Jonas 1
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVI
1 Alatala naxa a masen Amitayi xa di Yunusa bɛ,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 «Keli, i siga taa xungbe naxan xili Ninewe, i xa n ma natɛ xɔrɔxɔɛ masen e bɛ naxan fatanxi e xa fe ɲaaxie ra n naxee toxi n na dɛnnaxɛ.»
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Kɔnɔ Annabi Yunusa to wa a gife Ala xa xɛɛraya ma, a naxa natɛ tongo a xa siga Tarasisi. A naxa goro Yafa wafu ra, a kunkui to naxan nu sigafe Tarasisi. A naxa kunkui masundi fi, a baki kunkui kui mixie xun ma sigafe ra Tarasisi, alako a xa a makuya Alatala ra.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Na kui Alatala naxa foye xungbe ramini baa ma, a findi turunnaadɛ ra, a kunkui imaxa han a wa a kanafe.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Kunkuimae naxa gaaxu, kankan naxa a dɛ rawa a xa ala bɛ. E naxa nde ba kunkui xa kote ra, e a woli baa ma alako nde xa ba a binyɛ ra. Yunusa naxa goro kunkui bɔtini ma, a a sa mɛnni, a xi paxi.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Kunkui kɛpini naxa siga a yire, a a fala a bɛ, «I tan na xife nɛ? Keli, i xa i xa ala maxandi. Tɛmunde a nɔma nɛ kinikinide won ma, a won natanga yi gbaloe ma.»
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Kunkuimae naxa a fala e booree bɛ, «Won xa kanda bun alako won xa a kolon, naxan yi gbaloe bɛndunxi won ma.» E to na raba, a naxa ilan Yunusa ra.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 E naxa a maxɔrin, «Nde yi gbaloe bɛndunxi muxu ma? I munse wali rabama? I kelixi minden? Si mundun na i ra?»
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 Annabi Yunusa naxa e yaabi, «Eburu nan n na. N Alatala nan batuma, Ala naxan na koore ma, naxan baa nun bɔxi daa.»
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Na kui kunkuimae naxa gaaxu ki fanyi ra, e a fala a bɛ, «I yi rabaxi munfe ra?» A naxa a fala e bɛ a nu a gife Alatala nan ma.
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Baa xa xaaɲɛ to nu gboma nan tun, e naxa a maxɔrin, «Muxu xa munse raba i ra, alako baa xa a raxara muxu bɛ?»
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Annabi Yunusa naxa e yaabi, «N a kolon a yi turunnaadɛ xungbe xun tixi wo ra n tan nan ma fe ra. Wo xa n woli baa ma. Na kui a raxarama nɛ.»
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Kunkuimae naxa kata laala bade e xa xare masɔtɔ, kɔnɔ na mu sɔɔnɛya. Baa nu sigama xaaɲɛ ra nan tun e xili ma.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Na tɛmui e naxa Alatala maxandi, «Alatala, muxu bara i maxandi i xa muxu ratanga yi xɛmɛ xa faxɛ ma. Mixi fanyi nii bafe kote naxa dɔxɔ muxu xun ma, barima i tan Alatala na i waxɔnfe nan tun nabafe yi ki.»
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Na fala xanbi, e naxa Yunusa tongo fa, e a woli baa ma. Baa xa xaaɲɛ naxa dan.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Na fe naxa na mixie ragaaxu Alatala ya ra ki fanyi ra. E naxa sɛrɛxɛ ba Alatala bɛ, e kɛrɛ tongo a bɛ.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 — ausente —
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.