Atos 16
Gu ñio'ki'ñ gu Dios na bhaan tu a'ga guch xoi'kam (STPNT) vs NVI
1 Baꞌ bhammɨ dɨr jaꞌp ji bhɨi gu Paablo na paiꞌr Derbe gio baꞌ bhammɨ jaꞌk Listra, baꞌ bhaiꞌ ba tɨɨ maadɨt guiꞌ nam tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor guch Xoiꞌkam na puiꞌ tɨɨꞌ Timoteo, nar maraaꞌn maaꞌn gu ubii Israel kam na puiꞌp tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor guch Xoiꞌkam, gu taataꞌn baꞌ dair griago.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Baꞌ bɨɨx pɨx joidham jix kɨɨgalhiꞌñdhaꞌ am gu Timoteo guiꞌ nam jɨꞌk tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor guch Xoiꞌkam gu bhaiꞌ kam Listra gio baꞌ gu Ikoonio kam.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Baꞌ ba baidhim gu Paablo gu Timoteo nam sap maap tu aꞌgapuꞌ gux bhaiꞌm kaiꞌchdham ñiꞌook, dai nat bɨɨpɨꞌ dɨr xi matgilhdhak na mɨt baꞌ moo gamaiꞌ ji jii na sap baꞌx maatɨꞌ kaꞌ na puiꞌp jir Israel kam, nam baꞌ sap jix kɨɨgalhdhaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam gammɨjɨ nam jax bhɨɨyaꞌ ja bui, nam guꞌ bɨɨx pɨx jup jix mat kaꞌ gu Timoteo na griagor taataꞌn.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baꞌ gammɨjɨ gu gɇꞌgɇr kikcham nam jax aajim ja bui guiꞌ nam tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor guch Xoiꞌkam, bɨɨx jup xi ja aaꞌñdhidhat am gu puiꞌ na mɨt jax jaꞌk maaꞌn ñiꞌook jup duu gu noonbiꞌñ guch Xoiꞌkam bhammɨ Jerusaleen ja bɨɨm gu jaiꞌ nam ja guguuxiꞌñdhaꞌ guiꞌ nam tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor guch Xoiꞌkam.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Baꞌ bɨɨx ja jujur kɨꞌn jix biiñak kaꞌ am buiñor guch Xoiꞌkam gio nam pɨx ji muiꞌdhidhaꞌ, nam guꞌ jaiꞌ pɨx jup ji chɨ jɨɨꞌñdhidhaꞌ nabap tanoolh.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Baꞌ puiꞌ jaꞌk ba ja jujurtuda gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ nam cham tuꞌ mu jaꞌk tu aꞌgapuꞌ gux bhaiꞌm kaiꞌchdham ñiꞌook na paiꞌ jax bhaan bipioꞌ gu Aasia dɨbɨɨr, mu jaꞌk baꞌ pu bhɨi mɨt na paiꞌ bhaan bipioꞌ gu Priijia dɨbɨɨr gio baꞌ guiꞌ na bhaan jup bipioꞌ gu Galaasia dɨbɨɨr.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Miꞌ dhɨr baꞌ nammɨ juꞌñdharan ba ai mɨt miꞌ na paiꞌ dhɨr bhaan ba bipioꞌ gu Miisia dɨbɨɨr. Baꞌp jum aaꞌ am nam miꞌ dhɨr mu jaꞌk jup bhɨɨyaꞌ gɨt na paiꞌ bhaan bipioꞌ gu Bitiinia dɨbɨɨr, guꞌ ji nat guꞌ gio puiꞌ jaꞌk jup ba ja jujurtuda gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ gaꞌn guch Xoiꞌkam nam sap cham tuꞌ miꞌ jaꞌk bhɨɨyaꞌ.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Sɨlh baꞌ pu bhɨi mɨt gammɨjɨ na paiꞌ jax bhaan bipioꞌ gu Miisia dɨbɨɨr, gammɨjɨ dɨr jaꞌk jamɨt baꞌ ba ai na paiꞌr juꞌñdharan gu gɇꞌ suudaiꞌ, na puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Troas. Miꞌ baꞌ gan ji chɨbia mɨt.