Atos 12
Mwaghavul NT (SUR_ITD) vs NAA
1 Nɗǝǝn teer mǝnǝ mo, ɓǝ mishkoom Herot ɗoom shinjeel ɓaanɓaan nkaa pak nenseet nɗang Jesu nǝ mo.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Wur tu Jemis, ɗyemnǝǝn mǝ Joon shi kwai.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kaaɗe mishkoom Herot naa muut mǝ Jemis nǝ ret nnen Yahudi mon nyit, ɓǝ wur waa cin shin yaa Pita zak. Ɗesǝ nǝ ɗen a nciit kǝ ɗe mo kǝ se mbiise retnyit mǝ gilaas ɗe baa nǝ kǝ yist kas
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Kaaɗe Herot yaa Pita, ɓǝ wur le wur nɗǝǝn lushoot, nsar shiitoon mo kaapaat baapeemee, mbǝkǝ mmo tap wur ɗe rǝrret. Herot kǝ lepan nǝ, ɗyin mbǝ put kǝ Pita ntoom gurum mo aɓwoon mǝ retnyit nǝ mɓekǝ tok ɗiyeel.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Kaaɗe Pita ɗi a ɓuɓwoot nɗǝǝn lushoot nǝ, ɓǝ nenseet nɗang Jesu mon nkaa ɗangnaan hakyeng, mbǝ wur.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ɗangɓǝ mpar, ɗe daar ɓǝ Herot wur lepan mbǝ put kǝ Pita, mbǝkǝ nwur shinjeel ɗi nwur. Ɓǝ Pita nsaam nnaar shiitoon mo vǝl. Mo ɓwoot wur shi shoolbǝring mo vǝl. Nentappee mo ɗe mpwoo lushoot nǝ, mon nkaa tappee rǝrret.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Yaksǝ ngulep mǝ Daa jì ɗar pǝ Pita ɗi, ɓǝ peeɓang nǝ ɓangpee nɗǝǝn lu nǝ. Ngulep mǝ Daa cut Pita nkwoop, wur mii Pita, ɓǝ wur sat nǝnee, <<A yool nkyen>> Yaksǝ shoolbǝring ɗe mo nsar wur mo ɗong nyil.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ngulep nǝ sat nwur nǝnee, <<A lep lee fwaa, kǝzak a jwal kwoopshi fwaa mo.>> Ɓǝ Pita wur cìn mbii ɗe ngulep nǝ sat. Ngulep nǝ sat nwur zak nǝnee, <<A sǝp mbiisǝp fwaa. A jì nɗang an.>>
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Pita put dǝm nɗang ngulep nǝ. Baa wur man nǝ, mbii ɗe ngulep nǝ cìn nǝ azeen kas. Mbǝɗǝ wur pan nǝ ɗyin a nsuun.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Kaaɗe mo ɗel nentappee ɗenshee mo, kǝ ɗevǝl mo, ɓǝ mo jì wul mpwoo lu ɗe mo ɗak a shi shool, ɗe nii naa nkwoop pee nkaam, ɓǝ pwoo lu mǝnǝ wang shikáa fer. Ɓǝ mo pwat, mo yaa ar ɗemǝndong. Ɓǝ nnen mman, ɓǝ ngulep nǝ wur yit Pita mbǝshin.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Kaaɗe Pita kǝ winshin mɓut mbii ɗe nǝ cìn, ɓǝ wur sat nǝnee, <<Yaksǝ, wen mman azeen-zeen nǝ, a Daa lep ngulep fin, mbǝkǝ nwur jì ɓam an ɗi nsar Herot, kǝ mbii ɗe nen Yahudi mon nkaa lepyit nǝ, nǝn ncìn.>>
