Lucas 16
stw (STW) vs ARIB
1 Jesus a aengaeniir rhooan kkayeo kkewe naiun pwe, “Eno erhai mwaaen naiwiis eno erhai naiun rhooan akkiuneo e nemaeni minikkewe pisaegin. Ra aengaeni mwaaen we pwe rhooan akkiuneo we a oasonopa senaapiy kkewe naiun,
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 iwe a faingito a aengaeni pwe, ‘Meeta minne iya rongorong pwe fioangomw? Foatogitiw pwapwioron minikka pisaegiy, pwe iga een wosoapw nono pwe rhooan nemenemaen minikka aaei.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Rhooan akkiuneo we a kkepastiw rhag wooan nge a iura pwe, ‘Maasta e aaei epwene arhiuwaeyaei me reen engaang e aaei. Meeta ipwene feeori? Ngaang ise mamaaw pwe ipwe noa no pwe rhooan kkenin maat, iwe nge ngaang isaew pwe ipwe noa tingoar fetaen.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Iya giuneei meeta ipwene feeori! Oatona epwe noa sooar noa engaang e aaei, epwene yor maereyaerei ikka repwene aewenimmwaeyaei nong noan imweer.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Iwe a faingiir nong rhooa kkewe eyor monofitiir ngaeni maasta we aan. A aeiineow iwe egommw pwe, ‘Fiteig monofitimw ngaeni maasta e aaei?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Mwaaen we a paniuwaeni pwe, ‘Epwiugiuw pwaerinaen tiikkaen olive.’ Rhooan akkiuneo we a iura pwe, ‘Ieen pwapwioron monofitimw; itto mooat tiw nge wa foatogi pwe nimeig.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 A pwan aeiineow iwe erhai pwe, ‘Nge een — fiteig monofitimw?’ Mwaaen we a paniuwaeni pwe, ‘Sengeras tutuun wheat.’ Nge a pwan aengaeni pwe, ‘Ieen pwapwioron monofitimw, foatogi pwe wanepwiugiuw.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Pwonno reen meeta we a feeori, maasta we a aepingepinga rhooan akkiuneo we naiun iwe e riugiuriug, pwe ieei faaen minne aeremesaen soanop re igin tipaecchem reen feeoriun minikka ammweneer wooan oanongeer memmweer rhooakkena reno noan seram.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Iwe Jesus a pwan iura pwe, “Ipwe aengaenigaemi pwe, oawgiut maereyaeremi nge oawpwe nainai meeta wiinaemi me soanop, pwe oawpwe noa mae noa nge repwe mmwenen aewenimmwoag nong noan iimw na esooar iaenin.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Iyo na e wenecchar menewan noan minikka e mwittig nge epwe pwan wenecchar menewan noan minikka e tettemoag; nge iyo na e oatupwutupw noan minikka e mwittig nge epwe pwan oatupwutupw noan ikka e tettemoag.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Pwe ngaere ese wenecchar menewoamw noan minikka pisaegin wooan soanop, nge epwe ifa wusun nge epwe niugiug reen pisaeg kka ennet?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Pwe ngaere ese wenecchar oamw engaang ngaeni pisaegin erhai, nge iyo epwe mwerhaen fang ngaeniug ikkina pisaegimw?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Esooar erhai rhooan akkiuneo epwe engaang ngaeniir riiurhai maasta. Ina epwe oapwuta erhai, nge aerhaengi iwe erhai, me ngaere epwe mwamwaai ngaeni erhai, nge a aenneew ngaeni erhai. Ese mmwen oawpwe engaangappag ngaeni Deus me senaapiy.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Igiwe Pharisees kkewe ra rongorong minneei ra aeni fetaeneei aegekkaei Jesus, pwe igiwe iir re aerhaengi senaapiy.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jesus a aengaeniir pwe, “Aaemi rhooa kkewe regaen feeori mwamwaaiuw wunuunuur me noan meseer aeremas, nge Deus e giuneei noan tipaemi. Pwe minikka egaen yor ipitaen me noan tipeer aeremas nge esooar ipitan me noan tipaen Deus.