Atos 7
Mwaghavul NT (SUR_ITD) vs NTLH
1 Pris ɗeɗes met jir nǝ wur tal pǝ Stivin nǝnee, <<Mbii ɗe moo sat nkaa gha sǝ, mo azeen aa?>>
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Yaksǝ Stivin lap nǝnee, <<Ɗyemnaa mo, kǝ puun mo, wu lekom, kǝn nwun kǝlǝng mbii ɗe an mbǝ sat nǝ ɗi. Gyet Naan Ɗehai wur woo shin fin mpuun fun Abraham, ɓǝ wur kutɗi nyil mMesopotamiya, akuɗang wur dǝm tong nɗǝǝn yil nHaran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Naan sat nwur nǝnee, <A yool a yit yil fwaa, kǝ ɗang fwaa mo zak, kǝn nghan dǝm ɗi mmee yil ɗe an mbǝ kám nǝ ngha.>
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Abraham yool yit yil nen Kaldiya mo, kǝn wur dǝm tong ɗi nɗǝǝn yil nHaran. Aɓwoon ɗe puun Abraham muut nyil nHaran, ɓǝ Naan jì kǝ Abraham nɗǝǝn yil ɗesǝ, ɗe wuu tong nɗǝǝn nǝ yaksǝ.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ɗangɓǝ baa Naan shin rep pak yil nǝ Abraham, mbǝkǝ nǝ ɗee ɗi a mǝ káa wur, koo kaa mang shii mǝndong sǝ kas. Jir kǝsǝ, ɓǝ Naan cweerpwoo Abraham nǝ, wur mbǝ shin yil nǝ Abraham, kǝ nǝ ɗee a mbii sekop wur, dǝm wul kǝ ɗang wur ɗe mon njì mɓwoon wur zak. Koo ɗe gyet mɓít mǝnǝ, ɓǝ baa Abraham kǝ mee làa kas aku.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Gyet Naan sat zak nǝnee, <Dang Abraham mon mbǝ ɗee a mǝzep mo nɗǝǝn mee yil ɗecì. Nenyil mǝnǝ mon nle kǝ mmo cìn ɗak laatong zak, kǝ mon nle mmo ɗee a kǝrem mo, mbǝ ɓit kambil feer.>
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Naan wur baa sat ɗyikye zak nǝnee, <An mbǝ tokɗyeel nnen ɗe mo le mo ɗee a kǝrem, ɗang aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ pwat kǝ mo aku mɓut yil mǝnǝ, mbǝkǝ mmo jì seyil ɗi nghan nɗǝǝn pee ɗesǝ.>
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Naan sat Abraham can-can, kǝ nǝ ɗee a Sǝmpwoo (alaama) mǝ pwoo ɗe Naan kǝ ten cweer nAbraham shi toom. Mbǝ mǝnǝ kaaɗe Abraham làa Aizik, ɓǝ wur can ɗyem fin nǝ nkaa puus nɗepwookun. Aizik can làa wur Jekop a kǝsǝ zak, kǝ Jekop can jep fin mo, ɗe mo a puun fun ɗe kaapaat baavǝl sǝ mo a kǝsǝ zak.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 <<Puun fun ɗesǝ mo, mo cìn zuur kǝ Josep, yaksǝ mo seet kǝ wur sham nyil Ijip koo kǝrem sǝ. Ɗangɓe Naan ɗi ashak kǝ wur.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Naan ɓam Josef mɓut jeel ɗe mo taa nkaa wur jir. Naan shin ɗeret nJosep, kǝ manshii mǝ cìn mbii ntoom Feero, mishkoom Ijip, ɗe nǝ le nwur ɗen Josep a ɗeɗes nkaa yil Ijip, kǝ nkaa lu fin zak.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Mee neen ɗeɗes taa nyil Ijip jir, kǝ yil nKeenan ɗe nǝ jì kǝ jeel ɗeɗes hakyeng, ɗe le baa puun fun mo kat mbiise kas.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 kaaɗe Jekop kǝlǝng nǝ, mbiise ɗi nyil Ijip, ɓǝ wur shee lep puun fun mo sham nyil Ijip nǝ.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 A nɗǝǝn sham mo nɗevǝl nyil Ijip nǝ, ɗang Josef woo shin nɗyemnǝǝn fin mo. A mpeemǝnǝ, ɓǝ Feero man ɗang mǝ Josep mo jir.