Lucas 19

stw (STW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesus a itto noan Jericho iwe ra feffaaeraeg noa.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Eyor erhai soamwoonin rhooan iyoiyon tax itan Zacchaeus, erhai man naiwiis.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Iiy e aekkaegina epwe weri Jesus nge igiwe iiy erhai mwaaen mwittig ese weri Jesus me noan pwuwa we.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Iwe a fattapw noa me mmwaen pwuwa we a noa teeotae wooan efoarh waniwan pwe epwe weri Jesus aan faaeraeg noa me igiwe.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Oatowe Jesus enoa itto pwiuneoi we, enoa fattae a weri Zacchaeus iwe a aengaeni pwe, “Mwetekkaeitiw Zacchaeus pwe ipwe no noan iimw we imwoamw raaeneei.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Zacchaeus a teeo mwetekkaeitiw a itto aewenimmwa Jesus noan aan kker.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Oanongeer aeremas kkewe ra weri minikkewe a rhaepetae aar mwangiuniungiun pwe, “Mwaaen een epwene noa no noan imwaen erhai man monofit!”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zacchaeus a iutae nge a aengaeni Soamwoon pwe, “Soawumwaer! Ngaang ipwene fang esoapw pisaegiy ngaeniir man affayeo, nge ngaere eyor mane i riugiuriug ngaeni nge ipwe aesefaaeni paniuwaen minikkena aan faaen faawu.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Jesus a aengaeni pwe, “Menaw a toori imweei raaeneei, pwe pwan mwaaeneei nge pwan iiy teoteeon Abraham.
9 Então Jesus disse:
10 Manewe Naiun Aeremas e itto giut nge e itto aemenewaar rhooa mwaenirh noa.”
10 Porque o
11 Nugunupaen aar aeremas aiussaening minikkeei nge Jesus a soapwei noa aan kkepas nge a fioangei ngaeniir eew fioangon awewe. Igina nge a aekkaerepa noa Jerusalem, nge rhooawe ra niuwaennei pwe miniwe Mweoiun Deus epwene oaropaen pwaeto.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 A iura pwe, “Eno erhai mwaaen taegias epwene noa wooan eew faniuw taaw noa epwene noa no pwe king, nge mwirin a sefaaeneto nee pwugusan.
12 Então Jesus disse:
13 Weni mmwaen aan epwe noa a faingi fengaenniir rhooan akkiuneo kkewe naiun iwe seig, nge a ngaenneer eew tutuun gold nge a aengaeniir pwe, ‘Oaw giutta ngaere eyor minne oawpwe aemenewa ngaeni minneen igine ipwene noa.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Iwe nge aeremas kkewe naiun nge re oapwuta, iwe ra fangenoa rhooan pweipwogin mwaenieer wooan faniuw we eew pwe, ‘Aemaem aeise tipaeni mwaaen een pwe epwe no pwe aemaem king.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Ra oatonongei mwaaen we pwe king nge a noa sefaaeneto. Iwe rhag nge a akkiuneo rhooan engaang kkewe naiun pwe repwe itto reen pwe epwe pipiiy a ifa nepaen minne ra aemenewa ngaeni senaapiy kkewe.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Iwe egommw a iura pwe, ‘Menap, a seig aan paer noa faiun gold minne iya aemenewa ngaeni iwe efai iwe wo ngaenneaei.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Mwaaen we a iura pwe, ‘Wo igin mwamwaai. Een erhai rhooan akkiuneo we wo igin mwamwaai! Pwonno iga min paerhigerhig mwo nge wo aniugiuniug noan, een wopwene nemaeni seig aepinoamw.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Rhooan akkiuneo we ariiurhaiun a noa itto a iura pwe, ‘Menap, a nimowu aan paer noa faiun gold minne iya aemenewa ngaeni iwe wo ngaenneaei.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Iwe mwaaen we a iura pwe, ‘Een wopwene nemaeni nimowu aepinoamw.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Iwe erhai a noa itto nge a iura pwe, ‘Menap, ieen faiun gold we noawumw i oapa noan eew mengaag.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 I mesagiug pwe iga een erhai mwaaen sosoong. Wo pwigi minikka saapw oamw nge wo giniiy minikka saapw foatogiyoamw.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Mwaaen we a aengaeni pwe, ‘Een erhai rhooan akkiuneo e aenneew! Minikkomwu mwaenioamw nge ipwene oamonofitiug wooan! Wo giuneei pwe ngaang erhai man sosoong, i pwigi mwo nge minikkena saapw aaei nge i giniiy uwaen irae kena ise foatogi.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Iwe meeta rhag wose ngoannong senaapiy we naeyi noan bank reen? Ina nge ipwe pwigi nge epwene yor menewan iga iya sefaaeneto.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 A aengaeniir rhooa kkewe re iu pwe, ‘Pwigi saengi mwaaen mwuun faiun gold na nge oawwa ngaenneei mwaaen we seig naiun faiun gold.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Nge ra aengaeni pwe, ‘Menap, a fasiun seig naiun gold!’
