Mateus 22

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jisas tsue of pis ratuarin mes tsue fapapaar.
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 “A Waan iny Gormirmir faarei non a isen a aatouf te kakouiny guainy nan fanging tana guei tsoiny tsunia.
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Ya jiats raton tsoiny binun tsuan ma nai finaum mi ri tana vainy te nom vebus ma naa mi ri tan guainy nan fanging, ser baainy ma naa me.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Ya jiats pis nats ton mes panainy tsoiny binun tsuan fiisen men vegiau to, tsue of ir yam a vainy te nom vebus muan ma naa mi ri, ‘Guainy nan fanging te kakouiny bus anyo, a fo bulumakau tsoiny ana fo mes a fo venoo nan fafaruet te peepee er ana kakoun onot fiisen me na fo mes a foka kan, taami yam tan guainy nan fanging!’
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 Sana vainy to te nom vebus nan guainy nana fanging to baainy ma naa me, ri naa vavis erato a tou kat a fo binun tsuar: isen tsuri naa fi en tanun tsuan, ana mesmes naa kan fi enato tana numaa iny fafiifoiny tsuan.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Ana mesapan tsuri na vainy nots raton tsoiny binun, ri rarapits ratuari ser atsuiny famat kan ratuari.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Ana aatouf peits fiisok tsun nato, ya jiats raton vainy puaan tsuan, ana ri atsaatsun ratuari ri kuruiny ton ngats fan tsurin vainy to te atsuiny famat ir tsoiny binun tsunia.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Ana ya fikoo ton mes tsoiny binun tsuan, ‘Guainy nana fanging tsonyo kakoun en,’ te tsue fi ya, ‘sana ri na vainy te nom vebus pisiin ser gima tamainy ma naa me.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Jio, kuar fi yam tan fo sanaan te vivagutan ror ana mi te fanat rari na fokinai faavot te onot iny sab fi romi ri, er naa mito tan guainy nana fanging.’
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 An tsoiny binun naa bus rato tana fo sanaan, ri guam rato na vainy a kinai te onot iny sab ari, rin vainy iring an vainy rof. Ri naa mito ana pan via enato tsuri na vainy te naa me tan guainy nana fanging.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 “Ana aatouf naa to gagon ma nak ya na vainy ana ya tagei to na isen a mes gima vau men vaun rof nana fanging.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 ‘O ka, fei te ising fi mi nyi ei, to sa nyi naa me gagon ana nyi na sikia tu vau nana fanging?’ rangats fi ya na aatouf. Sana mes to vanumui enato.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Ana aatouf tsue to tan tsoiny binun tsuan, ‘Kotskots yam a niman ya ana moun ya, mi te gargar naa ya jiarasan tana uurup tana pan iny fasaraa unya aya ayei nai tangis non ya te kakuts ngiisngiis a ngiisin.’”
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ai Jisas fakap ton vegiau Tsuan sa tsue na ka, “A vainy a kinai fiisok te nom vebus, sana ina tee karaup tsun te pisan rari.”
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Farasi naa ri kat ton fakats ma fataraatsua ri Jisas tan fo rangat.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Ri jiats na ton matisian tsuri ana tee vainy ten Herot unya ten Jisas. “Tsoiny fifaatsuts,” tsue fi ri Tsunia, “Mam nat marom Anyi natiny tsue iny rom a man. Nyi fafaatsuts iny rom a man nane Gov tana vainy, ana Nyi gim kan rom ma aspeer ta mes tan fakats tsuri, tana saa, kainon to te kaa fi mirorin asangan gen vainy babainy.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Tsue of mamimam, saf fakats Tsumanyi na? Te toobing non tan faun tsura ma foiny takis fi naa ten Sisa na aatouf iny Roum ge na sikia?”
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Jisas nat faamuan iny fakat fanunun iring tsuri, ana Ya tsue to, “Amin vainy kat mapam! Kat fei sam fataraatsua Varonyo ei?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Faatok Vanyo yam ta isen ta painy moni kainy foiny takis!” Ri mei mito na isen a painy moni,
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 Ana Ya rangats ratuari, “A nain e sei ana asangan e sei to aya ee, tana moni to?”
