Lucas 9
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NVT
1 —Jenyu, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu doce je ra. Uquirãcuã ngue emee mee ee ra. Aba checuayã ɨcuã jea jea sacuã mbia sɨ. Mbia rasi mbucherõ cherõ sacuã.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 —Jẽso Dios cheẽ nenei nenei mbia je. Jẽso mbia rasi abe mbucherõ cherõ. “Mbia rerecuarã tuchɨ ra Dios cote”, jenye oso secheẽ nenei nenei mbia je.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Mbae mo nda jendaochɨ̃ icua. Jenyɨtochoquia ra jendaochɨ̃. Mbae riru mo abe ra jendaochɨ̃ no. Jenyɨurã mo nda jendaochɨ̃ no. Mbae isiquia mo abe ra jendaochɨ̃ no. Jẽɨrao nongue abe ra jendaochɨ̃ no.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Emo nyuchúaa jengue mose, hueechõ ño jẽɨngo uque. Jemba jembatechɨ̃ nda uque tuchua raamba amba. Hue sɨ chõ jẽso sucha tubɨrɨã mo secheẽ nenei nenei cote.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Sucha tubɨrɨã mo jenda jẽisi sereã mose, jẽsecha chõ. Jẽi tubi jembutomo tomo ee. Hue jenda huɨɨcuã ɨcua sacuã, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Echɨmbaaquiatu que nyoɨ choɨ beɨ quia sucha tubɨrɨã mbuchesea sea ra. Dios cheẽ turã nenei nenei mbia ja je. Mbia rasi mbucherõ cherõ no.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Herodes abe que jirandu Jesús chɨao rese ra. Embusiquichete que ra. Emo ngue ñee ndei ee ra. —Ae ereɨquia nae, Juan ɨ equia ee nae, aque que quera sɨ ra, ɨ rei que emo ñee Herodes je ra. Juan Jesús riqui reɨ̃ nguiã mbia je.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Elías Jesús riqui reɨ̃ nguiã emo je no. —Dios cheẽ nenei neneisa ima quera sɨ je chõ ñene, ɨ rei que emo emo Jesús rɨɨ̃ no nda.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Herodes que ñee nda. —Juan ãquĩ ngue achisiamo tuchɨ. ¿Mañɨ nda quera sɨ re? ¿Aba Jesús re? Ae rese aɨco jirandu tuchɨte. Tamae erese no, ɨ que ndua ndua uchɨangui re ra.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Jesús chɨmondo ucheẽ nenei neneisa que nyebi ngaẽ ee ra. —Ã ngue uresaã saã nda, ɨ que mbae renei ja Jesús je ra. Mbia tiámbaa que Jesús ũquɨ̃ nderao ja rei ra. Betsaida rurubi jiri.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Mbia ataque jirandu mose que nyoɨ eruɨ ra. Jesús que eisi turã Dios cheẽ nenei nenei ee ra. Erasi abe mbucherõ cherõ ee.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Tenda oso mose que echimbaaquiatu ñee ndei ee ra. —Mbia emondo rã sucha tubɨrɨã nɨa. Sã echoɨ beɨ quiaru huee. Uque beɨ abe huee no. Mbae ãte nandecu a, ɨ rei que echɨmbaaquiatu Jesús je ra.
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 —Jeño mbae jemondo ee echɨurã, ɨ que Jesús ee ra. —Tei. Mbae quia ra aba mondo ee. Cinco chõ ngue mbichae ra. Sɨra abe nyeremoñote nyeresẽ, ɨ que echɨmbaaquiatu Jesús je ra.
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Mbia tubɨrɨã tuchɨ que chɨ ra. Cinco mil ndobeɨ. —Mbia jembucoi ja ɨno íbii. Eata jaaja jeñono mbucoi. Sã echɨ ngoi icúe cúe cincuenta jaaja, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Jesús cheẽ nguire que ngoi ja cote ra.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Jesús que mbichae sirõ cote ra. Sɨra abe rirõ. Mae ngue ibate ra. —Gracias, ɨ que ñee Dios je ra. Mbichae que esiquio quio ra. Sɨra abe no. Mondo mondo ja que uchɨmbaaquiatu je cote ra. —Jembuchao chao mbia tubɨrɨã je cote, ɨ que Jesús ra.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Mbia que embuquiaru ja tuchɨ ra. Miãtã tuchɨ que ra. Mbia huɨsa tubɨrɨã ngue cote ra. Sɨra rire. Mbichae rire abe no. Doce iru que mbia mombisẽ esique sique je ra.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Emo mose que Jesús ae riqui ñee ñee Dios je ra. Echɨmbaaquiatu abe que chɨ huee ra. —¿Aba aɨco reɨ̃ mbia je re? ɨ que Jesús ee ra.
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Echɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Juan el Bautista ereɨco reɨ̃ nguiã emo je co. Elías ereɨco reɨ̃ nguiã emo je no. Dios cheẽ nenei neneisa quera sɨ je ereɨco reɨ̃ nguiã emo je no, ɨ que echɨmbaaquiatu ee ra.
