Lucas 22
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NAA
1 U nainy Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis te siruu en naa me te koo rorin Nainy iny Fakats Fatabin nainy te faakouts e Gov a taa Isrel ser naus osing me na gum fan iny Ijip.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 An tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses komainy ma sainy ta sanaan iny nots e Jisas, er atsun famat Towa, sana ri te oraav ma kat ya tana arasan, kat ror sana vainy fatsuiny fitaatsun fiisen ramiri.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Kat to, ai Satan sof to na koman e Judas to te koo ri Iskariot, a isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ai Judas naa fi naa to tan tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny mumua tan fuainy tsoiny bei ot tana saape ma vegiau tsuk iny ari fei te nai faan finy non ya e Jisas nima rari ei.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ri paparaa ri fatangan to ma faan iny ta moni tsunia.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas kan te faarof iny ya, kat to ana ayei tanik sainy to tu nainy tu rof ma faan iny ya Jisas tsuri, sana vainy ma nat vaare iny a ka to aya.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 U nainy nan Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis te ruak en iton nainy te atsuiny kainy rorin fo tsunei siip nan u Guainy iny Fakats Fatabin ton nainy te faakouts e Gov a taa Isrel ser naus osing me na gum fan iny Ijip.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ai Jisas jiat rato ere Pita me Jon sa tsue tsuri, “Kua yam mi te kakoun a pan iny ainy tsuran Guainy iny Fakats Fatabin.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ana ri rangats Towa, “Fei te komainy rom Anyi mam ma nai kakouiny Guainy iny Fakats Fatabin ei?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ya tsue to tsuri, “Nongon yam! Te sof naa romi tana ngats fan tsian ana isen a mes a govet kepaa aurom te sab maromi sanaan, vovou iny naa yam mi te sof naa tana numaa te sof naa non ya,
10 Jesus lhes explicou:
11 ana mi te tsue tana taman a numaa, ‘A Tsoiny Fifaatsuts te rangat mami nyi, Fei te kaa non a pan te nai ainy Ronyon Guainy iny Fakats Fatabin fiisen ramen matisian Tsonyo ei?’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Ayei faatok maromi na pan tsian jias te kaa minon a fo mamatsiny ka iny kakoun a kainy ainy tana numaa, ayei na pan te nai kakoun romi na fo mamatsiny ka.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ana ri naa naa to, ser sab a fo mamatsiny ka to te tsue of rari Jisas, ser kakouiny Guainy iny Fakats Fatabin.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Te ruak bus nainy ai Jisas an amaraav Tsunia gum to tana taran iny ainy.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ya tsue to tsuri, “Anyo kaa mirou koman tsian iny ainy fiisen mamimi tan Guainy iny Fakats Fatabiny, tabuiny nai sarei Ronyo na kamits,
15 Então Jesus lhes disse:
16 tana saa, Nyo tsue of maromi, Nyo gim rou ma nai ainy pis ya fiisen mamimi, onot non a man nan koinykoiny an wain te nai ruak iny man non koman a Waan e Gov.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Kat to ai Jisas nom to na gotan wain, Ya faarof iny towa ten Gov, sa tsue, “Nom yam a ka tovei, ana min isisen te jiu ya fapoopoan namami.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Sai tovei Nyo tsue rou tsumi, Nyo gim rou ma jiu pis nats wain tovei onot non te naa minon a Waan e Gov.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ya nom to na koinykoiny, sa faakats iny faarof of naa towa ten Gov, Ya ivoo towa, sa fafaan rari ya, Ya tsue to, “A pua Vanyo tovei, te orovus of mami. Kat vaurep yam a ka tovei kainy fakats fatabiny Vanyo.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Te ainy fakap arin Guainy iny Fakats Fatabiny, jesan, Jisas nom to na gotan wain sa tsue, “U rafatsiny Tsonyo tovei te faparits non tsue faunot foun ten Gov, rafatsiny Tsonyo tatsiiu of maromi.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Tagaa, a mes te faan iny Varonyo tan vainy ma nai atsuiny Vanyo ri a niman ya te kaa fiisen bus Vamironyo tovei tana taran iny ainy,
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 tana saa, A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai mat non to te fagum fi Gov, sana sekeiny, mes to te faan iny Ya, Gov nai fainy non ya na fasaraa tsian.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Kat to ser fararangat fatabin ir fapoopoan narari, “E sei bus ee te kat non a ka to, ee?”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 An matisian fa'ararat iny to e sei tsuri te karap fafis non ee?
