Lucas 19
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 Ai Jisas sof naa to Jeriko, sa taan fafis enanaa.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 A mes te kaa na aya, a asangan ya Sakias a tsoiny mumua tan tsoiny nonom takis ana ayei a mes a masun.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ayei komainy ma tagei e Jisas a saf a mes Ya na, ai Sakias kan a kakat to sa gima onot ma tagaa, tana saa, u tagin.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 To sa kookuar famumua osing nan tagin, ya paas to tan Nau Sikamoo komainy ma tagaa ten Jisas to te ising fi naa non Ya na aya.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Tan nainy te nom naa Jisas tana pan na to aya Ya tagag to sa tagei naa Sakias, Ya tsue to tsunia, “Sakias, of veesau tsun me. Nyo nai kaa rou numaa tsumanyi roman.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Sakias of veesau tsun me putaa, sa mei naa Jisas numaa tsuan fiisen me na mamagat tsian.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Nainy te tagaa fi na fokinai nei, ri fangun'ngun to fapoopoan narari me na seeve ser tsue, “Ayei nai kaa fiisen minon mes a aveto.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ai Sakias tsun to, faatok iny a tsivon te reesik ya takopis osing ton aveto tsuan sa tsue, “Tsunaun, nyo faan iny rou panainy ka tsonyo tan vainy aaruts, sai te gam finy ronyo ta mes, tsonyo te nom rou a ka tsunia, nyo nai faan fapaas rou tan biny ya, onots non fats nainy tana fis a ka te nom anyo.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ai Jisas tsue to tsunia, “Te nun guei ten Abraham anyi kan, tovei roman Gov saup fatabiny manyi tan aveto, nyi an numaa iny guei tsuam,
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 tana saa Nyo, na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me te naa me a tou tsikoo rari te nun ror, Nyo te saup fatabin rari tan aveto.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 A vainy vanongon kaner raror ten Jisas tana ka to, sa farong naa Ya, sa tsue of rarin tsue fapapaar, tana saa Ayei te nom fasiruu en Jerusalem to tana vainy fakats fi nei, nainy ten Gov iny fa'atouf e Jisas te sisiruiny ruak en.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ana Ayei tsue to, “A isen a tsunaun te kat iny naa tana gum fan veevian ma nai bobot ari ya a faarei to na aatouf, vou ana ayei te tabin fan tsunia.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Te kat iny tsun naa ya, ya fikoo raton safunuu na tsoiny binun tsuan, sa fafaan rarin, isiseiny tsoiny binun a gol moni te onots non a foiny tana isen a iifaa, ya tsue to tsuri, ‘Mi naa rom mi te vabinun iny ya, onot non te tabin mironyo.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Sana mesapan tana vainy tana gum fan tsunia koma iring iny ya ser jiat vovou ra naa na vainy tana pan te naa ya, ser tsue of ya, ‘Mam gim rom ma komainy manyi ma aatouf tsumam.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Sai te fa'atouf fakap ari na tsunaun to aya, vou ya tabin to. Sen tsun ya faan iny naa ton tsue tan vainy binun tsunia, to na vainy te faan iny ya na gol moni, a natiny to na fis to te ruak te vabinun iny ari.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 A vaamuan naa me sa tsue, ‘Tsunaun, isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi te vabinun iny anyo sa faruak pis a mes a safunuu na gol moni.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ana aatouf tsue to tsunia, ‘Rof ovei tsun, nyi na tsoiny binun a rof. Anyi kaa fasuu faarof me na taatsuan tana ka na kakaii, nyo nai fakaa marom anyi ma tatagaa ot iny anyi na safunuu na ngats fan tsian.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Ana fafuan nana tsoiny binun naa mito sa tsue, ‘Tsunaun, isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi te vabinun iny anyo sa faruak pis a mes a ngim a gol moni.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ana aatouf tsue to tsunia, ‘Anyi nai tatagaa ot iny rom a ngim a ngats fan tsian.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Mesmes a tsoiny binun naa mito sa tsue, ‘Tsunaun, tovei a isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi, nyo paapau yan a painy raarav tsonyo famuiny ya.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Anyo te oraav manyi tana saa nyi na mes a siireits, tana saa nyi natiny nom rom a ka gima kaa tsumanyi, ana nyi natiny agio rom tan tanun tana fo mes a fo vainy kaner te reev en.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Aatouf tsue to tsunia, ‘Nyi na tsoiny binun a pisiin! A fo vegiau te kat anyi, nyo kat rou ya iny fakaa manyi tan vaatsuk. Nyi nat vanyo na mes a siireits, natiny nom rou a ka tana mesmes ana nyo natiny agio rou a ka te gima anyo ma reev,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 kat fei to tsumanyi gima fasof a moni tana guuv iny fatamaar ei? To ma nom fatabiny anyo na moni tsonyo fiisen me na moni na takorot patsun!’