Lucas 1

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te naa non tsumanyi, Tsunaun Tiofilas, vainy kinai te kirkir a fo siisio na fo rof tana foka te ruak fapoopoan narara tana tou kaakaa ten Jisas.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ri kirkir iny a ka na kinai te tsue of rara ri, ito na mes a vainy te tagaa tana foka to aya tan tatanik ser favaanan fatatabin iny vegiau.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tana ka tsun to aya, nyo tagaa fanatnat bus iny a fo siisio tan fo nainy te naa en to tsonyo faarof iny rou ya tan fakats tsonyo ma kirkir of tsun manyi to na fo mamatsiny ka na fo rof te kat e Jisas muan.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Tana ka to aya, ma nat faarof iny anyi na fo mamatsiny ka te nongoiny bus anyi na fo man.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Tan nainy te Aatouf e Herot tana gum fan iny Judia, ai Sakaraia na tsoiny faakor kaa non tana gum tan tsoiny faakor ten Abija. Ana moun tsunia Elisabet ayei na tsubnaain ten Eron, a tsoiny faakor iny muan.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ri ina fuan toobing tan kat tsuri matan e Gov. Ri natiny vovou faarof iny ror fo Faun tana Tsunaun ana fo mamatsiny ka te tsue iny Ya ma kat.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ana ri kan a sikia ta guei, tana saa, e Elisabet a visiir to tsunia tobo'an babainy en, ai Sakaraia tsokanei babainy kan enato.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Tan sen nainy ai Sakaraia katkat to na binun tsunia faarei na tsoiny faakor matan e Gov faarei non nainy tsunia iny binun koman a saape.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Te vovou iny non kat tan tsoiny faakor, to te nom finy ari ya iny kat faakor jiaf tauf tsuraf tan fatsung nan katkat faakor tauf tsuraf koman a saape.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 To tsunia naa koman a saape tana Tsunaun, ana fokinai faakats er jiarasan tan nainy faakor ma ruak um nan jiaf tauf tsuraf.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ana morena tana Tsunaun ruak towa, sa tsutsun tan panaainy matou tan fatsung nan katkat faakor tauf tsuraf.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tan nainy te tagei e Sakaraia na morena ya karian to, ana ya oraav fiisok kan nato.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Sana morena tsue tsunia, “Oraav vaare, Sakaraia, Gov nongoiny faakats tsumanyi ai natsumanyi Elisabet nai kuraa nats non ana ayei te faagiir a guei tsoiny. Te nai koo romi Jon.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Mi nai paparaa ana mamagat mirom ya, ana fokinai kan nai mamagat miror a tou agiir tsunia,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 tana saa, ayei nai karap nats non matan a Tsunaun. Ayei sikia non ma jiu tu wain ge tu mes tu viir jiu te natiny famafuu non. Tabuiny agiir non ya, ayei nai via minon Aaven Taabos.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ayei nai kopis fatabiny non a vainy Isrel tana Tsunaun e Gov tsuri.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ayei nai mumua iny non a Tsunaun ana fo kat, ana parits nai kaa minon ya faarei non e Ilaija. Ayei nai kopis non komar taman ana rin guei te nai kaa faavot fatabin ana ayei te nai kat ir vainy fanaginy tsue ma nai kaa fatabin mi rin fakats tu rof tan vainy tavaron. Ayei te kat ir a vainy ma kakoun onot of ari na tou tabin me tana Tsunaun.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sakaraia tsue to tana morena, “Fei te nat fi ronyo na ka to ei? Anyo na tsokanei ana moun tsonyo kan a tobo'an.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ana morena biny towa, “Anyo Gebriel. Anyo natiny tsutsun rou matan e Gov, to Tsunia jiat vaminyo ma nai vegiau me tsumanyi, nyo te tsue of manyin vaanan rof to.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Sana nyi sikia ma faamainy vaanan te faan im to te nai ruak iny man nats non vegiau tan nainy fatoobing tsunia. To sana ngue manyi nai tomani non ana nyi te gima nai vegiau nats onots non nainy te agiir non a guei tana saa nyi sikia ma faaman.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Tan nainy na to aya vainy a kinai te anaanos e Sakaraia, sana ri fapinpin ser tsue, kat fei sa kaa fapotsian en ei koman a saape.