Lucas 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Tan sen nainy Jisas tsutsun to moun poporos nana naaman iny Genesaret fiisen me na vainy a kinai, u tagin fasoksok nai vanongon Tsunia tan vegiau ten Gov.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ayei tagein fuan puak te fasung tsoiny nawaan moun poporos ser naus osing ya ri gainygainy ton muav.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Jisas jias to tan puak u puak ten Saimon Ya rangats towa ma tsug fakovoo vaarik na ya. Jisas gum tan puak Ya faatsuts raton tagin.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Nainy te fakap yan vegiau, Ya tsue to ten Saimon “Sua fakovoo nan puak tana pan a fakakeits ana mi min faakouts nam te fauf a muav ma sauf ami ta jian.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Saimon biny Towa, “Tsunaun, mam vaanainy babainy em tana voiny, sana mam gima sauf vaarik ta jian. San tan tsue Tsumanyi nyo onot rou ma faatua pis iny a muav.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ri faatua iny to na muav, ser sauf jian kinai sana muav kat iny tata'ots en.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ri kat to ser faap ir vaatau tsuri tan mes puak ma naa mi ri er faakouts ratuari. Ri naa me, ri nusainy ton fuan puak faavot tana jian san fuan puak namnam iny gagon en.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Nainy te tagei e Saimon Pita na ka te ruak fi nei ya fatukun to sa tsunguruu matan e Jisas sa tsue, “Tsunaun, naus osing you! Anyo na mes a aveto.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Pita an mes panan to te faakouts mi ya, ri ngian iny a garejiaf a kinai te sauf ari.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ina fuan a vaatau tsunia ere Jemis me Jon arin guei ten Sebedi ngian kan to. Ai Jisas tsue to ten Saimon, “Oraav bus vaare, muan nyi natiny kat iny nonom jian, sai te tanik non roman Nyo faatsuts marom anyi tan kat iny nonom mes iny kopis rari ma naa mi ri Tsonyo.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ri ras fasung ton fuan puak moun poporos, ri naus osing to na fo mamatsiny ka ser vovou naa Jisas.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Tan nainy te kaa Jisas tana isen a ngats fan to te kaa na mes a tatauba te pau faavots ya. Nainy te tagei ya Jisas ya fauf to na tsivon sa tsunguruu, ya sing to Jisas, “Tsunaun, to te koman fi rom Anyi, Nyi onot rom ma fataabos vanyo.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Jisas faarua iny naa na niman sa saras ya, sa tsue tsunia, “Nyo koman rou, taabos sanyi!” Sen tsun an tatauba naus osing towa.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Jisas tsue faparits of towa, “Tsue vaare na ka to tan ta mes, sana nyi ma naa fatoobing tsun naa tana tsoiny faakor ma tagaa faarof ya tsumanyi; ana nyi te kat a faakor to te tsue iny Faun te kirkir iny e Moses muan, tan kat to aya, ma nat ari fokinai nyi taabos em.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 San vaanan nane Jisas saats faafis pis a fo pan, an tagin tana vainy naa mito Tsunia a tou nongon, ana ri te fatsipaar kan iny a fo faadis tsuri.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Sen Jisas natiny naus osing non a vainy ai te naa tana pan a tomani, a tou faakats.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Tan sen nainy Jisas faatsuts enanon tana vainy, mesapan tsuri na Farasi (a gum tana taa Jiu to te vovovou faarof ror Fuan te kirkir iny e Moses fiisen men kat tan tsuvurara) an tsoiny fifaatsuts tan Faun vaagum er naa, to te poo fi me tana fo ngats fan tana gum fan iny Galili, ai tana gum fan iny Judia, ai tana ngats fan tsian iny Jerusalem. Ana parits tana Tsunaun iny tsipaar kaa to ten Jisas Ya fatoto raton vainy faadis.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Mesapan tsuri govets mito na mes a nima mat ana mou mat soon non tan nenengan ana ri tanaf iny nom naa towa gagon numaa ma fasooiny ari ya matan e Jisas.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 San a vainy te fasoksok ser gima onot ma sab ta sanaan ma nom naa ri ya gagon. Ri kat to ser govets finy naa ya tana kofuak nana numaa, ri kap to na isen a pan tana kofuak, ri fauf fiisen mi naa towan nenengan fapoopoan nar a fokinai matuen e Jisas.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Nainy te tagei e Jisas a faason, Ya tsue to tana mes a faadis, “Vaatau Tsiau, u aveto tsumanyi te anofe ravaa en.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, an Farasi, tanik iny favevegiau fapoopoan narari ser tsue, “E sei na mes to ee, tan kat tsue to, Ayei fifanauti minon e Gov! Sikia ta mes te onot non tan anofe ravainy aveto, e Gov tsun Tsivon.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Jisas natiny fakats tsuri Ya tsue to, “Kat fei tsumi kaa men fakats fi nei koma mami ei?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Saf vegiau te opaar non tsonyo ma kat na? Te tamee non Tsonyo ma tsue, ‘Nyo anofe ravainy fo aveto tsumanyi,’ ge te tamee fafis non tan tsue fi nei, ‘Tsun, nyi te taan?’
