Atos 7

Mwaghavul NT (SUR_ITD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pris ɗeɗes met jir nǝ wur tal pǝ Stivin nǝnee, <<Mbii ɗe moo sat nkaa gha sǝ, mo azeen aa?>>
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Yaksǝ Stivin lap nǝnee, <<Ɗyemnaa mo, kǝ puun mo, wu lekom, kǝn nwun kǝlǝng mbii ɗe an mbǝ sat nǝ ɗi. Gyet Naan Ɗehai wur woo shin fin mpuun fun Abraham, ɓǝ wur kutɗi nyil mMesopotamiya, akuɗang wur dǝm tong nɗǝǝn yil nHaran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Naan sat nwur nǝnee, <A yool a yit yil fwaa, kǝ ɗang fwaa mo zak, kǝn nghan dǝm ɗi mmee yil ɗe an mbǝ kám nǝ ngha.>
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Abraham yool yit yil nen Kaldiya mo, kǝn wur dǝm tong ɗi nɗǝǝn yil nHaran. Aɓwoon ɗe puun Abraham muut nyil nHaran, ɓǝ Naan jì kǝ Abraham nɗǝǝn yil ɗesǝ, ɗe wuu tong nɗǝǝn nǝ yaksǝ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Ɗangɓǝ baa Naan shin rep pak yil nǝ Abraham, mbǝkǝ nǝ ɗee ɗi a mǝ káa wur, koo kaa mang shii mǝndong sǝ kas. Jir kǝsǝ, ɓǝ Naan cweerpwoo Abraham nǝ, wur mbǝ shin yil nǝ Abraham, kǝ nǝ ɗee a mbii sekop wur, dǝm wul kǝ ɗang wur ɗe mon njì mɓwoon wur zak. Koo ɗe gyet mɓít mǝnǝ, ɓǝ baa Abraham kǝ mee làa kas aku.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Gyet Naan sat zak nǝnee, <Dang Abraham mon mbǝ ɗee a mǝzep mo nɗǝǝn mee yil ɗecì. Nenyil mǝnǝ mon nle kǝ mmo cìn ɗak laatong zak, kǝ mon nle mmo ɗee a kǝrem mo, mbǝ ɓit kambil feer.>
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Naan wur baa sat ɗyikye zak nǝnee, <An mbǝ tokɗyeel nnen ɗe mo le mo ɗee a kǝrem, ɗang aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ pwat kǝ mo aku mɓut yil mǝnǝ, mbǝkǝ mmo jì seyil ɗi nghan nɗǝǝn pee ɗesǝ.>
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Naan sat Abraham can-can, kǝ nǝ ɗee a Sǝmpwoo (alaama) mǝ pwoo ɗe Naan kǝ ten cweer nAbraham shi toom. Mbǝ mǝnǝ kaaɗe Abraham làa Aizik, ɓǝ wur can ɗyem fin nǝ nkaa puus nɗepwookun. Aizik can làa wur Jekop a kǝsǝ zak, kǝ Jekop can jep fin mo, ɗe mo a puun fun ɗe kaapaat baavǝl sǝ mo a kǝsǝ zak.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 <<Puun fun ɗesǝ mo, mo cìn zuur kǝ Josep, yaksǝ mo seet kǝ wur sham nyil Ijip koo kǝrem sǝ. Ɗangɓe Naan ɗi ashak kǝ wur.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Naan ɓam Josef mɓut jeel ɗe mo taa nkaa wur jir. Naan shin ɗeret nJosep, kǝ manshii mǝ cìn mbii ntoom Feero, mishkoom Ijip, ɗe nǝ le nwur ɗen Josep a ɗeɗes nkaa yil Ijip, kǝ nkaa lu fin zak.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Mee neen ɗeɗes taa nyil Ijip jir, kǝ yil nKeenan ɗe nǝ jì kǝ jeel ɗeɗes hakyeng, ɗe le baa puun fun mo kat mbiise kas.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 kaaɗe Jekop kǝlǝng nǝ, mbiise ɗi nyil Ijip, ɓǝ wur shee lep puun fun mo sham nyil Ijip nǝ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 A nɗǝǝn sham mo nɗevǝl nyil Ijip nǝ, ɗang Josef woo shin nɗyemnǝǝn fin mo. A mpeemǝnǝ, ɓǝ Feero man ɗang mǝ Josep mo jir.