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 —¿Aba aɨco reɨ̃ jẽje co re? ɨ que Jesús ee ra. —Cristo chõ nde resẽ. Dios riirĩ ño nde resẽ, ɨ que Pedro Jesús je ra.
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 —Ũquɨ̃ nda jeñeechɨ̃ emo je jẽ, ɨ tuchɨ que Jesús ee ra.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Jesús que uchɨmbaaquiatu mbaaquiatu quiatu ra. —Mbiarã ngue Dios sembu ra. Mbia ra sembasi mbasi tuchɨ. Ameɨ nda huɨ ja sesɨ. Sacerdotes rerecua abe ra huɨ ja sesɨ. Embesasa abe ra huɨ ja sesɨ. Mbia ra seɨquia chee. Tres tenda mose ra aquera sɨ, ɨ que Jesús mbia eɨquia nonde ra.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 —Emo siquise mose seruɨ, sã huɨ ja mbae ubi sɨ. Sã cruz umbaerã nduɨ beɨ se rã sɨ. Sã eriqui seruɨ cote.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Emo ndua beɨ mose ngueco rese, ereco ra ua esɨ. Emo huɨ mose ngueco sɨ seje, ũquɨ̃ nda siqui beɨ.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Emo ngueco mumba chooño mose, eya eã mbeɨ rae. Mbaecha rete raque.
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Emo ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ mose sesɨ, se abe chõ nda aɨreɨ̃ ɨreɨ̃ esɨ. Emo ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ mose secheẽ sɨ, se abe chõ nda aɨreɨ̃ ɨreɨ̃ esɨ, sechu mose mbia rerecuarã. Dios quirãcuã nda sembu. Angeles rese ra achu aque mose.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Tacheẽ nyecua jẽje. Ã jẽɨngo serese ã nae, jemo nda jemae Dios quirãcuã ndese jemano nonde. Mbia rerecua tuchɨ ra Dios, jemo mano nonde, ɨ que Jesús ee ra.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Ocho tendare que Jesús choɨ sɨta ibátee ra. Ñee sacuã Dios je huee. Pedro que oso erese ra. Jacobo abe. Juan abe.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Jesús ñee mose Dios je que eruba ñimbiasu ra. Eɨrao abe que enininya ra. Eɨraoshĩ nininya tuchɨ que ra.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Mbia nyeremo ngue nyecua u ibate sɨ ra. Jesús nininya mose que eriqui ñee ñee nyue erese ra. Moisés que enongue ra. Elías que enongue no nda.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Ũquɨ̃ ja que enininya Jesús rese ra. —Mbia ra Jesús ɨquia mbucha ira rese Jerusalén, ɨ que equia ñee nyue ra.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Pedro reesite raque. Eresenda abe reesi esite raque. Uqueã mbeɨ quera. Jesús nininyate quiatu ngue ee re. Moisés abe nininyate quiatu ngue ee re. Elías abe nininya no.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Ibatenda que nyoɨ quia Jesús recha cote ra. —¿Manyae ra ñee Jesús je re? ɨ que Pedro ra. Nyebe ñee ɨru chõ nguiã ee. —Nandecu turãte aa, Sembaaquiatusa. Sucha ñetẽ uresaã saã na. Enongue nembaerã. Enongue Moisés mbaerã no. Enongue Elías mbaerã no, ɨ rei que Pedro ñee Jesús je ra.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Pedro cheẽ mosete que ibeishĩ ndu eite ñɨ nda. Ibeishĩ ngue Moisés mbuchecuayã ee ra. Elías abe mbuchecuayã ee. Nyebe esiquiche nguiã.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Echeẽ mo ngue echandu ibeishĩ qui re ra. —Co rei sebi tuchɨ seriirĩ co. Echeẽ jeñandu beɨ quia, ɨ que Dios ee ibeishĩ qui re ra.
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Aquere que Jesús mɨɨ ndiqui uchɨmbaaquiatu rese ra. Umaesa que esenei eã ja emo je ra. Ñee ãte que emo je ra.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Isamamɨmbe que ecuaẽ nguichi sɨta ibate sɨ ra. Mbia tubɨrɨã ngue ngaẽ Jesús rea ra.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ũquɨ̃ mo ngue ñee Jesús je ra. —Seriirĩ ndese emae, Urembaaquiatusa. Seriirĩ mɨɨte que se co ra.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Aba checuayã ɨcuã ndiqui eisi isi co. Embaasẽ asẽ mbeɨ. Emburiri riri. Echuru mbɨchoɨ. Erete munumbi numbi. Aba checuayã huɨ sereã mbeɨ seriirĩ sɨ.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 “Aba checuayã embusẽ seriirĩ sɨ”, ae rei ngue ndechɨmbaaquiatu je re. Embusẽ aroneate esɨ, ɨ que eru ñee Jesús je ra.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 —¿Mañɨ jenye quia seɨcuayãte re? ¿Secheẽ jemumba tuchɨ chõ nguia re? ¿Ñimbirãcuã mbeɨte ra aba quia jẽje re? ɨ que Jesús ñee ee ra. —Nderiirĩ eru rã seje, ɨ que eru je cote ra.