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Nainy te tafuts mi ya, ya sikia to ma vegiau tsuri ana vainy nat erato ayei tagei na ka te faarein taraa koman a saape. Ya sikia to ma tsue ta isen ta painy vegiau, ayei te vegiau tsun me na niman tsuri na vainy.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Sakaraia tabin to fan te kap nainy tsunia iny binun tana saape.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Voun a fo nainy, ai Elisabet natsun Sakaraia kuraa bus enato sa gima naus osing a numaa tana ngim a iifaa.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ai Elisabet tsue to na ka, “Tan fafakap ana Tsunaun faakouts vatuanyo tana sanaan to aya. Ayei nom ravainy a tou rejiaf te visiir fi nyo.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elisabet kuraa sa onots a aunom a iifaa, ai Gov faan iny mito na morena e Gebriel tana gum fan iny Galili tana ngats fan te koo ri Nasaret.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ayei kaa men vegiau tana kooviou na 'aun te us of ari Josep a tsubnaain ten Devit a Aatouf. Ana asangan a kooviou e Meri.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Morena naa me tsunia sa tsue, “A Tsunaun kaa fiisen mamirom anyi, fiisen men koma rof ana Ayei faparits fiisok en tsumanyi.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Meri nongoiny a ka to tana morena ana koman ya nun enato sa fapinpin en fei te kat fi non a ka to aya nan ei.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ana morena tsue to tsunia, “Oraav vaare, Meri, tana saa Gov faarof fiisok tsun marom anyi.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Nyi kuraa nats rom, ana nyi te faagiir a guei tsoiny, nyi te nai koo ya Jisas.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ayei nai karap non, ri te nai koo ya na Guei Tsoiny tana Gov a Tsigtsig Fiisok. E Gov a Tsunaun nai fa'atouf non Ya a faarei to Devit a tsuvun Ya.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ai te nai aatouf kan ir tsubnaain ten Jekop a kaa suu, ana Waan Ya na sikia ta fafakap.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Meri tsue to tana morena, “I fei te kat fi non a ka to aya ei, anyo na 'aun!”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ana morena tsue to ten Meri, “U Aaven Taabos naa minon tsumanyi, ana parits ten Gov te nai kaa me tsumanyi. Tana ka tsun to aya a Guei a Taabos nai koo rori na Guei Tsoiny ten Gov.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nongon, e nuatsi manyi Elisabet nai kaa minon a guei to te tsue ri ayei na visiir sa tobo'an kanen, san kuraa tsunia te nom bus a aunom a iifaa,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 tana saa, e Gov te onot non ma kat a fo mamatsiny ka.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ai Meri tsue to tana morena, “Anyo na muiny binun tana Tsunaun. Kat ma ruak ya tan tsue tsumanyi,” te tsue fi Meri. Ana morena naus osing towa.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Tan nainy na to aya, Meri kakoun to sa veesau tsun nanaa tana ngats fan tan tet tana gum fan iny Judia.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ya naa to sa sof koman a numaa ten Sakaraia, sa tsue iny paparaa tsunia ten Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Nainy te nongoiny e Elisabet tsue iny paparaa ten Meri ana guei koman e Elisabet kunik nato, ai Elisabet via miton Aaven Taabos.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Elisabet vaputs sa tsue, “Gov faparits marom anyi fis non moun faavot, ana guei kan te nai faagiir rom anyi Gov faparits non Ya!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Anyo na saa, sana ka na karap to ruak tsonyo, to tana tsinan a Tsunaun tsonyo nai nak vaminyo?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Tagaa! Tan nainy te nongoiny anyon tsue iny paparaa tsumanyi tsonyo ana guei koma vanyo kunik miton mamagat.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Gov faparits bus manyi te faamainy fi nyi na ka te tsue na Tsunaun te nai ruak iny man nats non tsumanyi.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 — ausente —
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 tana saa Ayei te fakats vanyo na muiny binun babainy Tsunia. Te onot non roman a vainy tana fo aatai, nai koo varonyo na muiny paparaa,