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Josep lep kǝ mmo kàa pet puun fin Jekop kǝ nen wur mo jir. Nen ɗe mo pet mo shin sham nyil Ijip nǝ jir, mo wul laarpwoovǝl baapaat.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Nǝ le ɗang Jekop sham nyil Ijip, ɓǝ wur sham muut a nyil mǝnǝ, kǝzak puun fun mo jì murep a nyil Ijip zak.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Yaksǝ mo kok kúm mo mo kàa kǝ mo nyil nShekem, mbǝkǝ mo wum mo ɗi nɗǝǝn kǝcir ɗe gyet Abraham kǝ seet shi azurfa mo, nsar jep Hamor mo.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 kaaɗe pee nǝ wul kus, mbǝkǝ nNaan gam mbii ɗe gyet wur kǝ ten cweer Abraham, ɓǝ nen fun mo kǝ ɓul ɗes nɗǝǝn yil Ijip nǝ hakyeng.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Nen Ijip mo lep mee mishkoom ɗepwoo nyil Ijip, ɗe baa wur man mee pwoo nkaa Josep kas.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Mishkoom ɗesǝ wur gwam puun fun mo, ɗang wur shin jeel mpuun fun mo, wur le kǝ mpuun fun mo fwo jep fur mo mbǝkǝ mmo murep ɗi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 A nɗǝǝn ɓit mǝnǝ, ɓǝ mo làa Mosis. Gyet Mosis a mee làa ɗeret naa zam. Puun wur mo kyeer wur nɗǝǝn lu mbǝ tar kun.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ɗang kaaɗe mo put dǝm le wur a tǝleng, ɓǝ reep Feero mang Mosis ɗyel, kǝ nwar kyeer wur koo làa fer sǝ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Mo kám man mǝ nen Ijip mo mMosis jir, yaksǝ wur yool ɗee a mee ngwe ɗeɗes nɗǝǝn mbii ɗewur sat mo, kǝ mbii ɗewur cìn mo zak.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 <<Kaaɗe Mosis wul ɓit mo laarfeer, ɓǝ wur pan mputuup fin mbǝ dǝm naa ɗyemnǝǝn fin nen Isreil mo.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Yaksǝ wur táa naa mee ngu Ijip nkaa shinjeel mmee ngu Isreil. Ɓǝ Mosis dǝm ɓam ngu Isreil nǝ, kǝ nwur lap ɗi ngwar nǝ. Yaksǝ Mosis tu ngu Ijip nǝ.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosis pan nǝ, nen fin mo mmanshii mǝnǝ nǝ, Naan mbǝ ɓam mo a shi sar fin. Ɗang baa mo manshii nǝ kas.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Daar nǝ, ɓǝ Mosis kat mee nen Isreil mo vǝl, pǝ lek nshak. Yaksǝ wur reɓet ɓen mo, kǝ wur sat mmo nǝnee, <Daa mo, wun a ɗyemnǝǝnshak, a mii le ɗang wuu lek nshak yii?>
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ɗangɓǝ gwar ɗewur nkaa shinjeel ngǝnǝǝn nǝ, bet Mosis shin baa aku, kǝ nwur sat mMosis nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun ii?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Aa reɓet tu wen a kaaɗe doon a tu ngu Ijip sǝ mee?>
