Atos 22

sur (SUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 <<Ɗyemnaa mo, kǝ puun fen mo, wu lekom kǝn nwun kǝlǝng an ɗi, kǝn nghan leshap ɗe nwun agaak, ɗe nenkám nǝ, baa wen kǝn cìn mee mbii ɗebish kas.>>
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Kaaɗe mo kǝlǝng wur leshap mmo a shi liispwoo Hiburu, ɓǝ mo sǝǝt ɗok tǝtǝk. Yaksǝ Pool sat nǝnee,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 <<An a ngu Yahudi, ɗe mo làa an a nTarsus mǝ yil nSilisiya. Ɗangɓǝ nwurang a nɗǝǝn pee nkaam ɗesǝ. An nkam tang ran a nsar mǝ Gamaliyel. Mo kǝ tap kám nghan rǝret hakyeng nɗǝǝn Wàar ɗe mo a mǝ puun fun mo, ɗe an kǝ zuur ɗes zam mbǝ cìn ɗak Naan, koo wun sǝ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nǝ le gyet wen kǝn shinjeel ɗes, nnen ɗe mo kǝ seet nɗang Jesu Kristi, kǝzak, wen kǝn twe pak mo, ɗang kǝn mɓwoot shurep mo kǝ daas mo, ɗe nle mo nlushoot.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Koo a pris ɗeɗes sǝ, kǝ nen ɗenan-nan ɗesǝ mo, ɓǝ mon mmak ɗar langtǝng fen, nǝ pwoo ɗe an pǝ sat nǝ azeen. Mbǝɗǝ gyet wen kǝn lap ɓǝǝt-haal a pǝ mo, mbǝkǝ nghan ndǝm kǝ nǝ nɗyemnǝǝn fun nnen Yahudi mo, ɗe mo kǝ tong nɗǝǝn Damaskus, kǝ nghan nyak nenseet nɗang Jesu, ɗe mo kǝ tong pee nkaam mǝnǝ. Mbǝkǝ nghan jì ɗi kǝ mo nJerusalem a ɓuɓwoot, kǝn mmo shinjeel ɗi mmo.>>
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 <<Kaaɗe an a ar yoo mwaan nǝ, ɓǝ jì nwul kus kǝ Damaskus, koo puus a naar sǝ. Nnen mman, ɓǝ mee peeɓang ɗeɗes, tong aɗeng sham ɓangpee ɗe an ɗi cǝǝrkaat.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Yaksǝ ntaa nyil, ɓǝ kǝlǝng mee ɗoo nǝ pǝ sat nghan nǝnee, <Sool, Sool, a mii le ɗang aa shin jeel nghan yii?>
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ɓǝ ntal nǝnee, <A gha wii Daa?> ɓe wu sat nghan nǝnee, <A an Jesu ngu Nazaret ɗe gha nkaa shinjeel nghan.>
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nen ɗe mo ashak kǝ an, mo naa peeɓang nǝ, ɗang baa mo kǝlǝng ɗoo mǝ ngwe ɗewur leshap kǝ an nǝ kas.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ɓǝ ntal nǝnee, <Daa, waa a reɓet kǝn nghan cìn a mii?> Yaksǝ Daa sat nghan nǝnee, <A yool a dǝm nDamaskus, a mpeemǝnǝ ɓǝ mon nsat mbii mo nghan jir, ɗe an kǝn nle mo mbǝkǝ gha cìn ɗi.>
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Wen ncǝǝr nɗee a vum, mbǝ ɓal mǝ peeɓang nǝ. Ɓǝ nen ɗe mo ashak kǝ an, mo yaa sar nghan, ɓǝ mo dǝm kǝ an nDamaskus.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 <<Mee gwar ɗi ɗe mo kǝ petsǝm wur a Ananiyas, wur a mee nguseet ndang Naan, ɗewur kǝ cìn mbii ɗe Wàar Mosis moo sat rǝret. Nnen Yahudi ɗe mo kǝ tong nDamaskus jir, moo shin ɗeɗes nwur.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Wur jì ɗar kus kǝ an, ɓǝ wur sat nghan nǝnee, <Ɗyemnǝǝn fen Sool, a naapee> Abet-abet ɓǝ nnaapee, ɗe nǝ le nghan nnaa wur.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ɓǝ wur sat nghan zak nǝnee, <Naan mǝ puun fun mo, kǝ bǝlǝp gha, mbǝkǝ nghan man mbii ɗe Naan kǝ reɓet kǝn gha cìn ɗi, kǝ mbǝkǝ nghan naa Ngwe ɗe ndǝre sǝ, kǝ nghan kǝlǝng ɗoopwoo wur ɗi zak.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Mbǝɗǝ gha mbǝ ɗee a langtǝng wur, mbǝkǝ nghan leshap ɗi ngurum mo nkaa mbii ɗe aa naa, kǝ mbii ɗe aa kǝlǝng zak.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yaksǝ, ɓǝ aa yap a mii? A yool kǝn mmo cìn baptisma ɗe ngha, Mbǝkǝ nghan ɗang ɗi nɗǝǝn sǝm mǝ Daa, kǝn nwur vwang shikbish fwaa mo ɗi.> >>
