Lucas 20
Gu ñio'ki'ñ gu Dios na bhaan tu a'ga guch xoi'kam (STPNT) vs VC
1 Maaꞌnnim na miꞌ ka tu ja aꞌgiꞌñ gu Jesuus gu jaꞌtkam gɇꞌ chiop, na ja aagiꞌñ nam jax jaꞌk duñiaꞌ na baꞌx joiꞌmdat ja aꞌm tɨ tɨgiaꞌ gu Dios, miꞌ ba ji bubua mɨt gu ja gɇꞌgɇrkam tuk guiꞌ nam ja aꞌmkam tu daandaꞌ dai gu Israel kam jaꞌtkam, gio guiꞌ nam sap jix mat kaꞌ gu ñioꞌkiꞌñ gu Dios, gio baꞌ gu jaꞌppɨx ja gɇꞌgɇrkam tuk gu Israel kam jaꞌtkam.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Baꞌp tɨtda am:
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Baꞌp ja tɨtda gu Jesuus:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿Jaroo bha joot gu Juan na ja bopkonaꞌ gu jaꞌtkam? ¿Dios aa, kaꞌ yaꞌ paiꞌ dhɨr aa gu jaꞌtkam chia mɨt? Ea gor xiñ aagiꞌñ.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Baꞌ bhaiꞌ jim tɨ tɨkka mɨt dɨɨlh, jup kaiꞌch am:
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Gio guꞌ noꞌch jax kaiꞌch na mɨt yaꞌ paiꞌ dhɨr chia gu jaꞌtkam, bhaiꞌ ji bhaakuꞌ am ɨp jich bui bɨɨx gu jaꞌtkam, nam guꞌ bɨɨx jix bhaiꞌx maat na gu Juan bhaankam tu aꞌgimɨk gu Dios. Jich koodaꞌm dho guꞌ joodai kɨꞌn jich maꞌyasimɨi.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Baꞌ puiꞌ ma tɨɨꞌn jamɨt nam cham maat nat jaroiꞌ bha joot gu Juan na ja bopkonaꞌ gu jaꞌtkam.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Baꞌp ja tɨtda gu Jesuus:
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Baꞌ gu Jesuus muiꞌ ji chu ja aꞌgi bɨɨx gu jaꞌtkam bhaan xi chu uaꞌrgidhak na tuꞌ jax jum buadaꞌ yaꞌ dhi oiꞌñgaꞌn nam sap baꞌx maatɨt kaayaꞌ. Jup ja tɨtda:
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Baꞌ nammɨ na paiꞌ dhuuk jix maat na bhɇbhɇɇ gu uubas, bhammɨ dɨr bhaiꞌ tɨi ba joot jumai gu tujuandam tugiꞌñ miꞌ nat paiꞌ ja doꞌñchok gu jaiꞌ tujuandam tugiꞌñ, nam gɨt mu makiaꞌ na jɨꞌk bhaan jup bipioꞌ. Guꞌ ji na guꞌ na miꞌ puiꞌ tɨi ba ja tɨtdaim, dai na mɨt bhaiꞌ ji dhaa, gɨbiimɨk jamɨt puiꞌ mɨjɨ xi joot ɨp gio.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Baꞌ jumai bhammɨ dɨr bhaiꞌ tɨip joot. Puiꞌ mɨt giilhim jup xi chɨtdaimɨk xi gɨbiimɨk puiꞌ mɨjɨ xi joot ɨp sia.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Jumai baꞌ bhammɨ dɨr bhaiꞌ tɨip joot. Maaꞌn na mɨt jax dhooda, xi gɨbiimɨk jamɨt jix ɨꞌrsuꞌ miꞌ dhɨr jup ji aadi, pu cham tuꞌ mɨt maa.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 ’Baꞌp jum aaꞌ guiꞌ nat tu darai gu uubas: “¿Gi jarooñ baꞌ mu jootsaꞌ nam baꞌ cham jax ji chɨꞌji bha makiaꞌ gu uubas na jɨꞌk jiñ aꞌm jup bipioꞌ? Gi noꞌ ñich mu joot dhi dɨɨlh jiñ mar, kat jam chi iam tuꞌ kaꞌm tɨɨgɨi makiaꞌ, nam guꞌx maat nañ giilhim jix dhaꞌ.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Guꞌ ji na guꞌ nat paiꞌ dhuuk tɨi mu ba ai gu maraaꞌn, jup jum tɨ tɨtda am dɨɨlh gu tujuandam: “Dhiꞌ dho baꞌr diꞌ guiꞌ na bhaan ji chu biꞌyaꞌ bɨɨx na jɨꞌk yaꞌx chu jaiꞌch na paiꞌ dhuuk mukiaꞌ gu taataꞌn. Jaꞌpji nach yaꞌ muꞌaaꞌ, kapbhaiꞌ nat yaꞌ ba ai. Aach baꞌch aꞌm ji chu biꞌyaꞌ na jɨꞌk yaꞌx chu jaiꞌch.”
