2 Coríntios 7

Mbia Cheẽ (SRQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dios cheẽ ño ã nde. —Aɨco beɨ ra jendese, ɨ que ra. Nyebe nandehuɨ mbae ɨcuã sɨ ñimbitirõ mbeɨ. Cochee chõ nandeɨco Dios je. Nandereco nandemee tuchɨ ee.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ureisi turã ño jẽ. Mbae ɨcuã mo ngue uresaã ãte jemo je ra jẽ. Ureɨco que equia jembɨɨrɨ̃ ɨrɨ̃ ãte ra jẽ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Jẽɨcuã ɨ sacuã eã ño aɨco nguiã ñee jẽje. Achesecua tuchɨte quia jendese co. Semano mose chee. Sã ñɨ acheẽ jẽje nyii no.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Seyate aɨco jendese co. Secheẽ nda emumbayã, aete se quia jenɨɨ co. Mbia ɨcuã ɨcuã mose seje, seyate aɨco jendese co.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Urechu que aa Macedóniaa, aque mose beɨ que urerecoteãte ra. Mbae ɨcuã ngue uremingo asi asite rei quia ra. Mbia ɨcuã ɨcuãte que eriqui rei ure je ra. Sechɨã ngue ngoi ãte rei quia ra.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Dios que sechɨã mbocoi Tito ngasẽ mose cote ra. Sã Dios riqui uquiato mbia beɨte eya eã mose no.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Tito mɨɨ ndese eã ño seya re. Seya tuchɨ que sembiirandu mose jendese no nda. Jẽ nane ngue jeñee Tito mbirãcuã nda. Aquere que Tito ru sembirãcuã cote ra. —Hue echɨ ndua tuchɨte nderese huee, ɨ que u ñee seje ra. Nyebe seya tuchɨte riqui nguiã jendese. Jẽtesareɨ eãte quia equia sesɨ reaẽ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ae ambesa mondo jẽje nyii nae, ũquɨ̃ ngue jembia eãte rei ra. Erea ramo mose. —Amondo jirichɨ̃ nguia, ae rei que se quia nyii ra. —Amondo jirichɨ̃ nguia, ae ãte se quia co cote.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Seyate aɨco jendese co cote. Jẽya eã nɨɨ eã ño ñene. Jeñɨmbitirõ nguiatu ngue re. Maende sechɨmbesa rese. Sechɨmbesa jembia eã mose jẽɨcuã ndese, Dios rese que jendua cote ra. Sechɨmbesa chõ jemingo turã nguiã cote.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Emo ia eã ñooño mose huɨɨcuã ndese, ũquɨ̃ nda nyoɨ tata cuasu. Emo ia eã tuchɨ mose huɨɨcuã ndese, huɨ ra huɨɨcuã sɨ cote. Dios ra emingo beɨ cote. —Ahuɨ jirichɨ̃ nguia seɨcuã sɨ, ɨã tuchɨ rae.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Sechɨmbesa oso mose jẽje, jẽya eã tuchɨ que jẽɨcuã ndese ra. Nyebe Dios ia tuchɨ riqui nguiã jendese. Jendua tuchɨ que ra. —Mbae ɨcuã ngue uresaã eãte resẽ, jenye eãte que ra. Mbae ɨcuã ndese que jemae sereã tuchɨ cote ra. Jẽɨreɨ̃ ɨreɨ̃te que equia mbae ɨcuã sɨ ra. Jemae sete que equia serese ra. Ae siqui ngu ninisi rese nae, aque que jemombo cote ra. Mbae que jẽsaã turã jate ra. Eɨcuãte ɨ aroneate que emo nguia jẽje ra.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ae siqui ngu ninisi rese nae, aque je eã ngue ambesa mondo nguiã. Eru je eã ño ngue eno nde. Jẽ ja je chõ ngue ambesa mondo nguiã. —Pablo riqui nyesecua tuchɨchɨ̃ nanderese, ɨ ja nonde chõ ngue ambesa mondo nguiã.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Nyebe ureya tuchɨ riqui nguiã jendese co cote. Jẽ ngue Tito abe jembia cote ra. Jẽ huɨ mose mbae ɨcuã sɨ. Seirandu mose ũquɨ̃ ndese que seya tuchɨ se abe cote ra.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Sã ñɨ aɨco jẽturã nenei nenei Tito je nyii no. Eɨ̃ jenye sɨ tuchɨ equia siqui turãte ũquɨ̃. Nyebe seɨreɨ̃ ngũiãte riqui nguiã ñee jenɨɨ ũquɨ̃. Acheẽ ñooñoa ngue jẽturã nɨɨ Tito je ra. Sã aɨco ñee ñooñoa emo mose jẽje no.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tito riqui nyesecua ɨ ɨte jendese co. Ndua beɨte equia jendese co. Echeẽ nguiatu que jemumbayã tuchɨ quia ra. Cocheete quiatu que jẽɨngo ee ra. Jẽisi turãte quiatu que equia ra.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 —Ũquɨ̃ nda siqui tuchɨ Dios rese, ae tuchɨ se quia jenɨɨ co. Co seyate aɨco jendese co.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.