Jonas 4

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na fe mu nu rafanxi Annabi Yunusa ma fefe ma, a fa xɔnɔ.
1 Isso tudo deixou Jonas aborrecido e muito irado.
2 A naxa a fala Alatala bɛ, «Alatala, n mu nu yi fe xa falama n to nu na n xɔnyi tɛmui naxɛ? N na n gi yi nan ma sigafe ra Tarasisi, barima n nu a kolon Ala nan i ra, naxan hinnɛ nun kinikini masenma mixie bɛ, naxan mu xɔnɔma mafuren, naxan xa xanunteya gbo, naxan gbilenma a xa natɛ tongoxi fɔxɔ ra, a gbaloe lu na a nu wama naxan nabafe.
2 Então, orou ao S enhor : “Antes de eu sair de casa, não foi isso que eu disse que tu farias, ó S enhor ? Por esse motivo fugi para Társis! Sabia que és Deus misericordioso e compassivo, lento para se irar e cheio de amor. Estás pronto a voltar atrás e não trazer calamidade.
3 Yakɔsi Alatala, n nii tongo, barima n faxaxi nan fisa n baloxi bɛ.»
3 Agora tira minha vida, S enhor ! Para mim é melhor morrer que viver desse modo”.
4 Alatala naxa a maxɔrin, «A lanma i xa xɔnɔ yi fe ma yi ki nɛ?»
4 O S enhor respondeu: “Você acha certo ficar tão irado assim?”.
5 Annabi Yunusa naxa mini taa fari ma, a sa dɔxɔ taa sogetede mabiri leele bun ma, a naxan yailan a yɛtɛ bɛ. A nu wama a tofe nɛ fe naxan fama rabade Ninewe ra.
5 Então Jonas foi até um lugar a leste de Nínive e construiu um abrigo para sentar-se à sua sombra enquanto esperava para ver o que aconteceria à cidade.
6 Alatala naxa wuri bili nde rabula a a ti Yunusa xun ma, alako a niini xa ti a xun, a naxa soge xa xɔnɛ kolon. Yunusa naxa ɲɛlɛxin ki fanyi ra na wuri bili niini xa fe ra.
6 O S enhor Deus fez crescer ali uma planta, que logo espalhou suas folhas grandes sobre a cabeça de Jonas e o protegeu do sol. Isso aliviou o desconforto de Jonas, e ele ficou muito grato pela planta.
7 Kɔnɔ na lɔxɔɛ kuye iba, Ala naxa a niya kuli nde xa sa na wuri bili don, a xa xara.
7 No dia seguinte, porém, ao amanhecer, Deus também mandou uma lagarta. Ela comeu o talo da planta, que secou.
8 Soge to mini, Ala naxa foye fure ramini kelife sogetede, a soge xɔrɔxɔɛ ti Yunusa ma. Na naxa a niya Yunusa ya naxa ifɔɔrɔ, a fa wa faxafe. A naxa Ala maxandi, «N faxaxi fisa n baloxi bɛ to.»
8 Quando o calor do sol se intensificou, Deus mandou um vento leste quente soprar sobre Jonas. O sol bateu em sua cabeça até ele sentir-se tão fraco que desejou morrer. “Para mim é melhor morrer que viver desse modo”, disse ele.
9 Ala naxa Annabi Yunusa maxɔrin, «A lanma i xa xɔnɔ yi wuri bili xa fe ma yi ki?» Yunusa naxa a yaabi, «Iyo. N xɔnɔxi han n ɲan wama nɛ n xa faxa!»
9 Deus perguntou a Jonas: “Você acha certo ficar tão irado por causa da planta?”. Jonas respondeu: “Sim, acho certo ficar tão irado a ponto de querer morrer!”.
10 Alatala naxa a masen a bɛ, «I tan mɛɛnixi yi wuri bili nan ma, i mu naxan sixi, i mu naxan namɔxi. A bulaxi kɔɛ keren nan na, na kuye iba, a man naxa faxa.
10 Então o S enhor disse: “Você tem compaixão de uma planta, embora não tenha feito coisa alguma para que ela crescesse. Ela depressa apareceu e depressa murchou.
11 A mu lanma xɛ n tan xa kinikini Ninewe ma, yi taa xungbe, mixi wulu kɛmɛ mɔxɔɲɛn nun a xanbi na dɛnnaxɛ, naxee mu fe fanyi nun fe ɲaaxi tagi raba kolon, xurusee gbegbe fan na dɛnnaxɛ?»
11 Nínive, porém, tem mais de 120 mil pessoas que não sabem decidir entre o certo e o errado, sem falar de muitos animais. Acaso não devo ter compaixão dessa grande cidade?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.