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Baꞌ puiꞌ xi chɨꞌɨɨk bhaiꞌ ji dhaa mɨt. Nammɨ gama jaꞌk jaꞌp jamɨt xi bhɨɨk xi muꞌaak na paiꞌ cham tɨ ɨx gu uubas. ¿Aapiꞌm baꞌ jax ɨlhiiꞌñ na ja doodaꞌ guiꞌ gu tujuandam na mɨt ba mua gu maraaꞌn guiꞌ nat miꞌ tu darsak gu uubas?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Mu jimɨi dho ja koodai jaiꞌp miꞌ ja iabuꞌ gu tujuandam.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Guꞌ ji nat guꞌ gu Jesuus jix bhaiꞌ muiꞌ xi ja tɨɨgɨk jup ja tɨtda:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Jix ɨɨbhidharaꞌ dho dhi jodai. Nɨidhat japim na pim cham dhiꞌ pɨk bhaan iaꞌlhiaꞌ. Na guꞌ noꞌ pimɨt jax dhuuk bhaan iaꞌrɨ, taꞌtak mi jaꞌp pup darkaꞌ pim. Piam noꞌt jax dhuuk jam tɨim, mataip jam doodaꞌ.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Baꞌ miꞌ jotmodaꞌ tɨix dhaagɨk am gu Jesuus gu ja gɇꞌgɇrkam tuk guiꞌ nam ja aꞌmkam tu daandaꞌ dai gu Israel kam jaꞌtkam, gio guiꞌ nam sap jix mat kaꞌ gu ñioꞌkiꞌñ gu Dios, guꞌ ji nam guꞌx ja ɨɨbhiꞌñ gu jaꞌtkam, cham juan am baꞌ. Jix maatɨt kai mɨt guꞌ gu Jesuus na guiꞌ pɨx ja aagɨt jup kaiꞌch, nat bhaan tu aꞌga gu tujuandam nat miꞌ xi ja doꞌñchok guiꞌ nat xi chu darsak gu uubas, guꞌ ji nam guꞌ cham tuꞌr kɨkɨɨꞌ tujuandam.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Baꞌ guiꞌ nam jix bhaamkiꞌñ gu Jesuus, jix xɨꞌlhim jamɨt muiꞌ xi ja joot jaiꞌ gu jaꞌtkam nam xir jix bhabhaiꞌkamtuꞌndaꞌ buiñor, nam tɨkkaꞌ noꞌ puiꞌp ɨlhiiꞌñ nam jax ɨlhiiꞌñ dɨɨlh. Guꞌ sap baꞌ noꞌ cham puiꞌ jaꞌk kaiꞌch, dai nam daagɨi ba bhɨikaꞌ buiñor gux kaiꞌ.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Jup tɨtda am guiꞌ na mɨt mu ja joot:
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Baꞌ jaꞌp jach tuꞌm jup xim tɨkkam: ¿Jir am aa nach namkiꞌñdhaꞌ gux ioꞌm gɇꞌkam Seesar Rooma kam na jɨꞌk aagix nach namkiꞌñdhaꞌ, kaꞌ cham aa?
