Lucas 1

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te naa non tsumanyi, Tsunaun Tiofilas, vainy kinai te kirkir a fo siisio na fo rof tana foka te ruak fapoopoan narara tana tou kaakaa ten Jisas.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ri kirkir iny a ka na kinai te tsue of rara ri, ito na mes a vainy te tagaa tana foka to aya tan tatanik ser favaanan fatatabin iny vegiau.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tana ka tsun to aya, nyo tagaa fanatnat bus iny a fo siisio tan fo nainy te naa en to tsonyo faarof iny rou ya tan fakats tsonyo ma kirkir of tsun manyi to na fo mamatsiny ka na fo rof te kat e Jisas muan.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Tana ka to aya, ma nat faarof iny anyi na fo mamatsiny ka te nongoiny bus anyi na fo man.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Tan nainy te Aatouf e Herot tana gum fan iny Judia, ai Sakaraia na tsoiny faakor kaa non tana gum tan tsoiny faakor ten Abija. Ana moun tsunia Elisabet ayei na tsubnaain ten Eron, a tsoiny faakor iny muan.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ri ina fuan toobing tan kat tsuri matan e Gov. Ri natiny vovou faarof iny ror fo Faun tana Tsunaun ana fo mamatsiny ka te tsue iny Ya ma kat.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ana ri kan a sikia ta guei, tana saa, e Elisabet a visiir to tsunia tobo'an babainy en, ai Sakaraia tsokanei babainy kan enato.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Tan sen nainy ai Sakaraia katkat to na binun tsunia faarei na tsoiny faakor matan e Gov faarei non nainy tsunia iny binun koman a saape.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Te vovou iny non kat tan tsoiny faakor, to te nom finy ari ya iny kat faakor jiaf tauf tsuraf tan fatsung nan katkat faakor tauf tsuraf koman a saape.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 To tsunia naa koman a saape tana Tsunaun, ana fokinai faakats er jiarasan tan nainy faakor ma ruak um nan jiaf tauf tsuraf.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Ana morena tana Tsunaun ruak towa, sa tsutsun tan panaainy matou tan fatsung nan katkat faakor tauf tsuraf.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Tan nainy te tagei e Sakaraia na morena ya karian to, ana ya oraav fiisok kan nato.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Sana morena tsue tsunia, “Oraav vaare, Sakaraia, Gov nongoiny faakats tsumanyi ai natsumanyi Elisabet nai kuraa nats non ana ayei te faagiir a guei tsoiny. Te nai koo romi Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Mi nai paparaa ana mamagat mirom ya, ana fokinai kan nai mamagat miror a tou agiir tsunia,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 tana saa, ayei nai karap nats non matan a Tsunaun. Ayei sikia non ma jiu tu wain ge tu mes tu viir jiu te natiny famafuu non. Tabuiny agiir non ya, ayei nai via minon Aaven Taabos.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ayei nai kopis fatabiny non a vainy Isrel tana Tsunaun e Gov tsuri.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Ayei nai mumua iny non a Tsunaun ana fo kat, ana parits nai kaa minon ya faarei non e Ilaija. Ayei nai kopis non komar taman ana rin guei te nai kaa faavot fatabin ana ayei te nai kat ir vainy fanaginy tsue ma nai kaa fatabin mi rin fakats tu rof tan vainy tavaron. Ayei te kat ir a vainy ma kakoun onot of ari na tou tabin me tana Tsunaun.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Sakaraia tsue to tana morena, “Fei te nat fi ronyo na ka to ei? Anyo na tsokanei ana moun tsonyo kan a tobo'an.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ana morena biny towa, “Anyo Gebriel. Anyo natiny tsutsun rou matan e Gov, to Tsunia jiat vaminyo ma nai vegiau me tsumanyi, nyo te tsue of manyin vaanan rof to.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Sana nyi sikia ma faamainy vaanan te faan im to te nai ruak iny man nats non vegiau tan nainy fatoobing tsunia. To sana ngue manyi nai tomani non ana nyi te gima nai vegiau nats onots non nainy te agiir non a guei tana saa nyi sikia ma faaman.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Tan nainy na to aya vainy a kinai te anaanos e Sakaraia, sana ri fapinpin ser tsue, kat fei sa kaa fapotsian en ei koman a saape.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Nainy te tafuts mi ya, ya sikia to ma vegiau tsuri ana vainy nat erato ayei tagei na ka te faarein taraa koman a saape. Ya sikia to ma tsue ta isen ta painy vegiau, ayei te vegiau tsun me na niman tsuri na vainy.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Sakaraia tabin to fan te kap nainy tsunia iny binun tana saape.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Voun a fo nainy, ai Elisabet natsun Sakaraia kuraa bus enato sa gima naus osing a numaa tana ngim a iifaa.