Lucas 8
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NVT
1 Jesús que sucha tubɨrɨã mbuchesea sea quia ra. Dios cheẽ turã ngue esenei senei nguia mbia je ra. Echɨmbaaquiatu doce abe que ngata quia erese ra.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Cuña echɨmbucherõ mo abe que ngata quia erese ra. Ae sɨ aba checuayã ɨcuã ndirõ nyii, ũquɨ̃ mo abe que ngata quia erese ra. María Magdalena que ngata quia erese ra. Ae sɨ aba checuayã siete rirõ nyii nae.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Juana abe que ngata quia erese ra. Chuza ninisi que aque ra. Herodes resenda rei Chuza. Susana abe que ngata quia erese ra. Cuña ata que ngata quia erese ra. Ũquɨ̃ ngue umbae mee mee mbeɨ quia Jesús je ra.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Mbia que ngaẽ ngaẽ ja quia Jesús rea ra. Suchamo jenda abe. Mbia ñumunua ja mose que Jesús ejemplo raã ee ra.
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 —Sã emo sɨ mbae eɨ̃ mombiquia mbiquia no. Emombiquia mbiquia mose sã emo uqui uqui ñeenda ruɨ no. Sã mbia riqui irõ irõ erese no. Sã nguɨreɨ̃ abe eu chee no.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Sã emo uqui uqui sɨta arõ no. Sɨta aronda suri raque. Ibi irute quia ee re. Nyebe ñɨmama nguiã mano.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Sã emo ndiqui uqui uqui nyu réndaa no. Sã nyu abe suri erese no. Nyu ruri que echati asi u eriquisã nda.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Sã emo uqui uqui ibi túraã no. Ũquɨ̃ nguiatu que ɨa turã nda, ɨ que Jesús mbia je ra. Aquere que ñee asite mbia je ra. —Jẽisa mose ¡secheẽ jeñandu turã na! ɨ que Jesús mbia je ra.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 —Eresenei ngue mbae eɨ̃ nɨɨ, ũquɨ̃ embiasa turã na ure je, ɨ que echɨmbaaquiatu ñee ee ra.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Jesús que ñee ee ra. —Mbia rerecua tuchɨ quiarei Dios. Ae riqui nguiã ucheẽ mbiasa asa ja jẽje co. Mbia ataque quia siqui sereã erese co. Mbia ataque je quia eriqui nguiã ucheẽ mbiasa eã jiri. Ejemplos achõ esenei senei nguiã ee co. Eanduchõ sacuã. Eɨcua turã ndocoɨ̃.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Secheẽ tambiasa jẽje cote. Dios cheẽ na sɨ chõ mbae eɨ̃ nde.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ae uqui uqui ñeenda ruɨ nae, ũquɨ̃ ndei mbia Dios cheẽ andu chooñosa rã ũquɨ̃. Ae Dios cheẽ andu chooño nae, ũquɨ̃ ñɨangui sɨ chõ diablo riqui nguiã Dios cheẽ ndirõ. Nyebe eriqui nguiã Dios ɨcuayã mbeɨ. Nyebe Dios riqui nguiã emingo beɨ eã.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ae uqui uqui sɨta arõ nae, mbia mo na ño ũquɨ̃ no nde. Dios cheẽ andu mose, isi turã ndaque. Eyate raque erese. Mbae mo embiayã mose, huɨ jeɨ chõ esɨ cote. Mbae rao eã naanguia chõ ũquɨ̃ nde.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ae uqui uqui nyu réndaa nae, mbia mo na ño ũquɨ̃ no nde. Dios cheẽ andu turã ndaque. Siqui beɨ eã ño nguiã erese. Umbaerã achõ ndese chõ eriquichɨ̃ nguiã ndua. Ñimbusareɨ sareɨ beɨ chõchɨ̃ nguiã. Nyebe huɨ chõ nguiã Dios cheẽ sɨ. Nyebe Dios cheẽ ndiqui nguiã ɨa eã mbeɨ ee.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ae uqui uqui ibi túraã nae, mbia mo na ño ũquɨ̃ no nde. Echɨã quishĩ ño ũquɨ̃ nde. Dios cheẽ andu mose, siqui beɨ erese. Ɨa ɨa beɨ raanguia cote.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Sã nandeɨco lamparina mendi no. Sã nandeɨco eati eã no. Sã nandeɨco emɨɨ eã mbaequi re no. Erendi checua chõ nda nandemɨɨ nguiã. Mbia resae ja sacuã.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Mbae checuayã nda nyecua ja emo mose. Ñemɨnde ra nyecua ja.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Secheẽ jeñandu tuchɨ. Aba mo umbae rerequia mose, Dios ra emo mondobe ee. Emo embae eã mose, Dios ra embae sirõ ja esɨ.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Jesusi que ngaẽ ndei ee ra. Jesús nongue ja rese. Mbia tubɨrɨãte que esiquisãte esɨ ra.