25 Eles responderam:
26 A iura pwe, ‘Ipwe aengaenigaemi pwe, iyo a yor meeta aan nge repwe pwan fang ngaeni, nge iyo ese yor meeta aan nge repwe pwigi saengi mwo nge iwe egius iwe eyor reen.
26 — E o patrão disse:
27 Igina, nge rhooa kkewe rhooan kkoapwutoi ikkiwe rese tipaeni pwe ipwe no pwe aar king, oaw pwigiir to igeei, iwe oawwa itto niir tiw me weni mmwaei!’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Mwirin aaen Jesus aepesa minneei, nge a gommw noa weni mmweer ra noa ngaeni Jerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Igiwe a aerepato Bethphage me Bethany me reen miniwe rhugun Olives nge a akkiuneeor noa riiurhai rhooan kkayeo kkewe naiun
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 nge a aengaeniir pwe: “Oawnoa noan pwugos mwu mmwaemi; nge oatona oawpwe toonong nge oawpwe weri erhai donkey mwittig e feotaeg ina esaaen yor mwo erhai ne e waawa. Oaw pwaeisi oawwa pwigito igeei.
30 com a seguinte ordem:
31 Ngaere igine aeremas e aeiineogaemi aere meeta oaw saeneti reen, oawwa aengaeni pwe Soamwoon e mwerhaen waawa.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ra noa nge oanongaen min kkewe Jesus e aengaeniir nge ewen ngaeni.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Igiwe ra pweppwaeisi ooas mwittig we nge manewe naiun a mwaenieniy ngaeniir, “Meeta oawwa pwaeisi noa reen?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ra paniuwaeni pwe, “Maasta e mwerhaen waawa”,
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 iwe ra pwigi noa donkey we reen Jesus. Ra iseni tae minikkewe mengaagiiur wooan, iwe ra iseni tae Jesus wooan.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Igiwe Jesus a faaeraeg nge aeremas ra mmeraeg tiw mengaagiiur wooan ennap we.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Igiwe a aerepato Jerusalem, pwiuneoi we ennap we e ittiw me reen rhugun Olives, rhooa towunap kkewe naiun rhooan kkayeo ra rhaepetae aar fang aan Deus aerhigerhig, nge re aekkepwas temoag tae reen aar aepingepinga Deus reen oanongaen manaman kkena ra weri.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ra iura pwe, “Deus epwe aewenepwuwa king na e itto faaen itaen Soamwoon! Oapoas me wooai naaeng me nning ngaeni Deus na oarosaen taegias!”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Aaemweoi Pharisees reno noa pwuwa we ra aengaeni Jesus pwe, “Sinsei, mwaenieniy ngaeniir rhooan kkayeo kkomwu noawumw pwe resoapw oacchorong!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Jesus a paniuwaeniir, “Ipwe aengaenigaemi pwe, aere igine repwe anniug, ina nge fai kaan minne repwe aekkepwas.”
40 Jesus respondeu:
41 Igiwe Jesus a aerepato aepinoamw we, nge oatowe eweri nge a saengiti,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 nge a iura pwe, “Aetaemwo wogaen giuneei raaeneei meeta minne epwe pwigito oapoas! Nge igina een wosoapw mmwenen weri!
42 e disse:
43 Eew oat epwe noa itto rhooan kkoapwutomw repwene roangeog noa, nge re aetippoag, nge ra pineyi saengiug oanongaen pwiuneoi.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Repwene oatoaropoag noa een me aeremas kkomwu noan minimwu neniemw; esooar efai faai kaan ne epwe notiw nenien, pwe iga een ese pwae ngaeniug oatowe Deus e itto pwe epwe aemenewoag!”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jesus a noa noan Temple we nge a rhaepetae aan asiiur wow rhooan ameomeo kkewe reno noan,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 a aengaeniir pwe, “E foatofoat noan Pwapwior we e Santus pwe Deus e aepesa pwe, ‘Temple e aaei nge imwaen maeipin.’ Nge aaemi oawwa ssiuweniy pwe nenien wopoor rhooa mwoarho!”
46 Ele lhes disse:
47 Oanongaen raaen nge Jesus e fenai noan Temple we. Soamwoonin patere me sinsein anniug me soamwooniir aeremas kkewe ra mwerhaen niiy noa,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 nge ina rhag esooar eew meeta ne re giuneei pwe repwe feeori ngaeni, pwe igiwe oanongeer aeremas kkewe nge re tipaeni repwe aiussaening ngaeni minikkewe petenaen mwaenian.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.