Lucas 9
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NTLH
1 —Jenyu, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu doce je ra. Uquirãcuã ngue emee mee ee ra. Aba checuayã ɨcuã jea jea sacuã mbia sɨ. Mbia rasi mbucherõ cherõ sacuã.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 —Jẽso Dios cheẽ nenei nenei mbia je. Jẽso mbia rasi abe mbucherõ cherõ. “Mbia rerecuarã tuchɨ ra Dios cote”, jenye oso secheẽ nenei nenei mbia je.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Mbae mo nda jendaochɨ̃ icua. Jenyɨtochoquia ra jendaochɨ̃. Mbae riru mo abe ra jendaochɨ̃ no. Jenyɨurã mo nda jendaochɨ̃ no. Mbae isiquia mo abe ra jendaochɨ̃ no. Jẽɨrao nongue abe ra jendaochɨ̃ no.
3 Ele disse:
4 Emo nyuchúaa jengue mose, hueechõ ño jẽɨngo uque. Jemba jembatechɨ̃ nda uque tuchua raamba amba. Hue sɨ chõ jẽso sucha tubɨrɨã mo secheẽ nenei nenei cote.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Sucha tubɨrɨã mo jenda jẽisi sereã mose, jẽsecha chõ. Jẽi tubi jembutomo tomo ee. Hue jenda huɨɨcuã ɨcua sacuã, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Echɨmbaaquiatu que nyoɨ choɨ beɨ quia sucha tubɨrɨã mbuchesea sea ra. Dios cheẽ turã nenei nenei mbia ja je. Mbia rasi mbucherõ cherõ no.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Herodes abe que jirandu Jesús chɨao rese ra. Embusiquichete que ra. Emo ngue ñee ndei ee ra. —Ae ereɨquia nae, Juan ɨ equia ee nae, aque que quera sɨ ra, ɨ rei que emo ñee Herodes je ra. Juan Jesús riqui reɨ̃ nguiã mbia je.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Elías Jesús riqui reɨ̃ nguiã emo je no. —Dios cheẽ nenei neneisa ima quera sɨ je chõ ñene, ɨ rei que emo emo Jesús rɨɨ̃ no nda.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Herodes que ñee nda. —Juan ãquĩ ngue achisiamo tuchɨ. ¿Mañɨ nda quera sɨ re? ¿Aba Jesús re? Ae rese aɨco jirandu tuchɨte. Tamae erese no, ɨ que ndua ndua uchɨangui re ra.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Jesús chɨmondo ucheẽ nenei neneisa que nyebi ngaẽ ee ra. —Ã ngue uresaã saã nda, ɨ que mbae renei ja Jesús je ra. Mbia tiámbaa que Jesús ũquɨ̃ nderao ja rei ra. Betsaida rurubi jiri.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Mbia ataque jirandu mose que nyoɨ eruɨ ra. Jesús que eisi turã Dios cheẽ nenei nenei ee ra. Erasi abe mbucherõ cherõ ee.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Tenda oso mose que echimbaaquiatu ñee ndei ee ra. —Mbia emondo rã sucha tubɨrɨã nɨa. Sã echoɨ beɨ quiaru huee. Uque beɨ abe huee no. Mbae ãte nandecu a, ɨ rei que echɨmbaaquiatu Jesús je ra.
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 —Jeño mbae jemondo ee echɨurã, ɨ que Jesús ee ra. —Tei. Mbae quia ra aba mondo ee. Cinco chõ ngue mbichae ra. Sɨra abe nyeremoñote nyeresẽ, ɨ que echɨmbaaquiatu Jesús je ra.