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Baꞌ tukaaꞌ na ka koos gu Paablo, ba tɨɨtkɨ maaꞌn gu Masedoonia kam maaꞌnkam nat mi jaꞌp ji kɨkbok soiꞌ ba tɨtda, jaꞌp sap kaiꞌch: “Mu jimiaꞌ ap iam bhammɨ dɨr Masedoonia nap jich palhbuidhaꞌ.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Baꞌ nat jax puiꞌ jɨꞌ tɨ tɨɨ gu Paablo, moo janoꞌ jix kɨɨꞌ bach dhuu chich nach bar jiimdak bhammɨ dɨr jaꞌk Masedoonia, nach guꞌx maat na dhiꞌr diꞌ gu Dios na much baiꞌñ nach bhammɨ dɨr jaꞌp naiꞌ tu aꞌgaꞌ gux bhaiꞌm kaiꞌchdham ñioꞌkiꞌñ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Baꞌ mummɨ dɨr Troas dai na chich jax bha tɨɨtɨs bhaan gu gɇꞌ kanuub, pu jii chich sɨlh bhammɨ dɨr jaꞌk na paiꞌ ɨlhiꞌch jir dɨbɨɨr na puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Samotraasia. Bhaiꞌ dhɨr baꞌ kabuimuk gio gamaiꞌp ji jii chich baasɨꞌn dɨr jaꞌk na paiꞌ puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Niapulis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Baꞌ bhaiꞌ dhɨr Niapulis baasɨꞌn jaꞌk jup bhɨi chich na paiꞌ puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Piliipos, baꞌ bhaiꞌ dhi gɇꞌ kiicham jix ioꞌm muiꞌ bha oiꞌñkaꞌ am gu Rooma kam jaꞌtkam, cham tuꞌ puiꞌ na jaiꞌ kap. Baꞌ dhiꞌ bhaan bipioꞌ gu Masedoonia dɨbɨɨr, bhaiꞌ baꞌ pup oipo ich jɨꞌkchi tanoolh.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Baꞌ moo maaꞌnnim nat paiꞌ dhuuk bam ai na cham tum juandaꞌ, ma jii chich mu jaꞌp juꞌñdharan bhaiꞌ gu gɇꞌ kiicham, mu jaꞌp bɨɨx ak jach pɨx tu tuiꞌdhiꞌ nach paiꞌ ɨlhiiꞌñ nam jum jumpaꞌndaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam nam tu daandaꞌ. Baꞌ mi jaꞌp ba ja tɨɨ chich maaꞌn kap nam tu daan gu uꞌuub, baꞌ aach mu jaꞌk ji ai. Mi jaꞌp jachich baꞌ ji dharaibuk bhaiꞌ ji chu ja aꞌgi gux bhaiꞌm kaiꞌchdham ñiꞌook.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Baꞌ maadɨt guiꞌ jɨꞌ gu uꞌuub Liidia tɨɨꞌ, nar mu jaꞌk kam kaꞌ Tiatiira, baꞌ tu gaꞌradaꞌ gu jajannulh gux ñakaabmaꞌ gux kɨkɨɨꞌ. Baꞌ na guꞌ gammɨjɨ tu daandaꞌ buiñor gu Dios, baꞌ puiꞌ jaꞌk xi jurtuda nax bhaiꞌ xi kɇɇkɇꞌ gu Paablo na jax kaiꞌch na tu aꞌga.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Baꞌ jaꞌxpɨx dai nat ba tɨ jɨɨꞌñ buiñor guch Xoiꞌkam, gio baꞌ nat bam bakua ja bɨɨm guiꞌ nam jɨꞌk jir jum maap oiꞌdhagɨm kaꞌ. Miꞌ dhɨr baꞌ dai na soiꞌ bach chɨtda nach sap xi chɨbiappui mu jaꞌk na paiꞌ kio, jup kaiꞌch:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Baꞌ maaꞌnnim na chich giop ba tu daañim mu jaꞌk na paiꞌ tum daandaꞌ, ba tɨɨ chich nach muiꞌ ka jiim na mi jaꞌp daa maaꞌn gu ubii tɨyaa na bhaan jup tuꞌiiꞌ gu cham kɨɨꞌ iiꞌmdaꞌ. Baꞌ bɨɨx aixim tuꞌ na pɨx jix mat kaꞌ noꞌ jaroiꞌ tuꞌ tɨkka namkidhat, puiꞌ kum baꞌ miꞌ daaskaꞌ gu