Lucas 19

stw (STW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesus a itto noan Jericho iwe ra feffaaeraeg noa.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Eyor erhai soamwoonin rhooan iyoiyon tax itan Zacchaeus, erhai man naiwiis.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Iiy e aekkaegina epwe weri Jesus nge igiwe iiy erhai mwaaen mwittig ese weri Jesus me noan pwuwa we.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Iwe a fattapw noa me mmwaen pwuwa we a noa teeotae wooan efoarh waniwan pwe epwe weri Jesus aan faaeraeg noa me igiwe.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Oatowe Jesus enoa itto pwiuneoi we, enoa fattae a weri Zacchaeus iwe a aengaeni pwe, “Mwetekkaeitiw Zacchaeus pwe ipwe no noan iimw we imwoamw raaeneei.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zacchaeus a teeo mwetekkaeitiw a itto aewenimmwa Jesus noan aan kker.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Oanongeer aeremas kkewe ra weri minikkewe a rhaepetae aar mwangiuniungiun pwe, “Mwaaen een epwene noa no noan imwaen erhai man monofit!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zacchaeus a iutae nge a aengaeni Soamwoon pwe, “Soawumwaer! Ngaang ipwene fang esoapw pisaegiy ngaeniir man affayeo, nge ngaere eyor mane i riugiuriug ngaeni nge ipwe aesefaaeni paniuwaen minikkena aan faaen faawu.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesus a aengaeni pwe, “Menaw a toori imweei raaeneei, pwe pwan mwaaeneei nge pwan iiy teoteeon Abraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Manewe Naiun Aeremas e itto giut nge e itto aemenewaar rhooa mwaenirh noa.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nugunupaen aar aeremas aiussaening minikkeei nge Jesus a soapwei noa aan kkepas nge a fioangei ngaeniir eew fioangon awewe. Igina nge a aekkaerepa noa Jerusalem, nge rhooawe ra niuwaennei pwe miniwe Mweoiun Deus epwene oaropaen pwaeto.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 A iura pwe, “Eno erhai mwaaen taegias epwene noa wooan eew faniuw taaw noa epwene noa no pwe king, nge mwirin a sefaaeneto nee pwugusan.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Weni mmwaen aan epwe noa a faingi fengaenniir rhooan akkiuneo kkewe naiun iwe seig, nge a ngaenneer eew tutuun gold nge a aengaeniir pwe, ‘Oaw giutta ngaere eyor minne oawpwe aemenewa ngaeni minneen igine ipwene noa.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Iwe nge aeremas kkewe naiun nge re oapwuta, iwe ra fangenoa rhooan pweipwogin mwaenieer wooan faniuw we eew pwe, ‘Aemaem aeise tipaeni mwaaen een pwe epwe no pwe aemaem king.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ra oatonongei mwaaen we pwe king nge a noa sefaaeneto. Iwe rhag nge a akkiuneo rhooan engaang kkewe naiun pwe repwe itto reen pwe epwe pipiiy a ifa nepaen minne ra aemenewa ngaeni senaapiy kkewe.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Iwe egommw a iura pwe, ‘Menap, a seig aan paer noa faiun gold minne iya aemenewa ngaeni iwe efai iwe wo ngaenneaei.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Mwaaen we a iura pwe, ‘Wo igin mwamwaai. Een erhai rhooan akkiuneo we wo igin mwamwaai! Pwonno iga min paerhigerhig mwo nge wo aniugiuniug noan, een wopwene nemaeni seig aepinoamw.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Rhooan akkiuneo we ariiurhaiun a noa itto a iura pwe, ‘Menap, a nimowu aan paer noa faiun gold minne iya aemenewa ngaeni iwe wo ngaenneaei.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Iwe mwaaen we a iura pwe, ‘Een wopwene nemaeni nimowu aepinoamw.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Iwe erhai a noa itto nge a iura pwe, ‘Menap, ieen faiun gold we noawumw i oapa noan eew mengaag.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 I mesagiug pwe iga een erhai mwaaen sosoong. Wo pwigi minikka saapw oamw nge wo giniiy minikka saapw foatogiyoamw.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Mwaaen we a aengaeni pwe, ‘Een erhai rhooan akkiuneo e aenneew! Minikkomwu mwaenioamw nge ipwene oamonofitiug wooan! Wo giuneei pwe ngaang erhai man sosoong, i pwigi mwo nge minikkena saapw aaei nge i giniiy uwaen irae kena ise foatogi.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Iwe meeta rhag wose ngoannong senaapiy we naeyi noan bank reen? Ina nge ipwe pwigi nge epwene yor menewan iga iya sefaaeneto.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 A aengaeniir rhooa kkewe re iu pwe, ‘Pwigi saengi mwaaen mwuun faiun gold na nge oawwa ngaenneei mwaaen we seig naiun faiun gold.