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Kat to ya tsue naa to tsuri te vatsutsun ror, ‘Nom osing yam a isen a gol moni naa to tsunia, am fainy towan a tsoiny binun to te kaa minon a safunuu na gol moni.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ri tsue to tsunia, ‘Tsunaun, ayei kaa bus me na safunuu na gol moni.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ya biny ratuari, ‘Nongon yam! E sei te kat non ta ka tana tee mar ka te faan iny e Gov ee, Gov nai faan pis iny non a ka na takorot tsunia, sai sei te gim non ma kat ta ka tana foka te faan iny e Gov ee, Ayei nai nom ravaa osing non ya na ka te kaa minon ya.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ai tsuri to na vainy te koma iring varonyo, te tsugainy varonyo ma aatouf tsuri, ma mei ramiri nei er atsun famat to mata vanyo.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Te fakap e Jisas tsue fapapaar, vou Ya taan famumua fi naa to tana ngats fan tsian iny Jerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Te naa fasiruu naa ri tana fuan a ngats fan iny Betpeits ai Betani tan tobeer te koo rori na Tobeer tan Oliv, ya fakuar ra naa to na ina fuan a matisian Tsunia sa tsue tsuri,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Kuar yam tana fan naa to aya mata mami, ai te sof naa romi mi tagei rom a tsunei dongki te tang iny ari na aya a sikia ta mes ma gum voun ya a taataan iny towa, puruur yam mi te mei mi ya nei.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ta mes te rangat maromi, ‘A saa, te puruur of romi ya na?’ Tsue of yam, ‘A Tsunaun kaa minon a binun tsunia.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Te naa naa ri sanaan, ri nai sab to na fo mamatsiny ka te tsue of rari Jisas te kaa patsukan fi kanen.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Te pupuruur ari na tsunei dongki, ana vainy te fasito iny ya tsue to tsuri, “A saa te puruur of romi ya na?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 “A Tsunaun kaa minon a binun tsunia,” te tsue fi ri.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ana ri mei naa to na tsunei dongki ten Jisas. Ri nom ton vau tsuar ser ban iny ya tounon a tsunei dongki, ri fapaas Towa voun a tsunei dongki.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Te gum Ya voun a tsunei dongki, Ya taan naa to ana vainy nom ton fo vau tsuar ser ban iny ya sanaan.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Nainy te naa fasiruu na Ya tana sanaan te of ising non tana Tobeer tan Oliv, an tagin iny matisian faavot tanik iny vaposok mito na mamagat iny variri Gov, men kuu tsian tana fo binun tsian iny faatok ana a fo tsipaar te tagei ari,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Gov faparits non a Aatouf te naa minon tana asangan a Tsunaun!
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ana mesapan tsuri na Farasi tan tagin tsue to ten Jisas, “Tsoiny Fifaatsuts, tsue tap ir matisian Tsuam ma kaa faamo ri.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ai Jisas biny ratuari sa tsue, “U fats tovei onot ror ma vaposok men kuu tsian te kaa faamo fi rori.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Te naa fasiruu Jisas tana ngats fan tsian, ai tan nainy te tagei Ya na Jerusalem, Ya fakats rato na vainy, Ya tangis to.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ana Ayei tsue to, “Jerusalem, Anyo komainy a vainy tsumanyi ma nat roman tana sanaan iny aaverof, sai tovei te takop busen mata rari,
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 tana saa, tana fo nainy te naa minon vou vainy koma iring marom anyi naa miror ri te nai aunoiny faafis farosoo ot puputaa na aunon fats tsumanyi, ana ri te kat tap iny a fo mamatsiny pan ana vainy gagon gim ror ma tafuts on me.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ri nai kat rurei ovei marom anyi ana ri te atsuiny famat a vainy faavot tsumanyi gagon tana aunon. Ana sikia ta isen ta fats te kaa on nats non a fifatua to tana iinin ya, u fats to te tarop miror nei peto, tana saa, a vainy tsumanyi gim ror ma tagaa fanatnat iny e Gov te jiat Vaminyo ma saup rari, kat to aya ri te tsugei Vanyo.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jisas kat to sa sof naa gagon tana aunon tana saape ana Ya jiaat vavagen fatafuts rato na vainy te fafiifoiny iny a foka tsuar koman a saape.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Sa tsue tsuri, “Te kirkir en tan Vegiau Ten Gov, Gov te Tsue,
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ya fafaatsuts to tana saape tan mamatsiny nainy. Rin tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun Te kirkir iny e Moses an tsunaun nar vainy kaa men koman iny atsuiny Ya.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Sana ri gima onot ma kaa me ta sanaan iny kat a ka to aya, tana saa, a fokinai te kaa iny vanongon tsun Tsunia, komainy ma vanongon fiisok tana fo vegiau te kat Ya.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.