Yosuwe yaabi, «I xa konyie kelixi bɔxi makuye nan ma i Marigi Alatala xili xa fe ra, barima muxu bara a xa fe ifalɛ mɛ, a naxan nabaxi Misira,
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 a nun a fe naxan birin nabaxi Amorikae xa mangɛ firinyie ra Yurudɛn naakiri ma, Xɛsibɔn mangɛ Sixɔn, nun Basan mangɛ Ogo, naxan nu sabatixi Asataroti.»
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 «Muxu xa forie nun bɔxi mixi birin a falaxi nɛ muxu bɛ, ‹Wo wo fandɛ tongo wo naxan donma kira xɔn ma. Wo xa siga Isirayilakae ralan, wo xa a fala e bɛ wo xa konyie nan muxu ra.› Yakɔsi, won xa saatɛ tongo won boore bɛ.
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Wo bara muxu xa taamie to? Muxu to keli muxu xɔnyi, taami fanyi na nu a ra, kɔnɔ yakɔsi a birin bara xara.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Muxu xa wɛni sase nɛɛnɛe nu rafexi wɛni fanyi ra, kɔnɔ yakɔsi na birin bara ɲɔn, wɛni sasee bara bɔɔ. Wo muxu xa donmae mato, a nun muxu xa sankirie. E birin bara kana yi kira xa makuye bɛ.»
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Isirayilakae naxa na birin mato, kɔnɔ e mu Alatala maxɔrin xa a findixi nɔndi nan na.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Na kui Yosuwe naxa lanyi xiri e tagi e xa simaya makantafe ra. Marakali naxa lu e tagi.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Xi saxan to dangi na saatɛ xirife ra, Isirayilakae naxa a kolon a e dɔxɔbooree nan lanxi e ma.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Na lɔxɔɛ Isirayilakae naxa siga, e sa so e xa taae kui, naxan findixi Gabayon, Kefira, Beeroti, nun Kiriyati Yeyarimi.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Isirayilakae mu e faxa saatɛ xa fe ma, bɔxi yareratie naxan tongo Gabayonkae bɛ Isirayila Marigi Alatala xili ra, kɔnɔ ɲama birin naxa xurutuxurutu e xa yareratie ma.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Mangɛe naxa a fala ɲama bɛ, «Muxu tan nan muxu kalixi e bɛ Isirayila Marigi Alatala xili ra. Won mu nɔma won bɛlɛxɛ dinde e ra.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Yakɔsi won e xa fe suxuma yi ki nɛ. Won e luma e si nan na alako won naxa Alatala raxɔnɔ marakali kanafe ra.
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Won naxa e faxa, kɔnɔ won xa e rawali wuri sɛgɛfe nun ye bafe ra ɲama birin bɛ.» Na kui Isirayila yareratie xa saatɛ mu kanama.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Yosuwe naxa e xili, a wɔyɛn e bɛ, «Munfe ra wo muxu yanfaxi, wo a fala muxu bɛ, a wo sabatixi yire makuye nɛ, a fa sa a li, wo sabatixi muxu sɛɛti nan ma?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Na kui wo bara dankɛ sɔtɔ, wo bara findi muxu xa konyie ra. Wuri sɛgɛfe nun ye bafe wali luma wo tan nan xun ma muxu Marigi Ala xa ɲama bɛ abadan.»
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 E naxa Yosuwe yaabi, «Muxu bara a mɛ, i Marigi Alatala a fala nɛ a xa konyi Munsa bɛ, a xa yi bɔxi birin so wo yi ra, a xa bekae sɔntɔ wo ya xɔri. Wo xa fa bara gaaxui gbegbe lu muxu ma muxu nii xa fe ra. Na nan a toxi muxu bara wo yanfa.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Yakɔsi, muxu na wo sago. Wo xa muxu xa fe raba alɔ wo wama a xɔn ma ki naxɛ tinxinyi kui.»
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Yosuwe naxa na tinxinyi raba, a mu a lu Isirayilakae xa e faxa.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Na lɔxɔɛ a naxa wuri sɛgɛfe nun ye bafe wali dɔxɔ e xun ma Isirayila ɲama birin bɛ, a nun Alatala xa sɛrɛxɛbade bɛ, naxan na Alatala xa yire sugandixi. Han to Gabayonkae na na wali kui.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.