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 tana saa, a Gov a Reits kat a ka na karap fiisok tsonyo. A asangan Ya na taabos.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Te faatok iny a tagtag tsuri te natiny oraav ror Ya, tanik me tan tatanik nan aatai ai te naa kan naa tan mes aatai.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ayei faatok iny a parits Tsunia fiisen me na niman a reits Tsuan, sa vavakas ir a vainy sarakouts a tsivor tana fo fakats tsuri.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ayei te fauf ir gotouf siireits tana fo tagan tsuri, Ya fapaas ratuari te fauf a tsivor.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ya faasom ratuari te kainy ves ror tana foka na fo rof, Ya jiat ravaa raton vainy masun fiisen men na nimar babainy.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Jesan tsun non tan tsuen man Tsunia tan tsuvurara, Ayei te faakouts ir a taa Isrel, vainy binun Tsunia.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Ayei gima anofe ma faatok iny a tagtag Tsunia ten Abraham an fo tsubnaain tsunia tan mamatsiny nainy a sikia ta fafakap nan.”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Meri kaa fiisen me Elisabet tana fopis a iifaa toroman, vou ya tabin to fan tsunia.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Te ruak bus nainy iny faagiir ten Elisabet a kukurik ya faagiir to na guei tsoiny.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 U fifakokoro tsunia an nuatsin ya nongon to tana ka na rof fiisok te faatok a Tsunaun e Elisabet, ana ri na fokinai mamagat fiisen mi towa.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Nainy te karap a guei, sa onots jian nainy ri mei to na guei ma kat vaapee ri ya tana Faun te kirkir iny e Moses ana ri te koo ya Sakaraia a asangan e taman ya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Sen tsinan ya tsue, “Sikia! A asangan te koo romi ya e Jon.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ana ri tsue to ten Elisabet, “A sikia koraa ta nuatsi manyi ma fikoo iny a asangan to aya.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ana ri vegiau of to taman ya tana nimar rangats ari tan ta saf ta asangan te komainy non ya na ma kaa me na guei.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sakaraia rangat iny to ta painy pepa, sa kirkir, “A asangan ya Jon.” Ana fokinai karian faavot erato.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Sen tsun ai Sakaraia vegiau fatabin bus enato sa tanik iny variri Gov.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 An fifakokoro tsunia saar fiisok towa, an vaanan saats faavots ton tet tana gum fan iny Judia.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ana fokinai to te nongon, fakats to komar, ser rangat iny ya, “Te nai kat fi nats non a guei to ei?” Te nat fi ror nei, a parits ten Gov kaa non tsunia.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Sakaraia, taman a guei via men Aaven Taabos, sa pokei iny vegiau ten Gov, sa tsue,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Ara ma variri na Tsunaun, a Gov tana taa Isrel! Ayei te naa me ma pats Ya na tou tapuruur nar vainy Tsunia.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ayei te faan iny me na Tsoiny Fiisaup a reits tsura, ana Ayei na tsubnaain ten Devit a tsoiny binun tana Tsunaun,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 ito te tsue fi Ya nguer kuigin taabos muan:
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ayei kat tsuen man iny saup rara nimar vainy te koma iring rarora ana Ayei te nom rara osing parits tan vainy te tsugei rarora,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 faatok iny non a tagtag tan tsuvurara, ana Ayei te sikia ma soropaar vegiaun man tan tsue faunot taabos Tsunia.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 tan kaa faarei a mes a tavaron ana taabos matan Ya tan mamatsiny nainy tana toto tsura.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 tana saa, a Gov tsura na fifaakouts ana fifatagtag, sa faan iny me naa Tsunaun poo fi me Gormirmir ma nang me tsura faarei na nuaf,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 a arasan nan ya nai nang naa non tsuri te kaa ror tana uurup ito na vainy te kainy mat ror tan aaven, Ya te ras fatoobing fi ra naa ra tana sanaan a aaverof.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 A guei to aya, karap non puan ya ana aaven ya kan kaa minon a parits. Ya te kaakaa tana pan a uur, onots non nainy te ruak non ya matar a vainy faavot iny Isrel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.