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Josep lep kǝ mmo kàa pet puun fin Jekop kǝ nen wur mo jir. Nen ɗe mo pet mo shin sham nyil Ijip nǝ jir, mo wul laarpwoovǝl baapaat.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Nǝ le ɗang Jekop sham nyil Ijip, ɓǝ wur sham muut a nyil mǝnǝ, kǝzak puun fun mo jì murep a nyil Ijip zak.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Yaksǝ mo kok kúm mo mo kàa kǝ mo nyil nShekem, mbǝkǝ mo wum mo ɗi nɗǝǝn kǝcir ɗe gyet Abraham kǝ seet shi azurfa mo, nsar jep Hamor mo.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 kaaɗe pee nǝ wul kus, mbǝkǝ nNaan gam mbii ɗe gyet wur kǝ ten cweer Abraham, ɓǝ nen fun mo kǝ ɓul ɗes nɗǝǝn yil Ijip nǝ hakyeng.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Nen Ijip mo lep mee mishkoom ɗepwoo nyil Ijip, ɗe baa wur man mee pwoo nkaa Josep kas.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Mishkoom ɗesǝ wur gwam puun fun mo, ɗang wur shin jeel mpuun fun mo, wur le kǝ mpuun fun mo fwo jep fur mo mbǝkǝ mmo murep ɗi.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 A nɗǝǝn ɓit mǝnǝ, ɓǝ mo làa Mosis. Gyet Mosis a mee làa ɗeret naa zam. Puun wur mo kyeer wur nɗǝǝn lu mbǝ tar kun.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Ɗang kaaɗe mo put dǝm le wur a tǝleng, ɓǝ reep Feero mang Mosis ɗyel, kǝ nwar kyeer wur koo làa fer sǝ.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Mo kám man mǝ nen Ijip mo mMosis jir, yaksǝ wur yool ɗee a mee ngwe ɗeɗes nɗǝǝn mbii ɗewur sat mo, kǝ mbii ɗewur cìn mo zak.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 <<Kaaɗe Mosis wul ɓit mo laarfeer, ɓǝ wur pan mputuup fin mbǝ dǝm naa ɗyemnǝǝn fin nen Isreil mo.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Yaksǝ wur táa naa mee ngu Ijip nkaa shinjeel mmee ngu Isreil. Ɓǝ Mosis dǝm ɓam ngu Isreil nǝ, kǝ nwur lap ɗi ngwar nǝ. Yaksǝ Mosis tu ngu Ijip nǝ.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosis pan nǝ, nen fin mo mmanshii mǝnǝ nǝ, Naan mbǝ ɓam mo a shi sar fin. Ɗang baa mo manshii nǝ kas.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Daar nǝ, ɓǝ Mosis kat mee nen Isreil mo vǝl, pǝ lek nshak. Yaksǝ wur reɓet ɓen mo, kǝ wur sat mmo nǝnee, <Daa mo, wun a ɗyemnǝǝnshak, a mii le ɗang wuu lek nshak yii?>
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ɗangɓǝ gwar ɗewur nkaa shinjeel ngǝnǝǝn nǝ, bet Mosis shin baa aku, kǝ nwur sat mMosis nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun ii?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Aa reɓet tu wen a kaaɗe doon a tu ngu Ijip sǝ mee?>
