Jonas 4
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Na fe mu nu rafanxi Annabi Yunusa ma fefe ma, a fa xɔnɔ.
1 Jonas ficou profundamente indignado com isso e, muito irritado,
2 A naxa a fala Alatala bɛ, «Alatala, n mu nu yi fe xa falama n to nu na n xɔnyi tɛmui naxɛ? N na n gi yi nan ma sigafe ra Tarasisi, barima n nu a kolon Ala nan i ra, naxan hinnɛ nun kinikini masenma mixie bɛ, naxan mu xɔnɔma mafuren, naxan xa xanunteya gbo, naxan gbilenma a xa natɛ tongoxi fɔxɔ ra, a gbaloe lu na a nu wama naxan nabafe.
2 dirigiu ao Senhor esta prece: Ah, Senhor, era bem isto que eu dizia quando estava ainda na minha terra! É por isso que eu tentei esquivar-me, fugindo para Társis, porque sabia que sois um Deus clemente e misericordioso, de coração grande, de muita benignidade e compaixão pelos nossos males.
3 Yakɔsi Alatala, n nii tongo, barima n faxaxi nan fisa n baloxi bɛ.»
3 Agora, Senhor, toma a minha alma, porque me é melhor a morte que a vida.
4 Alatala naxa a maxɔrin, «A lanma i xa xɔnɔ yi fe ma yi ki nɛ?»
4 O Senhor respondeu-lhe: {Julgas que} tens razão para te afligires assim?
5 Annabi Yunusa naxa mini taa fari ma, a sa dɔxɔ taa sogetede mabiri leele bun ma, a naxan yailan a yɛtɛ bɛ. A nu wama a tofe nɛ fe naxan fama rabade Ninewe ra.
5 Então saiu Jonas da cidade e fixou-se a oriente da mesma cidade. Fez uma cabana para si e lá permaneceu, à sombra, esperando para ver o que aconteceria à cidade.
6 Alatala naxa wuri bili nde rabula a a ti Yunusa xun ma, alako a niini xa ti a xun, a naxa soge xa xɔnɛ kolon. Yunusa naxa ɲɛlɛxin ki fanyi ra na wuri bili niini xa fe ra.
6 O Senhor Deus fez crescer um pé de mamona, que se levantou acima de Jonas, para fazer sombra à sua cabeça e curá-lo de seu mau humor. Jonas alegrou-se grandemente com aquela mamoneira.
7 Kɔnɔ na lɔxɔɛ kuye iba, Ala naxa a niya kuli nde xa sa na wuri bili don, a xa xara.
7 Mas, no dia seguinte, ao romper da manhã, mandou Deus um verme que roeu a raiz da mamona, e esta secou.
8 Soge to mini, Ala naxa foye fure ramini kelife sogetede, a soge xɔrɔxɔɛ ti Yunusa ma. Na naxa a niya Yunusa ya naxa ifɔɔrɔ, a fa wa faxafe. A naxa Ala maxandi, «N faxaxi fisa n baloxi bɛ to.»
8 Quando o sol se levantou, Deus fez soprar um vento ardente do oriente, e o sol dardejou seus raios sobre a cabeça de Jonas, de forma que o profeta, desfalecido, desejou a morte, dizendo: Prefiro a morte à vida.
9 Ala naxa Annabi Yunusa maxɔrin, «A lanma i xa xɔnɔ yi wuri bili xa fe ma yi ki?» Yunusa naxa a yaabi, «Iyo. N xɔnɔxi han n ɲan wama nɛ n xa faxa!»
9 O Senhor disse a Jonas: {Julgas que} fazes bem em te irritares por causa de uma planta? Jonas respondeu: Sim, tenho razão de me irar até a morte.
10 Alatala naxa a masen a bɛ, «I tan mɛɛnixi yi wuri bili nan ma, i mu naxan sixi, i mu naxan namɔxi. A bulaxi kɔɛ keren nan na, na kuye iba, a man naxa faxa.
10 Tiveste compaixão de um arbusto, replicou-lhe o Senhor, pelo qual nada fizeste, que não fizeste crescer, que nasceu numa noite e numa noite morreu.
11 A mu lanma xɛ n tan xa kinikini Ninewe ma, yi taa xungbe, mixi wulu kɛmɛ mɔxɔɲɛn nun a xanbi na dɛnnaxɛ, naxee mu fe fanyi nun fe ɲaaxi tagi raba kolon, xurusee gbegbe fan na dɛnnaxɛ?»
11 E então, não hei de ter compaixão da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil seres humanos, que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e uma inumerável multidão de animais?...
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.