Lucas 5

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tan sen nainy Jisas tsutsun to moun poporos nana naaman iny Genesaret fiisen me na vainy a kinai, u tagin fasoksok nai vanongon Tsunia tan vegiau ten Gov.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Ayei tagein fuan puak te fasung tsoiny nawaan moun poporos ser naus osing ya ri gainygainy ton muav.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Jisas jias to tan puak u puak ten Saimon Ya rangats towa ma tsug fakovoo vaarik na ya. Jisas gum tan puak Ya faatsuts raton tagin.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Nainy te fakap yan vegiau, Ya tsue to ten Saimon “Sua fakovoo nan puak tana pan a fakakeits ana mi min faakouts nam te fauf a muav ma sauf ami ta jian.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Saimon biny Towa, “Tsunaun, mam vaanainy babainy em tana voiny, sana mam gima sauf vaarik ta jian. San tan tsue Tsumanyi nyo onot rou ma faatua pis iny a muav.”
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Ri faatua iny to na muav, ser sauf jian kinai sana muav kat iny tata'ots en.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Ri kat to ser faap ir vaatau tsuri tan mes puak ma naa mi ri er faakouts ratuari. Ri naa me, ri nusainy ton fuan puak faavot tana jian san fuan puak namnam iny gagon en.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Nainy te tagei e Saimon Pita na ka te ruak fi nei ya fatukun to sa tsunguruu matan e Jisas sa tsue, “Tsunaun, naus osing you! Anyo na mes a aveto.”
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Pita an mes panan to te faakouts mi ya, ri ngian iny a garejiaf a kinai te sauf ari.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Ina fuan a vaatau tsunia ere Jemis me Jon arin guei ten Sebedi ngian kan to. Ai Jisas tsue to ten Saimon, “Oraav bus vaare, muan nyi natiny kat iny nonom jian, sai te tanik non roman Nyo faatsuts marom anyi tan kat iny nonom mes iny kopis rari ma naa mi ri Tsonyo.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Ri ras fasung ton fuan puak moun poporos, ri naus osing to na fo mamatsiny ka ser vovou naa Jisas.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Tan nainy te kaa Jisas tana isen a ngats fan to te kaa na mes a tatauba te pau faavots ya. Nainy te tagei ya Jisas ya fauf to na tsivon sa tsunguruu, ya sing to Jisas, “Tsunaun, to te koman fi rom Anyi, Nyi onot rom ma fataabos vanyo.”
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Jisas faarua iny naa na niman sa saras ya, sa tsue tsunia, “Nyo koman rou, taabos sanyi!” Sen tsun an tatauba naus osing towa.
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Jisas tsue faparits of towa, “Tsue vaare na ka to tan ta mes, sana nyi ma naa fatoobing tsun naa tana tsoiny faakor ma tagaa faarof ya tsumanyi; ana nyi te kat a faakor to te tsue iny Faun te kirkir iny e Moses muan, tan kat to aya, ma nat ari fokinai nyi taabos em.”
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 San vaanan nane Jisas saats faafis pis a fo pan, an tagin tana vainy naa mito Tsunia a tou nongon, ana ri te fatsipaar kan iny a fo faadis tsuri.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Sen Jisas natiny naus osing non a vainy ai te naa tana pan a tomani, a tou faakats.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Tan sen nainy Jisas faatsuts enanon tana vainy, mesapan tsuri na Farasi (a gum tana taa Jiu to te vovovou faarof ror Fuan te kirkir iny e Moses fiisen men kat tan tsuvurara) an tsoiny fifaatsuts tan Faun vaagum er naa, to te poo fi me tana fo ngats fan tana gum fan iny Galili, ai tana gum fan iny Judia, ai tana ngats fan tsian iny Jerusalem. Ana parits tana Tsunaun iny tsipaar kaa to ten Jisas Ya fatoto raton vainy faadis.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Mesapan tsuri govets mito na mes a nima mat ana mou mat soon non tan nenengan ana ri tanaf iny nom naa towa gagon numaa ma fasooiny ari ya matan e Jisas.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 San a vainy te fasoksok ser gima onot ma sab ta sanaan ma nom naa ri ya gagon. Ri kat to ser govets finy naa ya tana kofuak nana numaa, ri kap to na isen a pan tana kofuak, ri fauf fiisen mi naa towan nenengan fapoopoan nar a fokinai matuen e Jisas.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Nainy te tagei e Jisas a faason, Ya tsue to tana mes a faadis, “Vaatau Tsiau, u aveto tsumanyi te anofe ravaa en.”
