Lucas 9

Mbia Cheẽ (SRQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Jenyu, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu doce je ra. Uquirãcuã ngue emee mee ee ra. Aba checuayã ɨcuã jea jea sacuã mbia sɨ. Mbia rasi mbucherõ cherõ sacuã.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 —Jẽso Dios cheẽ nenei nenei mbia je. Jẽso mbia rasi abe mbucherõ cherõ. “Mbia rerecuarã tuchɨ ra Dios cote”, jenye oso secheẽ nenei nenei mbia je.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Mbae mo nda jendaochɨ̃ icua. Jenyɨtochoquia ra jendaochɨ̃. Mbae riru mo abe ra jendaochɨ̃ no. Jenyɨurã mo nda jendaochɨ̃ no. Mbae isiquia mo abe ra jendaochɨ̃ no. Jẽɨrao nongue abe ra jendaochɨ̃ no.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Emo nyuchúaa jengue mose, hueechõ ño jẽɨngo uque. Jemba jembatechɨ̃ nda uque tuchua raamba amba. Hue sɨ chõ jẽso sucha tubɨrɨã mo secheẽ nenei nenei cote.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Sucha tubɨrɨã mo jenda jẽisi sereã mose, jẽsecha chõ. Jẽi tubi jembutomo tomo ee. Hue jenda huɨɨcuã ɨcua sacuã, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Echɨmbaaquiatu que nyoɨ choɨ beɨ quia sucha tubɨrɨã mbuchesea sea ra. Dios cheẽ turã nenei nenei mbia ja je. Mbia rasi mbucherõ cherõ no.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Herodes abe que jirandu Jesús chɨao rese ra. Embusiquichete que ra. Emo ngue ñee ndei ee ra. —Ae ereɨquia nae, Juan ɨ equia ee nae, aque que quera sɨ ra, ɨ rei que emo ñee Herodes je ra. Juan Jesús riqui reɨ̃ nguiã mbia je.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Elías Jesús riqui reɨ̃ nguiã emo je no. —Dios cheẽ nenei neneisa ima quera sɨ je chõ ñene, ɨ rei que emo emo Jesús rɨɨ̃ no nda.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Herodes que ñee nda. —Juan ãquĩ ngue achisiamo tuchɨ. ¿Mañɨ nda quera sɨ re? ¿Aba Jesús re? Ae rese aɨco jirandu tuchɨte. Tamae erese no, ɨ que ndua ndua uchɨangui re ra.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Jesús chɨmondo ucheẽ nenei neneisa que nyebi ngaẽ ee ra. —Ã ngue uresaã saã nda, ɨ que mbae renei ja Jesús je ra. Mbia tiámbaa que Jesús ũquɨ̃ nderao ja rei ra. Betsaida rurubi jiri.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Mbia ataque jirandu mose que nyoɨ eruɨ ra. Jesús que eisi turã Dios cheẽ nenei nenei ee ra. Erasi abe mbucherõ cherõ ee.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Tenda oso mose que echimbaaquiatu ñee ndei ee ra. —Mbia emondo rã sucha tubɨrɨã nɨa. Sã echoɨ beɨ quiaru huee. Uque beɨ abe huee no. Mbae ãte nandecu a, ɨ rei que echɨmbaaquiatu Jesús je ra.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 —Jeño mbae jemondo ee echɨurã, ɨ que Jesús ee ra. —Tei. Mbae quia ra aba mondo ee. Cinco chõ ngue mbichae ra. Sɨra abe nyeremoñote nyeresẽ, ɨ que echɨmbaaquiatu Jesús je ra.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Mbia tubɨrɨã tuchɨ que chɨ ra. Cinco mil ndobeɨ. —Mbia jembucoi ja ɨno íbii. Eata jaaja jeñono mbucoi. Sã echɨ ngoi icúe cúe cincuenta jaaja, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Jesús cheẽ nguire que ngoi ja cote ra.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Jesús que mbichae sirõ cote ra. Sɨra abe rirõ. Mae ngue ibate ra. —Gracias, ɨ que ñee Dios je ra. Mbichae que esiquio quio ra. Sɨra abe no. Mondo mondo ja que uchɨmbaaquiatu je cote ra. —Jembuchao chao mbia tubɨrɨã je cote, ɨ que Jesús ra.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Mbia que embuquiaru ja tuchɨ ra. Miãtã tuchɨ que ra. Mbia huɨsa tubɨrɨã ngue cote ra. Sɨra rire. Mbichae rire abe no. Doce iru que mbia mombisẽ esique sique je ra.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Emo mose que Jesús ae riqui ñee ñee Dios je ra. Echɨmbaaquiatu abe que chɨ huee ra. —¿Aba aɨco reɨ̃ mbia je re? ɨ que Jesús ee ra.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Echɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Juan el Bautista ereɨco reɨ̃ nguiã emo je co. Elías ereɨco reɨ̃ nguiã emo je no. Dios cheẽ nenei neneisa quera sɨ je ereɨco reɨ̃ nguiã emo je no, ɨ que echɨmbaaquiatu ee ra.