Lucas 19
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 Ai Jisas sof naa to Jeriko, sa taan fafis enanaa.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 A mes te kaa na aya, a asangan ya Sakias a tsoiny mumua tan tsoiny nonom takis ana ayei a mes a masun.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ayei komainy ma tagei e Jisas a saf a mes Ya na, ai Sakias kan a kakat to sa gima onot ma tagaa, tana saa, u tagin.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 To sa kookuar famumua osing nan tagin, ya paas to tan Nau Sikamoo komainy ma tagaa ten Jisas to te ising fi naa non Ya na aya.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Tan nainy te nom naa Jisas tana pan na to aya Ya tagag to sa tagei naa Sakias, Ya tsue to tsunia, “Sakias, of veesau tsun me. Nyo nai kaa rou numaa tsumanyi roman.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Sakias of veesau tsun me putaa, sa mei naa Jisas numaa tsuan fiisen me na mamagat tsian.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Nainy te tagaa fi na fokinai nei, ri fangun'ngun to fapoopoan narari me na seeve ser tsue, “Ayei nai kaa fiisen minon mes a aveto.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ai Sakias tsun to, faatok iny a tsivon te reesik ya takopis osing ton aveto tsuan sa tsue, “Tsunaun, nyo faan iny rou panainy ka tsonyo tan vainy aaruts, sai te gam finy ronyo ta mes, tsonyo te nom rou a ka tsunia, nyo nai faan fapaas rou tan biny ya, onots non fats nainy tana fis a ka te nom anyo.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ai Jisas tsue to tsunia, “Te nun guei ten Abraham anyi kan, tovei roman Gov saup fatabiny manyi tan aveto, nyi an numaa iny guei tsuam,
9 Então Jesus disse:
10 tana saa Nyo, na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me te naa me a tou tsikoo rari te nun ror, Nyo te saup fatabin rari tan aveto.”
10 Porque o
11 A vainy vanongon kaner raror ten Jisas tana ka to, sa farong naa Ya, sa tsue of rarin tsue fapapaar, tana saa Ayei te nom fasiruu en Jerusalem to tana vainy fakats fi nei, nainy ten Gov iny fa'atouf e Jisas te sisiruiny ruak en.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ana Ayei tsue to, “A isen a tsunaun te kat iny naa tana gum fan veevian ma nai bobot ari ya a faarei to na aatouf, vou ana ayei te tabin fan tsunia.
12 Então Jesus disse:
13 Te kat iny tsun naa ya, ya fikoo raton safunuu na tsoiny binun tsuan, sa fafaan rarin, isiseiny tsoiny binun a gol moni te onots non a foiny tana isen a iifaa, ya tsue to tsuri, ‘Mi naa rom mi te vabinun iny ya, onot non te tabin mironyo.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Sana mesapan tana vainy tana gum fan tsunia koma iring iny ya ser jiat vovou ra naa na vainy tana pan te naa ya, ser tsue of ya, ‘Mam gim rom ma komainy manyi ma aatouf tsumam.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Sai te fa'atouf fakap ari na tsunaun to aya, vou ya tabin to. Sen tsun ya faan iny naa ton tsue tan vainy binun tsunia, to na vainy te faan iny ya na gol moni, a natiny to na fis to te ruak te vabinun iny ari.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 A vaamuan naa me sa tsue, ‘Tsunaun, isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi te vabinun iny anyo sa faruak pis a mes a safunuu na gol moni.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ana aatouf tsue to tsunia, ‘Rof ovei tsun, nyi na tsoiny binun a rof. Anyi kaa fasuu faarof me na taatsuan tana ka na kakaii, nyo nai fakaa marom anyi ma tatagaa ot iny anyi na safunuu na ngats fan tsian.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Ana fafuan nana tsoiny binun naa mito sa tsue, ‘Tsunaun, isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi te vabinun iny anyo sa faruak pis a mes a ngim a gol moni.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ana aatouf tsue to tsunia, ‘Anyi nai tatagaa ot iny rom a ngim a ngats fan tsian.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Mesmes a tsoiny binun naa mito sa tsue, ‘Tsunaun, tovei a isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi, nyo paapau yan a painy raarav tsonyo famuiny ya.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Anyo te oraav manyi tana saa nyi na mes a siireits, tana saa nyi natiny nom rom a ka gima kaa tsumanyi, ana nyi natiny agio rom tan tanun tana fo mes a fo vainy kaner te reev en.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Aatouf tsue to tsunia, ‘Nyi na tsoiny binun a pisiin! A fo vegiau te kat anyi, nyo kat rou ya iny fakaa manyi tan vaatsuk. Nyi nat vanyo na mes a siireits, natiny nom rou a ka tana mesmes ana nyo natiny agio rou a ka te gima anyo ma reev,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 kat fei to tsumanyi gima fasof a moni tana guuv iny fatamaar ei? To ma nom fatabiny anyo na moni tsonyo fiisen me na moni na takorot patsun!’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Kat to ya tsue naa to tsuri te vatsutsun ror, ‘Nom osing yam a isen a gol moni naa to tsunia, am fainy towan a tsoiny binun to te kaa minon a safunuu na gol moni.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ri tsue to tsunia, ‘Tsunaun, ayei kaa bus me na safunuu na gol moni.’
