Lucas 16
Gu ñio'ki'ñ gu Dios na bhaan tu a'ga guch xoi'kam (STPNT) vs VC
1 Baꞌ gu Jesuus dɨɨlh jup xi chu ja aꞌgi dai guiꞌ nam jɨꞌk kaichuꞌ puiꞌ bhaan jup xi chu uaꞌrgidhak, jup ja tɨtda:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Baꞌ gux chumñigam xi chu joochxi na mu jimdaꞌ na tɨkkaꞌ noꞌr sɨlhkam. Baꞌ mummɨp ba ji buus, jup tɨtda: “¿Jir sɨlhkam aa nap cham miꞌ puiꞌ duiñchuꞌ nañ jax jum aagiꞌñ? Eap tu uaꞌmɨr gu uꞌuan guiꞌ nap bhaan tu daasaim nañ xi chɨgiaꞌ noꞌp miꞌ puiꞌ tu duiñchuꞌ, piam ku guꞌ cham kuñ aañ yaꞌ dɨr jum buusaidhaꞌ.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Baꞌ nat miꞌ dhɨr buusnɨk gamaiꞌ ba jimchuꞌ gu tujuandam, jup jum aaꞌntuꞌ: “¿Tuꞌñ baꞌ bhaan ka tu juanaꞌ, na guꞌ bañ buusaidhaꞌ gu kiokam na ba tɨgiaꞌ guñ uꞌuan? Cham tuꞌ bhaiꞌ iñ guꞌ nañ tu juanaꞌ jaraar taꞌm nañ gɨt jup ba tɨ ɨxiaꞌ. Jix xiꞌɨr iñ ɨp nañ puiꞌ naiꞌ ja tañiidhaꞌ gu jaꞌtkam gu tuumiñ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 ¡Aa, bax maat iñ nañ jax jaꞌk duñiaꞌ! Jaꞌp jañ ja tɨɨdaꞌ guiꞌ nam uaꞌtuꞌn gu kiokam nam jɨꞌk pɨx namkidhaꞌ nam baꞌ dhiꞌx bhaiꞌñ dhuñiaꞌ.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Baꞌ jɨꞌmaꞌn pɨx bhaiꞌ ji ja bai guiꞌ nam uaꞌtuꞌn gux chumñigam. Jup tɨtda guiꞌ nat bɨɨpɨꞌ mi ai: “¿Jɨꞌk jap moo uaꞌtuꞌn gu kiokam?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Baꞌp kaiꞌch guiꞌ: “Maaꞌn jix chamaam ooꞌm kastaañ dho gu oliibus baraaꞌ.” Baꞌp tɨtda: “Dhop miꞌñi jaꞌp xi dhaibui atoxkor taꞌm jumaip duñiaꞌ guiꞌ na bhaan jix maatɨꞌ. Yaꞌni gu uꞌuan. Gook ooꞌm daman mambhɨɨx kastaañ jap pɨx mi dhaasaꞌ.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Baꞌ jumai mɨjɨp xi chu joochxi na mu jimdaꞌ, jup tɨtda ɨp nat miꞌ ba ai: “¿Aap jɨꞌk jup uaꞌtuꞌn gu kiokam?” Baꞌp kaiꞌch guiꞌ: “Maaꞌn jix chamaam ooꞌm janeeꞌ dho gu tiriik.” Baꞌp tɨtda ɨp: “Dhop miꞌñi jaꞌp xi dhaibui jumaip duñiaꞌ guiꞌ na bhaan jix maatɨꞌ. Yaꞌni gu uꞌuan. Maakob ooꞌm janeeꞌ pɨx jap mi dhaasaꞌ.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Baꞌ gux chumñigam gatuuk ba maat nat jix aich nat jax jaꞌk duu gu tujuandam tugiꞌñ kat na baꞌ cham mu jaꞌp pɨx maiꞌ gɨɨxix kaꞌ. Maaxik puiꞌ jaꞌk tu jim am guꞌ guiꞌ nam cham miꞌ puiꞌ jiim na jax jix aaꞌ gu Dios, jix ioꞌm jix aichuꞌn am nam jax jaꞌk duñiaꞌ gu tuꞌ na dɨɨlh jir jup ja duiñ kaꞌ, cham tuꞌ puiꞌ na guiꞌ nam miꞌ puiꞌ jiimdaꞌ na jax jix aaꞌ gu Dios.