Jonas 1

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Alatala naxa a masen Amitayi xa di Yunusa bɛ,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 «Keli, i siga taa xungbe naxan xili Ninewe, i xa n ma natɛ xɔrɔxɔɛ masen e bɛ naxan fatanxi e xa fe ɲaaxie ra n naxee toxi n na dɛnnaxɛ.»
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Kɔnɔ Annabi Yunusa to wa a gife Ala xa xɛɛraya ma, a naxa natɛ tongo a xa siga Tarasisi. A naxa goro Yafa wafu ra, a kunkui to naxan nu sigafe Tarasisi. A naxa kunkui masundi fi, a baki kunkui kui mixie xun ma sigafe ra Tarasisi, alako a xa a makuya Alatala ra.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Na kui Alatala naxa foye xungbe ramini baa ma, a findi turunnaadɛ ra, a kunkui imaxa han a wa a kanafe.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Kunkuimae naxa gaaxu, kankan naxa a dɛ rawa a xa ala bɛ. E naxa nde ba kunkui xa kote ra, e a woli baa ma alako nde xa ba a binyɛ ra. Yunusa naxa goro kunkui bɔtini ma, a a sa mɛnni, a xi paxi.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Kunkui kɛpini naxa siga a yire, a a fala a bɛ, «I tan na xife nɛ? Keli, i xa i xa ala maxandi. Tɛmunde a nɔma nɛ kinikinide won ma, a won natanga yi gbaloe ma.»
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Kunkuimae naxa a fala e booree bɛ, «Won xa kanda bun alako won xa a kolon, naxan yi gbaloe bɛndunxi won ma.» E to na raba, a naxa ilan Yunusa ra.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 E naxa a maxɔrin, «Nde yi gbaloe bɛndunxi muxu ma? I munse wali rabama? I kelixi minden? Si mundun na i ra?»
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Annabi Yunusa naxa e yaabi, «Eburu nan n na. N Alatala nan batuma, Ala naxan na koore ma, naxan baa nun bɔxi daa.»
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Na kui kunkuimae naxa gaaxu ki fanyi ra, e a fala a bɛ, «I yi rabaxi munfe ra?» A naxa a fala e bɛ a nu a gife Alatala nan ma.
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Baa xa xaaɲɛ to nu gboma nan tun, e naxa a maxɔrin, «Muxu xa munse raba i ra, alako baa xa a raxara muxu bɛ?»
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Annabi Yunusa naxa e yaabi, «N a kolon a yi turunnaadɛ xungbe xun tixi wo ra n tan nan ma fe ra. Wo xa n woli baa ma. Na kui a raxarama nɛ.»
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Kunkuimae naxa kata laala bade e xa xare masɔtɔ, kɔnɔ na mu sɔɔnɛya. Baa nu sigama xaaɲɛ ra nan tun e xili ma.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Na tɛmui e naxa Alatala maxandi, «Alatala, muxu bara i maxandi i xa muxu ratanga yi xɛmɛ xa faxɛ ma. Mixi fanyi nii bafe kote naxa dɔxɔ muxu xun ma, barima i tan Alatala na i waxɔnfe nan tun nabafe yi ki.»
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Na fala xanbi, e naxa Yunusa tongo fa, e a woli baa ma. Baa xa xaaɲɛ naxa dan.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Na fe naxa na mixie ragaaxu Alatala ya ra ki fanyi ra. E naxa sɛrɛxɛ ba Alatala bɛ, e kɛrɛ tongo a bɛ.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.