Hebreus 6
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 Зато да оставимо почетак Христове науке и да се дамо на савршенство: да не постављамо опет темеља покајања од мртвих дела, и вере у Бога,
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 науке крштења, и стављања руку, и васкрсења мртвих, и суда вечног.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 И ово ћемо учинити ако Бог допусти.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 Јер није могуће оне који су једном просветљени, окусили дар небески, постали заједничари Духа Светог,
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 и окусили добру реч Божју, и силу оног света, и отпали,
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 опет обновити на покајање, јер сами себи наново распињу и руже сина Божијег.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Јер земља која пије дажд што често на њу пада, и која рађа поврће добро онима који је раде, прима благослов од Бога;
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 а која износи трње и чичак, непотребна је и клетве близу, која се најпосле сажеже.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Али од вас, љубазни, надамо се бољем и шта се држи спасења, ако и говоримо тако.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Јер Бог није неправедан да заборави дело ваше и труд љубави коју показасте у име Његово, послуживши светима и служећи.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Али желимо да сваки од вас покаже то исто старање да се нада одржи тврдо до самог краја;
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 да не будете лениви, него да се угледате на оне који вером и трпљењем добијају обећања.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 Јер кад Бог Авраму обећа, не имајући ничим већим да се закуне, закле се собом,
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 говорећи: Заиста благосиљајући благословићу те, и умножавајући умножићу те.
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 И тако трпећи дуго, доби обећање.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 Јер се људи већим куну, и свакој њиховој свађи свршетак је заклетва за потврђење.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Зато и Бог кад хтеде наследницима обећања обилније да покаже тврђу завета свог, учини посредника клетву:
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Да би у двема непоколебљивим стварима, у којима Богу није могуће слагати, имали јаку утеху ми који смо прибегли да се ухватимо за наду која нам је дана,
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 који имамо као тврд и поуздан ленгер душе, који улази и за најдаље завесе,
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 где Исус уђе напред за нас, поставши поглавар свештенички довека по реду Мелхиседековом.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.