Lucas 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ
1 Tan sen nainy Jisas tsutsun to moun poporos nana naaman iny Genesaret fiisen me na vainy a kinai, u tagin fasoksok nai vanongon Tsunia tan vegiau ten Gov.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Ayei tagein fuan puak te fasung tsoiny nawaan moun poporos ser naus osing ya ri gainygainy ton muav.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Jisas jias to tan puak u puak ten Saimon Ya rangats towa ma tsug fakovoo vaarik na ya. Jisas gum tan puak Ya faatsuts raton tagin.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Nainy te fakap yan vegiau, Ya tsue to ten Saimon “Sua fakovoo nan puak tana pan a fakakeits ana mi min faakouts nam te fauf a muav ma sauf ami ta jian.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Saimon biny Towa, “Tsunaun, mam vaanainy babainy em tana voiny, sana mam gima sauf vaarik ta jian. San tan tsue Tsumanyi nyo onot rou ma faatua pis iny a muav.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Ri faatua iny to na muav, ser sauf jian kinai sana muav kat iny tata'ots en.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Ri kat to ser faap ir vaatau tsuri tan mes puak ma naa mi ri er faakouts ratuari. Ri naa me, ri nusainy ton fuan puak faavot tana jian san fuan puak namnam iny gagon en.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Nainy te tagei e Saimon Pita na ka te ruak fi nei ya fatukun to sa tsunguruu matan e Jisas sa tsue, “Tsunaun, naus osing you! Anyo na mes a aveto.”
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Pita an mes panan to te faakouts mi ya, ri ngian iny a garejiaf a kinai te sauf ari.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Ina fuan a vaatau tsunia ere Jemis me Jon arin guei ten Sebedi ngian kan to. Ai Jisas tsue to ten Saimon, “Oraav bus vaare, muan nyi natiny kat iny nonom jian, sai te tanik non roman Nyo faatsuts marom anyi tan kat iny nonom mes iny kopis rari ma naa mi ri Tsonyo.”
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Ri ras fasung ton fuan puak moun poporos, ri naus osing to na fo mamatsiny ka ser vovou naa Jisas.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Tan nainy te kaa Jisas tana isen a ngats fan to te kaa na mes a tatauba te pau faavots ya. Nainy te tagei ya Jisas ya fauf to na tsivon sa tsunguruu, ya sing to Jisas, “Tsunaun, to te koman fi rom Anyi, Nyi onot rom ma fataabos vanyo.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Jisas faarua iny naa na niman sa saras ya, sa tsue tsunia, “Nyo koman rou, taabos sanyi!” Sen tsun an tatauba naus osing towa.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Jisas tsue faparits of towa, “Tsue vaare na ka to tan ta mes, sana nyi ma naa fatoobing tsun naa tana tsoiny faakor ma tagaa faarof ya tsumanyi; ana nyi te kat a faakor to te tsue iny Faun te kirkir iny e Moses muan, tan kat to aya, ma nat ari fokinai nyi taabos em.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 San vaanan nane Jisas saats faafis pis a fo pan, an tagin tana vainy naa mito Tsunia a tou nongon, ana ri te fatsipaar kan iny a fo faadis tsuri.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Sen Jisas natiny naus osing non a vainy ai te naa tana pan a tomani, a tou faakats.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Tan sen nainy Jisas faatsuts enanon tana vainy, mesapan tsuri na Farasi (a gum tana taa Jiu to te vovovou faarof ror Fuan te kirkir iny e Moses fiisen men kat tan tsuvurara) an tsoiny fifaatsuts tan Faun vaagum er naa, to te poo fi me tana fo ngats fan tana gum fan iny Galili, ai tana gum fan iny Judia, ai tana ngats fan tsian iny Jerusalem. Ana parits tana Tsunaun iny tsipaar kaa to ten Jisas Ya fatoto raton vainy faadis.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Mesapan tsuri govets mito na mes a nima mat ana mou mat soon non tan nenengan ana ri tanaf iny nom naa towa gagon numaa ma fasooiny ari ya matan e Jisas.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 San a vainy te fasoksok ser gima onot ma sab ta sanaan ma nom naa ri ya gagon. Ri kat to ser govets finy naa ya tana kofuak nana numaa, ri kap to na isen a pan tana kofuak, ri fauf fiisen mi naa towan nenengan fapoopoan nar a fokinai matuen e Jisas.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Nainy te tagei e Jisas a faason, Ya tsue to tana mes a faadis, “Vaatau Tsiau, u aveto tsumanyi te anofe ravaa en.”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, an Farasi, tanik iny favevegiau fapoopoan narari ser tsue, “E sei na mes to ee, tan kat tsue to, Ayei fifanauti minon e Gov! Sikia ta mes te onot non tan anofe ravainy aveto, e Gov tsun Tsivon.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Jisas natiny fakats tsuri Ya tsue to, “Kat fei tsumi kaa men fakats fi nei koma mami ei?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Saf vegiau te opaar non tsonyo ma kat na? Te tamee non Tsonyo ma tsue, ‘Nyo anofe ravainy fo aveto tsumanyi,’ ge te tamee fafis non tan tsue fi nei, ‘Tsun, nyi te taan?’