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Oasoapwosoapw kkewe aaen Moses me ikkiwe foatogieer profeta kkewe e enoa toorito oaton John Baptist; mwirin a itto Kkepas Mwamwaai we reen Mweoiun Deus, iwe oanongeer aeremas ra aetietiy nong repwe toonong.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Iwe nge e mererhaeg egius aaen naaeng me soanop repwe nurh noa me mmwaen aeppaerhigin oasoapwosoapw kkeei epwe nurh noa.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Erhai mwaaen epwe mweoi saengi pwiuniuwan nge a noa pwiuniuwaeni erhai, nge iiy a feeori eew feoffeeor aenneew; nge erhai ne e pwiuniuwaeni erhai rhooapwut ne a siusaengi pwiuniuwan nge iiy a feeori monofit.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Eno erhai mwaaen naiwiis e memmengaag rhag mengaag cchoaw paniuwan nge egin mwamwaai aan nonno oanongaen raaenin.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Epwan no erhai mwaaen affayeo itan Lazarus, erupw wooan oanongan, epwan gaen ikkitto reen aesemaen imwaen mwaaen naiwiis we,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 egaen aeniaen pwe epwe mwongo peipeyin mwongo kena egaen ppiungtiw me wooan table we aaen mwaaen naiwiis we. Nge gonaag mwo nge re itto tumwuri minikkewe rupwun.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Iwe mwaaen affayeo we a maenoa nge angkenus ra itto pwigi epwe noa mooat oaron Abraham me noan gupwun we weei naaeng. Iwe nge mwaaen naiwiis we a pwan mae ra noa nipwaeni,
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 nge noan nifierno wonowe a igin metaeg, a noa fattae a noa weri Abraham me itaaw noa, a noa weri Lazarus pwe eno oaron.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Wonowe a faingi, ‘Semaei Abraham, faayeowaei, wa fangenoa mwo Lazarus epwe rhiri aiuttiun noan eew rhaan pwe epwe itto aepetapeta minne rheon iiuwaei pwe ngaang iya igin metaeg noan aengaeteei!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abraham a iura pwe, ‘Wo maengiy rhag naeyi, pwe noan oatowe wo menaw nge oanongaen mini mwamwaai nge itto reemw, nge Lazarus iwe oanongaen mini aenneew nge enoa reen. Igina iya no noan kker nge een wa no noan waeiraes.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Nge soapw pwan ina rhag, pwe eew niipw gin nennoan eno nepetarh, manekka re mwerhaen faaeraeg wow me igaan nge resoapw mmwenen toowow, nge iyo kena re mwerhaen faaeraegto me igina nge resoapw pwan mmwen.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Mwaaen naiwiis we a iura pwe, ‘Iya tingoar aeffaenipirhe ngaeniug semaei Abraham wopwe fangenoa Lazarus reen imwaen mwaaen we semaei,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 igiwe reno rhooa nimman pwiiy ee. Aengaeni epwe noa a noa atapeonneogiiur pwe rete itto noan pwiuneoi e nenien waeiraes.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham a iura pwe, ‘Mwaaen kkewe pwiimw ra fasiun tapeonneog reen Moses me profeta kkewe; repwe aiussaening ngaeni meeta repwe iura.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Mwaaen naiwiis we a paniuwaeni pwe, ‘Ese nnaaf minna, semaei Abraham! Pwe ngaere erhai e menaw sefaaen tae me reen mae a noa reer nge repwe toagun saengi monofitiir.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham a iura pwe, ‘Aere rese aiussaening ngaeniir Moses me profeta kkewe, nge iir resoapw niugiuniug, inamwo me igine erhai e menaw sefaaen tae me reen mae noa.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.