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Ri biny Towa ser tsue na ka, “E Sisa na aatouf.” Ai Jisas tsue to tsuri, “Jio, fainy yam e Sisa na foka ten Sisa, am fainy to Gov, a foka ten Gov.”
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Te nongoiny arin vegiau to, ri ngian fiisok tsun rato: ana ri tsun osing Towa ser naa er.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Tan ar nainy to aya, ri na tee vainy tana taa Sadusi natiny tsue ror a sikia ta tou tsun fatabin tana mat, naa mito ten Jisas.
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 “Tsoiny fifaatsuts,” te rangat fi ri Ya, “Moses fafaatsuts sa tsue na ka: ‘Te mat fi non a mes, a sikia tu guei, an famuinyasiny tsunia ma fanging a amov to, ma kaa mi ri tu guei, a faarei ton guei tan fo mumuinyasiny taman tsuan te mat.’
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Eye, te kaa me na fo mumuinyasiny ina fits te kaakaa. Vaamuan fanging to, ana ya maten nato a sikia tu guei, ana amov fanging to na fafuan narari.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 Jesan te kat fi kan a fafuan ana fafofopis, nai ruak tan fafakap nar mumuinyasiny to, mat fakap er.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ai tan fafakap, amov to mat patsu nato.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Eye, to tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat, e sei tsurin ina fits mumuinyasiny to ari te nai faarei non a tsoiny tana moun to aya ee? Ari faavot to te fanging ya.”
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Jisas biny ratuari, “Mi iring em, tana saa, mi pin iny rom Vegiau Ten Gov, ana parits ten Gov.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 To te tsun fatabin fi ror vainy mat, ri faarei raror morena iny Gormirmir, an tsoiny min moun a sikia tu fifanging pis na aya.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Ai to kan, tana tou tsun fatabin tana mat, mi gima gogosias vegiau te tsue of mami Gov ge?
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 ‘Anyo na Gov ten Abraham, ana Gov ten Aisak, ana Gov ten Jekop.’ (Naus Osing 3.6)
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Te nongoiny vainy a kinai vegiau to, ri saar rato.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Te nongoiny Farasin vegiau ten Jisas te kat favanumui na vainy te gim ror ma faamainy a tou tsun fatabin tana mes tana mat, ri suur faavot mito.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Ana isen tsuri na tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, pon to ma fataraatsua Yan rangat,
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 “Tsoiny fifaatsuts, a saf a ar Faun te kirkir iny e Moses te karap fafis non tan fo faun faavot na?”
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Jisas biny ratuari,
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Ayei na vaamuan nan faun te karap fafis non.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Ana fafuan nar faun te karap fafis non, ito te faarei kainy non ya:
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Fo Faun te kirkir iny e Moses ana fo fifaatsuts tan fo kuigin tsutsun ror tana fuan a Faun to.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 Te vaaguam men Farasi, Jisas rangats ratuari,
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 “Saf fakats tsumi ten Krais na? Ana Ayei fatsubnaain fi naa non ten sei?” Ri biny Towa ser tsue na ka, “Ayei na tsubnaain ten Devit fatoobing.”
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 Ya tsue to tsuri, “Kat pas fei san Aaven Taabos pokei mi Ya nguen e Devit, sa koo Ya na ‘Tsunaun’ ei? Devit tsue na ka,
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 ‘Tsunaun e Gov te tsue tana Krais a Tsunaun tsonyo, Gum nei tan panaainy matou Tsonyo, onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 Devit koo Krais, a ‘Tsunaun tsonyo,’ Sana ayei koo kainy Ya na tsubnaain Tsunia. Kat fei ma fatsubnaain pis Ya ei?”
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 A sikia ta isen tsuri ma biny e Jisas tan ta ar vegiau, ai tan ar nainy to aya ai tan mes a fo nainy kan, sikia ta isen tsuri ma su'eets Ya tan ta fo rangat, ri te oraav.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.