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Kaaɗe Mosis kǝlǝng pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur su ar yil Ijip, kǝ nwur dǝm tong ɗi nyil mMidiyan, koo mǝzep sǝ. A nɗǝǝn yil mMidiyan nǝ, ɓǝ Mosis làa jep ɗemish mo vǝl.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 <<Aɓwoon ɓit mo laarfeer, ɓǝ mee ngulep mǝ Naan jì woo shin mMosis, shi mbǝlem wus nkaa mee laalǝǝt a yil kus kǝ zuul Sinai.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Kaaɗe Mosis naa wus nǝ, ɓǝ nǝ aapwoo nwur, ɓǝ wur gyes dǝm ɗi kus rep laalǝǝt nǝ, mbǝkǝ nwur naa ɗi rǝrret, ɓǝ wur kǝlǝng ɗoo mǝ Daa, nǝnee,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 <A an a Naan mǝ puun fwaa mo, Naan mǝ Abraham, kǝ mǝ Aizik, kǝ mǝ Jekop.> Yaksǝ Mosis ɗaar, mbǝɗe kǝǝrmuut fes yaa wur zam, baa wur katɓal ɗewur mbǝ mak naa wus nǝ kas.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Daa Naan sat mMosis nǝnee, <A shwat kwoopshi ɗe mon nshii fwaa, mbǝɗe pee ɗe aa ɗar ɗi yaksǝ, nǝ a pee ɗeɓang.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Azeen-zeen, an kǝn naajeel nen fen ɗe mon nyil Ijip, kǝn kǝlǝng gwan mo mo. Mbǝmǝnǝ kǝn sham, mbǝkǝ nghan ɓam mo ɗi zak. Mbǝ mǝnǝ, a jì kǝ nghan lep gha shindǝm nyil Ijip.>
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 <<Gyet nen Isreil mo cii Mosis, ɓǝ gyet mo sat nǝnee, <A wii le gha a mishkoom kǝ ngutokɗyeel nkaa mun yii?> A Mosis a ngwe ɗe gyet Naan lep wur, mbǝkǝ nwur ɗee a Taakyeen kǝ Nguɓam mǝ nen Isreil mo shi ɓam mǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur woo shin mMosis nɗǝǝn rep laalǝǝt a yil sǝ.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 A Mosis put kǝ nen Isreil mo nɗǝǝn yil Ijip, kǝzak gyet wur cìn mbii lukshik mo, kǝ mbii aapwoo mo nɗǝǝn yil Ijip nǝ, kǝ nɗǝǝn Am kuur Ɗenaat, kǝ a naaryil, mbǝ ɓit mo laarfeer zak.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 <<Gyet a Mosis sat nnen Isreil mo nǝnee, <Naan mbǝ yool lep mee ngusat pwoo Naan nwun, koo an sǝ, mɓut nnen fuu mo.>
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Gyet Mosis ɗi ashak kǝ kuur nen Isreil mo a naaryil, ashak kǝ puun fun mo, kǝ ngulep mǝ Naan ɗe gyet wur leshap kǝ Mosis nkaa nzuul Sinai. A mbǝɗe gyet Mosis kǝ kǝlǝngkar mǝ seen pǝ Naan ɗi shin mmun.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 <<Ɗangɓe gyet puun fun mo cii cìn mbii ɗe Mosis sat, kǝzak mo toklong shi Mosis, kǝ mo le mputuup fur mo mbǝ waa baa dǝm Ijip.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Mo sat Eeron nǝnee, <A kǝlem pak naan mo mmun, ɗe mon ntaa mmun akyeen. Mbǝɗǝ baa mu man mbii ɗe nǝ kat Mosis ɗe gyet wur put kǝ mun nɗǝǝn nyil Ijip kas.>
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 A nɗǝǝn meeteer mǝnǝ mo, ɓǝ mo kǝlem mee laanǝng kǝ nǝ ɗee mmo, koo mee naan sǝ. Mo jì kǝ mbiizuum mo laanǝng nǝ, yaksǝ mo serǝɓet mǝ retnyit mbǝ naan ɗe mo kǝlem shi sar fur mo.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Mbǝ mǝnǝ ɓǝ Naan cǝǝr kǝɓwoon mmo, kǝzak wur le kǝ mmo seyil ɗi nzar mo, kǝ mbii ɗe aɗeng mo. Kaaɗe mo kǝ ten ran nɗǝǝn ɓǝǝt-haal mǝ nensatpwoo kǝ Naan mo nǝnee, <Wun nen Isreil mo, nɗǝǝn ɓit ɗelaarfeer sǝ mo a naaryil, ɓǝ baa gyet wu saa long mo, kǝ wus mbiizuum mo, a mbǝ an kas.