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Guꞌ ji na guꞌx bhaiꞌx maat gu Jesuus nam miꞌ pɨx mamaiꞌchɨk, baꞌp ja tɨtda:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 ―Ea gor maaꞌn xiñ chaiñbuiꞌñ gu tuumiñ. ¿Jax jum kaiꞌch yaꞌni na paiꞌ tu uaꞌñix, gio dhiꞌ na yaꞌ jupñix, jir jaroo daꞌ?
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Baꞌp ja tɨtda gu Jesuus:
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Baꞌ cham paiꞌ jax kai mɨt gu Jesuus nam tɨi mamaiꞌchɨk nam baꞌ gɨt dagiaꞌ, na guꞌ sɨlhkam jir puiꞌ na jax kaiꞌch. Guiꞌ dai nam miꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ nat am ja buiꞌñ, puiꞌ baꞌ cham ka juan am.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Baꞌ jaꞌxpɨx jɨꞌkchi miꞌp ba ai mɨt gu saduseos, nam cham tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ nam gatuuk gio duduadɨi maakam jaꞌk jup aayaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk koꞌyaꞌ ja tutkuꞌ bhaan. Jup tɨtda am gu Jesuus mi ɇɇk:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 ―Jich jaduuñ, aach bha jii na chich bham tɨkkam noꞌp iam jich aagiꞌñdhaꞌ gɨt jaꞌp tuꞌm na cham jir jich jur. Guiꞌ nat Moisees tu uaꞌnak jup jum kaiꞌch na sap noꞌt maadɨt muu gu maaꞌnkam cham maaꞌn ji chɨɨgɨk gu alhii bhaan gu bɨngaꞌn, miꞌ dhɨr jix bhaaiꞌ na bhɨɨji gu sɨpdhiꞌñ na miaꞌn oiꞌñdhaꞌ bhaankam tɨgiaꞌ gu alhii, baꞌ jaꞌp ji buusniaꞌ na gu xioꞌgiꞌñ pɨx jir maraaꞌn kaꞌ.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Baꞌ jaꞌp jach jup jix chu maat aach. Maaꞌnnim maaꞌn kap oiꞌñkat am xijum gook gu jaꞌtkam daim sɨspidhim. Baꞌ gu bɨɨpɨꞌ kam tɨi ba bhɨɨk maaꞌn gu ubii, guꞌ ji nat guꞌ am xi muu cham maaꞌn ji chɨɨgɨk gu alhii bhaan guiꞌ gu ubii.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Mɨkkat sap puiꞌ am jup xi muu dɨɨlh gu ubii.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 ¿Jaroo baꞌ pɨk jir bɨngaꞌn kaꞌ janoꞌ nam saak duduadɨi gio mu paiꞌp ba oipodaꞌ? Jaiñ nam guꞌ puiꞌr xijum gook jaꞌtkam kat.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Baꞌ gu Jesuus jup ja tɨtda:
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Guꞌ matgɨm guiꞌ nam miꞌ puiꞌ jimɨi koꞌyaꞌ ja tutkuꞌ bhaan na jax jix aaꞌ gu Dios, cham tuꞌ bhaan jup ka tɨtɨɨꞌñchokaꞌm ji janoꞌ nam paiꞌ dhuuk maakam jaꞌk aayaꞌ,