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, an Farasi, tanik iny favevegiau fapoopoan narari ser tsue, “E sei na mes to ee, tan kat tsue to, Ayei fifanauti minon e Gov! Sikia ta mes te onot non tan anofe ravainy aveto, e Gov tsun Tsivon.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Jisas natiny fakats tsuri Ya tsue to, “Kat fei tsumi kaa men fakats fi nei koma mami ei?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 Saf vegiau te opaar non tsonyo ma kat na? Te tamee non Tsonyo ma tsue, ‘Nyo anofe ravainy fo aveto tsumanyi,’ ge te tamee fafis non tan tsue fi nei, ‘Tsun, nyi te taan?’
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Sai tovei Nyo faatok maromi ma nat fi nei, A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me kaa minon gumgum tana monaagits to tan anofe ravainy aveto.” Ai Jisas tsue to tana mes a nima mat ana mou mat, “Nyo tsue rou tsumanyi, tsun, nom nenengan tsuam, nyi te naa numaa tsuam.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Sen tsun ana mes tsun to mata rari na fokinai govets ton nenengan te sosoon ya ya naa to numaa tsunia fiisen men vamarits naa ten Gov.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Ana ri na fokinai saar faavots Towa. Ri kaa mito na oraav ser vamarits to Gov ser tsue, “Saf a ka na kaatsian to na te tagei ara roman!”
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Voun a ka to, ai Jisas taan naa to Ya tagei to na tsoiny nonom takis te koo rori Livai vaagum non numaa tana pan iny nonom takis. Jisas tsue to tsunia, “Vovou you.”
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Livai tsun to sa naus osing a fo mamatsiny ka, ya vovou iny to e Jisas.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ai Livai kat to na kainy ainy guainy numaa tsunia nane Jisas, ya faan iny ton vebus tan vainy nonom takis kinai ana mes a vainy kan, tana taran te ainy fiisen ramiri.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Mesapan tana Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun tagei a ka to ser tsue tsuk matisian ten Jisas. “Kat fei tsumi ainy ana mi jiu fiisen ramirorin vainy nonom takis an mes vainy pisiin ei?”
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Jisas biny ratuari, “Vainy toto faarof gim ror ma komainy a tsoiny tsipaar, a sikia a vainy tsun ton faadis.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Nyo gima naa me ma fikoo Nyon vainy tavaron sana Nyo te naa me ma fikoo Nyon vainy pisiin ma reesik ari er takopis osing ton kat iny aveto.”
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Ana ri na vainy tsue to ten Jisas, “U matisian ten Jon a Tsoiny Fapeenan natiny tavtaav vaurep ror, ri faakats er, an matisian tan Farasi kat ror senviir kat, san matisian Tsumanyi ainy ror ri jiu er, ri gim ror ma natiny tavtaav.”
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Jisas tsue fatabin to tsuri, “A vainy te naa miror tan guainy tana fanging ser vaagum fiisen men tsoiny fanging gim ror ma natiny tavtaav iny a kainy ainy teeva? Sikia.
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Nainy te faarei Anyo na tsoiny fanging, Nyo kaa fiisen ramituari rin fuainy matisian Tsonyo, mam ainy sai vou, vainy nai nots Varonyo Nyo te kaa osing ir matisian Tsonyo tan nainy to aya, matisian nai tavtaav ror.”
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Jisas tsue of ratuarin tsue fapapaar to, “Sikia ta mes te onot non ma keres ta painy vau foun a kuiny towa na takakaar tan vau tamuan. Te kat fi non ya nei, ayei kat kakaar non vau foun ana painy raarav a foun sikia non ma tamainy a painy raarav a tamuan.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Ana sikia ta mes te onot non ma itsuf u wain foun tana iikan a tamuan. Te kat fi non nei, an wain foun te kat pung a iikan a tamuan, an wain te tatsiiu ravaa ana iikan te nai kajiaan en.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Sikia, u wain foun ma itsuf tana iikan a foun.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 E sei na mes te jiu non wain tamuan te sikia non ma komainy tu wain foun. Ayei te tsue, ‘A ka na tamuan a rof fafis.’”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.