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ai Elisabet tsue to na ka, “Tan fafakap ana Tsunaun faakouts vatuanyo tana sanaan to aya. Ayei nom ravainy a tou rejiaf te visiir fi nyo.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Elisabet kuraa sa onots a aunom a iifaa, ai Gov faan iny mito na morena e Gebriel tana gum fan iny Galili tana ngats fan te koo ri Nasaret.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Ayei kaa men vegiau tana kooviou na 'aun te us of ari Josep a tsubnaain ten Devit a Aatouf. Ana asangan a kooviou e Meri.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Morena naa me tsunia sa tsue, “A Tsunaun kaa fiisen mamirom anyi, fiisen men koma rof ana Ayei faparits fiisok en tsumanyi.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Meri nongoiny a ka to tana morena ana koman ya nun enato sa fapinpin en fei te kat fi non a ka to aya nan ei.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Ana morena tsue to tsunia, “Oraav vaare, Meri, tana saa Gov faarof fiisok tsun marom anyi.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Nyi kuraa nats rom, ana nyi te faagiir a guei tsoiny, nyi te nai koo ya Jisas.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ayei nai karap non, ri te nai koo ya na Guei Tsoiny tana Gov a Tsigtsig Fiisok. E Gov a Tsunaun nai fa'atouf non Ya a faarei to Devit a tsuvun Ya.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ai te nai aatouf kan ir tsubnaain ten Jekop a kaa suu, ana Waan Ya na sikia ta fafakap.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Meri tsue to tana morena, “I fei te kat fi non a ka to aya ei, anyo na 'aun!”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ana morena tsue to ten Meri, “U Aaven Taabos naa minon tsumanyi, ana parits ten Gov te nai kaa me tsumanyi. Tana ka tsun to aya a Guei a Taabos nai koo rori na Guei Tsoiny ten Gov.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Nongon, e nuatsi manyi Elisabet nai kaa minon a guei to te tsue ri ayei na visiir sa tobo'an kanen, san kuraa tsunia te nom bus a aunom a iifaa,
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 tana saa, e Gov te onot non ma kat a fo mamatsiny ka.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ai Meri tsue to tana morena, “Anyo na muiny binun tana Tsunaun. Kat ma ruak ya tan tsue tsumanyi,” te tsue fi Meri. Ana morena naus osing towa.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Tan nainy na to aya, Meri kakoun to sa veesau tsun nanaa tana ngats fan tan tet tana gum fan iny Judia.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ya naa to sa sof koman a numaa ten Sakaraia, sa tsue iny paparaa tsunia ten Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Nainy te nongoiny e Elisabet tsue iny paparaa ten Meri ana guei koman e Elisabet kunik nato, ai Elisabet via miton Aaven Taabos.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Elisabet vaputs sa tsue, “Gov faparits marom anyi fis non moun faavot, ana guei kan te nai faagiir rom anyi Gov faparits non Ya!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Anyo na saa, sana ka na karap to ruak tsonyo, to tana tsinan a Tsunaun tsonyo nai nak vaminyo?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Tagaa! Tan nainy te nongoiny anyon tsue iny paparaa tsumanyi tsonyo ana guei koma vanyo kunik miton mamagat.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Gov faparits bus manyi te faamainy fi nyi na ka te tsue na Tsunaun te nai ruak iny man nats non tsumanyi.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 — ausente —
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 tana saa Ayei te fakats vanyo na muiny binun babainy Tsunia. Te onot non roman a vainy tana fo aatai, nai koo varonyo na muiny paparaa,
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 tana saa, a Gov a Reits kat a ka na karap fiisok tsonyo. A asangan Ya na taabos.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Te faatok iny a tagtag tsuri te natiny oraav ror Ya, tanik me tan tatanik nan aatai ai te naa kan naa tan mes aatai.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ayei faatok iny a parits Tsunia fiisen me na niman a reits Tsuan, sa vavakas ir a vainy sarakouts a tsivor tana fo fakats tsuri.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Ayei te fauf ir gotouf siireits tana fo tagan tsuri, Ya fapaas ratuari te fauf a tsivor.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Ya faasom ratuari te kainy ves ror tana foka na fo rof, Ya jiat ravaa raton vainy masun fiisen men na nimar babainy.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Jesan tsun non tan tsuen man Tsunia tan tsuvurara, Ayei te faakouts ir a taa Isrel, vainy binun Tsunia.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Ayei gima anofe ma faatok iny a tagtag Tsunia ten Abraham an fo tsubnaain tsunia tan mamatsiny nainy a sikia ta fafakap nan.”