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Sai tovei Nyo faatok maromi ma nat fi nei, A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me kaa minon gumgum tana monaagits to tan anofe ravainy aveto.” Ai Jisas tsue to tana mes a nima mat ana mou mat, “Nyo tsue rou tsumanyi, tsun, nom nenengan tsuam, nyi te naa numaa tsuam.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Sen tsun ana mes tsun to mata rari na fokinai govets ton nenengan te sosoon ya ya naa to numaa tsunia fiisen men vamarits naa ten Gov.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ana ri na fokinai saar faavots Towa. Ri kaa mito na oraav ser vamarits to Gov ser tsue, “Saf a ka na kaatsian to na te tagei ara roman!”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Voun a ka to, ai Jisas taan naa to Ya tagei to na tsoiny nonom takis te koo rori Livai vaagum non numaa tana pan iny nonom takis. Jisas tsue to tsunia, “Vovou you.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Livai tsun to sa naus osing a fo mamatsiny ka, ya vovou iny to e Jisas.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Ai Livai kat to na kainy ainy guainy numaa tsunia nane Jisas, ya faan iny ton vebus tan vainy nonom takis kinai ana mes a vainy kan, tana taran te ainy fiisen ramiri.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Mesapan tana Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun tagei a ka to ser tsue tsuk matisian ten Jisas. “Kat fei tsumi ainy ana mi jiu fiisen ramirorin vainy nonom takis an mes vainy pisiin ei?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Jisas biny ratuari, “Vainy toto faarof gim ror ma komainy a tsoiny tsipaar, a sikia a vainy tsun ton faadis.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Nyo gima naa me ma fikoo Nyon vainy tavaron sana Nyo te naa me ma fikoo Nyon vainy pisiin ma reesik ari er takopis osing ton kat iny aveto.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ana ri na vainy tsue to ten Jisas, “U matisian ten Jon a Tsoiny Fapeenan natiny tavtaav vaurep ror, ri faakats er, an matisian tan Farasi kat ror senviir kat, san matisian Tsumanyi ainy ror ri jiu er, ri gim ror ma natiny tavtaav.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Jisas tsue fatabin to tsuri, “A vainy te naa miror tan guainy tana fanging ser vaagum fiisen men tsoiny fanging gim ror ma natiny tavtaav iny a kainy ainy teeva? Sikia.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Nainy te faarei Anyo na tsoiny fanging, Nyo kaa fiisen ramituari rin fuainy matisian Tsonyo, mam ainy sai vou, vainy nai nots Varonyo Nyo te kaa osing ir matisian Tsonyo tan nainy to aya, matisian nai tavtaav ror.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Jisas tsue of ratuarin tsue fapapaar to, “Sikia ta mes te onot non ma keres ta painy vau foun a kuiny towa na takakaar tan vau tamuan. Te kat fi non ya nei, ayei kat kakaar non vau foun ana painy raarav a foun sikia non ma tamainy a painy raarav a tamuan.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ana sikia ta mes te onot non ma itsuf u wain foun tana iikan a tamuan. Te kat fi non nei, an wain foun te kat pung a iikan a tamuan, an wain te tatsiiu ravaa ana iikan te nai kajiaan en.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Sikia, u wain foun ma itsuf tana iikan a foun.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 E sei na mes te jiu non wain tamuan te sikia non ma komainy tu wain foun. Ayei te tsue, ‘A ka na tamuan a rof fafis.’”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.