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 —Hue ndesi riqui nderequia taicuee hue. Ndenongue rese, ɨ que mbia Jesús mbiirandu ra.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Jesús que ñee mbia je ra. —Ae Dios cheẽ andu turã nae, ae Dios cheẽ mumbayã nguia nae, ũquɨ̃ je chõ aɨco nguiã “senongue” ɨ. Ũquɨ̃ je chõ aɨco nguiã “taĩ” ɨ no, ɨ que Jesús ñee nda.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Emo mose que Jesús ua canoa ye ra. Uchɨmbaaquiatu ja rese. —Nyao ama ndɨsha robeɨ, ɨ que Jesús ee ra. Nyoɨ que cote ra.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ama ndɨsha rasa mose que Jesús sɨ quia uque ra. Ama ndiite re mose que quɨrɨrɨã ɨcuã ɨcuã ndu ee ra. I rebera que ɨque ɨque tuchɨ quia canoa ye ra. Nyebe canoa ñɨɨmɨ serɨ̃ tuchɨ nguiã ee.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Nyebe mbia Jesús mumba nguiã. —Urembaaquiatusa, echumumba. Nandemanochɨ̃ nda re, ɨ que ñee Jesús je ra. Jesús que nyuruã cote ra. Ñee quɨrɨrɨã je. Ama mbutiba. Quɨrɨrɨã ngue ti ɨ ee cote ra. Ama abe que ti ɨ no nda.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 —¿Mbaerã jẽɨngo siquichete re? ¿Seɨcuayãte equia re? ɨ que Jesús uchɨmbaaquiatu je ra. Siquiche beɨ que equia ra. Nyuruɨra tuchɨ Jesús quirãcuã ndese mae. —Quɨrɨrɨã Jesús cheẽ mumbayã ñochɨ̃. Ama abe echeẽ mumbayã ñochɨ̃, ɨ que ñee ñee nyue cote ra.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ngasẽ nyee que sobeɨ ra. Gadara, ɨ que hue ibi je ra. Galilea mbuchecha tuchɨ que huee ra. Ama ndɨsha rasa.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Canoa sɨ Jesús nguichi mose, hue jenda ameɨ mo ngue tu ee ra. Aba checuayã ɨcuã ngue siqui quia echɨangui re ra. Cosete ngue eriqui rei nguiã echɨangui re. Eɨrao eã mbeɨ que eriqui ra. Tuchuaqui re que eriqui uqueã nda. Mbia raaque tãsa beɨ chõ eriqui nguiã.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Tu que ngoi ngũíã ndese Jesús resa quiti ra. Ñee asite que eu ee ra. —¿Mañɨ ere ra seje re, Jesús? Dios ibatenda riirĩ ño nde re. ¡Sembasichɨ̃ nda se jẽ! ɨ que ñee tuchɨ Jesús je ra.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 —Esẽ esɨ, ɨ chõ Jesús aba checuayã ɨcuã je reaẽ. Aba checuayã ño aque ameɨ isi isi beɨ quia embɨɨcuã ɨcuã neaẽ. Mbia eo cuaacua raque quia cadenas je. Ei abe cuaacua raque no. Ucuasa ndoso ndosochõ mbeɨ que equia ra. Aba checuayã ño equerao rao quia turuquia ñɨ neaẽ.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 —¿Mañɨ ndeje re? ɨ que Jesús ñee ee ra. —Etubɨrɨã, ɨ que seje ra. Ure cuabẽte quia ure re, ɨ que aba checuayã ñee Jesús je ra.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 —Uremondochɨ̃ nda tata cuasu, ɨ que aba checuayã ñee tuchɨ Jesús je ra.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Chɨasu socoɨ tubɨrɨã ngue chɨ quiaru huee ra. Sɨta ibate rese. Nyebe aba checuayã ñee Jesús je. —Chɨasu chɨangui re ureso rã, ɨ tuchɨ que equia ñee Jesús je ra. —Eno, ɨ que Jesús ee ra.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Aba checuayã ɨcuã ngue usẽ ja ameɨ ñɨa sɨ cote ra. Chɨasu chɨangui re que echoɨ ra. Chɨasu que uchã ja choɨ nyiichere ama nimia mbucu rɨ̃ nda. Ama ndɨsha ye que echoɨ ja mano nda.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Chɨasu raarõsa que chɨ mae erese ra. Emundite que ra. Nyoɨ que uchã mbia mbiirandu ja chɨasu rese ra. Sucha tubɨrɨã jenda mbiirandu. Mbia ataque abe mbiirandu no.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Mbia que ngaẽ ja mae erese ra. Huee que Jesús riqui beɨte ra. Ae rese aba checuayã ndiqui nyii ameɨ nae, aque abe que chɨ̃ ngoi Jesús i jii ra. Huɨɨrao resebe cote. Earacuate que mbia je cote ra. Nyebe mbia nyuruɨra tuchɨ nguiã erea.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 —Jesús que ameɨ mbucherõ aba checuayã ndirõ esɨ ra, ɨ que maesa erese ñee mbia ataque je ra. Maesa erese que esenei ja mbia je ra.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Mbia hue jenda que siquiche ja Jesús sɨ cote ra. —Eso rã urerecha urerecua sɨ, ɨ ja que hue jenda ñee Jesús je ra. Nyebe Jesús ua nguiã canoa ye. Oso que nyebi sobeɨ cote ra. Gadara recha.