jaꞌtkam, nam guꞌ muiꞌ tuumiñ bhaan mi maiꞌchɨkdaꞌ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Baꞌ guiꞌ jɨꞌ gu ubii tɨyaa gatuuk dɨr muiꞌ jich oi jup kaiꞌchim gɇꞌ kɨꞌn:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Baꞌ maaꞌn na puiꞌch chɨtda nach paiꞌ dhuuk muiꞌ ba jiimdaꞌ mu jaꞌk na paiꞌ tum daandaꞌ. Baꞌ maaꞌnnim nax oodat pɨx ba kɇɇ gu Paablo, nat jax jaꞌk gɨi jup tɨtda gu cham kɨɨꞌ iiꞌmdaꞌ na bhaan jup tuiꞌdhiꞌ gu ubii tɨyaa:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Baꞌ giilhim bhaiꞌ ji bhaak jamɨt guiꞌ nam jaroiꞌ miꞌ ka daaskaꞌ gu ubii tɨyaa, na guꞌ cham ka bhaaiꞌ nam jax dhui bhaan ka maiꞌchiaꞌ gu tuumiñ. Na guꞌ nam tɨi xi ñɨiꞌñ, ni jɨꞌx ku cham ka mamtɨ gu tuꞌ nam tɨi xi chɨkka gu jaꞌtkam namkidhat. Baꞌ ba daa mɨt gu Paablo gio gu Siilas, miꞌ dhɨr baꞌ dai na mɨt ba ja uꞌuuk mu jaꞌk ɨrban gu gɇꞌ kiicham ja bui gu gɇꞌgɇrkam.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Baꞌ mu ji ja aichdhak bhaiꞌ ji ja iattulh jamɨt ja bui gu gɇꞌgɇrkam, jup kaiꞌch am:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 gam nam puiꞌ kaiꞌch nach sap maakam ba tu jimdaꞌ na jax jaꞌk ni jɨꞌx ku iam jir am nach puiꞌ jaꞌk tu jimdaꞌ, nach guꞌ aach jir Rooma kam.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Baꞌ gu jaꞌtkam na mɨt puiꞌ jɨꞌ ji ja kɇɇk, giilhim bhaiꞌ ji bhaak jamɨt, gio gu gɇꞌgɇrkam ba puiꞌ ɨp. Ba tu chia mɨt dho guꞌ nam xi ja kookoxdhai gu ja jannulh ja gɨɨꞌbiaꞌ oꞌxia kɨꞌn.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Miꞌ dhɨr baꞌ dai na mɨt ba tu chia nam ja kuupaꞌ, baꞌ xi chianɨk jamɨt guiꞌ na miꞌ tu nuukaꞌndaꞌ na sap jix bhaiꞌ ja nuukaꞌndaꞌ nam baꞌ cham bubuakiaꞌ.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Baꞌ guiꞌ nat puiꞌp ji ja kɇɇk, jix ioꞌm tuukab jaꞌk xi ja kuu gio nat jix bhaiꞌ uꞌuux chaꞌm xi baapai gu ja tooton.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Guꞌ ji na guꞌ moo janoꞌ gu ɨraab tukaaꞌ nam ka tu daan gu Paablo gio gu Siilas, gio baꞌ nam ka tu laalaꞌn gu alabaaꞌn buiñor gu Dios, gam gu jaiꞌ nam tɇ kɇɇ guiꞌ nam miꞌp kuup,
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 jotmodaꞌx ioꞌm bhaiꞌ ji chum giꞌndukɨ sia mi jaꞌp dɨɨrap mɨjɨ ɨrban dɨr miꞌ nam paiꞌ ja kukpadaꞌ gu jaꞌtkam. Baꞌ naiꞌ pɨx jim kukpioꞌ gu kikiꞌñgob, gio baꞌ gu bapaiñum tɨtropiñ am jup xi ɨꞌkɨ guiꞌ nam kɨꞌn ka buuplhich bɨɨx guiꞌ nam miꞌ kuup.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Baꞌ nat paiꞌ dhuuk ba ñiñia guiꞌ na miꞌ tu nuukaꞌndaꞌ, ba tɨɨ na bɨɨx kukpioꞌkix gu kikiꞌñgob miꞌ nam paiꞌ ja kukpadaꞌ gu jaꞌtkam. Baꞌ bhaiꞌ ji baabu gu tɇb kuxiiruꞌn na sap miꞌ xim muꞌai dɨɨlh, na guꞌ jaꞌp jum aaꞌ na mɨt pu nakoo guiꞌ nam miꞌ kuup na miꞌ ja nuukaꞌn.