Lucas 22

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 U nainy Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis te siruu en naa me te koo rorin Nainy iny Fakats Fatabin nainy te faakouts e Gov a taa Isrel ser naus osing me na gum fan iny Ijip.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 An tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses komainy ma sainy ta sanaan iny nots e Jisas, er atsun famat Towa, sana ri te oraav ma kat ya tana arasan, kat ror sana vainy fatsuiny fitaatsun fiisen ramiri.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Kat to, ai Satan sof to na koman e Judas to te koo ri Iskariot, a isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Ai Judas naa fi naa to tan tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny mumua tan fuainy tsoiny bei ot tana saape ma vegiau tsuk iny ari fei te nai faan finy non ya e Jisas nima rari ei.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ri paparaa ri fatangan to ma faan iny ta moni tsunia.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Judas kan te faarof iny ya, kat to ana ayei tanik sainy to tu nainy tu rof ma faan iny ya Jisas tsuri, sana vainy ma nat vaare iny a ka to aya.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 U nainy nan Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis te ruak en iton nainy te atsuiny kainy rorin fo tsunei siip nan u Guainy iny Fakats Fatabin ton nainy te faakouts e Gov a taa Isrel ser naus osing me na gum fan iny Ijip.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Ai Jisas jiat rato ere Pita me Jon sa tsue tsuri, “Kua yam mi te kakoun a pan iny ainy tsuran Guainy iny Fakats Fatabin.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ana ri rangats Towa, “Fei te komainy rom Anyi mam ma nai kakouiny Guainy iny Fakats Fatabin ei?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ya tsue to tsuri, “Nongon yam! Te sof naa romi tana ngats fan tsian ana isen a mes a govet kepaa aurom te sab maromi sanaan, vovou iny naa yam mi te sof naa tana numaa te sof naa non ya,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 ana mi te tsue tana taman a numaa, ‘A Tsoiny Fifaatsuts te rangat mami nyi, Fei te kaa non a pan te nai ainy Ronyon Guainy iny Fakats Fatabin fiisen ramen matisian Tsonyo ei?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ayei faatok maromi na pan tsian jias te kaa minon a fo mamatsiny ka iny kakoun a kainy ainy tana numaa, ayei na pan te nai kakoun romi na fo mamatsiny ka.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ana ri naa naa to, ser sab a fo mamatsiny ka to te tsue of rari Jisas, ser kakouiny Guainy iny Fakats Fatabin.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Te ruak bus nainy ai Jisas an amaraav Tsunia gum to tana taran iny ainy.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ya tsue to tsuri, “Anyo kaa mirou koman tsian iny ainy fiisen mamimi tan Guainy iny Fakats Fatabiny, tabuiny nai sarei Ronyo na kamits,
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 tana saa, Nyo tsue of maromi, Nyo gim rou ma nai ainy pis ya fiisen mamimi, onot non a man nan koinykoiny an wain te nai ruak iny man non koman a Waan e Gov.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Kat to ai Jisas nom to na gotan wain, Ya faarof iny towa ten Gov, sa tsue, “Nom yam a ka tovei, ana min isisen te jiu ya fapoopoan namami.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Sai tovei Nyo tsue rou tsumi, Nyo gim rou ma jiu pis nats wain tovei onot non te naa minon a Waan e Gov.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ya nom to na koinykoiny, sa faakats iny faarof of naa towa ten Gov, Ya ivoo towa, sa fafaan rari ya, Ya tsue to, “A pua Vanyo tovei, te orovus of mami. Kat vaurep yam a ka tovei kainy fakats fatabiny Vanyo.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Te ainy fakap arin Guainy iny Fakats Fatabiny, jesan, Jisas nom to na gotan wain sa tsue, “U rafatsiny Tsonyo tovei te faparits non tsue faunot foun ten Gov, rafatsiny Tsonyo tatsiiu of maromi.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Tagaa, a mes te faan iny Varonyo tan vainy ma nai atsuiny Vanyo ri a niman ya te kaa fiisen bus Vamironyo tovei tana taran iny ainy,
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 tana saa, A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai mat non to te fagum fi Gov, sana sekeiny, mes to te faan iny Ya, Gov nai fainy non ya na fasaraa tsian.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Kat to ser fararangat fatabin ir fapoopoan narari, “E sei bus ee te kat non a ka to, ee?”
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 An matisian fa'ararat iny to e sei tsuri te karap fafis non ee?
