Lucas 1

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te naa non tsumanyi, Tsunaun Tiofilas, vainy kinai te kirkir a fo siisio na fo rof tana foka te ruak fapoopoan narara tana tou kaakaa ten Jisas.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Ri kirkir iny a ka na kinai te tsue of rara ri, ito na mes a vainy te tagaa tana foka to aya tan tatanik ser favaanan fatatabin iny vegiau.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Tana ka tsun to aya, nyo tagaa fanatnat bus iny a fo siisio tan fo nainy te naa en to tsonyo faarof iny rou ya tan fakats tsonyo ma kirkir of tsun manyi to na fo mamatsiny ka na fo rof te kat e Jisas muan.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Tana ka to aya, ma nat faarof iny anyi na fo mamatsiny ka te nongoiny bus anyi na fo man.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Tan nainy te Aatouf e Herot tana gum fan iny Judia, ai Sakaraia na tsoiny faakor kaa non tana gum tan tsoiny faakor ten Abija. Ana moun tsunia Elisabet ayei na tsubnaain ten Eron, a tsoiny faakor iny muan.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Ri ina fuan toobing tan kat tsuri matan e Gov. Ri natiny vovou faarof iny ror fo Faun tana Tsunaun ana fo mamatsiny ka te tsue iny Ya ma kat.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ana ri kan a sikia ta guei, tana saa, e Elisabet a visiir to tsunia tobo'an babainy en, ai Sakaraia tsokanei babainy kan enato.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Tan sen nainy ai Sakaraia katkat to na binun tsunia faarei na tsoiny faakor matan e Gov faarei non nainy tsunia iny binun koman a saape.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Te vovou iny non kat tan tsoiny faakor, to te nom finy ari ya iny kat faakor jiaf tauf tsuraf tan fatsung nan katkat faakor tauf tsuraf koman a saape.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 To tsunia naa koman a saape tana Tsunaun, ana fokinai faakats er jiarasan tan nainy faakor ma ruak um nan jiaf tauf tsuraf.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Ana morena tana Tsunaun ruak towa, sa tsutsun tan panaainy matou tan fatsung nan katkat faakor tauf tsuraf.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Tan nainy te tagei e Sakaraia na morena ya karian to, ana ya oraav fiisok kan nato.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Sana morena tsue tsunia, “Oraav vaare, Sakaraia, Gov nongoiny faakats tsumanyi ai natsumanyi Elisabet nai kuraa nats non ana ayei te faagiir a guei tsoiny. Te nai koo romi Jon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Mi nai paparaa ana mamagat mirom ya, ana fokinai kan nai mamagat miror a tou agiir tsunia,
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 tana saa, ayei nai karap nats non matan a Tsunaun. Ayei sikia non ma jiu tu wain ge tu mes tu viir jiu te natiny famafuu non. Tabuiny agiir non ya, ayei nai via minon Aaven Taabos.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Ayei nai kopis fatabiny non a vainy Isrel tana Tsunaun e Gov tsuri.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Ayei nai mumua iny non a Tsunaun ana fo kat, ana parits nai kaa minon ya faarei non e Ilaija. Ayei nai kopis non komar taman ana rin guei te nai kaa faavot fatabin ana ayei te nai kat ir vainy fanaginy tsue ma nai kaa fatabin mi rin fakats tu rof tan vainy tavaron. Ayei te kat ir a vainy ma kakoun onot of ari na tou tabin me tana Tsunaun.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sakaraia tsue to tana morena, “Fei te nat fi ronyo na ka to ei? Anyo na tsokanei ana moun tsonyo kan a tobo'an.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ana morena biny towa, “Anyo Gebriel. Anyo natiny tsutsun rou matan e Gov, to Tsunia jiat vaminyo ma nai vegiau me tsumanyi, nyo te tsue of manyin vaanan rof to.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Sana nyi sikia ma faamainy vaanan te faan im to te nai ruak iny man nats non vegiau tan nainy fatoobing tsunia. To sana ngue manyi nai tomani non ana nyi te gima nai vegiau nats onots non nainy te agiir non a guei tana saa nyi sikia ma faaman.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Tan nainy na to aya vainy a kinai te anaanos e Sakaraia, sana ri fapinpin ser tsue, kat fei sa kaa fapotsian en ei koman a saape.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Nainy te tafuts mi ya, ya sikia to ma vegiau tsuri ana vainy nat erato ayei tagei na ka te faarein taraa koman a saape. Ya sikia to ma tsue ta isen ta painy vegiau, ayei te vegiau tsun me na niman tsuri na vainy.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Sakaraia tabin to fan te kap nainy tsunia iny binun tana saape.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Voun a fo nainy, ai Elisabet natsun Sakaraia kuraa bus enato sa gima naus osing a numaa tana ngim a iifaa.