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Kaaɗe wur winshin mɓut nǝ a kǝsǝ, ɓǝ wur dǝm nlu Meeri nǝǝn Joon, ɗe moo pet wur a Maak zak. A pee ɗe gurum mo kǝ kuur ɗi ɗes, kǝ mo nkaa ɗangnaan ɗi.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kaaɗe Pita ɓwap pwoo lu, ɓǝ mee laareep ɗe mo kǝ pet sǝm war a Roda, war jì mbǝ wang pwoo lu nǝ.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Kaaɗe war kǝlǝng ɗoo nǝ a mǝ Pita, ɓǝ baa war wang pwoo lu nǝ kas mbǝ retnyit. Ɗangɓe war waa cin shin, kǝ nwar sat nnen ɗe mo nɗǝǝn lu nǝ, Pita kǝ ɗar a tool mpwoo lu nǝ.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Mo sat nwar nǝnee, <<Yii tǝttar aa?>> Ɗangɓe war sat nǝ, tǝng a Pita azeen-zeen. Yaksǝ mo sat nǝnee, <<A ngulep wur.>>
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ɗangɓe Pita naa a mɓwap pwoo lu nǝ ɗak, ɓǝ kaaɗe mo wang pwoo lu nǝ, ɓǝ mo naa a Pita azeen-zeen, ɓǝ nǝ aapwoo mmo zam.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ɗangɓe Pita ɗǝk sar mmo, mbǝkǝ mmo ɗok tǝtǝk. Ɓǝ wur yakshii nǝ mmo, kaaɗe Daa put kǝ ɗyin nɗǝǝn lushoot nǝ. Wur sat mmo zak nǝnee, <<Wu satpwoo ɗesǝ nǝ nJemis, kǝ koor nen shinzeen nǝ mo zak.>> Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Pita yool dǝm mmee pee ɗecì.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Kaaɗe ɓitmang, ɓǝ mee ɓǝlep ɗeɗes yool nnaar shiitoon ɗe mo kǝ tap Pita nɗǝǝn lushoot nǝ, mbǝɗe baa mo man mbii ɗe nǝ cìn Pita kas.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Herot kǝ le kǝ mmo dǝm yappee ɗe Pita dǝm ɗi, ɓǝ baa mo dǝm kat wur kas. Herot tal pǝ shiitoon nǝ mo rǝrret, ɓǝ wur le kǝ mmo twe mo ɗi. Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ Herot yool yit yil nJudiya, kǝ nwur dǝm ɗi nyil nSizariya, ɓǝ wur dǝm cìn mee rep teer mo ɗe mpee mǝnǝ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herot langtuup kǝ nen Taya mo, kǝ nen Saidon mo hakyeng. Aasǝ ɓǝ mo ɓalkaa fur mo ashak, mbǝkǝ mmo dǝm naa wur ɗi. Mo shee yap ar ɗe mon ndǝm naa Herot a pǝ Blastus ɗi, ɗewur a ngwe ɗeɗes nkaa lu mishkoom nǝ. Yaksǝ mo dǝm pǝ Herot ɗi, ɓǝ mo ɗang pǝ wur, kǝ mmo kat tongriyang ɗi pǝ mishkoom, mbǝɗe yil mo nii kat mbiise a nɗǝǝn yil mishkoom nǝ.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Kaaɗe puus ɗe mo kǝ le nǝ wul, ɓǝ Herot tap jwal lee fin ɗe mǝ mishkoom, wur tap tong nkaa mbii tong mǝ ɗeɗes fin, ɓǝ wur leshap nnen nǝ mo.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Nen nǝ mo le or, ɗang mo sat nǝnee, <<Ɗesǝ nǝ a ɗoo mǝ mee naan baa a mǝ gurum kas.>>
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Nnen mman, ɓǝ mee ngulep mǝ Daa Naan cut Herot, mbǝɗe baa wur shin ɗeɗes nNaan kas. Ɓǝ yaksǝ nyet mo se Herot ɓǝ wur muut.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Gurum mo ɗes mo kǝlǝng pwoo mǝ Naan, ɓǝ mo shinzeen, ɓǝ pwoo mǝ Naan nǝ dǝm shipee-shipee zak.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Kaaɗe Barnabas kǝ Sool mo kyes ɗak fur, ɓǝ mo baaji nJerusalem ashak kǝ Joon ɗe mo kǝ pet wur a Maak.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.