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Meri kaa fiisen me Elisabet tana fopis a iifaa toroman, vou ya tabin to fan tsunia.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Te ruak bus nainy iny faagiir ten Elisabet a kukurik ya faagiir to na guei tsoiny.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 U fifakokoro tsunia an nuatsin ya nongon to tana ka na rof fiisok te faatok a Tsunaun e Elisabet, ana ri na fokinai mamagat fiisen mi towa.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Nainy te karap a guei, sa onots jian nainy ri mei to na guei ma kat vaapee ri ya tana Faun te kirkir iny e Moses ana ri te koo ya Sakaraia a asangan e taman ya.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Sen tsinan ya tsue, “Sikia! A asangan te koo romi ya e Jon.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ana ri tsue to ten Elisabet, “A sikia koraa ta nuatsi manyi ma fikoo iny a asangan to aya.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ana ri vegiau of to taman ya tana nimar rangats ari tan ta saf ta asangan te komainy non ya na ma kaa me na guei.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Sakaraia rangat iny to ta painy pepa, sa kirkir, “A asangan ya Jon.” Ana fokinai karian faavot erato.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Sen tsun ai Sakaraia vegiau fatabin bus enato sa tanik iny variri Gov.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 An fifakokoro tsunia saar fiisok towa, an vaanan saats faavots ton tet tana gum fan iny Judia.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ana fokinai to te nongon, fakats to komar, ser rangat iny ya, “Te nai kat fi nats non a guei to ei?” Te nat fi ror nei, a parits ten Gov kaa non tsunia.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Sakaraia, taman a guei via men Aaven Taabos, sa pokei iny vegiau ten Gov, sa tsue,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Ara ma variri na Tsunaun, a Gov tana taa Isrel! Ayei te naa me ma pats Ya na tou tapuruur nar vainy Tsunia.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Ayei te faan iny me na Tsoiny Fiisaup a reits tsura, ana Ayei na tsubnaain ten Devit a tsoiny binun tana Tsunaun,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 ito te tsue fi Ya nguer kuigin taabos muan:
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Ayei kat tsuen man iny saup rara nimar vainy te koma iring rarora ana Ayei te nom rara osing parits tan vainy te tsugei rarora,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 faatok iny non a tagtag tan tsuvurara, ana Ayei te sikia ma soropaar vegiaun man tan tsue faunot taabos Tsunia.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 tan kaa faarei a mes a tavaron ana taabos matan Ya tan mamatsiny nainy tana toto tsura.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 tana saa, a Gov tsura na fifaakouts ana fifatagtag, sa faan iny me naa Tsunaun poo fi me Gormirmir ma nang me tsura faarei na nuaf,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 a arasan nan ya nai nang naa non tsuri te kaa ror tana uurup ito na vainy te kainy mat ror tan aaven, Ya te ras fatoobing fi ra naa ra tana sanaan a aaverof.”
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 A guei to aya, karap non puan ya ana aaven ya kan kaa minon a parits. Ya te kaakaa tana pan a uur, onots non nainy te ruak non ya matar a vainy faavot iny Isrel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.