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Mbia tubɨrɨã tuchɨ que chɨ ra. Cinco mil ndobeɨ. —Mbia jembucoi ja ɨno íbii. Eata jaaja jeñono mbucoi. Sã echɨ ngoi icúe cúe cincuenta jaaja, ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Jesús cheẽ nguire que ngoi ja cote ra.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Jesús que mbichae sirõ cote ra. Sɨra abe rirõ. Mae ngue ibate ra. —Gracias, ɨ que ñee Dios je ra. Mbichae que esiquio quio ra. Sɨra abe no. Mondo mondo ja que uchɨmbaaquiatu je cote ra. —Jembuchao chao mbia tubɨrɨã je cote, ɨ que Jesús ra.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Mbia que embuquiaru ja tuchɨ ra. Miãtã tuchɨ que ra. Mbia huɨsa tubɨrɨã ngue cote ra. Sɨra rire. Mbichae rire abe no. Doce iru que mbia mombisẽ esique sique je ra.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Emo mose que Jesús ae riqui ñee ñee Dios je ra. Echɨmbaaquiatu abe que chɨ huee ra. —¿Aba aɨco reɨ̃ mbia je re? ɨ que Jesús ee ra.
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Echɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Juan el Bautista ereɨco reɨ̃ nguiã emo je co. Elías ereɨco reɨ̃ nguiã emo je no. Dios cheẽ nenei neneisa quera sɨ je ereɨco reɨ̃ nguiã emo je no, ɨ que echɨmbaaquiatu ee ra.
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 —¿Aba aɨco reɨ̃ jẽje co re? ɨ que Jesús ee ra. —Cristo chõ nde resẽ. Dios riirĩ ño nde resẽ, ɨ que Pedro Jesús je ra.
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 —Ũquɨ̃ nda jeñeechɨ̃ emo je jẽ, ɨ tuchɨ que Jesús ee ra.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Jesús que uchɨmbaaquiatu mbaaquiatu quiatu ra. —Mbiarã ngue Dios sembu ra. Mbia ra sembasi mbasi tuchɨ. Ameɨ nda huɨ ja sesɨ. Sacerdotes rerecua abe ra huɨ ja sesɨ. Embesasa abe ra huɨ ja sesɨ. Mbia ra seɨquia chee. Tres tenda mose ra aquera sɨ, ɨ que Jesús mbia eɨquia nonde ra.
22 E continuou:
23 —Emo siquise mose seruɨ, sã huɨ ja mbae ubi sɨ. Sã cruz umbaerã nduɨ beɨ se rã sɨ. Sã eriqui seruɨ cote.
23 Depois disse a todos:
24 Emo ndua beɨ mose ngueco rese, ereco ra ua esɨ. Emo huɨ mose ngueco sɨ seje, ũquɨ̃ nda siqui beɨ.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Emo ngueco mumba chooño mose, eya eã mbeɨ rae. Mbaecha rete raque.
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Emo ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ mose sesɨ, se abe chõ nda aɨreɨ̃ ɨreɨ̃ esɨ. Emo ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ mose secheẽ sɨ, se abe chõ nda aɨreɨ̃ ɨreɨ̃ esɨ, sechu mose mbia rerecuarã. Dios quirãcuã nda sembu. Angeles rese ra achu aque mose.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Tacheẽ nyecua jẽje. Ã jẽɨngo serese ã nae, jemo nda jemae Dios quirãcuã ndese jemano nonde. Mbia rerecua tuchɨ ra Dios, jemo mano nonde, ɨ que Jesús ee ra.