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ai Jisas tsue to tsuri, “U aatouf vavaajets tana monaagits tovei te tsunaun kookop faavot raror a vainy tsuar, ana ri to te gumgum ror ana fo parits te natiny vakek rari to te kaa ror fain nimar tsunaun tsian.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Sana mi ma kat fi vaare nei. Ami ma kat fi nei, a karap fapoopoan namami nai faarei non a mes a see mes, ana tsoiny mumua nai faarei non a tsoiny binun tsumi.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Ai sei to te karap fafis non ee? A mes te gum iny ainy non, ge na mes to te kat of non a mesmes a kainy ainy? A mes to te gum iny ainy non, taava? Sana Anyo tsun vaa ei aa, to te kaa rou fapoopoan namami, faarei rou a tsoiny binun tsumi.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Ami koraa to ari to te tsutsutsun pana Vanyo tan nainy te ruak me na fo tanaf Tsonyo,
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 to te faarei tsuiny non e Tamanyo te faan iny tsue faunot ma tagaa ot iny Anyo na Waan Ya, jesan kan non, Anyo te faan iny tsue faunot tsumi
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 to, ami nai ainy rom, mi te jiu tana taran tana Waa Vanyo, to ami te nai gum kanem marom tana fo tagan tsuam iny kat vaatsuk tana safunuu ana fuan a vun tana taa Isrel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Kat to ai Jisas tsue to, “Saimon, Saimon Satan te nom bus tsue faunot iny tanaf a faaman tsumi faavot faarei non te kat fi ror tsoiny binun tanun, to te tegteg iny rorin wit an pem te rus ravaa naa.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Sana Nyo te faakats of bus manyi Saimon, ma kap faavot vaare na faaman tsumanyi. Eye, a faaman tsumanyi nai gagaar non, sai te takopis fatabin fi rom anyi Tsonyo, nyi kan ma faparits kan ir fo vamuinyasiny tsumanyi.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Ai Pita biny Towa sa tsue, “Tsunaun, nyo kakoun iny naa fiisen ma mirom Anyi tana numaa iny kotskots iny mat fiisen ma Minyi!”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jisas biny towa, “Nyo tsue of marom anyi Pita, tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny roman, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Kat to, ai Jisas rangat ratuari, “Farainy te jiat babainy im yam a sikia ta poraa moni, ge vio, ge tu suu, sana mi aaruts iny ta ka?” Ana ri tsue to, “A sikia.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ai Jisas tsue to tsuri, “Sai tovei u nainy tana fo patang to te govets romin vegiau Tsonyo, e sei te kaa minon ta poraa moni ee, mei naa fiisen men vio, ai sei te gim non ma kaa me tu kirat iny puaan ee, ma fafiifoiny iny vau tsian tsuan ai te foiny tu kirat iny puaan,
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 tana saa, te nai ruak non tsonyo te vovou iny non Vegiau Ten Gov te tsue en,
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 An matisian tsue to Tsunia, “Tagaa Tsunaun, fuan kirat iny puaan tovei.” Ya tsue to tsuri, “Te onot en tan vegiau.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Jisas naus osing a ngats fan tsian to te kat kat fi Ya tan nai faakats tana Tobeer iny Oliv, an matisian Tsunia vovou kan iny naa Towa.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Nainy te ruak Ya tana pan na aya, Ya tsue to tsuri, “Ami ma faakats kat non sana foka iny tanaf naa me a fagotsiny matuami.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ayei taan fajesa naa to, sa onots a veevian to te tats finy naa non a mes a fats, sa fatukun Ya tsunguruu to, sa faakats fi nei,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Tamau, tan mangiir tsun Tsumanyi nom ravainy osing You a gotan iny saraa kamits to Tsonyo, san sikia ma tan mangiir Tsonyo, u mangiir tsun Tsumanyi.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Kat to ana morena iny Gormirmir ruak to Tsunia sa faparits Ya.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ai Jisas sarei to na patang tsian, Ya suu faparits iny ton faakats, an siiva ruak to Tsunia sa faarein rafatsiny sa tsinik fi naa tan puputaa.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Nainy te fakap Yan faakats Tsunia, Ya tsun to sa tabin fi naa tan matisian Tsunia, sa sab rarin goros, tana saa, ri te kaa men koma reesik tsian.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ya rangat ratuari, “Kat fei tsumi gogoros rom ei? Tsun yam am faakats to ma gotsiny vaare mi tan fiamus.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jisas vegiau kanen nanon an tagin ruak mito ana mes te koo ri Judas, a isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian, to te mumua ra mi ri naa mito ten Jisas sa umei Ya.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Sen Jisas rangats ya, “O Judas, nyi na tou umei iny faan Vanyo, na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, nima rari?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Tan nainy te tagaa fin matisian Tsunia nei to te kat iny ruak fi na ka to, ana ri tsue to, “Tsunaun, mam onot rom ma tek rarin kirat iny puaan?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Kat to ana isen tsurin matisian tek sapee na teinan tan panaainy matou tana tsoiny binun babainy tan Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ai Jisas tsue ratuari, “Kat pis vaaren kat to!” Ya saras to na teinan a mes, ya rof fatabin nato faarei muan.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Kat to ai Jisas tsue to tan tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny mumua tan tsoiny bei ot tana saape an tsunaun tana taa Jiu to na tou nots Ya, “Mi naa me fiisen men kirat an vuts iny nots Vanyo faarei Varonyo na mes a kakabuts.