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Ai Elisabet tsue to na ka, “Tan fafakap ana Tsunaun faakouts vatuanyo tana sanaan to aya. Ayei nom ravainy a tou rejiaf te visiir fi nyo.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Elisabet kuraa sa onots a aunom a iifaa, ai Gov faan iny mito na morena e Gebriel tana gum fan iny Galili tana ngats fan te koo ri Nasaret.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Ayei kaa men vegiau tana kooviou na 'aun te us of ari Josep a tsubnaain ten Devit a Aatouf. Ana asangan a kooviou e Meri.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Morena naa me tsunia sa tsue, “A Tsunaun kaa fiisen mamirom anyi, fiisen men koma rof ana Ayei faparits fiisok en tsumanyi.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Meri nongoiny a ka to tana morena ana koman ya nun enato sa fapinpin en fei te kat fi non a ka to aya nan ei.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Ana morena tsue to tsunia, “Oraav vaare, Meri, tana saa Gov faarof fiisok tsun marom anyi.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Nyi kuraa nats rom, ana nyi te faagiir a guei tsoiny, nyi te nai koo ya Jisas.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Ayei nai karap non, ri te nai koo ya na Guei Tsoiny tana Gov a Tsigtsig Fiisok. E Gov a Tsunaun nai fa'atouf non Ya a faarei to Devit a tsuvun Ya.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Ai te nai aatouf kan ir tsubnaain ten Jekop a kaa suu, ana Waan Ya na sikia ta fafakap.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Meri tsue to tana morena, “I fei te kat fi non a ka to aya ei, anyo na 'aun!”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ana morena tsue to ten Meri, “U Aaven Taabos naa minon tsumanyi, ana parits ten Gov te nai kaa me tsumanyi. Tana ka tsun to aya a Guei a Taabos nai koo rori na Guei Tsoiny ten Gov.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nongon, e nuatsi manyi Elisabet nai kaa minon a guei to te tsue ri ayei na visiir sa tobo'an kanen, san kuraa tsunia te nom bus a aunom a iifaa,
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 tana saa, e Gov te onot non ma kat a fo mamatsiny ka.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Ai Meri tsue to tana morena, “Anyo na muiny binun tana Tsunaun. Kat ma ruak ya tan tsue tsumanyi,” te tsue fi Meri. Ana morena naus osing towa.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Tan nainy na to aya, Meri kakoun to sa veesau tsun nanaa tana ngats fan tan tet tana gum fan iny Judia.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Ya naa to sa sof koman a numaa ten Sakaraia, sa tsue iny paparaa tsunia ten Elisabet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Nainy te nongoiny e Elisabet tsue iny paparaa ten Meri ana guei koman e Elisabet kunik nato, ai Elisabet via miton Aaven Taabos.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Elisabet vaputs sa tsue, “Gov faparits marom anyi fis non moun faavot, ana guei kan te nai faagiir rom anyi Gov faparits non Ya!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Anyo na saa, sana ka na karap to ruak tsonyo, to tana tsinan a Tsunaun tsonyo nai nak vaminyo?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Tagaa! Tan nainy te nongoiny anyon tsue iny paparaa tsumanyi tsonyo ana guei koma vanyo kunik miton mamagat.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Gov faparits bus manyi te faamainy fi nyi na ka te tsue na Tsunaun te nai ruak iny man nats non tsumanyi.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 — ausente —
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 tana saa Ayei te fakats vanyo na muiny binun babainy Tsunia. Te onot non roman a vainy tana fo aatai, nai koo varonyo na muiny paparaa,
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 tana saa, a Gov a Reits kat a ka na karap fiisok tsonyo. A asangan Ya na taabos.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Te faatok iny a tagtag tsuri te natiny oraav ror Ya, tanik me tan tatanik nan aatai ai te naa kan naa tan mes aatai.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Ayei faatok iny a parits Tsunia fiisen me na niman a reits Tsuan, sa vavakas ir a vainy sarakouts a tsivor tana fo fakats tsuri.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Ayei te fauf ir gotouf siireits tana fo tagan tsuri, Ya fapaas ratuari te fauf a tsivor.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ya faasom ratuari te kainy ves ror tana foka na fo rof, Ya jiat ravaa raton vainy masun fiisen men na nimar babainy.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Jesan tsun non tan tsuen man Tsunia tan tsuvurara, Ayei te faakouts ir a taa Isrel, vainy binun Tsunia.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Ayei gima anofe ma faatok iny a tagtag Tsunia ten Abraham an fo tsubnaain tsunia tan mamatsiny nainy a sikia ta fafakap nan.”
