Atos 7
Mwaghavul NT (SUR_ITD) vs NVI
1 Pris ɗeɗes met jir nǝ wur tal pǝ Stivin nǝnee, <<Mbii ɗe moo sat nkaa gha sǝ, mo azeen aa?>>
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Yaksǝ Stivin lap nǝnee, <<Ɗyemnaa mo, kǝ puun mo, wu lekom, kǝn nwun kǝlǝng mbii ɗe an mbǝ sat nǝ ɗi. Gyet Naan Ɗehai wur woo shin fin mpuun fun Abraham, ɓǝ wur kutɗi nyil mMesopotamiya, akuɗang wur dǝm tong nɗǝǝn yil nHaran.
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 Naan sat nwur nǝnee, <A yool a yit yil fwaa, kǝ ɗang fwaa mo zak, kǝn nghan dǝm ɗi mmee yil ɗe an mbǝ kám nǝ ngha.>
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Abraham yool yit yil nen Kaldiya mo, kǝn wur dǝm tong ɗi nɗǝǝn yil nHaran. Aɓwoon ɗe puun Abraham muut nyil nHaran, ɓǝ Naan jì kǝ Abraham nɗǝǝn yil ɗesǝ, ɗe wuu tong nɗǝǝn nǝ yaksǝ.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Ɗangɓǝ baa Naan shin rep pak yil nǝ Abraham, mbǝkǝ nǝ ɗee ɗi a mǝ káa wur, koo kaa mang shii mǝndong sǝ kas. Jir kǝsǝ, ɓǝ Naan cweerpwoo Abraham nǝ, wur mbǝ shin yil nǝ Abraham, kǝ nǝ ɗee a mbii sekop wur, dǝm wul kǝ ɗang wur ɗe mon njì mɓwoon wur zak. Koo ɗe gyet mɓít mǝnǝ, ɓǝ baa Abraham kǝ mee làa kas aku.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Gyet Naan sat zak nǝnee, <Dang Abraham mon mbǝ ɗee a mǝzep mo nɗǝǝn mee yil ɗecì. Nenyil mǝnǝ mon nle kǝ mmo cìn ɗak laatong zak, kǝ mon nle mmo ɗee a kǝrem mo, mbǝ ɓit kambil feer.>
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Naan wur baa sat ɗyikye zak nǝnee, <An mbǝ tokɗyeel nnen ɗe mo le mo ɗee a kǝrem, ɗang aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ pwat kǝ mo aku mɓut yil mǝnǝ, mbǝkǝ mmo jì seyil ɗi nghan nɗǝǝn pee ɗesǝ.>
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Naan sat Abraham can-can, kǝ nǝ ɗee a Sǝmpwoo (alaama) mǝ pwoo ɗe Naan kǝ ten cweer nAbraham shi toom. Mbǝ mǝnǝ kaaɗe Abraham làa Aizik, ɓǝ wur can ɗyem fin nǝ nkaa puus nɗepwookun. Aizik can làa wur Jekop a kǝsǝ zak, kǝ Jekop can jep fin mo, ɗe mo a puun fun ɗe kaapaat baavǝl sǝ mo a kǝsǝ zak.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 <<Puun fun ɗesǝ mo, mo cìn zuur kǝ Josep, yaksǝ mo seet kǝ wur sham nyil Ijip koo kǝrem sǝ. Ɗangɓe Naan ɗi ashak kǝ wur.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Naan ɓam Josef mɓut jeel ɗe mo taa nkaa wur jir. Naan shin ɗeret nJosep, kǝ manshii mǝ cìn mbii ntoom Feero, mishkoom Ijip, ɗe nǝ le nwur ɗen Josep a ɗeɗes nkaa yil Ijip, kǝ nkaa lu fin zak.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 Mee neen ɗeɗes taa nyil Ijip jir, kǝ yil nKeenan ɗe nǝ jì kǝ jeel ɗeɗes hakyeng, ɗe le baa puun fun mo kat mbiise kas.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 kaaɗe Jekop kǝlǝng nǝ, mbiise ɗi nyil Ijip, ɓǝ wur shee lep puun fun mo sham nyil Ijip nǝ.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 A nɗǝǝn sham mo nɗevǝl nyil Ijip nǝ, ɗang Josef woo shin nɗyemnǝǝn fin mo. A mpeemǝnǝ, ɓǝ Feero man ɗang mǝ Josep mo jir.