Romanos 9
srp1868 (SRP1868) vs BKJ
1 Истину говорим тако ми Христа, не лажем, то ми сведочи савест моја Духом Светим:
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Да ми је врло жао и срце ме моје боли без престанка;
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 јер бих желео да ја сам будем одлучен од Христа за браћу своју која су ми род по телу,
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 која су Израиљци, којих је посинаштво и слава, и завет и закон, и богомољство, и обећања;
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 којих су и оци, и од којих је Христос по телу, који је над свима, Бог благословен ва век. Амин.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 А није могуће да реч Божија прође: јер нису сви Израиљци који су од Израиља;
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 нити су сви деца који су семе Авраамово, него у Исаку, рече, назваће ти се семе.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 То јест, нису оно деца Божија што су по телу деца, него деца обећања примају се за семе.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Јер је ово реч обећања: У ово време доћи ћу и у Саре ће бити син.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Не само, пак, она него и Ревека, кад затрудне од самог Исака, оца нашег.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Јер још док се деца не беху родила, ни учинила добра ни зла, да остане Божија наредба по избору,
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 не за дела, него Оног ради који позива рече јој се: Већи ће служити мањем,
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 као што стоји написано: Јаков ми омиле, а на Исава омрзох.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Шта ћемо, дакле, на то рећи? Еда ли је неправда у Бога? Боже сачувај!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Јер Мојсију говори: Кога ћу помиловати, помиловаћу, и на кога ћу се смиловати, смиловаћу се.
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Тако, дакле, нити стоји до оног који хоће, ни до оног који трчи, него до Бога који помилује.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Јер писмо говори Фараону: Зато те исто подигох да на теби покажем силу своју, и да се разгласи име моје по свој земљи.
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Тако, дакле, кога хоће милује, а кога хоће отврдоглави.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Рећи ћеш ми: Зашто нас још криви? Јер ко се може супротити вољи Његовој?
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 А ко си ти, о човече! Да противно одговараш Богу? Еда ли рукотворина говори мајстору свом: Зашто си ме тако начинио?
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Или зар лончар нема власти над калом да од једне гуке начини један суд за част а други за срамоту?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 А кад хтеде Бог да покаже гнев свој и да објави силу своју, поднесе с великим трпљењем судове гнева који су приправљени за погибао.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 И да покаже богатство славе своје на судима милости које приправи за славу;
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 које нас и дозва не само од Јевреја него и од незнабожаца,
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 као што и у Јосији говори:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 И биће на месту, где им се рече: Ви нисте мој народ;
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 А Исаија виче за Израиља: Ако буде број синова Израиљевих као песак морски, остатак ће се спасти.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Јер ће Он извршити реч своју, и наскоро ће извршити по правди, да, испуниће Господ наскоро реч своју на земљи.
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 И као што прорече Исаија: Да нам није Господ Саваот оставио семена, онда бисмо били као Содом и Гомор.
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Шта ћемо, дакле, рећи? Да незнабошци који не тражише правде докучише правду, али правду од вере.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 А Израиљ тражећи закон правде не докучи закон правде.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Зашто? Јер не тражи из вере него из дела закона; јер се спотакоше на камен спотицања,
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 као што стоји написано: Ево мећем у Сиону камен спотицања и стену саблазни; и који га год верује неће се постидети.
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.