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 nam guꞌ jaꞌp pɨx bar tuꞌm kaꞌ na jax gu noonbiꞌñ gu Dios. Ni kum cham tuꞌ kar tu koꞌdam kaꞌ, na guꞌ gu Dios pɨx dɨɨlh na giop ja duduaꞌñdhai ja baidhikaꞌ nam buiñor bap tuiꞌkaꞌ, baꞌ gammɨjɨ pu bar maamraꞌn kaꞌ.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Gio guꞌx bhaiꞌx maatɨꞌ nam maaꞌn kap aajim guiꞌ nam koꞌiim ja tutkuꞌ bhaan nam miꞌ puiꞌ jimɨi na jax jix aaꞌ gu Dios. Puiꞌm kaiꞌch mi uꞌuan taꞌm nat paiꞌ tu uaꞌnak gu Moisees, na bhaan tu aꞌga janoꞌ nat tu aꞌgidhak gu Dios taip jim duuk bhaan dɨr gux bii uꞌuux. Gu Dios jup tɨtda dɨɨlh gu Moisees na dhiꞌ pɨx jir diꞌ gu Dios na jax gammɨjɨ pu buiñor bax biiñak gu Abraam gio gu Isaak gio baꞌ gu Jakob, cham paiꞌ jax kaiꞌch nam jix biiñak kat pɨx buiñor.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Na guꞌ maaxik gu Dios cham tuꞌ koiꞌñgaꞌn na ja aꞌm tɨ nɨidhidhaꞌ, guꞌ guiꞌ ji nam duduakaꞌ. Na guꞌ guiꞌ cham tuꞌ puiꞌ ɨlhiiꞌñ nam jup koꞌyaꞌ guiꞌ nam miꞌ puiꞌ jimiaꞌ na jax jix aaꞌ, guꞌ matgɨm guiꞌ buiñor bɨɨx ji nam dudua.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Baꞌ jɨꞌkchi guiꞌ nam sap jix mat kaꞌ gu ñioꞌkiꞌñ gu Dios miꞌ dhɨr jaꞌp jup tɨtda am gu Jesuus:
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Baꞌ guiꞌ cham ka juan am, daipuꞌ na mɨt xi chɨɨdak.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Baꞌ bhaiꞌ ji ja tɨkka ɨp gu Jesuus gu jaꞌtkam, jup ja tɨtda:
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Na baꞌ guꞌ gu Dabii dɨɨlh puiꞌp kaiꞌch nar gɇꞌkam tugiꞌñ guch Xoiꞌkam. Jaꞌpnim kaiꞌch mi Salmos taꞌm nat paiꞌ tu uaꞌnak dɨɨlh gu Dabii:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 nañ aañ ka xi ja mattudaꞌ guiꞌ nam xim bhaamkiꞌñ
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 ¿Guꞌ jax ji pim chi baꞌ duukat puiꞌ iimchuꞌn na puiꞌr boxiiꞌñ, na baꞌ guꞌ gu Dabii puiꞌp kaiꞌch nar gɇꞌkam tugiꞌñ guch Xoiꞌkam?
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Baꞌ bɨɨx tɇ kɇɇ am gu jaꞌtkam nam miꞌp tuꞌiiꞌ. Baꞌp ja tɨtda gu Jesuus dai guiꞌ nam kaichuꞌ:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 ―Chaꞌpim ja jɨɨgiꞌñdhaꞌ guiꞌ nam sap jix mat kaꞌ gu ñioꞌkiꞌñ gu Dios, nam guꞌ dhiꞌ jaꞌppɨx gɇꞌgɇrkam jum taat kaꞌ. Jix joojoiꞌñdhaꞌ am nam tɇꞌtɇb ji chɨm tɨiꞌdhat naiꞌ jiimdaꞌ, jix aaꞌndaꞌ am nam tuꞌ kaꞌm ja nɨidhat ja ñioꞌkdhidhaꞌ bɨɨx gu jaꞌtkam mu jaꞌp nam jax jiimdaꞌ. Gio bɨɨpɨꞌ dɨr jam jix dharaibuktuꞌndaꞌ na paiꞌ tum daandaꞌ gio nam paiꞌ jax tu kuaꞌdaꞌ, ni jɨꞌx kum iam gatuuk dɨr xix dharaibuktuꞌndaꞌ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Gam nam tuꞌ bhaan xi ja iatgidhat ja boosgiꞌñdhaꞌ gu ja baꞌbhak gu dɨꞌdɨlhdhɨm uꞌuub nam ba koꞌiix gu ja bɨpnaꞌ, sap baꞌ mɨk xi chu daandaꞌ am buiñor gu Dios nam xi ja nɨiꞌñdhaꞌ gu jaꞌtkam, na sap baꞌ panaas bhaan jix maatɨꞌ kaꞌ nam cham tuꞌ bhaan uꞌuaꞌtulhdhix. Guꞌ dhiꞌ ji baꞌ pɨk jix ioꞌm ja tulhiiñchudaꞌ gu Dios, na guꞌ cham kɨɨꞌ kaꞌm nɨiꞌñ gu puiꞌ nam jax jaꞌk tu jim.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.