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Kaaɗe Mosis kǝlǝng pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur su ar yil Ijip, kǝ nwur dǝm tong ɗi nyil mMidiyan, koo mǝzep sǝ. A nɗǝǝn yil mMidiyan nǝ, ɓǝ Mosis làa jep ɗemish mo vǝl.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 <<Aɓwoon ɓit mo laarfeer, ɓǝ mee ngulep mǝ Naan jì woo shin mMosis, shi mbǝlem wus nkaa mee laalǝǝt a yil kus kǝ zuul Sinai.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Kaaɗe Mosis naa wus nǝ, ɓǝ nǝ aapwoo nwur, ɓǝ wur gyes dǝm ɗi kus rep laalǝǝt nǝ, mbǝkǝ nwur naa ɗi rǝrret, ɓǝ wur kǝlǝng ɗoo mǝ Daa, nǝnee,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 <A an a Naan mǝ puun fwaa mo, Naan mǝ Abraham, kǝ mǝ Aizik, kǝ mǝ Jekop.> Yaksǝ Mosis ɗaar, mbǝɗe kǝǝrmuut fes yaa wur zam, baa wur katɓal ɗewur mbǝ mak naa wus nǝ kas.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Daa Naan sat mMosis nǝnee, <A shwat kwoopshi ɗe mon nshii fwaa, mbǝɗe pee ɗe aa ɗar ɗi yaksǝ, nǝ a pee ɗeɓang.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Azeen-zeen, an kǝn naajeel nen fen ɗe mon nyil Ijip, kǝn kǝlǝng gwan mo mo. Mbǝmǝnǝ kǝn sham, mbǝkǝ nghan ɓam mo ɗi zak. Mbǝ mǝnǝ, a jì kǝ nghan lep gha shindǝm nyil Ijip.>
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 <<Gyet nen Isreil mo cii Mosis, ɓǝ gyet mo sat nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun yii?> A Mosis a ngwe ɗe gyet Naan lep wur, mbǝkǝ nwur ɗee a Taakyeen kǝ Nguɓam mǝ nen Isreil mo shi ɓam mǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur woo shin mMosis nɗǝǝn rep laalǝǝt a yil sǝ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 A Mosis put kǝ nen Isreil mo nɗǝǝn yil Ijip, kǝzak gyet wur cìn mbii lukshik mo, kǝ mbii aapwoo mo nɗǝǝn yil Ijip nǝ, kǝ nɗǝǝn Am kuur Ɗenaat, kǝ a naaryil, mbǝ ɓit mo laarfeer zak.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 <<Gyet a Mosis sat nnen Isreil mo nǝnee, <Naan mbǝ yool lep mee ngusat pwoo Naan nwun, koo an sǝ, mɓut nnen fuu mo.>
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Gyet Mosis ɗi ashak kǝ kuur nen Isreil mo a naaryil, ashak kǝ puun fun mo, kǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur leshap kǝ Mosis nkaa nzuul Sinai. A mbǝɗe gyet Mosis kǝ kǝlǝngkar mǝ seen pǝ Naan ɗi shin mmun.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 <<Ɗangɓe gyet puun fun mo cii cìn mbii ɗe Mosis sat, kǝzak mo toklong shi Mosis, kǝ mo le mputuup fur mo mbǝ waa baa dǝm Ijip.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Mo sat Eeron nǝnee, <A kǝlem pak naan mo mmun, ɗe mon ntaa mmun akyeen. Mbǝɗǝ baa mu man mbii ɗe nǝ kat Mosis ɗe gyet wur put kǝ mun nɗǝǝn nyil Ijip kas.>
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 A nɗǝǝn meeteer mǝnǝ mo, ɓǝ mo kǝlem mee laanǝng kǝ nǝ ɗee mmo, koo mee naan sǝ. Mo jì kǝ mbiizuum mo laanǝng nǝ, yaksǝ mo serǝɓet mǝ retnyit mbǝ naan ɗe mo kǝlem shi sar fur mo.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Mbǝ mǝnǝ ɓǝ Naan cǝǝr kǝɓwoon mmo, kǝzak wur le kǝ mmo seyil ɗi nzar mo, kǝ mbii ɗe aɗeng mo. Kaaɗe mo kǝ ten ran nɗǝǝn ɓǝǝt-haal mǝ nensatpwoo kǝ Naan mo nǝnee, <Wun nen Isreil mo, nɗǝǝn ɓit ɗelaarfeer sǝ mo a naaryil, ɓǝ baa gyet wu saa long mo, kǝ wus mbiizuum mo, a mbǝ an kas.
