Romanos 9
srp1868 (SRP1868) vs ARC
1 Истину говорим тако ми Христа, не лажем, то ми сведочи савест моја Духом Светим:
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Да ми је врло жао и срце ме моје боли без престанка;
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 јер бих желео да ја сам будем одлучен од Христа за браћу своју која су ми род по телу,
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 која су Израиљци, којих је посинаштво и слава, и завет и закон, и богомољство, и обећања;
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 којих су и оци, и од којих је Христос по телу, који је над свима, Бог благословен ва век. Амин.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 А није могуће да реч Божија прође: јер нису сви Израиљци који су од Израиља;
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 нити су сви деца који су семе Авраамово, него у Исаку, рече, назваће ти се семе.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 То јест, нису оно деца Божија што су по телу деца, него деца обећања примају се за семе.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Јер је ово реч обећања: У ово време доћи ћу и у Саре ће бити син.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Не само, пак, она него и Ревека, кад затрудне од самог Исака, оца нашег.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 Јер још док се деца не беху родила, ни учинила добра ни зла, да остане Божија наредба по избору,
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 не за дела, него Оног ради који позива рече јој се: Већи ће служити мањем,
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 као што стоји написано: Јаков ми омиле, а на Исава омрзох.
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Шта ћемо, дакле, на то рећи? Еда ли је неправда у Бога? Боже сачувај!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Јер Мојсију говори: Кога ћу помиловати, помиловаћу, и на кога ћу се смиловати, смиловаћу се.
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Тако, дакле, нити стоји до оног који хоће, ни до оног који трчи, него до Бога који помилује.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Јер писмо говори Фараону: Зато те исто подигох да на теби покажем силу своју, и да се разгласи име моје по свој земљи.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Тако, дакле, кога хоће милује, а кога хоће отврдоглави.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Рећи ћеш ми: Зашто нас још криви? Јер ко се може супротити вољи Његовој?
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 А ко си ти, о човече! Да противно одговараш Богу? Еда ли рукотворина говори мајстору свом: Зашто си ме тако начинио?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Или зар лончар нема власти над калом да од једне гуке начини један суд за част а други за срамоту?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 А кад хтеде Бог да покаже гнев свој и да објави силу своју, поднесе с великим трпљењем судове гнева који су приправљени за погибао.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 И да покаже богатство славе своје на судима милости које приправи за славу;
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 које нас и дозва не само од Јевреја него и од незнабожаца,
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 као што и у Јосији говори:
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 И биће на месту, где им се рече: Ви нисте мој народ;
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 А Исаија виче за Израиља: Ако буде број синова Израиљевих као песак морски, остатак ће се спасти.
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Јер ће Он извршити реч своју, и наскоро ће извршити по правди, да, испуниће Господ наскоро реч своју на земљи.
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 И као што прорече Исаија: Да нам није Господ Саваот оставио семена, онда бисмо били као Содом и Гомор.
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Шта ћемо, дакле, рећи? Да незнабошци који не тражише правде докучише правду, али правду од вере.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 А Израиљ тражећи закон правде не докучи закон правде.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Зашто? Јер не тражи из вере него из дела закона; јер се спотакоше на камен спотицања,
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 као што стоји написано: Ево мећем у Сиону камен спотицања и стену саблазни; и који га год верује неће се постидети.
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.