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Josep lep kǝ mmo kàa pet puun fin Jekop kǝ nen wur mo jir. Nen ɗe mo pet mo shin sham nyil Ijip nǝ jir, mo wul laarpwoovǝl baapaat.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Nǝ le ɗang Jekop sham nyil Ijip, ɓǝ wur sham muut a nyil mǝnǝ, kǝzak puun fun mo jì murep a nyil Ijip zak.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Yaksǝ mo kok kúm mo mo kàa kǝ mo nyil nShekem, mbǝkǝ mo wum mo ɗi nɗǝǝn kǝcir ɗe gyet Abraham kǝ seet shi azurfa mo, nsar jep Hamor mo.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 kaaɗe pee nǝ wul kus, mbǝkǝ nNaan gam mbii ɗe gyet wur kǝ ten cweer Abraham, ɓǝ nen fun mo kǝ ɓul ɗes nɗǝǝn yil Ijip nǝ hakyeng.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Nen Ijip mo lep mee mishkoom ɗepwoo nyil Ijip, ɗe baa wur man mee pwoo nkaa Josep kas.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Mishkoom ɗesǝ wur gwam puun fun mo, ɗang wur shin jeel mpuun fun mo, wur le kǝ mpuun fun mo fwo jep fur mo mbǝkǝ mmo murep ɗi.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 A nɗǝǝn ɓit mǝnǝ, ɓǝ mo làa Mosis. Gyet Mosis a mee làa ɗeret naa zam. Puun wur mo kyeer wur nɗǝǝn lu mbǝ tar kun.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Ɗang kaaɗe mo put dǝm le wur a tǝleng, ɓǝ reep Feero mang Mosis ɗyel, kǝ nwar kyeer wur koo làa fer sǝ.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Mo kám man mǝ nen Ijip mo mMosis jir, yaksǝ wur yool ɗee a mee ngwe ɗeɗes nɗǝǝn mbii ɗewur sat mo, kǝ mbii ɗewur cìn mo zak.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 <<Kaaɗe Mosis wul ɓit mo laarfeer, ɓǝ wur pan mputuup fin mbǝ dǝm naa ɗyemnǝǝn fin nen Isreil mo.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Yaksǝ wur táa naa mee ngu Ijip nkaa shinjeel mmee ngu Isreil. Ɓǝ Mosis dǝm ɓam ngu Isreil nǝ, kǝ nwur lap ɗi ngwar nǝ. Yaksǝ Mosis tu ngu Ijip nǝ.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosis pan nǝ, nen fin mo mmanshii mǝnǝ nǝ, Naan mbǝ ɓam mo a shi sar fin. Ɗang baa mo manshii nǝ kas.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Daar nǝ, ɓǝ Mosis kat mee nen Isreil mo vǝl, pǝ lek nshak. Yaksǝ wur reɓet ɓen mo, kǝ wur sat mmo nǝnee, <Daa mo, wun a ɗyemnǝǝnshak, a mii le ɗang wuu lek nshak yii?>
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Ɗangɓǝ gwar ɗewur nkaa shinjeel ngǝnǝǝn nǝ, bet Mosis shin baa aku, kǝ nwur sat mMosis nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun ii?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Aa reɓet tu wen a kaaɗe doon a tu ngu Ijip sǝ mee?>
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Kaaɗe Mosis kǝlǝng pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur su ar yil Ijip, kǝ nwur dǝm tong ɗi nyil mMidiyan, koo mǝzep sǝ. A nɗǝǝn yil mMidiyan nǝ, ɓǝ Mosis làa jep ɗemish mo vǝl.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 <<Aɓwoon ɓit mo laarfeer, ɓǝ mee ngulep mǝ Naan jì woo shin mMosis, shi mbǝlem wus nkaa mee laalǝǝt a yil kus kǝ zuul Sinai.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Kaaɗe Mosis naa wus nǝ, ɓǝ nǝ aapwoo nwur, ɓǝ wur gyes dǝm ɗi kus rep laalǝǝt nǝ, mbǝkǝ nwur naa ɗi rǝrret, ɓǝ wur kǝlǝng ɗoo mǝ Daa, nǝnee,
