Mateus 13

stw (STW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iwe noan rhag raaenin we Jesus a siusaengi iimw we a noa reen meoneoiniun we, iwe a noa mooat tiw wenepeigin.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Nge aeremas towunap kkewe ra itto reen, iwe a teeotae wooan efoarh pwoot a ittae mooat wooan. Nge rhooawe ra iu nee ppiy.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Jesus a fioang awewe ngaeniir towunepaen aegiaeg, iwe a aengaeniir pwe,
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Igiwe e aeperes fetaen foat kkewe, nge aekkaefai ra ppiungiutiw wenepeigin aan we, nge man aeniaen ra itto anginoa.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Aekkaefai ra ppiungiutiw wooan kaenefai, igiwe ese maniueon ppweon ee. Faiun kkewe ra mwetekkaein pwaechetae, pwe igiwe rese no ppweon ttonoa.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nge igiwe aenet a ttinitae, nge a aeppwesa noa foat kkewe; pwe igiwe waeran foat kkewe ese nennoan noa, iwe a mwetekkaein mae noa.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Aekkaefai ra ppiungiutiw neeiin irae towfanfan. Iwe irae towfanfan kkewe ra menawtae nge ra fittitae wooar iwe ra maenoa.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Nge aekkaefai ra ppiungiutiw noan ppweon mwamwaai, iwe ra uuwa: aekkaefai ra uwaeni epwiugiuw, aekkaefai woneig, nge aekkaefai eniig.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Iwe Jesus a aengaeniir pwe, “Iyo eyor saeningan, epwe rongorong!”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Iwe rhooan kkayeo kkewe ra itto reen Jesus nge ra aeiineow pwe, “Meeta wo kkepas noan fioangon awewe iga wo kkepas ngaeniir reen?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Deus a fang ngaenigaemi pwe oawpwe giuneei kkepas mwoanomwoanon minna Mweoiu Naaeng, nge ikka aaemweoi ese ngaenneer.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Pwe iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni iwe epwene igin ssow noa aan, nge iyo ese yor meeta aan nge repwe pwigi saengi mwo nge iwe egius iwe eyor reen.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Faaen aaei kkepas ngaeniir noan fioangon awewe, pwe iga re pipiiy noa nge rese weri, nge repwe aiussaening nge rese rongorong, nge rese pwan metaf reen.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Iwe a pwae pwe ennet minikkiwe mwaeniaen profeta Isaiah:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Pwe aar niunniuwaen rhooakkeei nge a pwurh,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 “Nge aaemi oawwa wenepwu! Pwe mesaemi ra weriwer nge saeningaemi ra rongorong.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ennetaen, ipwe aengaenigaemi, pwe towunap profeta me aeremas mwamwaai ra mwerhaen weri meeta kka aaemi oawwa weri, nge iir rese weri. Ra pwan mwerhaen rongorong meeta kka aaemi oawwa rongorong, nge iir rese rongorong.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Iwe oaw aiussaening, pwe oawpwe metaf reen fioangon awewen rhooan foat we.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Rhooa kkewe re rongorong kkepesaen Mweoiu Naaeng, nge rese metefaaegini, ra taeppen rhag faiun foat kkewe re ppiungiutiw wenepeigin aan we. Iwe Man Aenneew we a itto pwigi saengiir minne a toonong nee tipeer.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan kaenefai, ra aeffitaeg ngaeni rhooawe re aetiwa miniwe kkepesaen Deus noan kker reen rhag oaton we ra rongorong.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Nge kkepas we ese waaraar me nee tipeer, iwe ese ssiunaei wooar. Nge aere a yor fitigogo me waeiraes faaen itaen miniwe kkepesaen Deus, ra mwetekkaein fangetae.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw neeiin irae towfanfan, ra aeffitaeg ngaeniir rhooawe re rongorong kkepesaen Deus, nge aiunaeng reen menaw e igina me mwecheniaen pisaegin feoniufan ra oamoapwu miniwe kkepesaen Deus, pwe esoapw mmwenen uuwa.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Nge faiun kkewe re ppiungiutiw wooan ppweon mwamwaai, ra aeffitaeg ngaeniir rhooawe re rongorong miniwe kkepesaen Deus nge ra metaf reen: iwe, ra uuwa, aaemweoi ra uwaeni epwiugiuw, aaemweoi woneig, nge pwan aaemweoi eniig.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesus a pwan fioangei ngaeniir pwan eew fioangon awewe: “Mweoiu Naaeng a aeffitaeg ngaeni minneen. Erhai mwaaen a aeperes faiun foat gacch noan aan menaai.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Noan eew pwongin, igiwe aeremas ra maiur, erhai man aenneew a itto aeperes pwuger mwaaen neeiin maat we, iwe, a noa.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Oatowe faiun foat kkewe ra menawtae nge ra uuwa, iwe nge a noa pwae noa pwuger mwaaen kkewe.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Mwaaen kkewe naiun rhooan engaang ra itto reen nge ra aengaeni pwe, ‘Menap, saapw faiun foat gacch miniwe wofoat noan menaai we oamw?. Nge iya rhag pwuger mwaaen ra noa itto me ee?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 A paniuwaeniir pwe, ‘Erhai man aenneew a feeori minneei.’ Iwe, rhooawe rhooan engaang ra aeiineow pwe, ‘Wo mwerhaen aeipwe noa wiytae pwuger mwaaen kenaan?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Iwe a paniuwaeniir pwe, ‘Aapw, pwe aere oawpwe wiytae pwuger mwaaen kenaan nge emmwen pwe faiun foat kkewe repwe pwan wisaegtae.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Oaw nigitiir pwe repwe menaw ppagtae toori oaton ee sipwene gin. Iwe nge ngaang ipwe naaen aengaeni rhooan affeeoriun repwe mmwaen wiytae pwuger mwaaen kkewe, ra geoni fengaenniy nge ra figiir noa. Iwe ra ioni fengaenniy faiun foat kkewe nge ra iseniir nong noan aaei imwaen soko.