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 —¿Aba aɨco reɨ̃ jẽje co re? ɨ que Jesús ee ra. —Cristo chõ nde resẽ. Dios riirĩ ño nde resẽ, ɨ que Pedro Jesús je ra.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 —Ũquɨ̃ nda jeñeechɨ̃ emo je jẽ, ɨ tuchɨ que Jesús ee ra.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Jesús que uchɨmbaaquiatu mbaaquiatu quiatu ra. —Mbiarã ngue Dios sembu ra. Mbia ra sembasi mbasi tuchɨ. Ameɨ nda huɨ ja sesɨ. Sacerdotes rerecua abe ra huɨ ja sesɨ. Embesasa abe ra huɨ ja sesɨ. Mbia ra seɨquia chee. Tres tenda mose ra aquera sɨ, ɨ que Jesús mbia eɨquia nonde ra.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 —Emo siquise mose seruɨ, sã huɨ ja mbae ubi sɨ. Sã cruz umbaerã nduɨ beɨ se rã sɨ. Sã eriqui seruɨ cote.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Emo ndua beɨ mose ngueco rese, ereco ra ua esɨ. Emo huɨ mose ngueco sɨ seje, ũquɨ̃ nda siqui beɨ.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Emo ngueco mumba chooño mose, eya eã mbeɨ rae. Mbaecha rete raque.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Emo ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ mose sesɨ, se abe chõ nda aɨreɨ̃ ɨreɨ̃ esɨ. Emo ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ mose secheẽ sɨ, se abe chõ nda aɨreɨ̃ ɨreɨ̃ esɨ, sechu mose mbia rerecuarã. Dios quirãcuã nda sembu. Angeles rese ra achu aque mose.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Tacheẽ nyecua jẽje. Ã jẽɨngo serese ã nae, jemo nda jemae Dios quirãcuã ndese jemano nonde. Mbia rerecua tuchɨ ra Dios, jemo mano nonde, ɨ que Jesús ee ra.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Ocho tendare que Jesús choɨ sɨta ibátee ra. Ñee sacuã Dios je huee. Pedro que oso erese ra. Jacobo abe. Juan abe.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Jesús ñee mose Dios je que eruba ñimbiasu ra. Eɨrao abe que enininya ra. Eɨraoshĩ nininya tuchɨ que ra.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Mbia nyeremo ngue nyecua u ibate sɨ ra. Jesús nininya mose que eriqui ñee ñee nyue erese ra. Moisés que enongue ra. Elías que enongue no nda.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Ũquɨ̃ ja que enininya Jesús rese ra. —Mbia ra Jesús ɨquia mbucha ira rese Jerusalén, ɨ que equia ñee nyue ra.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Pedro reesite raque. Eresenda abe reesi esite raque. Uqueã mbeɨ quera. Jesús nininyate quiatu ngue ee re. Moisés abe nininyate quiatu ngue ee re. Elías abe nininya no.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ibatenda que nyoɨ quia Jesús recha cote ra. —¿Manyae ra ñee Jesús je re? ɨ que Pedro ra. Nyebe ñee ɨru chõ nguiã ee. —Nandecu turãte aa, Sembaaquiatusa. Sucha ñetẽ uresaã saã na. Enongue nembaerã. Enongue Moisés mbaerã no. Enongue Elías mbaerã no, ɨ rei que Pedro ñee Jesús je ra.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Pedro cheẽ mosete que ibeishĩ ndu eite ñɨ nda. Ibeishĩ ngue Moisés mbuchecuayã ee ra. Elías abe mbuchecuayã ee. Nyebe esiquiche nguiã.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Echeẽ mo ngue echandu ibeishĩ qui re ra. —Co rei sebi tuchɨ seriirĩ co. Echeẽ jeñandu beɨ quia, ɨ que Dios ee ibeishĩ qui re ra.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Aquere que Jesús mɨɨ ndiqui uchɨmbaaquiatu rese ra. Umaesa que esenei eã ja emo je ra. Ñee ãte que emo je ra.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Isamamɨmbe que ecuaẽ nguichi sɨta ibate sɨ ra. Mbia tubɨrɨã ngue ngaẽ Jesús rea ra.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ũquɨ̃ mo ngue ñee Jesús je ra. —Seriirĩ ndese emae, Urembaaquiatusa. Seriirĩ mɨɨte que se co ra.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Aba checuayã ɨcuã ndiqui eisi isi co. Embaasẽ asẽ mbeɨ. Emburiri riri. Echuru mbɨchoɨ. Erete munumbi numbi. Aba checuayã huɨ sereã mbeɨ seriirĩ sɨ.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 “Aba checuayã embusẽ seriirĩ sɨ”, ae rei ngue ndechɨmbaaquiatu je re. Embusẽ aroneate esɨ, ɨ que eru ñee Jesús je ra.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 —¿Mañɨ jenye quia seɨcuayãte re? ¿Secheẽ jemumba tuchɨ chõ nguia re? ¿Ñimbirãcuã mbeɨte ra aba quia jẽje re? ɨ que Jesús ñee ee ra. —Nderiirĩ eru rã seje, ɨ que eru je cote ra.