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ae rese aba checuayã ndiqui nyii nae, aque que ñee Jesús je ra. —Nderese taso beɨ, Jesús, ɨ rei que ee ra. Jesús que ñee ee ra.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 —Eso chõ ndechuchúaa. Mbae esenei ja nderesenda je. “Dios que sembucherõ nda”, ere oso mbae renei nenei ja nderesenda je, ɨ que Jesús ee ra. Umbucherõsa renei nenei ngue oso mbia ja je cote ra. Jesús renei nenei ja sucha jenda ja je.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesús chebi sɨ mose sobeɨ sɨ, mbia que chɨ eraarõ arõ nda. Ũquɨ̃ nguiatu que eisi turãte ra.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Emo ngue tu ñee Jesús je ra. Jairo, ɨ que ee ra. Judio munua nuasa que ae ra. Jesús i jii que ngoi ñee ee ra. —Nyao rã sechuchúaa.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Seriirĩ nguasu jiri sɨ quia mano serɨ̃te seje quɨ. Seriirĩ mɨɨ tuchɨ se, ɨ tuchɨ que Jesús je ra. Jesús que oso erese ra. Mbia cuabẽ ngue nyoɨ ja eruɨ ra. Jesús mbiitãyãte que echoɨ quia ra.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ari mo abe que oso quia mbia ite rɨ̃ nda. Eruqui nda uchẽ uñe mbeɨ quia ee ra. Doce años nyee nda eruqui tibayã mbeɨ ee ra. Aba mbucherõsa abe nda embucherõ aroneate quia ee ra. Ari umbae mondo mondo ja raque quia ee.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ari que tu Jesús quite quiti erɨɨchã nda. Eɨrao ai rese que oco ra. Aque mose tuchɨ que eruqui tiba ee cote ra.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 —¿Aba oco serese re? ɨ que Jesús mbi je cote ra. —Tei. Aba ãte, ɨ ja rei que mbia ee ra. Pedro que ñee ee ra. —Mbia tubɨrɨãte nyeresẽ. Mbia cuaẽ nguia ñimaña maña jate co resẽ. ¿Mbaerã ereɨco “¿aba oco serese re?” ɨ re? ɨ que echɨmbaaquiatu ñee ja ee ra.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Jesús que ñee ee ra. —Tei. Emo ngue oco serese ra. Sequirãcuã ngue emo mbucherõ nda ɨ que Jesús ra.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 —Jesús jiranduchɨ̃ serese, ɨ que ari uchɨangui re cote ra. Nyebe ngoi nguiã ngũíã ndese Jesús resa quiti. Titi titi ɨ ete que ra. Ñee nyecua que ee ra. —Sembucherõ sacuã ño aoco nguiã nderese. Aque mose tuchɨ chõ acherõchɨ̃, ɨ que ari erenei ja Jesús je ra. Mbia que echandu ja u ra.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Jesús que ñee ee cote ra. —Seɨcuasa chõ nde re. Nyebe arembucherõ nguiã. Ndeya tuchɨ eso cote, ɨ que Jesús ee ra.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Jesús cheẽ mosete que emo ndu Jairo chuchua sɨ ra. —Nderiirĩ ngue mano cote ra. ¿Mbaerã nda Jesús ererao ndechuchua cote re? ɨ que ñee Jairo je ra.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Jesús que echandu ra. Ñee ngue Jairo je ra. —¡Ndeya eã techɨ̃ nda jẽ! Seɨcua chõ se. Nderiirĩ nda quera sɨ, ɨ que eru je ra.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Ngasẽ ngue echuchúaa cote ra. Jesús que ɨque eraaque rea cote ra. Pedro rese. Jacobo abe rese. Juan abe rese. Eraaque ru abe rese no. Esi abe rese. Ũquɨ̃ achõ ngue emingue ra.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Mbia que chɨ ja nyeseo ãquẽ ndese ra. —Jenyeseochɨ̃ nguiã. Mano eã ño ñene. Uque chõ ñene, ɨ que Jesús ñee mbia je ra.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Mbia que ɨquia Jesús cheẽ mose ra. —Eraaquete nyeresẽ. ¿Mañɨ nda nyuruã nde? ɨ que mbia ra.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Jesús que eraaque o isi ra. —Echuruã na, Echo, ɨ que ñee asite ee ra.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Quera sɨ que nyuruã cote ra. —Nderiirĩ embuquiaru cote, ɨ que Jesús ee ra.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Eru que nyuruɨra tuchɨ mae erese ra. Esi abe nyuruɨra tuchɨ. —¡Emo nda jembiiranduchɨ̃ jẽ! ɨ que Jesús ee ra.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.