Mateus 22

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisas tsue of pis ratuarin mes tsue fapapaar.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “A Waan iny Gormirmir faarei non a isen a aatouf te kakouiny guainy nan fanging tana guei tsoiny tsunia.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ya jiats raton tsoiny binun tsuan ma nai finaum mi ri tana vainy te nom vebus ma naa mi ri tan guainy nan fanging, ser baainy ma naa me.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ya jiats pis nats ton mes panainy tsoiny binun tsuan fiisen men vegiau to, tsue of ir yam a vainy te nom vebus muan ma naa mi ri, ‘Guainy nan fanging te kakouiny bus anyo, a fo bulumakau tsoiny ana fo mes a fo venoo nan fafaruet te peepee er ana kakoun onot fiisen me na fo mes a foka kan, taami yam tan guainy nan fanging!’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Sana vainy to te nom vebus nan guainy nana fanging to baainy ma naa me, ri naa vavis erato a tou kat a fo binun tsuar: isen tsuri naa fi en tanun tsuan, ana mesmes naa kan fi enato tana numaa iny fafiifoiny tsuan.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ana mesapan tsuri na vainy nots raton tsoiny binun, ri rarapits ratuari ser atsuiny famat kan ratuari.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ana aatouf peits fiisok tsun nato, ya jiats raton vainy puaan tsuan, ana ri atsaatsun ratuari ri kuruiny ton ngats fan tsurin vainy to te atsuiny famat ir tsoiny binun tsunia.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ana ya fikoo ton mes tsoiny binun tsuan, ‘Guainy nana fanging tsonyo kakoun en,’ te tsue fi ya, ‘sana ri na vainy te nom vebus pisiin ser gima tamainy ma naa me.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jio, kuar fi yam tan fo sanaan te vivagutan ror ana mi te fanat rari na fokinai faavot te onot iny sab fi romi ri, er naa mito tan guainy nana fanging.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 An tsoiny binun naa bus rato tana fo sanaan, ri guam rato na vainy a kinai te onot iny sab ari, rin vainy iring an vainy rof. Ri naa mito ana pan via enato tsuri na vainy te naa me tan guainy nana fanging.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Ana aatouf naa to gagon ma nak ya na vainy ana ya tagei to na isen a mes gima vau men vaun rof nana fanging.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 ‘O ka, fei te ising fi mi nyi ei, to sa nyi naa me gagon ana nyi na sikia tu vau nana fanging?’ rangats fi ya na aatouf. Sana mes to vanumui enato.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ana aatouf tsue to tan tsoiny binun tsuan, ‘Kotskots yam a niman ya ana moun ya, mi te gargar naa ya jiarasan tana uurup tana pan iny fasaraa unya aya ayei nai tangis non ya te kakuts ngiisngiis a ngiisin.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ai Jisas fakap ton vegiau Tsuan sa tsue na ka, “A vainy a kinai fiisok te nom vebus, sana ina tee karaup tsun te pisan rari.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Farasi naa ri kat ton fakats ma fataraatsua ri Jisas tan fo rangat.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ri jiats na ton matisian tsuri ana tee vainy ten Herot unya ten Jisas. “Tsoiny fifaatsuts,” tsue fi ri Tsunia, “Mam nat marom Anyi natiny tsue iny rom a man. Nyi fafaatsuts iny rom a man nane Gov tana vainy, ana Nyi gim kan rom ma aspeer ta mes tan fakats tsuri, tana saa, kainon to te kaa fi mirorin asangan gen vainy babainy.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Tsue of mamimam, saf fakats Tsumanyi na? Te toobing non tan faun tsura ma foiny takis fi naa ten Sisa na aatouf iny Roum ge na sikia?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Jisas nat faamuan iny fakat fanunun iring tsuri, ana Ya tsue to, “Amin vainy kat mapam! Kat fei sam fataraatsua Varonyo ei?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Faatok Vanyo yam ta isen ta painy moni kainy foiny takis!” Ri mei mito na isen a painy moni,