25 Eles responderam:
26 Ya biny ratuari, ‘Nongon yam! E sei te kat non ta ka tana tee mar ka te faan iny e Gov ee, Gov nai faan pis iny non a ka na takorot tsunia, sai sei te gim non ma kat ta ka tana foka te faan iny e Gov ee, Ayei nai nom ravaa osing non ya na ka te kaa minon ya.
26 — E o patrão disse:
27 Ai tsuri to na vainy te koma iring varonyo, te tsugainy varonyo ma aatouf tsuri, ma mei ramiri nei er atsun famat to mata vanyo.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Te fakap e Jisas tsue fapapaar, vou Ya taan famumua fi naa to tana ngats fan tsian iny Jerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Te naa fasiruu naa ri tana fuan a ngats fan iny Betpeits ai Betani tan tobeer te koo rori na Tobeer tan Oliv, ya fakuar ra naa to na ina fuan a matisian Tsunia sa tsue tsuri,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Kuar yam tana fan naa to aya mata mami, ai te sof naa romi mi tagei rom a tsunei dongki te tang iny ari na aya a sikia ta mes ma gum voun ya a taataan iny towa, puruur yam mi te mei mi ya nei.
30 com a seguinte ordem:
31 Ta mes te rangat maromi, ‘A saa, te puruur of romi ya na?’ Tsue of yam, ‘A Tsunaun kaa minon a binun tsunia.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Te naa naa ri sanaan, ri nai sab to na fo mamatsiny ka te tsue of rari Jisas te kaa patsukan fi kanen.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Te pupuruur ari na tsunei dongki, ana vainy te fasito iny ya tsue to tsuri, “A saa te puruur of romi ya na?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 “A Tsunaun kaa minon a binun tsunia,” te tsue fi ri.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ana ri mei naa to na tsunei dongki ten Jisas. Ri nom ton vau tsuar ser ban iny ya tounon a tsunei dongki, ri fapaas Towa voun a tsunei dongki.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Te gum Ya voun a tsunei dongki, Ya taan naa to ana vainy nom ton fo vau tsuar ser ban iny ya sanaan.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Nainy te naa fasiruu na Ya tana sanaan te of ising non tana Tobeer tan Oliv, an tagin iny matisian faavot tanik iny vaposok mito na mamagat iny variri Gov, men kuu tsian tana fo binun tsian iny faatok ana a fo tsipaar te tagei ari,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 “Gov faparits non a Aatouf te naa minon tana asangan a Tsunaun!
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ana mesapan tsuri na Farasi tan tagin tsue to ten Jisas, “Tsoiny Fifaatsuts, tsue tap ir matisian Tsuam ma kaa faamo ri.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ai Jisas biny ratuari sa tsue, “U fats tovei onot ror ma vaposok men kuu tsian te kaa faamo fi rori.”
40 Jesus respondeu:
41 Te naa fasiruu Jisas tana ngats fan tsian, ai tan nainy te tagei Ya na Jerusalem, Ya fakats rato na vainy, Ya tangis to.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Ana Ayei tsue to, “Jerusalem, Anyo komainy a vainy tsumanyi ma nat roman tana sanaan iny aaverof, sai tovei te takop busen mata rari,
42 e disse:
43 tana saa, tana fo nainy te naa minon vou vainy koma iring marom anyi naa miror ri te nai aunoiny faafis farosoo ot puputaa na aunon fats tsumanyi, ana ri te kat tap iny a fo mamatsiny pan ana vainy gagon gim ror ma tafuts on me.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ri nai kat rurei ovei marom anyi ana ri te atsuiny famat a vainy faavot tsumanyi gagon tana aunon. Ana sikia ta isen ta fats te kaa on nats non a fifatua to tana iinin ya, u fats to te tarop miror nei peto, tana saa, a vainy tsumanyi gim ror ma tagaa fanatnat iny e Gov te jiat Vaminyo ma saup rari, kat to aya ri te tsugei Vanyo.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jisas kat to sa sof naa gagon tana aunon tana saape ana Ya jiaat vavagen fatafuts rato na vainy te fafiifoiny iny a foka tsuar koman a saape.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Sa tsue tsuri, “Te kirkir en tan Vegiau Ten Gov, Gov te Tsue,
46 Ele lhes disse:
47 Ya fafaatsuts to tana saape tan mamatsiny nainy. Rin tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun Te kirkir iny e Moses an tsunaun nar vainy kaa men koman iny atsuiny Ya.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Sana ri gima onot ma kaa me ta sanaan iny kat a ka to aya, tana saa, a fokinai te kaa iny vanongon tsun Tsunia, komainy ma vanongon fiisok tana fo vegiau te kat Ya.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.