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Sai tovei Nyo faatok maromi ma nat fi nei, A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me kaa minon gumgum tana monaagits to tan anofe ravainy aveto.” Ai Jisas tsue to tana mes a nima mat ana mou mat, “Nyo tsue rou tsumanyi, tsun, nom nenengan tsuam, nyi te naa numaa tsuam.”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Sen tsun ana mes tsun to mata rari na fokinai govets ton nenengan te sosoon ya ya naa to numaa tsunia fiisen men vamarits naa ten Gov.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Ana ri na fokinai saar faavots Towa. Ri kaa mito na oraav ser vamarits to Gov ser tsue, “Saf a ka na kaatsian to na te tagei ara roman!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Voun a ka to, ai Jisas taan naa to Ya tagei to na tsoiny nonom takis te koo rori Livai vaagum non numaa tana pan iny nonom takis. Jisas tsue to tsunia, “Vovou you.”
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Livai tsun to sa naus osing a fo mamatsiny ka, ya vovou iny to e Jisas.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ai Livai kat to na kainy ainy guainy numaa tsunia nane Jisas, ya faan iny ton vebus tan vainy nonom takis kinai ana mes a vainy kan, tana taran te ainy fiisen ramiri.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Mesapan tana Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun tagei a ka to ser tsue tsuk matisian ten Jisas. “Kat fei tsumi ainy ana mi jiu fiisen ramirorin vainy nonom takis an mes vainy pisiin ei?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Jisas biny ratuari, “Vainy toto faarof gim ror ma komainy a tsoiny tsipaar, a sikia a vainy tsun ton faadis.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Nyo gima naa me ma fikoo Nyon vainy tavaron sana Nyo te naa me ma fikoo Nyon vainy pisiin ma reesik ari er takopis osing ton kat iny aveto.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Ana ri na vainy tsue to ten Jisas, “U matisian ten Jon a Tsoiny Fapeenan natiny tavtaav vaurep ror, ri faakats er, an matisian tan Farasi kat ror senviir kat, san matisian Tsumanyi ainy ror ri jiu er, ri gim ror ma natiny tavtaav.”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Jisas tsue fatabin to tsuri, “A vainy te naa miror tan guainy tana fanging ser vaagum fiisen men tsoiny fanging gim ror ma natiny tavtaav iny a kainy ainy teeva? Sikia.
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Nainy te faarei Anyo na tsoiny fanging, Nyo kaa fiisen ramituari rin fuainy matisian Tsonyo, mam ainy sai vou, vainy nai nots Varonyo Nyo te kaa osing ir matisian Tsonyo tan nainy to aya, matisian nai tavtaav ror.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Jisas tsue of ratuarin tsue fapapaar to, “Sikia ta mes te onot non ma keres ta painy vau foun a kuiny towa na takakaar tan vau tamuan. Te kat fi non ya nei, ayei kat kakaar non vau foun ana painy raarav a foun sikia non ma tamainy a painy raarav a tamuan.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Ana sikia ta mes te onot non ma itsuf u wain foun tana iikan a tamuan. Te kat fi non nei, an wain foun te kat pung a iikan a tamuan, an wain te tatsiiu ravaa ana iikan te nai kajiaan en.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Sikia, u wain foun ma itsuf tana iikan a foun.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 E sei na mes te jiu non wain tamuan te sikia non ma komainy tu wain foun. Ayei te tsue, ‘A ka na tamuan a rof fafis.’”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.