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Guꞌ ji nat guꞌ jotmodaꞌ mu jiñkui gu Paablo, jup tɨtda:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Baꞌ puiꞌ cham kam mua guiꞌ na miꞌ tu nuukaꞌndaꞌ nam paiꞌ ja kukpadaꞌ gu jaꞌtkam, dai nat ba tu chia pɨx nam tɨ bɨꞌñdhaꞌ. Miꞌ dhɨr baꞌx chooꞌnnichgɨt gio na ji giꞌbokidhat mɨrdat miꞌ ba baa nam paiꞌp tuꞌiiꞌ gu Paablo gio gu Siilas, mi jaꞌp baꞌ ja tooton am bɨɨpɨꞌ dɨr jaꞌk oꞌlhiaꞌn kɨꞌn ji kɨkbo.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Gatuuk baꞌ xi ja boosgak ba ja tɨkka na sap jax jaꞌk jix bhaaiꞌ na uañchudhix kaꞌ gu uaꞌtulhdhar gaꞌn, jup ja tɨtda:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Baꞌ guiꞌp tɨtda am:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Baꞌ puiꞌ xi chɨɨdak bhaiꞌ ji chu aꞌgi mɨt gux bhaiꞌm kaiꞌchdham ñioꞌkiꞌñ guch Gɨꞌkoraꞌ, bɨɨx sia guiꞌ nam jɨꞌk miꞌp tuꞌiiꞌ kiaꞌmiꞌñ.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Miꞌ dhɨr baꞌ dai nat ba ja bakuañ bha jaꞌp nam paiꞌ jax jix koꞌktulhdhix nam ja gɨbiimɨk. Miꞌ dhɨr baꞌ dai nat ba ja umuaꞌ nam bakuanaꞌ mu jaꞌp na paiꞌ suuꞌn gu suudaiꞌ ja bɨɨm guiꞌ nam jɨꞌk jir jum maap oiꞌdhagɨm.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Miꞌ dhɨr baꞌ giop ba ja baidhak mu jaꞌk kiaꞌmiꞌñ, ba tu ja onbaiꞌ baꞌ, joidham pɨx jix bhaiꞌm taat ji guꞌ ja bɨɨm guiꞌ nam jir kiaꞌmiꞌñ kam, na guꞌ sap joidham jir am na mɨt ba tɨ jɨɨꞌñ buiñor gu Dios.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Baꞌ kabuimuk nat ba xiaꞌ, muiꞌ ba ja joot jamɨt gu gɇꞌgɇrkam gu ja oꞌrosiiris tuk nam sap pu tɨɨꞌnpuꞌ guiꞌ na miꞌ tu nuukaꞌndaꞌ nam paiꞌ ja kukpadaꞌ gu jaꞌtkam na sap ja doꞌñchoꞌ gu Paablo gio gu Siilas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Baꞌ puiꞌp ba tɨtda gu Paablo guiꞌ na miꞌ tu nuukaꞌndaꞌ, jup kaiꞌch:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Guꞌ ji na guꞌ cham aaꞌ gu Paablo, dai nap ja tɨtda gu oꞌrosiiris guiꞌ na mɨt mu ja joot:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Baꞌ gu oꞌrosiiris ba ja aaꞌñdham jamɨt gu gɇꞌgɇrkam. Baꞌ na mɨt puiꞌ ba tɨ kai nam jir jaꞌtkam tugiꞌñ gu gɇꞌkam Rooma kam, giilhim jix chootoꞌn jamɨt.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Baꞌ xi boop jamɨt na mɨt pu ja tɨɨdam nam sap ka tu ja uañiꞌñkaꞌ gu puiꞌ na mɨt jɨꞌk jax ja dooda gu Paablo gio gu Siilas. Miꞌ dhɨr baꞌ dai na mɨt soiꞌ xi ja tɨɨdak ba ja joot nam sap ba jimiaꞌ miꞌ dhɨr gɇꞌ kiicham.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Baꞌ gu Paablo gio gu Siilas na mɨt jax jup bubua miꞌ dhɨr nam paiꞌ kuupich, pu jii mɨt mu jaꞌk na paiꞌ kiokaꞌ gu Liidia. Baꞌ miꞌ giop ba ja tɨɨ mɨt guiꞌ nam tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor guch Xoiꞌkam, baꞌ xi ja guguuxdhak ba jii mɨt ɨp gio.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.