2 Coríntios 7
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs ARIB
1 Dios cheẽ ño ã nde. —Aɨco beɨ ra jendese, ɨ que ra. Nyebe nandehuɨ mbae ɨcuã sɨ ñimbitirõ mbeɨ. Cochee chõ nandeɨco Dios je. Nandereco nandemee tuchɨ ee.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ureisi turã ño jẽ. Mbae ɨcuã mo ngue uresaã ãte jemo je ra jẽ. Ureɨco que equia jembɨɨrɨ̃ ɨrɨ̃ ãte ra jẽ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Jẽɨcuã ɨ sacuã eã ño aɨco nguiã ñee jẽje. Achesecua tuchɨte quia jendese co. Semano mose chee. Sã ñɨ acheẽ jẽje nyii no.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Seyate aɨco jendese co. Secheẽ nda emumbayã, aete se quia jenɨɨ co. Mbia ɨcuã ɨcuã mose seje, seyate aɨco jendese co.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Urechu que aa Macedóniaa, aque mose beɨ que urerecoteãte ra. Mbae ɨcuã ngue uremingo asi asite rei quia ra. Mbia ɨcuã ɨcuãte que eriqui rei ure je ra. Sechɨã ngue ngoi ãte rei quia ra.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Dios que sechɨã mbocoi Tito ngasẽ mose cote ra. Sã Dios riqui uquiato mbia beɨte eya eã mose no.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Tito mɨɨ ndese eã ño seya re. Seya tuchɨ que sembiirandu mose jendese no nda. Jẽ nane ngue jeñee Tito mbirãcuã nda. Aquere que Tito ru sembirãcuã cote ra. —Hue echɨ ndua tuchɨte nderese huee, ɨ que u ñee seje ra. Nyebe seya tuchɨte riqui nguiã jendese. Jẽtesareɨ eãte quia equia sesɨ reaẽ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ae ambesa mondo jẽje nyii nae, ũquɨ̃ ngue jembia eãte rei ra. Erea ramo mose. —Amondo jirichɨ̃ nguia, ae rei que se quia nyii ra. —Amondo jirichɨ̃ nguia, ae ãte se quia co cote.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Seyate aɨco jendese co cote. Jẽya eã nɨɨ eã ño ñene. Jeñɨmbitirõ nguiatu ngue re. Maende sechɨmbesa rese. Sechɨmbesa jembia eã mose jẽɨcuã ndese, Dios rese que jendua cote ra. Sechɨmbesa chõ jemingo turã nguiã cote.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Emo ia eã ñooño mose huɨɨcuã ndese, ũquɨ̃ nda nyoɨ tata cuasu. Emo ia eã tuchɨ mose huɨɨcuã ndese, huɨ ra huɨɨcuã sɨ cote. Dios ra emingo beɨ cote. —Ahuɨ jirichɨ̃ nguia seɨcuã sɨ, ɨã tuchɨ rae.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Sechɨmbesa oso mose jẽje, jẽya eã tuchɨ que jẽɨcuã ndese ra. Nyebe Dios ia tuchɨ riqui nguiã jendese. Jendua tuchɨ que ra. —Mbae ɨcuã ngue uresaã eãte resẽ, jenye eãte que ra. Mbae ɨcuã ndese que jemae sereã tuchɨ cote ra. Jẽɨreɨ̃ ɨreɨ̃te que equia mbae ɨcuã sɨ ra. Jemae sete que equia serese ra. Ae siqui ngu ninisi rese nae, aque que jemombo cote ra. Mbae que jẽsaã turã jate ra. Eɨcuãte ɨ aroneate que emo nguia jẽje ra.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Ae siqui ngu ninisi rese nae, aque je eã ngue ambesa mondo nguiã. Eru je eã ño ngue eno nde. Jẽ ja je chõ ngue ambesa mondo nguiã. —Pablo riqui nyesecua tuchɨchɨ̃ nanderese, ɨ ja nonde chõ ngue ambesa mondo nguiã.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Nyebe ureya tuchɨ riqui nguiã jendese co cote. Jẽ ngue Tito abe jembia cote ra. Jẽ huɨ mose mbae ɨcuã sɨ. Seirandu mose ũquɨ̃ ndese que seya tuchɨ se abe cote ra.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Sã ñɨ aɨco jẽturã nenei nenei Tito je nyii no. Eɨ̃ jenye sɨ tuchɨ equia siqui turãte ũquɨ̃. Nyebe seɨreɨ̃ ngũiãte riqui nguiã ñee jenɨɨ ũquɨ̃. Acheẽ ñooñoa ngue jẽturã nɨɨ Tito je ra. Sã aɨco ñee ñooñoa emo mose jẽje no.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Tito riqui nyesecua ɨ ɨte jendese co. Ndua beɨte equia jendese co. Echeẽ nguiatu que jemumbayã tuchɨ quia ra. Cocheete quiatu que jẽɨngo ee ra. Jẽisi turãte quiatu que equia ra.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 —Ũquɨ̃ nda siqui tuchɨ Dios rese, ae tuchɨ se quia jenɨɨ co. Co seyate aɨco jendese co.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.