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 <A an a Naan mǝ puun fwaa mo, Naan mǝ Abraham, kǝ mǝ Aizik, kǝ mǝ Jekop.> Yaksǝ Mosis ɗaar, mbǝɗe kǝǝrmuut fes yaa wur zam, baa wur katɓal ɗewur mbǝ mak naa wus nǝ kas.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Daa Naan sat mMosis nǝnee, <A shwat kwoopshi ɗe mon nshii fwaa, mbǝɗe pee ɗe aa ɗar ɗi yaksǝ, nǝ a pee ɗeɓang.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Azeen-zeen, an kǝn naajeel nen fen ɗe mon nyil Ijip, kǝn kǝlǝng gwan mo mo. Mbǝmǝnǝ kǝn sham, mbǝkǝ nghan ɓam mo ɗi zak. Mbǝ mǝnǝ, a jì kǝ nghan lep gha shindǝm nyil Ijip.>
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 <<Gyet nen Isreil mo cii Mosis, ɓǝ gyet mo sat nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun yii?> A Mosis a ngwe ɗe gyet Naan lep wur, mbǝkǝ nwur ɗee a Taakyeen kǝ Nguɓam mǝ nen Isreil mo shi ɓam mǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur woo shin mMosis nɗǝǝn rep laalǝǝt a yil sǝ.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 A Mosis put kǝ nen Isreil mo nɗǝǝn yil Ijip, kǝzak gyet wur cìn mbii lukshik mo, kǝ mbii aapwoo mo nɗǝǝn yil Ijip nǝ, kǝ nɗǝǝn Am kuur Ɗenaat, kǝ a naaryil, mbǝ ɓit mo laarfeer zak.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 <<Gyet a Mosis sat nnen Isreil mo nǝnee, <Naan mbǝ yool lep mee ngusat pwoo Naan nwun, koo an sǝ, mɓut nnen fuu mo.>
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Gyet Mosis ɗi ashak kǝ kuur nen Isreil mo a naaryil, ashak kǝ puun fun mo, kǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur leshap kǝ Mosis nkaa nzuul Sinai. A mbǝɗe gyet Mosis kǝ kǝlǝngkar mǝ seen pǝ Naan ɗi shin mmun.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 <<Ɗangɓe gyet puun fun mo cii cìn mbii ɗe Mosis sat, kǝzak mo toklong shi Mosis, kǝ mo le mputuup fur mo mbǝ waa baa dǝm Ijip.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Mo sat Eeron nǝnee, <A kǝlem pak naan mo mmun, ɗe mon ntaa mmun akyeen. Mbǝɗǝ baa mu man mbii ɗe nǝ kat Mosis ɗe gyet wur put kǝ mun nɗǝǝn nyil Ijip kas.>
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 A nɗǝǝn meeteer mǝnǝ mo, ɓǝ mo kǝlem mee laanǝng kǝ nǝ ɗee mmo, koo mee naan sǝ. Mo jì kǝ mbiizuum mo laanǝng nǝ, yaksǝ mo serǝɓet mǝ retnyit mbǝ naan ɗe mo kǝlem shi sar fur mo.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Mbǝ mǝnǝ ɓǝ Naan cǝǝr kǝɓwoon mmo, kǝzak wur le kǝ mmo seyil ɗi nzar mo, kǝ mbii ɗe aɗeng mo. Kaaɗe mo kǝ ten ran nɗǝǝn ɓǝǝt-haal mǝ nensatpwoo kǝ Naan mo nǝnee, <Wun nen Isreil mo, nɗǝǝn ɓit ɗelaarfeer sǝ mo a naaryil, ɓǝ baa gyet wu saa long mo, kǝ wus mbiizuum mo, a mbǝ an kas.