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ai Jisas tsue to tsuri, “U aatouf vavaajets tana monaagits tovei te tsunaun kookop faavot raror a vainy tsuar, ana ri to te gumgum ror ana fo parits te natiny vakek rari to te kaa ror fain nimar tsunaun tsian.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Sana mi ma kat fi vaare nei. Ami ma kat fi nei, a karap fapoopoan namami nai faarei non a mes a see mes, ana tsoiny mumua nai faarei non a tsoiny binun tsumi.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ai sei to te karap fafis non ee? A mes te gum iny ainy non, ge na mes to te kat of non a mesmes a kainy ainy? A mes to te gum iny ainy non, taava? Sana Anyo tsun vaa ei aa, to te kaa rou fapoopoan namami, faarei rou a tsoiny binun tsumi.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Ami koraa to ari to te tsutsutsun pana Vanyo tan nainy te ruak me na fo tanaf Tsonyo,
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 to te faarei tsuiny non e Tamanyo te faan iny tsue faunot ma tagaa ot iny Anyo na Waan Ya, jesan kan non, Anyo te faan iny tsue faunot tsumi
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 to, ami nai ainy rom, mi te jiu tana taran tana Waa Vanyo, to ami te nai gum kanem marom tana fo tagan tsuam iny kat vaatsuk tana safunuu ana fuan a vun tana taa Isrel.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Kat to ai Jisas tsue to, “Saimon, Saimon Satan te nom bus tsue faunot iny tanaf a faaman tsumi faavot faarei non te kat fi ror tsoiny binun tanun, to te tegteg iny rorin wit an pem te rus ravaa naa.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Sana Nyo te faakats of bus manyi Saimon, ma kap faavot vaare na faaman tsumanyi. Eye, a faaman tsumanyi nai gagaar non, sai te takopis fatabin fi rom anyi Tsonyo, nyi kan ma faparits kan ir fo vamuinyasiny tsumanyi.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Ai Pita biny Towa sa tsue, “Tsunaun, nyo kakoun iny naa fiisen ma mirom Anyi tana numaa iny kotskots iny mat fiisen ma Minyi!”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Jisas biny towa, “Nyo tsue of marom anyi Pita, tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny roman, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Kat to, ai Jisas rangat ratuari, “Farainy te jiat babainy im yam a sikia ta poraa moni, ge vio, ge tu suu, sana mi aaruts iny ta ka?” Ana ri tsue to, “A sikia.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ai Jisas tsue to tsuri, “Sai tovei u nainy tana fo patang to te govets romin vegiau Tsonyo, e sei te kaa minon ta poraa moni ee, mei naa fiisen men vio, ai sei te gim non ma kaa me tu kirat iny puaan ee, ma fafiifoiny iny vau tsian tsuan ai te foiny tu kirat iny puaan,
36 Então Jesus lhes disse:
37 tana saa, te nai ruak non tsonyo te vovou iny non Vegiau Ten Gov te tsue en,
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 An matisian tsue to Tsunia, “Tagaa Tsunaun, fuan kirat iny puaan tovei.” Ya tsue to tsuri, “Te onot en tan vegiau.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Jisas naus osing a ngats fan tsian to te kat kat fi Ya tan nai faakats tana Tobeer iny Oliv, an matisian Tsunia vovou kan iny naa Towa.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Nainy te ruak Ya tana pan na aya, Ya tsue to tsuri, “Ami ma faakats kat non sana foka iny tanaf naa me a fagotsiny matuami.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ayei taan fajesa naa to, sa onots a veevian to te tats finy naa non a mes a fats, sa fatukun Ya tsunguruu to, sa faakats fi nei,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Tamau, tan mangiir tsun Tsumanyi nom ravainy osing You a gotan iny saraa kamits to Tsonyo, san sikia ma tan mangiir Tsonyo, u mangiir tsun Tsumanyi.”
42 dizendo:
43 Kat to ana morena iny Gormirmir ruak to Tsunia sa faparits Ya.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ai Jisas sarei to na patang tsian, Ya suu faparits iny ton faakats, an siiva ruak to Tsunia sa faarein rafatsiny sa tsinik fi naa tan puputaa.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Nainy te fakap Yan faakats Tsunia, Ya tsun to sa tabin fi naa tan matisian Tsunia, sa sab rarin goros, tana saa, ri te kaa men koma reesik tsian.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Ya rangat ratuari, “Kat fei tsumi gogoros rom ei? Tsun yam am faakats to ma gotsiny vaare mi tan fiamus.”