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ɗang gyet wuu mang a Tent mǝ kùm Molek, wu mwaan kǝ nǝ, kǝ zar mǝ kùm fuu Refan. Wu kǝlem mbii ɗesǝ mo, mbǝkǝ nwun seyil ɗi mmo. Mbǝ mǝnǝ, ɓǝ an mbǝ le kǝ mmo dǝm kǝ wun jong-jong, ɗe dǝm ɗel yil ɗe aɓwoon mBabilon.>
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 <<Gyet puun fun mo kǝ Tent mǝ langtǝng nǝ, Naan ɗi ashak kǝ mo a naaryil. Mo ɗak Tent mǝnǝ a nciit-nciit kǝ ɗe Naan shin mMosis naa. Mosis sat mmo tap ɗak a kǝsǝ zak.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ puunkaam fun mo lap Tent mǝnǝ pǝ puun fur mo kǝ mmo mang Bìt mǝ Daa nǝ pan kaaɗe mo ɗel ashak kǝ Joshuwa nɗǝǝn yil ɗe Naan shin mmo. Naan ceen nenyil mǝnǝ mo, ɗe baa mo a nen Yahudi mo kas, a yit puun fun mo. Tent mǝnǝ war ɗi jì wul mɓít mǝ Devit.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Devit kat ɗeret ntoom Naan, wur ɗang, mbǝkǝ nwur ɗyik mee peetong ɗi nNaan mǝ Jekop.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ɗangɓe a Solomon yool ɗyiklu Naan nǝ.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Jir kǝsǝ, ɓǝ baa Daa Naan Ɗehai kǝ tong a nɗǝǝn lu ɗe gurum mo ɗyik kas. Pwoo ɗesǝ nǝ nciit kǝ pwoo ɗe gyet ngusatpwoo Naan ten sat nǝnee,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 <Naan sat nǝ, ɗengnaan nǝ a peetong fen, kǝ yil ɗesǝ nǝ a pee leshii fen zak. Wun nɗyik a mee lu ɗǝɗang nghan yii? Peeɗe an nnookɗi a nii?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Baa a sar fen le mbii ɗesǝ mo jir kas aa?>
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 <<Wun nencinshik mo, ɗe pǝtuup fuu mo ɗee a koo mǝ nenkum mo sǝ. Wuu ɗee a komjoor mo mbǝ cíikǝlǝngpwoo mǝ Naan, kǝzak wu cii Riin Ɗeɓang shidaar-shidaar, kaaɗe gyet puun fuu mo kǝ cìn sǝ. Mbǝmǝnǝ wun a koo puun fuu mo gyet sǝ zak.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Gyet puun fuu mo shínjeel nnenkop pwoo Naan mo jir. Gyet mo twe nen ɗe moo leshap nkaa jì Ngwe ɗe ndǝre sǝ, ɗe yaksǝ ɓǝ a wun seet wur, ɗang a wun, wu tu wur zak.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 A wun a nen ɗe wu lap Wàar mǝ Naan ɗewur shin nwun nsar nenlep mǝ Naan mo, ɗang baa wu cìn mbii ɗe Wàar nǝ mo sat kas.>>
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Kaaɗe nenɓeetpwoo nǝ mo kǝlǝng pwoo ɗe Stivin sat mmo, ɓǝ nǝ láa mmo mɓut ɗes hakyeng, yaksǝ mo ǝrep sar fur mo mbǝ tuup.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Mbǝɗǝ Stivin gam kǝ Riin Ɗeɓang, ɓǝ wur naapee kaa aɗeng, ɓǝ wur naa Ɗehai mǝ Naan, kǝ Daa Jesu kǝ ɗar nsarse kǝ Naan zak.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Ɓǝ Stivin sat nǝnee, <<Wu naa mo wang ɗengnaan, kǝzak Làa kǝ Gurum kǝ ɗar nsarse mǝ Naan.>>
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ɗangɓe gurum nǝ mo lep or shi ɗoo ɗeɗes, kǝ mmo duur kom fur mo shi sar fur mo, ɓǝ mo yool su jì taa nkaa Stivin.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Mo dul wur put mɓwoon pee nkaam nǝ, ɓǝ mo car wur shi gyǝk ɓǝ wur muut. Nen ɗe mo car Stivin nǝ mo, shwat nlǝr fur mo, mo le pǝ mee zǝlang ɗe moo pet sǝm wur a Sool.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Kaaɗe mon nkaa car Stivin, ɓǝ wur nkaa ɗangnaan nǝnee, <<Daa Jesu, a lap seen fen.>>
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Yaksǝ wur kurum mfurum, ɓǝ wur petpee shi ɗoo ɗeɗes nǝnee, <<Daa Naan, a fwoo shikbish ɗesǝ nǝ mmo.>> Kaaɗe wur sat pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur muut.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.