Jonas 1

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Alatala naxa a masen Amitayi xa di Yunusa bɛ,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 «Keli, i siga taa xungbe naxan xili Ninewe, i xa n ma natɛ xɔrɔxɔɛ masen e bɛ naxan fatanxi e xa fe ɲaaxie ra n naxee toxi n na dɛnnaxɛ.»
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Kɔnɔ Annabi Yunusa to wa a gife Ala xa xɛɛraya ma, a naxa natɛ tongo a xa siga Tarasisi. A naxa goro Yafa wafu ra, a kunkui to naxan nu sigafe Tarasisi. A naxa kunkui masundi fi, a baki kunkui kui mixie xun ma sigafe ra Tarasisi, alako a xa a makuya Alatala ra.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Na kui Alatala naxa foye xungbe ramini baa ma, a findi turunnaadɛ ra, a kunkui imaxa han a wa a kanafe.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Kunkuimae naxa gaaxu, kankan naxa a dɛ rawa a xa ala bɛ. E naxa nde ba kunkui xa kote ra, e a woli baa ma alako nde xa ba a binyɛ ra. Yunusa naxa goro kunkui bɔtini ma, a a sa mɛnni, a xi paxi.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Kunkui kɛpini naxa siga a yire, a a fala a bɛ, «I tan na xife nɛ? Keli, i xa i xa ala maxandi. Tɛmunde a nɔma nɛ kinikinide won ma, a won natanga yi gbaloe ma.»
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Kunkuimae naxa a fala e booree bɛ, «Won xa kanda bun alako won xa a kolon, naxan yi gbaloe bɛndunxi won ma.» E to na raba, a naxa ilan Yunusa ra.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 E naxa a maxɔrin, «Nde yi gbaloe bɛndunxi muxu ma? I munse wali rabama? I kelixi minden? Si mundun na i ra?»
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Annabi Yunusa naxa e yaabi, «Eburu nan n na. N Alatala nan batuma, Ala naxan na koore ma, naxan baa nun bɔxi daa.»
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Na kui kunkuimae naxa gaaxu ki fanyi ra, e a fala a bɛ, «I yi rabaxi munfe ra?» A naxa a fala e bɛ a nu a gife Alatala nan ma.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Baa xa xaaɲɛ to nu gboma nan tun, e naxa a maxɔrin, «Muxu xa munse raba i ra, alako baa xa a raxara muxu bɛ?»
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Annabi Yunusa naxa e yaabi, «N a kolon a yi turunnaadɛ xungbe xun tixi wo ra n tan nan ma fe ra. Wo xa n woli baa ma. Na kui a raxarama nɛ.»
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Kunkuimae naxa kata laala bade e xa xare masɔtɔ, kɔnɔ na mu sɔɔnɛya. Baa nu sigama xaaɲɛ ra nan tun e xili ma.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Na tɛmui e naxa Alatala maxandi, «Alatala, muxu bara i maxandi i xa muxu ratanga yi xɛmɛ xa faxɛ ma. Mixi fanyi nii bafe kote naxa dɔxɔ muxu xun ma, barima i tan Alatala na i waxɔnfe nan tun nabafe yi ki.»
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Na fala xanbi, e naxa Yunusa tongo fa, e a woli baa ma. Baa xa xaaɲɛ naxa dan.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Na fe naxa na mixie ragaaxu Alatala ya ra ki fanyi ra. E naxa sɛrɛxɛ ba Alatala bɛ, e kɛrɛ tongo a bɛ.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.