Hebreus 6
srp1868 (SRP1868) vs NVT
1 Зато да оставимо почетак Христове науке и да се дамо на савршенство: да не постављамо опет темеља покајања од мртвих дела, и вере у Бога,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 науке крштења, и стављања руку, и васкрсења мртвих, и суда вечног.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 И ово ћемо учинити ако Бог допусти.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Јер није могуће оне који су једном просветљени, окусили дар небески, постали заједничари Духа Светог,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 и окусили добру реч Божју, и силу оног света, и отпали,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 опет обновити на покајање, јер сами себи наново распињу и руже сина Божијег.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Јер земља која пије дажд што често на њу пада, и која рађа поврће добро онима који је раде, прима благослов од Бога;
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 а која износи трње и чичак, непотребна је и клетве близу, која се најпосле сажеже.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Али од вас, љубазни, надамо се бољем и шта се држи спасења, ако и говоримо тако.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Јер Бог није неправедан да заборави дело ваше и труд љубави коју показасте у име Његово, послуживши светима и служећи.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Али желимо да сваки од вас покаже то исто старање да се нада одржи тврдо до самог краја;
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 да не будете лениви, него да се угледате на оне који вером и трпљењем добијају обећања.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Јер кад Бог Авраму обећа, не имајући ничим већим да се закуне, закле се собом,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 говорећи: Заиста благосиљајући благословићу те, и умножавајући умножићу те.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 И тако трпећи дуго, доби обећање.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Јер се људи већим куну, и свакој њиховој свађи свршетак је заклетва за потврђење.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Зато и Бог кад хтеде наследницима обећања обилније да покаже тврђу завета свог, учини посредника клетву:
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Да би у двема непоколебљивим стварима, у којима Богу није могуће слагати, имали јаку утеху ми који смо прибегли да се ухватимо за наду која нам је дана,
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 који имамо као тврд и поуздан ленгер душе, који улази и за најдаље завесе,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 где Исус уђе напред за нас, поставши поглавар свештенички довека по реду Мелхиседековом.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.