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Ɗang gyet wuu mang a Tent mǝ kùm Molek, wu mwaan kǝ nǝ, kǝ zar mǝ kùm fuu Refan. Wu kǝlem mbii ɗesǝ mo, mbǝkǝ nwun seyil ɗi mmo. Mbǝ mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ le kǝ mmo dǝm kǝ wun jong-jong, ɗe dǝm ɗel yil ɗe aɓwoon mBabilon.>
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 <<Gyet puun fun mo kǝ Tent mǝ langtǝng nǝ, Naan ɗi ashak kǝ mo a naaryil. Mo ɗak Tent mǝnǝ a nciit-nciit kǝ ɗe Naan shin mMosis naa. Mosis sat mmo tap ɗak a kǝsǝ zak.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ puunkaam fun mo lap Tent mǝnǝ pǝ puun fur mo kǝ mmo mang Bìt mǝ Daa nǝ pan kaaɗe mo ɗel ashak kǝ Joshuwa nɗǝǝn yil ɗe Naan shin mmo. Naan ceen nenyil mǝnǝ mo, ɗe baa mo a nen Yahudi mo kas, a yit puun fun mo. Tent mǝnǝ war ɗi jì wul mɓít mǝ Devit.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Devit kat ɗeret ntoom Naan, wur ɗang, mbǝkǝ nwur ɗyik mee peetong ɗi nNaan mǝ Jekop.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ɗangɓe a Solomon yool ɗyiklu Naan nǝ.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Jir kǝsǝ, ɓǝ baa Daa Naan Ɗehai kǝ tong a nɗǝǝn lu ɗe gurum mo ɗyik kas. Pwoo ɗesǝ nǝ nciit kǝ pwoo ɗe gyet ngusatpwoo Naan ten sat nǝnee,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 <Naan sat nǝ, ɗengnaan nǝ a peetong fen, kǝ yil ɗesǝ nǝ a pee leshii fen zak. Wun nɗyik a mee lu ɗǝɗang nghan yii? Peeɗe an nnookɗi a nii?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Baa a sar fen le mbii ɗesǝ mo jir kas aa?>
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 <<Wun nencinshik mo, ɗe pǝtuup fuu mo ɗee a koo mǝ nenkum mo sǝ. Wuu ɗee a komjoor mo mbǝ cíikǝlǝngpwoo mǝ Naan, kǝzak wu cii Riin Ɗeɓang shidaar-shidaar, kaaɗe gyet puun fuu mo kǝ cìn sǝ. Mbǝmǝnǝ wun a koo puun fuu mo gyet sǝ zak.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Gyet puun fuu mo shínjeel nnenkop pwoo Naan mo jir. Gyet mo twe nen ɗe moo leshap nkaa jì Ngwe ɗe ndǝre sǝ, ɗe yaksǝ ɓǝ a wun seet wur, ɗang a wun, wu tu wur zak.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 A wun a nen ɗe wu lap Wàar mǝ Naan ɗewur shin nwun nsar nenlep mǝ Naan mo, ɗang baa wu cìn mbii ɗe Wàar nǝ mo sat kas.>>
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Kaaɗe nenɓeetpwoo nǝ mo kǝlǝng pwoo ɗe Stivin sat mmo, ɓǝ nǝ láa mmo mɓut ɗes hakyeng, yaksǝ mo ǝrep sar fur mo mbǝ tuup.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Mbǝɗǝ Stivin gam kǝ Riin Ɗeɓang, ɓǝ wur naapee kaa aɗeng, ɓǝ wur naa Ɗehai mǝ Naan, kǝ Daa Jesu kǝ ɗar nsarse kǝ Naan zak.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ɓǝ Stivin sat nǝnee, <<Wu naa mo wang ɗengnaan, kǝzak Làa kǝ Gurum kǝ ɗar nsarse mǝ Naan.>>
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ɗangɓe gurum nǝ mo lep or shi ɗoo ɗeɗes, kǝ mmo duur kom fur mo shi sar fur mo, ɓǝ mo yool su jì taa nkaa Stivin.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Mo dul wur put mɓwoon pee nkaam nǝ, ɓǝ mo car wur shi gyǝk ɓǝ wur muut. Nen ɗe mo car Stivin nǝ mo, shwat nlǝr fur mo, mo le pǝ mee zǝlang ɗe moo pet sǝm wur a Sool.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kaaɗe mon nkaa car Stivin, ɓǝ wur nkaa ɗangnaan nǝnee, <<Daa Jesu, a lap seen fen.>>
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Yaksǝ wur kurum mfurum, ɓǝ wur petpee shi ɗoo ɗeɗes nǝnee, <<Daa Naan, a fwoo shikbish ɗesǝ nǝ mmo.>> Kaaɗe wur sat pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur muut.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.