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Nge ra aengaeni pwe, ‘Menap, a fasiun seig naiun gold!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 A iura pwe, ‘Ipwe aengaenigaemi pwe, iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni, nge iyo ese yor meeta aan nge repwe pwigi saengi mwo nge iwe egius iwe eyor reen.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Igina, nge rhooa kkewe rhooan kkoapwutoi ikkiwe rese tipaeni pwe ipwe no pwe aar king, oaw pwigiir to igeei, iwe oawwa itto niir tiw me weni mmwaei!’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Mwirin aaen Jesus aepesa minneei, nge a gommw noa weni mmweer ra noa ngaeni Jerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Igiwe a aerepato Bethphage me Bethany me reen miniwe rhugun Olives nge a akkiuneeor noa riiurhai rhooan kkayeo kkewe naiun
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 nge a aengaeniir pwe: “Oawnoa noan pwugos mwu mmwaemi; nge oatona oawpwe toonong nge oawpwe weri erhai donkey mwittig e feotaeg ina esaaen yor mwo erhai ne e waawa. Oaw pwaeisi oawwa pwigito igeei.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ngaere igine aeremas e aeiineogaemi aere meeta oaw saeneti reen, oawwa aengaeni pwe Soamwoon e mwerhaen waawa.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ra noa nge oanongaen min kkewe Jesus e aengaeniir nge ewen ngaeni.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Igiwe ra pweppwaeisi ooas mwittig we nge manewe naiun a mwaenieniy ngaeniir, “Meeta oawwa pwaeisi noa reen?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ra paniuwaeni pwe, “Maasta e mwerhaen waawa”,
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 iwe ra pwigi noa donkey we reen Jesus. Ra iseni tae minikkewe mengaagiiur wooan, iwe ra iseni tae Jesus wooan.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Igiwe Jesus a faaeraeg nge aeremas ra mmeraeg tiw mengaagiiur wooan ennap we.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Igiwe a aerepato Jerusalem, pwiuneoi we ennap we e ittiw me reen rhugun Olives, rhooa towunap kkewe naiun rhooan kkayeo ra rhaepetae aar fang aan Deus aerhigerhig, nge re aekkepwas temoag tae reen aar aepingepinga Deus reen oanongaen manaman kkena ra weri.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ra iura pwe, “Deus epwe aewenepwuwa king na e itto faaen itaen Soamwoon! Oapoas me wooai naaeng me nning ngaeni Deus na oarosaen taegias!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Aaemweoi Pharisees reno noa pwuwa we ra aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, mwaenieniy ngaeniir rhooan kkayeo kkomwu noawumw pwe resoapw oacchorong!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jesus a paniuwaeniir, “Ipwe aengaenigaemi pwe, aere igine repwe anniug, ina nge fai kaan minne repwe aekkepwas.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Igiwe Jesus a aerepato aepinoamw we, nge oatowe eweri nge a saengiti,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 nge a iura pwe, “Aetaemwo wogaen giuneei raaeneei meeta minne epwe pwigito oapoas! Nge igina een wosoapw mmwenen weri!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Eew oat epwe noa itto rhooan kkoapwutomw repwene roangeog noa, nge re aetippoag, nge ra pineyi saengiug oanongaen pwiuneoi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Repwene oatoaropoag noa een me aeremas kkomwu noan minimwu neniemw; esooar efai faai kaan ne epwe notiw nenien, pwe iga een ese pwae ngaeniug oatowe Deus e itto pwe epwe aemenewoag!”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jesus a noa noan Temple we nge a rhaepetae aan asiiur wow rhooan ameomeo kkewe reno noan,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 a aengaeniir pwe, “E foatofoat noan Pwapwior we e Santus pwe Deus e aepesa pwe, ‘Temple e aaei nge imwaen maeipin.’ Nge aaemi oawwa ssiuweniy pwe nenien wopoor rhooa mwoarho!”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Oanongaen raaen nge Jesus e fenai noan Temple we. Soamwoonin patere me sinsein anniug me soamwooniir aeremas kkewe ra mwerhaen niiy noa,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 nge ina rhag esooar eew meeta ne re giuneei pwe repwe feeori ngaeni, pwe igiwe oanongeer aeremas kkewe nge re tipaeni repwe aiussaening ngaeni minikkewe petenaen mwaenian.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.