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Jir am ɨp dho na pim muiꞌ maiꞌchiaꞌ gu tuumiñ yaꞌ kam dhi oiꞌñgaꞌn nax chu uaꞌtulhdhix, na pim guꞌ dhiꞌ kɨꞌn baꞌ ja maiꞌchiaꞌ jaiꞌ gu jaꞌtkam, nam jaroiꞌx bhaiꞌ jam tɨɨdai jam aichdhaꞌ maaꞌn kap nam paiꞌ gammɨjɨ bhaiꞌ pu ba oiꞌñkaꞌ, janoꞌ na gu tuumiñ yaꞌ kam dhi oiꞌñgaꞌn cham paiꞌ ka matgilhiaꞌ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Na guꞌ na pim jax bax maat gu jaroiꞌ noꞌt miꞌ pu tu duu gu tuꞌ palhɨɨp jup jum duukam noꞌ mɨt chia, dhiꞌ bhaan jix maatɨꞌ kaꞌ ɨp na sia gu gɇꞌp jum duukam miꞌ puiꞌp duñiaꞌ noꞌ mɨt chia. Guꞌ ji noꞌt guꞌ gu palhɨɨp jup jum duukam cham miꞌ pu duu, pu dhiꞌ bhaan jup jix maatɨꞌ kaꞌ na cham miꞌ puiꞌp duñiaꞌ gu gɇꞌp jum duukam.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Baꞌ puꞌñi ɨp aapiꞌm noꞌ pim cham miꞌ puiꞌ duñiim gu tuumiñ na jax jaꞌk jum aaꞌ na pim duñiidhaꞌ, dhiꞌ bhaan jix maatɨꞌ kaꞌ na pim sia cham tuꞌ miꞌ puiꞌp duñiaꞌ na paiꞌ dhuuk tu jam makiaꞌ gu Dios guiꞌ nax dhaam jaꞌk jix chu jaiꞌch na cham jɨꞌxkat tu juꞌngɨ.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Piam puiꞌ na jax sia gu jaroiꞌ noꞌ pim cham miꞌ puiꞌ tu duñiim gu tuꞌ na tɨi jam chiñiaꞌ, ¿tuꞌ pim baꞌp nɨɨrdaꞌ nar jam namkiꞌ kaꞌ?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Gio guꞌ na pim jax bax maat na cham jir am na gu jax chuꞌm tujuandam gok kap tu juandaꞌ maaꞌn jimdam, na guꞌ cham tuꞌ bɨɨx gook jix bhaiꞌ tu ja juañdhaꞌ, jumai dho pɨx jup bhaamkidhaꞌ gu jaroiꞌ na buiñor tu juandaꞌ, mɨkkat jumai ɨp, miꞌ pum buadaꞌ. Dhiꞌ jaꞌp jañ kaiꞌñkam jup kaiꞌch na cham bhaiꞌ miꞌ puiꞌ jimdaꞌ gu jaroiꞌ na jax jix aaꞌ gu Dios, noꞌ daix chu aaꞌ na gɨt xi chu biaꞌkaꞌ gux dhaꞌram namkɨm na yaꞌ dhi oiꞌñgaꞌn jix chu jaiꞌch.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Baꞌ gu pariseos dai na mɨt xi aꞌsɨk gu Jesuus na puiꞌ kaiꞌch, nam guꞌ dai tuumiñ jix joojoiꞌñdhaꞌ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Baꞌp ja tɨtda gu Jesuus:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Guiꞌ nat jɨꞌk Moisees tu uaꞌnak na jax jaꞌk tu aagix kaꞌ, miꞌ pɨx juugɨt dhiꞌ bhaan tu aꞌga mɨt guiꞌ nam bhaankam ya oipimɨk gu Dios na paiꞌ gu Juan jaꞌtkam bopkondam. Miꞌ dhɨr bha jaꞌk maakam tuꞌm bhaiꞌ ji chum aꞌga na jax jaꞌk tuꞌt jix joiꞌmdat ja aꞌm ba tɨ nɨidhidhaꞌ gu Dios. Baꞌ dhiꞌ na jax chuꞌm tum aꞌga, bɨɨx tɨix maachik kat miꞌ puiꞌx jimiik am gu jaꞌtkam.