Jonas 4
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVI
1 Na fe mu nu rafanxi Annabi Yunusa ma fefe ma, a fa xɔnɔ.
1 Mas Jonas ficou profundamente descontente com isso e enfureceu-se.
2 A naxa a fala Alatala bɛ, «Alatala, n mu nu yi fe xa falama n to nu na n xɔnyi tɛmui naxɛ? N na n gi yi nan ma sigafe ra Tarasisi, barima n nu a kolon Ala nan i ra, naxan hinnɛ nun kinikini masenma mixie bɛ, naxan mu xɔnɔma mafuren, naxan xa xanunteya gbo, naxan gbilenma a xa natɛ tongoxi fɔxɔ ra, a gbaloe lu na a nu wama naxan nabafe.
2 Ele orou ao Senhor: "Senhor, não foi isso que eu disse quando ainda estava em casa? Foi por isso que me apressei em fugir para Társis. Eu sabia que tu és Deus misericordioso e compassivo, muito paciente, cheio de amor e que promete castigar mas depois se arrepende.
3 Yakɔsi Alatala, n nii tongo, barima n faxaxi nan fisa n baloxi bɛ.»
3 Agora, Senhor, tira a minha vida, eu imploro, porque para mim é melhor morrer do que viver".
4 Alatala naxa a maxɔrin, «A lanma i xa xɔnɔ yi fe ma yi ki nɛ?»
4 O Senhor lhe respondeu: "Você tem alguma razão para essa fúria? "
5 Annabi Yunusa naxa mini taa fari ma, a sa dɔxɔ taa sogetede mabiri leele bun ma, a naxan yailan a yɛtɛ bɛ. A nu wama a tofe nɛ fe naxan fama rabade Ninewe ra.
5 Jonas saiu e sentou-se num lugar a leste da cidade. Ali, construiu para si um abrigo, sentou-se à sua sombra e esperou para ver o que aconteceria com a cidade.
6 Alatala naxa wuri bili nde rabula a a ti Yunusa xun ma, alako a niini xa ti a xun, a naxa soge xa xɔnɛ kolon. Yunusa naxa ɲɛlɛxin ki fanyi ra na wuri bili niini xa fe ra.
6 Então o Senhor Deus fez crescer uma planta sobre Jonas, para dar sombra à sua cabeça e livrá-lo do calor, e Jonas ficou muito alegre.
7 Kɔnɔ na lɔxɔɛ kuye iba, Ala naxa a niya kuli nde xa sa na wuri bili don, a xa xara.
7 Mas na madrugada do dia seguinte, Deus mandou uma lagarta atacar a planta de modo que ela secou.
8 Soge to mini, Ala naxa foye fure ramini kelife sogetede, a soge xɔrɔxɔɛ ti Yunusa ma. Na naxa a niya Yunusa ya naxa ifɔɔrɔ, a fa wa faxafe. A naxa Ala maxandi, «N faxaxi fisa n baloxi bɛ to.»
8 Ao nascer do sol, Deus trouxe um vento oriental muito quente, e o sol bateu na cabeça de Jonas, a ponto de ele quase desmaiar. Com isso ele desejou morrer, e disse: "Para mim seria melhor morrer do que viver".
9 Ala naxa Annabi Yunusa maxɔrin, «A lanma i xa xɔnɔ yi wuri bili xa fe ma yi ki?» Yunusa naxa a yaabi, «Iyo. N xɔnɔxi han n ɲan wama nɛ n xa faxa!»
9 Mas Deus disse a Jonas: "Você tem alguma razão para estar tão furioso por causa da planta? " Respondeu ele: "Sim, tenho! E estou furioso a ponto de querer morrer".
10 Alatala naxa a masen a bɛ, «I tan mɛɛnixi yi wuri bili nan ma, i mu naxan sixi, i mu naxan namɔxi. A bulaxi kɔɛ keren nan na, na kuye iba, a man naxa faxa.
10 Mas o Senhor lhe disse: "Você tem pena dessa planta, embora não a tenha podado nem a tenha feito crescer. Ela nasceu numa noite e numa noite morreu.
11 A mu lanma xɛ n tan xa kinikini Ninewe ma, yi taa xungbe, mixi wulu kɛmɛ mɔxɔɲɛn nun a xanbi na dɛnnaxɛ, naxee mu fe fanyi nun fe ɲaaxi tagi raba kolon, xurusee gbegbe fan na dɛnnaxɛ?»
11 Contudo, Nínive tem mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem nem distinguir a mão direita da esquerda, além de muitos rebanhos. Não deveria eu ter pena dessa grande cidade? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.