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ana Ya rangats ratuari, “A nain e sei ana asangan e sei to aya ee, tana moni to?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ri biny Towa ser tsue na ka, “E Sisa na aatouf.” Ai Jisas tsue to tsuri, “Jio, fainy yam e Sisa na foka ten Sisa, am fainy to Gov, a foka ten Gov.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Te nongoiny arin vegiau to, ri ngian fiisok tsun rato: ana ri tsun osing Towa ser naa er.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Tan ar nainy to aya, ri na tee vainy tana taa Sadusi natiny tsue ror a sikia ta tou tsun fatabin tana mat, naa mito ten Jisas.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Tsoiny fifaatsuts,” te rangat fi ri Ya, “Moses fafaatsuts sa tsue na ka: ‘Te mat fi non a mes, a sikia tu guei, an famuinyasiny tsunia ma fanging a amov to, ma kaa mi ri tu guei, a faarei ton guei tan fo mumuinyasiny taman tsuan te mat.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Eye, te kaa me na fo mumuinyasiny ina fits te kaakaa. Vaamuan fanging to, ana ya maten nato a sikia tu guei, ana amov fanging to na fafuan narari.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Jesan te kat fi kan a fafuan ana fafofopis, nai ruak tan fafakap nar mumuinyasiny to, mat fakap er.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ai tan fafakap, amov to mat patsu nato.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Eye, to tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat, e sei tsurin ina fits mumuinyasiny to ari te nai faarei non a tsoiny tana moun to aya ee? Ari faavot to te fanging ya.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jisas biny ratuari, “Mi iring em, tana saa, mi pin iny rom Vegiau Ten Gov, ana parits ten Gov.
29 Jesus respondeu:
30 To te tsun fatabin fi ror vainy mat, ri faarei raror morena iny Gormirmir, an tsoiny min moun a sikia tu fifanging pis na aya.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ai to kan, tana tou tsun fatabin tana mat, mi gima gogosias vegiau te tsue of mami Gov ge?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Anyo na Gov ten Abraham, ana Gov ten Aisak, ana Gov ten Jekop.’ (Naus Osing 3.6)
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Te nongoiny vainy a kinai vegiau to, ri saar rato.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Te nongoiny Farasin vegiau ten Jisas te kat favanumui na vainy te gim ror ma faamainy a tou tsun fatabin tana mes tana mat, ri suur faavot mito.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ana isen tsuri na tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, pon to ma fataraatsua Yan rangat,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Tsoiny fifaatsuts, a saf a ar Faun te kirkir iny e Moses te karap fafis non tan fo faun faavot na?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jisas biny ratuari,
37 Jesus respondeu:
38 Ayei na vaamuan nan faun te karap fafis non.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ana fafuan nar faun te karap fafis non, ito te faarei kainy non ya:
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Fo Faun te kirkir iny e Moses ana fo fifaatsuts tan fo kuigin tsutsun ror tana fuan a Faun to.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Te vaaguam men Farasi, Jisas rangats ratuari,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Saf fakats tsumi ten Krais na? Ana Ayei fatsubnaain fi naa non ten sei?” Ri biny Towa ser tsue na ka, “Ayei na tsubnaain ten Devit fatoobing.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ya tsue to tsuri, “Kat pas fei san Aaven Taabos pokei mi Ya nguen e Devit, sa koo Ya na ‘Tsunaun’ ei? Devit tsue na ka,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Tsunaun e Gov te tsue tana Krais a Tsunaun tsonyo, Gum nei tan panaainy matou Tsonyo, onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Devit koo Krais, a ‘Tsunaun tsonyo,’ Sana ayei koo kainy Ya na tsubnaain Tsunia. Kat fei ma fatsubnaain pis Ya ei?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 A sikia ta isen tsuri ma biny e Jisas tan ta ar vegiau, ai tan ar nainy to aya ai tan mes a fo nainy kan, sikia ta isen tsuri ma su'eets Ya tan ta fo rangat, ri te oraav.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.