46 E disse:
47 Jisas vegiau kanen nanon an tagin ruak mito ana mes te koo ri Judas, a isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian, to te mumua ra mi ri naa mito ten Jisas sa umei Ya.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Sen Jisas rangats ya, “O Judas, nyi na tou umei iny faan Vanyo, na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, nima rari?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Tan nainy te tagaa fin matisian Tsunia nei to te kat iny ruak fi na ka to, ana ri tsue to, “Tsunaun, mam onot rom ma tek rarin kirat iny puaan?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Kat to ana isen tsurin matisian tek sapee na teinan tan panaainy matou tana tsoiny binun babainy tan Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ai Jisas tsue ratuari, “Kat pis vaaren kat to!” Ya saras to na teinan a mes, ya rof fatabin nato faarei muan.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Kat to ai Jisas tsue to tan tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape an tsunaun tana taa Jiu to na tou nots Ya, “Mi naa me fiisen men kirat an vuts iny nots Vanyo faarei Varonyo na mes a kakabuts.
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Nyo kaa fiisen mamimi gagon tana saape tan mamatsiny nainy, ana mi gim to ma nots Vanyo. Sai tovei u nainy tsumi, a parits tana uurup te kookop mami.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ana ri kat to ser nots e Jisas, ri mei naa Towa tana numaa tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor, ai Pita tsuktsuk naa Towa, sana ayei taan faveevian kanen na minon.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Sai tan nainy te faakor arin guaf fapoopoan nana pan koman a aunon nana numaa ser gum babau iny mangin ror tan guaf, ai Pita gum fiisen kan ramituari.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Ana kooviou, a muiny binun tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor inainy e Pita te mangin fi ya tan guaf. Ya fasiruu naa to tsunia sa tsue tsuri na mesapan, “A mes to aya te kaa fiisen me Jisas!”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Sana ayei faungis, sa tsue, “O kaa, nyo gim rou ma natiny a mes to aya!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Gima potsian, ana mes te tagei ya tsue to, “Anyi koraa na isen tsuri, ge!” Sen Pita biny ya sa tsue na ka, “A poo! Sikia ma nyo!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Voun a isen a aua, ana mesmes ruak mito sa tsue faparits, sa tsue, “U man, a mes to aya te kaakaa fiisen mami nyi, tana saa, ayei kan a tsoiny Galili!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Sen Pita biny ya sa tsue, “Paai! Nyo gim rou ma natiny a ka tsue rom anyi!” Pita vegiau farokot kanen nanon sen tsun ana koriou a tsoiny kokorooto nato.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Ana Tsunaun takopis to sa matoong fatoobing naa Pita, ai Pita fakats fatabiny pis ton vegiau te tsue iny a Tsunaun tsunia, “Tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny roman, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi te tsue nyi gim rom ma nat Vanyo.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Ai Pita tafuts to jiarasan, sa buts iny tangis fa'og'og.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 A vainy te tatagaa ot iny naa Jisas te taring iny Ya, ri rapits Towa.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ana ri kat to ser ping a matan Yan raarav, ana ri rangats Towa, “Jio, Nyi na kuigin ten Gov, pokei of mamimam e sei to aya te sapan Manyi ee?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ser tsue vaaserere iny Ya tan vegiau kinai.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Te takiir me na nainy, an tsunaun tana taa Jiu, an tsunaun tan tsoiny faakor, an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, vaaguam faavot to, ana tsoiny bei ot tana saape mei naa Jisas matar Kansol tsuri ser tsue,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Tsue of mamimam, Anyi koraa na Krais, a mes to te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ge na sikia?” San Ayei tsue of rari, “Nyo tsue of maromi, ami gim rom ma faamainy tsue Tsonyo.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ana Nyo rangat maromi, ami gim rom ma biny tsue Tsonyo.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Sai te tanik non roman an tana fo nainy te naa minon a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai gum non tan panaainy matou tana Gov a Siireits.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ana ri na fokinai rangats faavots Towa, “Nyi na Guei Tsoiny ten Gov a?” Ya biny ratuari, “Te toobing non to te tsue fi romi, Anyo koraa to aya.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ana ri kat to ser tsue, “Saa kat fei to tsura komainy pis ror tu mes tu vegiau ei ma poo me tana mes a vainy? Ra nongon fatoobing er nguen Ya fatoobing.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.