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Ocho tendare que Jesús choɨ sɨta ibátee ra. Ñee sacuã Dios je huee. Pedro que oso erese ra. Jacobo abe. Juan abe.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Jesús ñee mose Dios je que eruba ñimbiasu ra. Eɨrao abe que enininya ra. Eɨraoshĩ nininya tuchɨ que ra.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Mbia nyeremo ngue nyecua u ibate sɨ ra. Jesús nininya mose que eriqui ñee ñee nyue erese ra. Moisés que enongue ra. Elías que enongue no nda.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Ũquɨ̃ ja que enininya Jesús rese ra. —Mbia ra Jesús ɨquia mbucha ira rese Jerusalén, ɨ que equia ñee nyue ra.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Pedro reesite raque. Eresenda abe reesi esite raque. Uqueã mbeɨ quera. Jesús nininyate quiatu ngue ee re. Moisés abe nininyate quiatu ngue ee re. Elías abe nininya no.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Ibatenda que nyoɨ quia Jesús recha cote ra. —¿Manyae ra ñee Jesús je re? ɨ que Pedro ra. Nyebe ñee ɨru chõ nguiã ee. —Nandecu turãte aa, Sembaaquiatusa. Sucha ñetẽ uresaã saã na. Enongue nembaerã. Enongue Moisés mbaerã no. Enongue Elías mbaerã no, ɨ rei que Pedro ñee Jesús je ra.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Pedro cheẽ mosete que ibeishĩ ndu eite ñɨ nda. Ibeishĩ ngue Moisés mbuchecuayã ee ra. Elías abe mbuchecuayã ee. Nyebe esiquiche nguiã.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Echeẽ mo ngue echandu ibeishĩ qui re ra. —Co rei sebi tuchɨ seriirĩ co. Echeẽ jeñandu beɨ quia, ɨ que Dios ee ibeishĩ qui re ra.
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Aquere que Jesús mɨɨ ndiqui uchɨmbaaquiatu rese ra. Umaesa que esenei eã ja emo je ra. Ñee ãte que emo je ra.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Isamamɨmbe que ecuaẽ nguichi sɨta ibate sɨ ra. Mbia tubɨrɨã ngue ngaẽ Jesús rea ra.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Ũquɨ̃ mo ngue ñee Jesús je ra. —Seriirĩ ndese emae, Urembaaquiatusa. Seriirĩ mɨɨte que se co ra.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Aba checuayã ɨcuã ndiqui eisi isi co. Embaasẽ asẽ mbeɨ. Emburiri riri. Echuru mbɨchoɨ. Erete munumbi numbi. Aba checuayã huɨ sereã mbeɨ seriirĩ sɨ.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 “Aba checuayã embusẽ seriirĩ sɨ”, ae rei ngue ndechɨmbaaquiatu je re. Embusẽ aroneate esɨ, ɨ que eru ñee Jesús je ra.
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 —¿Mañɨ jenye quia seɨcuayãte re? ¿Secheẽ jemumba tuchɨ chõ nguia re? ¿Ñimbirãcuã mbeɨte ra aba quia jẽje re? ɨ que Jesús ñee ee ra. —Nderiirĩ eru rã seje, ɨ que eru je cote ra.
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Jesús rurubite mose que aba checuayã eriirĩ mbucoɨ mondo ra. Mburiri tuchɨ que ra. Jesús que ñee asite aba checuayã ɨcuã je ra. Eriirĩ ngue embucherõ nda. Embucherõ ji que emondo eru je cote ra.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Dios quirãcuã ndese mae ngue mbia nyuruɨra tuchɨ ra.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 —Mbiarã ngue achu ra. Mbia ra semee mbia ɨcuã je. Serɨɨcharã. Ũquɨ̃ sɨ ra jẽtesareɨchɨ̃, ɨ rei que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra.
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Echɨmbaaquiatu que Jesús cheẽ ɨcuayãte ra. Echecuayãte que ee ra. —Ndecheẽ embiasa ure je, ɨã ngue ñee ee ra. Ɨreɨ̃ ɨreɨ̃ ño ngue ñee ee ra.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 —Se quia ra ererecuarã tuchɨ jẽsɨ, ɨ jaaja que echɨmbaaquiatu ñee nyue ra. Ñee ɨcuã ɨcuã nyee nyue.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Jesús que ũquɨ̃ ndua ndua ɨcuate ra. Nyebe ãquẽ mo mbucoi mɨɨ nguiã ujii.