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Ɗang gyet wuu mang a Tent mǝ kùm Molek, wu mwaan kǝ nǝ, kǝ zar mǝ kùm fuu Refan. Wu kǝlem mbii ɗesǝ mo, mbǝkǝ nwun seyil ɗi mmo. Mbǝ mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ le kǝ mmo dǝm kǝ wun jong-jong, ɗe dǝm ɗel yil ɗe aɓwoon mBabilon.>
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 <<Gyet puun fun mo kǝ Tent mǝ langtǝng nǝ, Naan ɗi ashak kǝ mo a naaryil. Mo ɗak Tent mǝnǝ a nciit-nciit kǝ ɗe Naan shin mMosis naa. Mosis sat mmo tap ɗak a kǝsǝ zak.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ puunkaam fun mo lap Tent mǝnǝ pǝ puun fur mo kǝ mmo mang Bìt mǝ Daa nǝ pan kaaɗe mo ɗel ashak kǝ Joshuwa nɗǝǝn yil ɗe Naan shin mmo. Naan ceen nenyil mǝnǝ mo, ɗe baa mo a nen Yahudi mo kas, a yit puun fun mo. Tent mǝnǝ war ɗi jì wul mɓít mǝ Devit.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Devit kat ɗeret ntoom Naan, wur ɗang, mbǝkǝ nwur ɗyik mee peetong ɗi nNaan mǝ Jekop.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Ɗangɓe a Solomon yool ɗyiklu Naan nǝ.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Jir kǝsǝ, ɓǝ baa Daa Naan Ɗehai kǝ tong a nɗǝǝn lu ɗe gurum mo ɗyik kas. Pwoo ɗesǝ nǝ nciit kǝ pwoo ɗe gyet ngusatpwoo Naan ten sat nǝnee,
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 <Naan sat nǝ, ɗengnaan nǝ a peetong fen, kǝ yil ɗesǝ nǝ a pee leshii fen zak. Wun nɗyik a mee lu ɗǝɗang nghan yii? Peeɗe an nnookɗi a nii?
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Baa a sar fen le mbii ɗesǝ mo jir kas aa?>
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 <<Wun nencinshik mo, ɗe pǝtuup fuu mo ɗee a koo mǝ nenkum mo sǝ. Wuu ɗee a komjoor mo mbǝ cíikǝlǝngpwoo mǝ Naan, kǝzak wu cii Riin Ɗeɓang shidaar-shidaar, kaaɗe gyet puun fuu mo kǝ cìn sǝ. Mbǝmǝnǝ wun a koo puun fuu mo gyet sǝ zak.
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Gyet puun fuu mo shínjeel nnenkop pwoo Naan mo jir. Gyet mo twe nen ɗe moo leshap nkaa jì Ngwe ɗe ndǝre sǝ, ɗe yaksǝ ɓǝ a wun seet wur, ɗang a wun, wu tu wur zak.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 A wun a nen ɗe wu lap Wàar mǝ Naan ɗewur shin nwun nsar nenlep mǝ Naan mo, ɗang baa wu cìn mbii ɗe Wàar nǝ mo sat kas.>>
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Kaaɗe nenɓeetpwoo nǝ mo kǝlǝng pwoo ɗe Stivin sat mmo, ɓǝ nǝ láa mmo mɓut ɗes hakyeng, yaksǝ mo ǝrep sar fur mo mbǝ tuup.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Mbǝɗǝ Stivin gam kǝ Riin Ɗeɓang, ɓǝ wur naapee kaa aɗeng, ɓǝ wur naa Ɗehai mǝ Naan, kǝ Daa Jesu kǝ ɗar nsarse kǝ Naan zak.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Ɓǝ Stivin sat nǝnee, <<Wu naa mo wang ɗengnaan, kǝzak Làa kǝ Gurum kǝ ɗar nsarse mǝ Naan.>>
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Ɗangɓe gurum nǝ mo lep or shi ɗoo ɗeɗes, kǝ mmo duur kom fur mo shi sar fur mo, ɓǝ mo yool su jì taa nkaa Stivin.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Mo dul wur put mɓwoon pee nkaam nǝ, ɓǝ mo car wur shi gyǝk ɓǝ wur muut. Nen ɗe mo car Stivin nǝ mo, shwat nlǝr fur mo, mo le pǝ mee zǝlang ɗe moo pet sǝm wur a Sool.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kaaɗe mon nkaa car Stivin, ɓǝ wur nkaa ɗangnaan nǝnee, <<Daa Jesu, a lap seen fen.>>
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Yaksǝ wur kurum mfurum, ɓǝ wur petpee shi ɗoo ɗeɗes nǝnee, <<Daa Naan, a fwoo shikbish ɗesǝ nǝ mmo.>> Kaaɗe wur sat pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur muut.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.