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Nyo kaa fiisen mamimi gagon tana saape tan mamatsiny nainy, ana mi gim to ma nots Vanyo. Sai tovei u nainy tsumi, a parits tana uurup te kookop mami.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ana ri kat to ser nots e Jisas, ri mei naa Towa tana numaa tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor, ai Pita tsuktsuk naa Towa, sana ayei taan faveevian kanen na minon.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Sai tan nainy te faakor arin guaf fapoopoan nana pan koman a aunon nana numaa ser gum babau iny mangin ror tan guaf, ai Pita gum fiisen kan ramituari.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Ana kooviou, a muiny binun tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor inainy e Pita te mangin fi ya tan guaf. Ya fasiruu naa to tsunia sa tsue tsuri na mesapan, “A mes to aya te kaa fiisen me Jisas!”
56 — ausente —
57 Sana ayei faungis, sa tsue, “O kaa, nyo gim rou ma natiny a mes to aya!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Gima potsian, ana mes te tagei ya tsue to, “Anyi koraa na isen tsuri, ge!” Sen Pita biny ya sa tsue na ka, “A poo! Sikia ma nyo!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Voun a isen a aua, ana mesmes ruak mito sa tsue faparits, sa tsue, “U man, a mes to aya te kaakaa fiisen mami nyi, tana saa, ayei kan a tsoiny Galili!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Sen Pita biny ya sa tsue, “Paai! Nyo gim rou ma natiny a ka tsue rom anyi!” Pita vegiau farokot kanen nanon sen tsun ana koriou a tsoiny kokorooto nato.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ana Tsunaun takopis to sa matoong fatoobing naa Pita, ai Pita fakats fatabiny pis ton vegiau te tsue iny a Tsunaun tsunia, “Tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny roman, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi te tsue nyi gim rom ma nat Vanyo.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Ai Pita tafuts to jiarasan, sa buts iny tangis fa'og'og.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 A vainy te tatagaa ot iny naa Jisas te taring iny Ya, ri rapits Towa.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ana ri kat to ser ping a matan Yan raarav, ana ri rangats Towa, “Jio, Nyi na kuigin ten Gov, pokei of mamimam e sei to aya te sapan Manyi ee?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ser tsue vaaserere iny Ya tan vegiau kinai.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Te takiir me na nainy, an tsunaun tana taa Jiu, an tsunaun tan tsoiny faakor, an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, vaaguam faavot to, ana tsoiny bei ot tana saape mei naa Jisas matar Kansol tsuri ser tsue,
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 “Tsue of mamimam, Anyi koraa na Krais, a mes to te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ge na sikia?” San Ayei tsue of rari, “Nyo tsue of maromi, ami gim rom ma faamainy tsue Tsonyo.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ana Nyo rangat maromi, ami gim rom ma biny tsue Tsonyo.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Sai te tanik non roman an tana fo nainy te naa minon a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai gum non tan panaainy matou tana Gov a Siireits.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ana ri na fokinai rangats faavots Towa, “Nyi na Guei Tsoiny ten Gov a?” Ya biny ratuari, “Te toobing non to te tsue fi romi, Anyo koraa to aya.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ana ri kat to ser tsue, “Saa kat fei to tsura komainy pis ror tu mes tu vegiau ei ma poo me tana mes a vainy? Ra nongon fatoobing er nguen Ya fatoobing.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.