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 Jesús que ñee ee ra. —Sã ãquẽ mo ndiqui siqui mingue no jẽ. Ae eturã ndiqui mbia riirĩ je serɨɨ̃ nae, seje abe chõ eturã ndiqui nguiã. Ae eturã ndiqui seje nae, semondosa je abe chõ eturã ndiqui nguiã. Ae ererecua sereãte riqui jemo nae, ũquɨ̃ nguia sebi re. ¿Mbaerã jẽɨngo “ererecuarã se” ɨ nyue re? ɨ que Jesús ee ra.
48 Aí disse:
49 Juan ngue ñee Jesús je ra. —Pe emo nyɨ aba checuayã ndirõ ndirõ mbia sɨ nderɨɨ̃ pe. Uremae ngue erese ra. Aque eriqui ãte nanderese aque. Nyebe uresiquisã nguiã, ɨ que Juan Jesús je ra.
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Jesús que ñee ee ra. —Tei. ¡Jẽsiquisã quisãchɨ̃ nda jẽ! Emo ɨcuã eã mose nande je, nanderesenda chõ ũquɨ̃ nde, ɨ que Jesús ñee ee ra.
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 —Namo jiri ra aso ibate cote, ɨ que Jesús ndua ndua cote ra. —Taso Jerusalén, ɨ tuchɨ que equia ra.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Jesús que mbia mo mondo unonde ra. Ũquɨ̃ ngue ngasẽ sucha tubɨrɨã mo nda. Samaria jenda rei sucha. —Jesús ra uque aa jendese, ɨ rei que hue jenda je ra.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Hue jenda que Jesús isi turã sereãte ra. —Jerusalén Jesús sɨ quia quɨ reae. Nyebe ureɨco nguiã eisi sereã aa, ɨ que hue jenda ñee ɨcuã Jesús chɨmondo je ra.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Jacobo jirandu mose que paama ɨ hue jenda je ra. Juan abe que paama ɨ hue jenda je ra. Ũquɨ̃ ngue ñee Jesús je ra. —Sã Elías tata mbu ibate sɨ mbia ɨcuã je cose no. ¿Eɨ̃ ure sɨ ra tata mbu ã ɨquia sacuã nde? ɨ que echɨmbaaquiatu ñee Jesús je ra.
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Jesús que uba ñee asite ee ra. —Jẽsecha chõ. Aba mingosa riirĩ ño jẽɨngo ã ndesẽ. ¿Jẽtesareɨ chõ nguia ũquɨ̃ sɨ re?
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Mbia ɨquia sacuã ngue achuã ndesẽ. Mbia mingo beɨ sacuã ño ngue achu nguiã, ɨ que Jesús ra. Sucha tubɨrɨã mo ngue echoɨ cote ra.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Jesús ngata mose que mbia mo ñee ee ra. —Taɨco beɨ nderese. Ndeso mose manguiti, se abe ra aso beɨ quia nderese, ɨ que ñee Jesús je ra.
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Jesús que ñee ee ra. —¿Mbae rasi ra eresaã saã serese re? Eoita quia ecua jiri re. Nguɨreɨ̃ nguia equisa jiri no nde. Se quia sequisayã mbeɨ re, ɨ que Jesús ee ra.
58 Então Jesus disse:
59 —Seruɨ eɨco beɨ, ɨ que Jesús emo je ra. —Sã seru mano na. Aquere quia ra aɨco beɨ nderuɨ, ɨ rei que aque ñee Jesús je ra.
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Jesús que ñee ee ra. —Sã mbia ataque chõ nderu chati. Nde quia eso Dios cheẽ nenei nenei mbia je, ɨ que Jesús ee ra.
60 Jesus disse:
61 Emo ngue ñee Jesús je ra. —Aɨco jee ra nderuɨ. “Co acua quia co”, tae rã oso sechuchua jenda je, ɨ que ñee Jesús je ra.
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Jesús que ñee ee ra. —“Achu jirichɨ̃ nguia Jesús ruɨ”, ɨ mose sequiato mo, aque ra ngaseã Dios je, ɨ que ra.
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.