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Meri kaa fiisen me Elisabet tana fopis a iifaa toroman, vou ya tabin to fan tsunia.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Te ruak bus nainy iny faagiir ten Elisabet a kukurik ya faagiir to na guei tsoiny.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 U fifakokoro tsunia an nuatsin ya nongon to tana ka na rof fiisok te faatok a Tsunaun e Elisabet, ana ri na fokinai mamagat fiisen mi towa.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Nainy te karap a guei, sa onots jian nainy ri mei to na guei ma kat vaapee ri ya tana Faun te kirkir iny e Moses ana ri te koo ya Sakaraia a asangan e taman ya.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Sen tsinan ya tsue, “Sikia! A asangan te koo romi ya e Jon.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Ana ri tsue to ten Elisabet, “A sikia koraa ta nuatsi manyi ma fikoo iny a asangan to aya.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Ana ri vegiau of to taman ya tana nimar rangats ari tan ta saf ta asangan te komainy non ya na ma kaa me na guei.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Sakaraia rangat iny to ta painy pepa, sa kirkir, “A asangan ya Jon.” Ana fokinai karian faavot erato.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Sen tsun ai Sakaraia vegiau fatabin bus enato sa tanik iny variri Gov.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 An fifakokoro tsunia saar fiisok towa, an vaanan saats faavots ton tet tana gum fan iny Judia.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Ana fokinai to te nongon, fakats to komar, ser rangat iny ya, “Te nai kat fi nats non a guei to ei?” Te nat fi ror nei, a parits ten Gov kaa non tsunia.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Sakaraia, taman a guei via men Aaven Taabos, sa pokei iny vegiau ten Gov, sa tsue,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Ara ma variri na Tsunaun, a Gov tana taa Isrel! Ayei te naa me ma pats Ya na tou tapuruur nar vainy Tsunia.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Ayei te faan iny me na Tsoiny Fiisaup a reits tsura, ana Ayei na tsubnaain ten Devit a tsoiny binun tana Tsunaun,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 ito te tsue fi Ya nguer kuigin taabos muan:
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Ayei kat tsuen man iny saup rara nimar vainy te koma iring rarora ana Ayei te nom rara osing parits tan vainy te tsugei rarora,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 faatok iny non a tagtag tan tsuvurara, ana Ayei te sikia ma soropaar vegiaun man tan tsue faunot taabos Tsunia.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 tan kaa faarei a mes a tavaron ana taabos matan Ya tan mamatsiny nainy tana toto tsura.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 tana saa, a Gov tsura na fifaakouts ana fifatagtag, sa faan iny me naa Tsunaun poo fi me Gormirmir ma nang me tsura faarei na nuaf,
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 a arasan nan ya nai nang naa non tsuri te kaa ror tana uurup ito na vainy te kainy mat ror tan aaven, Ya te ras fatoobing fi ra naa ra tana sanaan a aaverof.”
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 A guei to aya, karap non puan ya ana aaven ya kan kaa minon a parits. Ya te kaakaa tana pan a uur, onots non nainy te ruak non ya matar a vainy faavot iny Isrel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.