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Jesús rurubite mose que aba checuayã eriirĩ mbucoɨ mondo ra. Mburiri tuchɨ que ra. Jesús que ñee asite aba checuayã ɨcuã je ra. Eriirĩ ngue embucherõ nda. Embucherõ ji que emondo eru je cote ra.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Dios quirãcuã ndese mae ngue mbia nyuruɨra tuchɨ ra.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 —Mbiarã ngue achu ra. Mbia ra semee mbia ɨcuã je. Serɨɨcharã. Ũquɨ̃ sɨ ra jẽtesareɨchɨ̃, ɨ rei que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Echɨmbaaquiatu que Jesús cheẽ ɨcuayãte ra. Echecuayãte que ee ra. —Ndecheẽ embiasa ure je, ɨã ngue ñee ee ra. Ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ ño ngue ñee ee ra.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 —Se quia ra ererecuarã tuchɨ jẽsɨ, ɨ jaaja que echɨmbaaquiatu ñee nyue ra. Ñee ɨcuã ɨcuã nyee nyue.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Jesús que ũquɨ̃ ndua ndua ɨcuate ra. Nyebe ãquẽ mo mbucoi mɨɨ nguiã ujii.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Jesús que ñee ee ra. —Sã ãquẽ mo ndiqui siqui mingue no jẽ. Ae eturã ndiqui mbia riirĩ je serɨɨ̃ nae, seje abe chõ eturã ndiqui nguiã. Ae eturã ndiqui seje nae, semondosa je abe chõ eturã ndiqui nguiã. Ae ererecua sereãte riqui jemo nae, ũquɨ̃ nguia sebi re. ¿Mbaerã jẽɨngo “ererecuarã se” ɨ nyue re? ɨ que Jesús ee ra.
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Juan ngue ñee Jesús je ra. —Pe emo nyɨ aba checuayã ndirõ ndirõ mbia sɨ nderɨɨ̃ pe. Uremae ngue erese ra. Aque eriqui ãte nanderese aque. Nyebe uresiquisã nguiã, ɨ que Juan Jesús je ra.
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Jesús que ñee ee ra. —Tei. ¡Jẽsiquisã quisãchɨ̃ nda jẽ! Emo ɨcuã eã mose nande je, nanderesenda chõ ũquɨ̃ nde, ɨ que Jesús ñee ee ra.
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 —Namo jiri ra aso ibate cote, ɨ que Jesús ndua ndua cote ra. —Taso Jerusalén, ɨ tuchɨ que equia ra.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Jesús que mbia mo mondo unonde ra. Ũquɨ̃ ngue ngasẽ sucha tubɨrɨã mo nda. Samaria jenda rei sucha. —Jesús ra uque aa jendese, ɨ rei que hue jenda je ra.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Hue jenda que Jesús isi turã sereãte ra. —Jerusalén Jesús sɨ quia quɨ reae. Nyebe ureɨco nguiã eisi sereã aa, ɨ que hue jenda ñee ɨcuã Jesús chɨmondo je ra.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Jacobo jirandu mose que paama ɨ hue jenda je ra. Juan abe que paama ɨ hue jenda je ra. Ũquɨ̃ ngue ñee Jesús je ra. —Sã Elías tata mbu ibate sɨ mbia ɨcuã je cose no. ¿Eɨ̃ ure sɨ ra tata mbu ã ɨquia sacuã nde? ɨ que echɨmbaaquiatu ñee Jesús je ra.
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Jesús que uba ñee asite ee ra. —Jẽsecha chõ. Aba mingosa riirĩ ño jẽɨngo ã ndesẽ. ¿Jẽtesareɨ chõ nguia ũquɨ̃ sɨ re?
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Mbia ɨquia sacuã ngue achuã ndesẽ. Mbia mingo beɨ sacuã ño ngue achu nguiã, ɨ que Jesús ra. Sucha tubɨrɨã mo ngue echoɨ cote ra.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Jesús ngata mose que mbia mo ñee ee ra. —Taɨco beɨ nderese. Ndeso mose manguiti, se abe ra aso beɨ quia nderese, ɨ que ñee Jesús je ra.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Jesús que ñee ee ra. —¿Mbae rasi ra eresaã saã serese re? Eoita quia ecua jiri re. Nguɨreɨ̃ nguia equisa jiri no nde. Se quia sequisayã mbeɨ re, ɨ que Jesús ee ra.
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 —Seruɨ eɨco beɨ, ɨ que Jesús emo je ra. —Sã seru mano na. Aquere quia ra aɨco beɨ nderuɨ, ɨ rei que aque ñee Jesús je ra.
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Jesús que ñee ee ra. —Sã mbia ataque chõ nderu chati. Nde quia eso Dios cheẽ nenei nenei mbia je, ɨ que Jesús ee ra.
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Emo ngue ñee Jesús je ra. —Aɨco jee ra nderuɨ. “Co acua quia co”, tae rã oso sechuchua jenda je, ɨ que ñee Jesús je ra.
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Jesús que ñee ee ra. —“Achu jirichɨ̃ nguia Jesús ruɨ”, ɨ mose sequiato mo, aque ra ngaseã Dios je, ɨ que ra.
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.