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Jesús rurubite mose que aba checuayã eriirĩ mbucoɨ mondo ra. Mburiri tuchɨ que ra. Jesús que ñee asite aba checuayã ɨcuã je ra. Eriirĩ ngue embucherõ nda. Embucherõ ji que emondo eru je cote ra.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Dios quirãcuã ndese mae ngue mbia nyuruɨra tuchɨ ra.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 —Mbiarã ngue achu ra. Mbia ra semee mbia ɨcuã je. Serɨɨcharã. Ũquɨ̃ sɨ ra jẽtesareɨchɨ̃, ɨ rei que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Echɨmbaaquiatu que Jesús cheẽ ɨcuayãte ra. Echecuayãte que ee ra. —Ndecheẽ embiasa ure je, ɨã ngue ñee ee ra. Ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ ño ngue ñee ee ra.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 —Se quia ra ererecuarã tuchɨ jẽsɨ, ɨ jaaja que echɨmbaaquiatu ñee nyue ra. Ñee ɨcuã ɨcuã nyee nyue.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Jesús que ũquɨ̃ ndua ndua ɨcuate ra. Nyebe ãquẽ mo mbucoi mɨɨ nguiã ujii.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Jesús que ñee ee ra. —Sã ãquẽ mo ndiqui siqui mingue no jẽ. Ae eturã ndiqui mbia riirĩ je serɨɨ̃ nae, seje abe chõ eturã ndiqui nguiã. Ae eturã ndiqui seje nae, semondosa je abe chõ eturã ndiqui nguiã. Ae ererecua sereãte riqui jemo nae, ũquɨ̃ nguia sebi re. ¿Mbaerã jẽɨngo “ererecuarã se” ɨ nyue re? ɨ que Jesús ee ra.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Juan ngue ñee Jesús je ra. —Pe emo nyɨ aba checuayã ndirõ ndirõ mbia sɨ nderɨɨ̃ pe. Uremae ngue erese ra. Aque eriqui ãte nanderese aque. Nyebe uresiquisã nguiã, ɨ que Juan Jesús je ra.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Jesús que ñee ee ra. —Tei. ¡Jẽsiquisã quisãchɨ̃ nda jẽ! Emo ɨcuã eã mose nande je, nanderesenda chõ ũquɨ̃ nde, ɨ que Jesús ñee ee ra.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 —Namo jiri ra aso ibate cote, ɨ que Jesús ndua ndua cote ra. —Taso Jerusalén, ɨ tuchɨ que equia ra.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Jesús que mbia mo mondo unonde ra. Ũquɨ̃ ngue ngasẽ sucha tubɨrɨã mo nda. Samaria jenda rei sucha. —Jesús ra uque aa jendese, ɨ rei que hue jenda je ra.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Hue jenda que Jesús isi turã sereãte ra. —Jerusalén Jesús sɨ quia quɨ reae. Nyebe ureɨco nguiã eisi sereã aa, ɨ que hue jenda ñee ɨcuã Jesús chɨmondo je ra.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Jacobo jirandu mose que paama ɨ hue jenda je ra. Juan abe que paama ɨ hue jenda je ra. Ũquɨ̃ ngue ñee Jesús je ra. —Sã Elías tata mbu ibate sɨ mbia ɨcuã je cose no. ¿Eɨ̃ ure sɨ ra tata mbu ã ɨquia sacuã nde? ɨ que echɨmbaaquiatu ñee Jesús je ra.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Jesús que uba ñee asite ee ra. —Jẽsecha chõ. Aba mingosa riirĩ ño jẽɨngo ã ndesẽ. ¿Jẽtesareɨ chõ nguia ũquɨ̃ sɨ re?
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Mbia ɨquia sacuã ngue achuã ndesẽ. Mbia mingo beɨ sacuã ño ngue achu nguiã, ɨ que Jesús ra. Sucha tubɨrɨã mo ngue echoɨ cote ra.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Jesús ngata mose que mbia mo ñee ee ra. —Taɨco beɨ nderese. Ndeso mose manguiti, se abe ra aso beɨ quia nderese, ɨ que ñee Jesús je ra.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Jesús que ñee ee ra. —¿Mbae rasi ra eresaã saã serese re? Eoita quia ecua jiri re. Nguɨreɨ̃ nguia equisa jiri no nde. Se quia sequisayã mbeɨ re, ɨ que Jesús ee ra.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 —Seruɨ eɨco beɨ, ɨ que Jesús emo je ra. —Sã seru mano na. Aquere quia ra aɨco beɨ nderuɨ, ɨ rei que aque ñee Jesús je ra.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Jesús que ñee ee ra. —Sã mbia ataque chõ nderu chati. Nde quia eso Dios cheẽ nenei nenei mbia je, ɨ que Jesús ee ra.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Emo ngue ñee Jesús je ra. —Aɨco jee ra nderuɨ. “Co acua quia co”, tae rã oso sechuchua jenda je, ɨ que ñee Jesús je ra.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Jesús que ñee ee ra. —“Achu jirichɨ̃ nguia Jesús ruɨ”, ɨ mose sequiato mo, aque ra ngaseã Dios je, ɨ que ra.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.