Mateus 13
stw (STW) vs NAA
1 Iwe noan rhag raaenin we Jesus a siusaengi iimw we a noa reen meoneoiniun we, iwe a noa mooat tiw wenepeigin.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Nge aeremas towunap kkewe ra itto reen, iwe a teeotae wooan efoarh pwoot a ittae mooat wooan. Nge rhooawe ra iu nee ppiy.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Jesus a fioang awewe ngaeniir towunepaen aegiaeg, iwe a aengaeniir pwe,
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Igiwe e aeperes fetaen foat kkewe, nge aekkaefai ra ppiungiutiw wenepeigin aan we, nge man aeniaen ra itto anginoa.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Aekkaefai ra ppiungiutiw wooan kaenefai, igiwe ese maniueon ppweon ee. Faiun kkewe ra mwetekkaein pwaechetae, pwe igiwe rese no ppweon ttonoa.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nge igiwe aenet a ttinitae, nge a aeppwesa noa foat kkewe; pwe igiwe waeran foat kkewe ese nennoan noa, iwe a mwetekkaein mae noa.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Aekkaefai ra ppiungiutiw neeiin irae towfanfan. Iwe irae towfanfan kkewe ra menawtae nge ra fittitae wooar iwe ra maenoa.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Nge aekkaefai ra ppiungiutiw noan ppweon mwamwaai, iwe ra uuwa: aekkaefai ra uwaeni epwiugiuw, aekkaefai woneig, nge aekkaefai eniig.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Iwe Jesus a aengaeniir pwe, “Iyo eyor saeningan, epwe rongorong!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra itto reen Jesus nge ra aeiineow pwe, “Meeta wo kkepas noan fioangon awewe iga wo kkepas ngaeniir reen?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Deus a fang ngaenigaemi pwe oawpwe giuneei kkepas mwoanomwoanon minna Mweoiu Naaeng, nge ikka aaemweoi ese ngaenneer.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Pwe iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni iwe epwene igin ssow noa aan, nge iyo ese yor meeta aan nge repwe pwigi saengi mwo nge iwe egius iwe eyor reen.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Faaen aaei kkepas ngaeniir noan fioangon awewe, pwe iga re pipiiy noa nge rese weri, nge repwe aiussaening nge rese rongorong, nge rese pwan metaf reen.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Iwe a pwae pwe ennet minikkiwe mwaeniaen profeta Isaiah:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Pwe aar niunniuwaen rhooakkeei nge a pwurh,
15 Porque o coração deste povo
16 “Nge aaemi oawwa wenepwu! Pwe mesaemi ra weriwer nge saeningaemi ra rongorong.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Ennetaen, ipwe aengaenigaemi, pwe towunap profeta me aeremas mwamwaai ra mwerhaen weri meeta kka aaemi oawwa weri, nge iir rese weri. Ra pwan mwerhaen rongorong meeta kka aaemi oawwa rongorong, nge iir rese rongorong.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Iwe oaw aiussaening, pwe oawpwe metaf reen fioangon awewen rhooan foat we.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Rhooa kkewe re rongorong kkepesaen Mweoiu Naaeng, nge rese metefaaegini, ra taeppen rhag faiun foat kkewe re ppiungiutiw wenepeigin aan we. Iwe Man Aenneew we a itto pwigi saengiir minne a toonong nee tipeer.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan kaenefai, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re aetiwa miniwe kkepesaen Deus noan kker reen rhag oaton we ra rongorong.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Nge kkepas we ese waaraar me nee tipeer, iwe ese ssiunaei wooar. Nge aere a yor fitigogo me waeiraes faaen itaen miniwe kkepesaen Deus, ra mwetekkaein fangetae.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw neeiin irae towfanfan, ra aeffitaeg ngaeniir rhooawe re rongorong kkepesaen Deus, nge aiunaeng reen menaw e igina me mwecheniaen pisaegin feoniufan ra oamoapwu miniwe kkepesaen Deus, pwe esoapw mmwenen uuwa.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan ppweon mwamwaai, ra aeffitaeg ngaeniir rhooawe re rongorong miniwe kkepesaen Deus nge ra metaf reen: iwe, ra uuwa, aaemweoi ra uwaeni epwiugiuw, aaemweoi woneig, nge pwan aaemweoi eniig.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesus a pwan fioangei ngaeniir pwan eew fioangon awewe: “Mweoiu Naaeng a aeffitaeg ngaeni minneen. Erhai mwaaen a aeperes faiun foat gacch noan aan menaai.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Noan eew pwongin, igiwe aeremas ra maiur, erhai man aenneew a itto aeperes pwuger mwaaen neeiin maat we, iwe, a noa.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Oatowe faiun foat kkewe ra menawtae nge ra uuwa, iwe nge a noa pwae noa pwuger mwaaen kkewe.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Mwaaen kkewe naiun rhooan engaang ra itto reen nge ra aengaeni pwe, ‘Menap, saapw faiun foat gacch miniwe wofoat noan menaai we oamw?. Nge iya rhag pwuger mwaaen ra noa itto me ee?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 A paniuwaeniir pwe, ‘Erhai man aenneew a feeori minneei.’ Iwe, rhooawe rhooan engaang ra aeiineow pwe, ‘Wo mwerhaen aeipwe noa wiytae pwuger mwaaen kenaan?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Iwe a paniuwaeniir pwe, ‘Aapw, pwe aere oawpwe wiytae pwuger mwaaen kenaan nge emmwen pwe faiun foat kkewe repwe pwan wisaegtae.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Oaw nigitiir pwe repwe menaw ppagtae toori oaton ee sipwene gin. Iwe nge ngaang ipwe naaen aengaeni rhooan affeeoriun repwe mmwaen wiytae pwuger mwaaen kkewe, ra geoni fengaenniy nge ra figiir noa. Iwe ra ioni fengaenniy faiun foat kkewe nge ra iseniir nong noan aaei imwaen soko.’ ”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Iwe, Jesus a fioangei ngaeniir pwan eew fioangon awewe: “Mweoiu Naaeng a aeffitaeg ngaeni minneen. Erhai mwaaen a pwigi efai faiun mustard a noa foatogi noan aan menaai.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Iiy minne oarosaen mwittigin me neeiir faiun irae, nge igine a menawtae nge iiy minne oarosaen temoag me neeiin irae me noan menaai we. A ssiuwen ngaeni efoarh irae faeregit, pwe man aeniaen repwe itto ffeeor feseer wooan raaen.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Iwe, Jesus a fioangei ngaeniir pwan eew fioangon awewe: “Mweoiu Naaeng a aeffitaeg ngaeni minneen. Erhai rhooapwut a pwigi egius yeast nge a nofiti fengaenniy me enuuw pwaecchin fenoawa emas toori aan pwo tae fenoawa we.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Jesus a aeyae fioangon awewe aan epwe aepesa ngaeniir pwuwaen aeremas oanongaen minikkeei; esoapw aepesa mwo nge epat aegiaeg ngaeniir igine ese aeyae fioangon awewe.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 A feeori minneei pwe epwe pwaeritae pwe ennet miniwe profeta a aepesa pwe,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Iwe igiwe Jesus a noa saengi pwuwaen aeremas kkewe nge a toonong noan eew iimw, rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “Wopwe aemmetefa ngaenigemaem meeta faaen fioangon awewen fetin we noan menaai we.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Mwaaen we aeperes faiun foat kkewe egacch nge ina iiy Naiun Aeremas;
37 E Jesus respondeu:
38 menaai we ina feoniufan; faiun foat kkewe regacch ina aeremesaen Mweoiu Naaeng; nge pwuger mwaaen kkewe, ina iir naiun Man Aenneew we;
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 nge man aenneew we e foatogi pwuger mwaaen kkewe ina Saetan. Nge oaton gin nge ina nee soapwonoan feoniufan, nge rhooan affeeoriun gin we ina iir angkenus.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Wunuunun pwuger mwaaen kkewe ra ioni fengaenniy nge ra figiir tae wooan aengaet, nge ina wunuunun minne epwe wen nee soapwonoan feoniufan.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Miniwe Naiun Aeremas epwene fangenoa naiun angkenus pwe repwe ioniir iyo kkewe reno noan Mweoiun iwe re paeni ngaeniir monofit, pwan rhooawe refeeori wegitaeg aenneew,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 nge repwe oatoranong noan nenien aengaet, iga repwe sessaeng nge akkaarengi me ee.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Iwe rhooa mwamwaai repwene ttin taeppen aenet noan Mweoiun Semeer. Iyo eyor saeningan, epwe rongorong!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Mweoiu Naaeng a pwan weei minneen. Erhai mwaaen enoa rhuungi eew pisaeg kooap egin rhaeng me wooan eew maat. A pwaniuw sefaaen noa nge noan aan kker a noa ameow noa oanongaen minikkena pisaegin, nge a sefaaen noa nge a noa meoni maat we.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Mweoiun Naaeng a pwan weei minneen. Erhai mwaaen rhooan chuwaai nge e kiukkiutta fetaen faiun usowus kka nning,
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 nge igine a giuneei efai min igin yor ipitan, a noa ameow noa oanongaen pisaegin nge a meoni faiun usowus we.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Mweoiun Naaeng a pwan weei minneen. Aaemweoi rhooan fita ra aekkaerh wow aar wuug noan meoneoiniun we nge ra niyap mesemesaen iig.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Oatowe wuug we a sseog reen iig, nge ra iuriunong nee ppiy, mwirin ra mooat tiw pwe repwe aemegena fesaenngiy iig kkewe: iig gacch ra iseni nong noan rhiug, nge iig kkewe re aenneew ra oatoranoa.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Epwe ieei wunuunun nee soapwonoan feoniufan. Angkenus repwene noa aeyimweoiuw fesaenngiy aeremas aenneew saengiir aeremas mwamwaai.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Repwe oatoranong aeremas aenneew noan nenien aengaet, iya repwe sessaeng nge akkaarengi me ee.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus a aeiineeor pwe, “Oaw metefaaegini oanongaen minikkaan?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Iwe a aengaeniir pwe, “Ina nge faaen minneei ina oanongeer sinsein anniug kka repwe no pwe rhooan kkayeo noan Mweoiun Naaeng ra taeppen rhag soaw iimw we e oatowowuw pisaeg mini ffeo me min maerhiy me noan soko we aan.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Igiwe Jesus a moann aan fioangei fioangon awewe kkewe, a noa saengi pwiuneoi we
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 nge a noa nee pwugusan. A fenai noan wutteer Jews we, nge rhooawe re rongorong ngaeni ra riutae reen. Ra aeiineo, “Iya woneei a pwigi me ee aan tipaecchem me kkeman kka aan?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ifa wusun, soapw woneei miniwe naiun taikusang we? Saapw Maria miniwe inan? Me saapw James, Joseph, Simon me Judas nge pwiin?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Soapw oanongeer mwengeyan nge reno igeei? Iya woneei a pwigi oanongaen minikkeei me ee?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Iwe resa aetiwa no iiy.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Pwe iga esooar aar niugiuniug, ina minne Jesus ese feeori towunepaen kkeman kkewe aan me igiwe reen.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.