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 <<Kaaɗe waa baa nji nJerusalem, ɓǝ an nkaa ɗangnaan nɗǝǝn Lu Naan ɗeɗes, ɓǝ nsuun suun.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 An naa Daa, ɓǝ wur sat nghan nǝnee, <A yool nkyen, a put aku nɗǝǝn Jerusalem nǝ, mbǝɗe baa mon lap langtǝng ɗe gha mbǝ sat nǝ nkaa an kas.>
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ɓǝ nlap nǝ, daa, mo shikáa mo, mo man nǝ, gyet an kǝn ɗel nkòo a lu Naan ɗeɗangyii, mbǝkǝ nghan twe nen ɗe mo shinzeen ngha, kǝ gyet an kǝn nǝrem mo zak.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Kǝzak, kaaɗe gyet mo tu Stivin ngusatpwoo fwaa, ɓǝ gyet an kǝn ɗar ɗi zak, ɗang gyet an aɓwoon mǝ mbii ɗe mo cìn nǝ jir, ɗe gyet a an nyaa leelep mǝ nen ɗe mo tu Stivin nǝ zak.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ɓǝ Daa sat nghan nǝnee, <A yool a dǝm, mpeeɗe an mbǝ lep gha dǝm jong-jong, pǝ nen ɗe baa mo a nnen Yahudi mo kas.> >>
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Kuur mǝ gurum nǝ mo lekom pǝ kǝlǝng Pool ɓǝ jì wul mpwoo ɗewur sat nǝ, ɗangɓǝ mo waa baa ɗyeep ɗoo ɗi zak, mo sat nǝnee, <<Wu tu wur! Wu tu wur! Wu baa kǝ gwar ɗe mǝnǝ aku nɗǝǝn yil nǝ. Baa nǝ ret kǝ mmo yit gwar ɗe mǝnǝ ɗi mmeen kas!>>
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Kaaɗe mo nkaa ɗyeep ɗoo nǝ, kǝ mo nkaa taat leelep fur mo shin kaa aɗeng, ɗang mo nkaa woo ǝrong kaa kǝ nǝ aɗeng zak.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Yaksǝ ngwe ɗeɗes mǝ shiitoon mo, le kǝn mmo ɗel kǝ Pool nɗǝǝn lu ɗe a peetong mǝ shiitoon nǝ mo. Wur le kǝ mo cam Pool shi mbwat, mbǝkǝ nwur mak manshii mǝ mbii ɗe nǝ le kǝ nkuur gurum nǝ mo kǝ ɗyeep ɗoo ɗi nkaa wur.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ɗangɓǝ kaaɗe mo ɓwoot wur shi teng shim, mbǝkǝ mmo shin mbwat ɗi nwur, ɓǝ Pool sat mmee ɗeɗes mǝ shiitoon nǝ mo, ɗewur ɗar kus kǝ wur nǝnee, <<Tan, kyet nǝ a ndǝre kǝn nwun shin mbwat ngwe ɗewur a ngu Rom, ɓǝ baa mo kǝ tok mee ɗyeel ɗe nǝ yaa wur kas aa?>>
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kaaɗe shiitoon ɗeɗes kǝlǝng pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur dǝm sat ngwe ɗeɗes mǝ shiitoon nǝ mo nǝnee, <<Aa reɓet cìn a mii ngwar ɗesǝ yii? Gwar ɗesǝ nǝ wur a ngu Rom.>>
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ɓǝ ngwe ɗeɗes nǝ wur jì sat mPool nǝnee, <<A sat an azeen-zeen, gha a ngu Rom ee?>> Yaksǝ wur lap nǝnee, <<Kǝzak an a ngu Rom!>>
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ɓǝ ngwe ɗeɗes nǝ sat nwur nǝnee, <<Gyet wen nkwat a shool ɗes, akuɗang ɓǝ wen ɗee a nguyil nRom nǝ.>> Pool sat nǝnee, <<Ɗang mo làa wen a ngu Rom.>>
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Mbǝ mǝnǝ ɓǝ nen ɗe mo kǝ reɓet cìn tal pǝ wur ɗe, mo yool abet ɓǝ mo yit wur mbǝshin. Kaaɗe ngwe ɗeɗes nǝ man nǝ, Pool a ngu Rom, ɓǝ kǝǝrmuut yaa wur hakyeng, mbǝɗe wur kǝ ten ɓwoot wur.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ɗangɓǝ daar nǝ, ɓǝ ngwe ɗeɗes nǝ reɓet man zeen mǝ mbii ɗe nǝ le kǝ nnen Yahudi mo reɓet yaa wur nǝ. Yaksǝ wur fwen Pool, wur le kǝn mmo pǝrep pris ɗenan mo, kǝ nenɗyeel mo, mo kuur ashak jir, ɗang wur dǝm le Pool ɗar ntoom nenɗyeel nǝ mo.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.