João 6
srp1868 (SRP1868) vs NVT
1 Потом отиде Исус преко мора галилејског код Тиверијаде.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 И за Њим иђаше мноштво народа, јер виђаху чудеса Његова која чињаше на болесницима.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 А Исус изиђе на гору, и онде сеђаше са ученицима својим.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 А беше близу пасха, празник јеврејски.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Подигнувши, дакле, Исус очи, и видевши да мноштво народа иде к Њему, рече Филипу: Где ћемо купити хлеба да ови једу?
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 А ово говораше кушајући га, јер сам знаше шта ће чинити.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Одговори Му Филип: Двеста гроша хлеба није доста да сваком од њих по мало допадне.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Рече Му један од ученика Његових, Андрија, брат Симона Петра:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 Овде има једно момче које има пет хлебова јечмених и две рибе; али шта је то на толики свет!
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 А Исус рече: Посадите људе. А беше траве много на ономе месту. Посади се дакле људи на број око пет хиљада.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 А Исус узевши оне хлебове, и давши хвалу, даде ученицима, а ученици онима који беху посађени; тако и од риба колико хтеше.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 И кад се наситише, рече ученицима својим: Скупите комаде што претекоше да ништа не пропадне.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 И скупише, и напунише дванаест котарица комада од пет хлебова јечмених што претече иза оних што су јели.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 А људи видевши чудо које учини Исус говораху: Ово је заиста онај пророк који треба да дође на свет.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 А кад разуме Исус да хоће да дођу да Га ухвате и да Га учине царем, отиде опет у гору сам.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 А кад би увече сиђоше ученици Његови на море,
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 и уђоше у лађу, и пођоше преко мора у Капернаум. И већ се беше смркло, а Исус не беше дошао к њима.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 А море се подизаше од великог ветра.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Возивши, пак, око двадесет и пет или тридесет потркалишта угледаше Исуса где иде по мору и беше дошао близу до лађе, и уплашише се.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 А Он им рече: Ја сам; не бојте се.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Онда Га с радошћу узеше у лађу; и одмах лађа би на земљи у коју иђаху.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Сутрадан, пак, народ који стајаше преко мора кад виде да лађе друге не беше онде осим оне једне што у њу уђоше ученици Његови, и да не уђе Исус с ученицима својим у лађу него сами ученици Његови отидоше,
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 а друге лађе из Тиверијаде дођоше близу оног места где једоше хлеб кад Господ даде хвалу,
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 кад виде народ да Исуса не беше онде ни ученика Његових, уђоше и они у лађе, и дођоше у Капернаум да траже Исуса.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 И нашавши Га преко мора рекоше Му: Рави! Кад си дошао овамо?
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Исус им одговори и рече: Заиста, заиста вам кажем: не тражите ме што чудеса видесте, него што једосте хлеба и наситисте се.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Старајте се не за јело које пролази, него за јело које остаје за вечни живот, које ће вам дати Син човечији, јер овог потврди Отац Бог.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 А они Му рекоше: Шта ћемо чинити да радимо дела Божија?
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Одговори Исус и рече им: Ово је дело Божије да верујете оног кога Он посла.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 А они Му рекоше: Какав дакле ти показујеш знак да видимо и да верујемо? Шта радиш ти?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Очеви наши једоше ману у пустињи, као што је написано: Хлеб с неба даде им да једу.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Тада им рече Исус: Заиста, заиста вам кажем: Мојсије не даде вама хлеб с неба, него вам Отац мој даје хлеб истинити с неба;
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 јер је хлеб Божији онај који силази с неба и даје живот свету.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Тада Му рекоше: Господе! Дај нам свагда тај хлеб.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 А Исус им рече: Ја сам хлеб живота: Који мени долази неће огладнети, и који мене верује неће никад ожеднети.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Него вам казах да ме и видесте и не верујете.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Све што мени даје Отац к мени ће доћи; и који долази к мени нећу га истерати напоље.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Јер сиђох с неба не да чиним вољу своју, него вољу Оца који ме посла.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 А ово је воља Оца који ме посла да од оног што ми даде ништа не изгубим, него да га васкрснем у последњи дан.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 А ово је воља Оног који ме посла да сваки који види Сина и верује Га има живот вечни; и ја ћу га васкрснути у последњи дан.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Тада викаху Јевреји на Њега што рече: Ја сам хлеб који сиђе с неба.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 И говораху: Није ли ово Исус, син Јосифов, коме ми знамо оца и матер? Како дакле он говори: Ја сиђох с неба?
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Онда Исус одговори и рече им: Не вичите међу собом.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Нико не може доћи к мени ако га не довуче Отац који ме посла; и ја ћу га васкрснути у последњи дан.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 У пророцима стоји написано: и биће сви научени од Бога. Сваки који чује од Оца и научи, доћи ће к мени.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Не да је ко видео Оца осим Оног који је од Бога: Он виде Оца.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Заиста, заиста вам кажем: који верује мене има живот вечни.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ја сам Хлеб живота.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Очеви ваши једоше ману у пустињи, и помреше.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ово је хлеб који силази с неба: да који од Њега једе не умре.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ја сам хлеб живи који сиђе с неба; који једе од овог хлеба живеће вавек; и хлеб који ћу ја дати тело је моје, које ћу дати за живот света.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 А Јевреји се препираху међу собом говорећи: Како може овај дати нама тело своје да једемо?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 А Исус им рече: Заиста, заиста вам кажем: ако не једете тело Сина човечијег и не пијете крв Његову, нећете имати живот у себи.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Који једе моје тело и пије моју крв има живот вечни, и ја ћу га васкрснути у последњи дан:
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Јер је тело моје право јело и крв моја право пиће.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Који једе моје тело и пије моју крв стоји у мени и ја у њему.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Као што ме посла живи Отац, и ја живим Оца ради; и који једе мене и он ће живети мене ради.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ово је хлеб који сиђе с неба: не као што ваши очеви једоше ману, и помреше; који једе хлеб овај живеће вавек.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Ово рече у зборници кад учаше у Капернауму.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Тада многи од ученика Његових који слушаху рекоше: Ово је тврда беседа! Ко је може слушати?
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 А Исус знајући у себи да ученици Његови вичу на то, рече им: Зар вас ово саблажњава?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 А кад видите Сина човечијег да одлази горе где је пре био?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Дух је оно што оживљава; тело не помаже ништа. Речи које вам ја рекох дух су и живот су.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Али имају неки међу вама који не верују. Јер знаше Исус од почетка који су што не верују, и ко ће Га издати.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 И рече: Зато вам рекох да нико не може доћи к мени ако му не буде дано од Оца мог.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Од тада многи од ученика Његових отидоше натраг, и више не иђаху с Њим.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 А Исус рече дванаесторици: Да нећете и ви отићи?
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Тада Му одговори Симон Петар: Господе! Коме ћемо ићи? Ти имаш речи вечног живота.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 И ми веровасмо и познасмо да си Ти Христос, Син Бога Живога.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Исус им одговори: Не изабрах ли ја вас дванаесторицу, и један је од вас ђаво?
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 А говораше за Јуду Симонова Искариота, јер Га он хтеде издати, и беше један од дванаесторице.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.