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Iwe, Jesus a fioangei ngaeniir pwan eew fioangon awewe: “Mweoiu Naaeng a aeffitaeg ngaeni minneen. Erhai mwaaen a pwigi efai faiun mustard a noa foatogi noan aan menaai.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Iiy minne oarosaen mwittigin me neeiir faiun irae, nge igine a menawtae nge iiy minne oarosaen temoag me neeiin irae me noan menaai we. A ssiuwen ngaeni efoarh irae faeregit, pwe man aeniaen repwe itto ffeeor feseer wooan raaen.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Iwe, Jesus a fioangei ngaeniir pwan eew fioangon awewe: “Mweoiu Naaeng a aeffitaeg ngaeni minneen. Erhai rhooapwut a pwigi egius yeast nge a nofiti fengaenniy me enuuw pwaecchin fenoawa emas toori aan pwo tae fenoawa we.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesus a aeyae fioangon awewe aan epwe aepesa ngaeniir pwuwaen aeremas oanongaen minikkeei; esoapw aepesa mwo nge epat aegiaeg ngaeniir igine ese aeyae fioangon awewe.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 A feeori minneei pwe epwe pwaeritae pwe ennet miniwe profeta a aepesa pwe,
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Iwe igiwe Jesus a noa saengi pwuwaen aeremas kkewe nge a toonong noan eew iimw, rhooan kkayeo kkewe naiun ra itto reen nge ra aengaeni pwe, “Wopwe aemmetefa ngaenigemaem meeta faaen fioangon awewen fetin we noan menaai we.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus a paniuwaeniir pwe, “Mwaaen we aeperes faiun foat kkewe egacch nge ina iiy Naiun Aeremas;
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 menaai we ina feoniufan; faiun foat kkewe regacch ina aeremesaen Mweoiu Naaeng; nge pwuger mwaaen kkewe, ina iir naiun Man Aenneew we;
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 nge man aenneew we e foatogi pwuger mwaaen kkewe ina Saetan. Nge oaton gin nge ina nee soapwonoan feoniufan, nge rhooan affeeoriun gin we ina iir angkenus.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Wunuunun pwuger mwaaen kkewe ra ioni fengaenniy nge ra figiir tae wooan aengaet, nge ina wunuunun minne epwe wen nee soapwonoan feoniufan.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Miniwe Naiun Aeremas epwene fangenoa naiun angkenus pwe repwe ioniir iyo kkewe reno noan Mweoiun iwe re paeni ngaeniir monofit, pwan rhooawe refeeori wegitaeg aenneew,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 nge repwe oatoranong noan nenien aengaet, iga repwe sessaeng nge akkaarengi me ee.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Iwe rhooa mwamwaai repwene ttin taeppen aenet noan Mweoiun Semeer. Iyo eyor saeningan, epwe rongorong!
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Mweoiu Naaeng a pwan weei minneen. Erhai mwaaen enoa rhuungi eew pisaeg kooap egin rhaeng me wooan eew maat. A pwaniuw sefaaen noa nge noan aan kker a noa ameow noa oanongaen minikkena pisaegin, nge a sefaaen noa nge a noa meoni maat we.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Mweoiun Naaeng a pwan weei minneen. Erhai mwaaen rhooan chuwaai nge e kiukkiutta fetaen faiun usowus kka nning,
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 nge igine a giuneei efai min igin yor ipitan, a noa ameow noa oanongaen pisaegin nge a meoni faiun usowus we.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Mweoiun Naaeng a pwan weei minneen. Aaemweoi rhooan fita ra aekkaerh wow aar wuug noan meoneoiniun we nge ra niyap mesemesaen iig.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Oatowe wuug we a sseog reen iig, nge ra iuriunong nee ppiy, mwirin ra mooat tiw pwe repwe aemegena fesaenngiy iig kkewe: iig gacch ra iseni nong noan rhiug, nge iig kkewe re aenneew ra oatoranoa.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Epwe ieei wunuunun nee soapwonoan feoniufan. Angkenus repwene noa aeyimweoiuw fesaenngiy aeremas aenneew saengiir aeremas mwamwaai.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Repwe oatoranong aeremas aenneew noan nenien aengaet, iya repwe sessaeng nge akkaarengi me ee.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus a aeiineeor pwe, “Oaw metefaaegini oanongaen minikkaan?”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Iwe a aengaeniir pwe, “Ina nge faaen minneei ina oanongeer sinsein anniug kka repwe no pwe rhooan kkayeo noan Mweoiun Naaeng ra taeppen rhag soaw iimw we e oatowowuw pisaeg mini ffeo me min maerhiy me noan soko we aan.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Igiwe Jesus a moann aan fioangei fioangon awewe kkewe, a noa saengi pwiuneoi we
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 nge a noa nee pwugusan. A fenai noan wutteer Jews we, nge rhooawe re rongorong ngaeni ra riutae reen. Ra aeiineo, “Iya woneei a pwigi me ee aan tipaecchem me kkeman kka aan?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ifa wusun, soapw woneei miniwe naiun taikusang we? Saapw Maria miniwe inan? Me saapw James, Joseph, Simon me Judas nge pwiin?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Soapw oanongeer mwengeyan nge reno igeei? Iya woneei a pwigi oanongaen minikkeei me ee?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Iwe resa aetiwa no iiy.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Pwe iga esooar aar niugiuniug, ina minne Jesus ese feeori towunepaen kkeman kkewe aan me igiwe reen.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.