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Ku guꞌ bɨɨx miꞌ puiꞌm duiñchuꞌndaꞌ ji na jɨꞌk jax tu aagix nat tu uaꞌnak gu Moisees bɨjɨk, na guꞌ bɨɨx jum aaꞌ, cham tuꞌ puiꞌ na dhi dɨbɨɨr gio dhix dhaam na cham pɨk jum aaꞌ siat chi cham paiꞌ matgir jax chuꞌm tanoolh.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Noꞌt jaroiꞌ maiꞌ xi buak gu bɨɨpɨꞌ kam bɨngaꞌn jumai bhaiꞌp ji bhɨi, cham tuꞌ puiꞌ ka ja ɨlhiiꞌñdhaꞌ gu Dios nam jir jum bɨpnagɨm kaꞌ. Gio gu ubii na maiꞌ buix kaꞌ noꞌt jaroiꞌ bhaiꞌp ji bhɨi, puiꞌ cham tuꞌ puiꞌp ja ɨlhiiꞌñdhaꞌ gu Dios nam jir jum bɨpnagɨm kaꞌ. Jaꞌp pɨx ba ja ɨlhiiꞌñdhaꞌ na jax guiꞌ nam jir ganaiꞌ pɨx.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ’Maaꞌnnim maaꞌn gu maaꞌnkam jix jaiꞌch kaꞌ giilhim jix chumñigam. Gammɨjɨ joidham jix bhaiꞌ xim duukaꞌ kɨꞌn gux dhaꞌram namkɨm gu jajannulh, gio gammɨjɨ nabap tanoolh jix bhaiꞌ tu kuaꞌdaꞌ. Nammɨ ji chɨ kɨɨskaꞌ gu koiꞌ gam na joidham xi chu yooxmadhix kaꞌ bha jaꞌp.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Baꞌ maaꞌn jup jix jaiꞌch kaꞌ gu maaꞌnkam Laasar tɨɨgim na gammɨjɨx kaꞌook kaꞌ kɨꞌn gu bipprɨꞌx na ɇɇkaꞌx kobkom bɨɨx na jɨꞌx tukgaꞌn. Pu cham jir tuꞌ biaꞌ kam kaꞌ ɨp. Dhiꞌ baꞌ gammɨjɨ miꞌ daakaꞌ kiꞌñgob na paiꞌ kiokaꞌ gux chumñigam,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 na tɨi nɨɨrdaꞌ na iam ba makiaꞌ gɨt sia guiꞌ na bhaiꞌ dhɨr iigɨsdaꞌ na paiꞌ tu kuaꞌdaꞌ. Baꞌ gu goꞌngox mi aꞌjɨt jup tuspuniꞌñdhaꞌ am gu Laasar na paiꞌ jax jix bipprɨꞌxiꞌ kaꞌ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Baꞌ maaꞌnnim ampɨx muu gu Laasar puiꞌ xim tulhiiñaimɨk, baidhak jamɨt baꞌx dhaam jaꞌk gu noonbiꞌñ gu Dios na buiñor bap tuiꞌkaꞌ gu Abraam na paiꞌ joidham jix chu abhaar. Baꞌ jɨꞌk jurniꞌñ kɨꞌn jup ma muu gux chumñigam, dhiꞌ dho gi guꞌ joidham jix bhaiꞌ duiñxim yaas jamɨt ji, guꞌ ji nat guꞌ pu jii mu jaꞌk na paiꞌm tulhiiñaꞌ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Baꞌ giilhim jix buam tu tatdaꞌ gux chumñigam na bam tulhiiñ ja bɨɨm guiꞌ na mɨt puiꞌ koi cham miꞌ puiꞌ ji jimɨɨk na jax jix aaꞌ gu Dios. Baꞌ mɨjɨmmɨ dɨr ba tɨɨ gu Laasar na bɨɨmaꞌn jup tuꞌiiꞌ gu Abraam.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Baꞌp kaiꞌch gɇꞌ kɨꞌn: “Jiñ boxii Abraam, iam xiñ palhbuiꞌñ nañ yaꞌñ chulhiiñ tai chɨr. Xi chiñiaꞌ ap dhi Laasar na iam xi bargidhai gu deeꞌn gaꞌn bhañ juulhdharaꞌñ ñɨɨn am. Giilhim jix buam tu tatdaꞌ nañ jix chanoom.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Baꞌp kaiꞌch gu Abraam: “Jax dhui nat jix bhaiꞌ tum jii aap jiñ boxii nap duakat jum tuukuꞌ bhaan, guꞌ dhi Laasar jum tulhiiñaimɨk. Puiꞌ ku baꞌ xib ya oirɨñ bɨɨm na paiꞌx bhaiꞌ tu tatdaꞌ gammɨjɨ, na guꞌ puꞌñi jaꞌk jir maiꞌchɨk gaꞌn. Aap baꞌ miꞌ jaꞌk jum aꞌm bipioꞌ nap paiꞌ baꞌ bam tulhiiñ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Gio guꞌ cham bhaaiꞌ na jaroiꞌ yaꞌ dɨr mu jaꞌk buusniaꞌ, ni mu dɨr bha jaꞌk, na guꞌ giilhim gɇꞌ ɨrban jix chɨꞌɨɨk. Jumai momkoram jup tuꞌiiꞌ ap aap, gio aach jumai kaꞌm ɨp.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Baꞌp kaiꞌch gux chumñigam: “Dho piam jap mu jaꞌk jootsaꞌ na paiꞌ kio guñ chaat.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Miꞌ dharaa am jix chamaam guñ jaaduñ na ja aagiꞌñdhaꞌ na jax jaꞌk jix bhaaiꞌ nam dui cham bha jaꞌk bhɨɨyaꞌ ya tai chɨr nañ paiꞌ bañ chulhiiñ aañ. Giilhim jix buam tu tatdaꞌ guꞌ.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Baꞌ gu Abraam jup tɨtda: “Jax dhui nam biaꞌ guiꞌ nat Moisees tu uaꞌnak, gio gu jaiꞌ nam puiꞌ bhaankamuꞌn jup tu aꞌgimɨk gu Dios. Guiꞌ kaꞌm tu daa bɨɨx na tuꞌm aaꞌ nam pu duñiaꞌ nam baꞌ cham miꞌ jaꞌk bhɨɨyaꞌ. Dai ji nam tɨ jɨɨꞌñdhai miꞌ puiꞌ jimiaꞌ na jax jum kaiꞌch.”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Baꞌp kaiꞌch gux chumñigam: “Puiꞌ dho tɨi nap jax kaiꞌch jiñ boxii, dai pɨx ji nam guꞌ cham tuꞌ jax ji chɨꞌji tɨ jɨɨꞌñdhaꞌ noꞌt jaroiꞌ muukɨk gio duadɨk jup ba tu ja aꞌgidhim.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Baꞌ gu Abraam jup tɨtda: “Puiꞌ pɨx ɨp ji matgɨm sia kut tuꞌ maaꞌnkam muukɨk gio duadɨk mi jaꞌp jup ba kɨɨk, pɨx ji noꞌm cham tɨ jɨɨgiꞌñ nat jax tu uaꞌnak gu Moisees, gio gu jaiꞌ nam bhaankamuꞌn gu Dios tu ja aꞌgidhimɨk gu jaꞌtkam, nam guꞌ dɨɨlh cham miꞌ puiꞌ jimiik kaꞌ.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.