Lucas 19

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ai Jisas sof naa to Jeriko, sa taan fafis enanaa.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 A mes te kaa na aya, a asangan ya Sakias a tsoiny mumua tan tsoiny nonom takis ana ayei a mes a masun.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ayei komainy ma tagei e Jisas a saf a mes Ya na, ai Sakias kan a kakat to sa gima onot ma tagaa, tana saa, u tagin.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 To sa kookuar famumua osing nan tagin, ya paas to tan Nau Sikamoo komainy ma tagaa ten Jisas to te ising fi naa non Ya na aya.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Tan nainy te nom naa Jisas tana pan na to aya Ya tagag to sa tagei naa Sakias, Ya tsue to tsunia, “Sakias, of veesau tsun me. Nyo nai kaa rou numaa tsumanyi roman.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Sakias of veesau tsun me putaa, sa mei naa Jisas numaa tsuan fiisen me na mamagat tsian.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Nainy te tagaa fi na fokinai nei, ri fangun'ngun to fapoopoan narari me na seeve ser tsue, “Ayei nai kaa fiisen minon mes a aveto.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ai Sakias tsun to, faatok iny a tsivon te reesik ya takopis osing ton aveto tsuan sa tsue, “Tsunaun, nyo faan iny rou panainy ka tsonyo tan vainy aaruts, sai te gam finy ronyo ta mes, tsonyo te nom rou a ka tsunia, nyo nai faan fapaas rou tan biny ya, onots non fats nainy tana fis a ka te nom anyo.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ai Jisas tsue to tsunia, “Te nun guei ten Abraham anyi kan, tovei roman Gov saup fatabiny manyi tan aveto, nyi an numaa iny guei tsuam,
9 Então Jesus lhe disse:
10 tana saa Nyo, na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me te naa me a tou tsikoo rari te nun ror, Nyo te saup fatabin rari tan aveto.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 A vainy vanongon kaner raror ten Jisas tana ka to, sa farong naa Ya, sa tsue of rarin tsue fapapaar, tana saa Ayei te nom fasiruu en Jerusalem to tana vainy fakats fi nei, nainy ten Gov iny fa'atouf e Jisas te sisiruiny ruak en.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ana Ayei tsue to, “A isen a tsunaun te kat iny naa tana gum fan veevian ma nai bobot ari ya a faarei to na aatouf, vou ana ayei te tabin fan tsunia.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Te kat iny tsun naa ya, ya fikoo raton safunuu na tsoiny binun tsuan, sa fafaan rarin, isiseiny tsoiny binun a gol moni te onots non a foiny tana isen a iifaa, ya tsue to tsuri, ‘Mi naa rom mi te vabinun iny ya, onot non te tabin mironyo.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Sana mesapan tana vainy tana gum fan tsunia koma iring iny ya ser jiat vovou ra naa na vainy tana pan te naa ya, ser tsue of ya, ‘Mam gim rom ma komainy manyi ma aatouf tsumam.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Sai te fa'atouf fakap ari na tsunaun to aya, vou ya tabin to. Sen tsun ya faan iny naa ton tsue tan vainy binun tsunia, to na vainy te faan iny ya na gol moni, a natiny to na fis to te ruak te vabinun iny ari.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 A vaamuan naa me sa tsue, ‘Tsunaun, isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi te vabinun iny anyo sa faruak pis a mes a safunuu na gol moni.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ana aatouf tsue to tsunia, ‘Rof ovei tsun, nyi na tsoiny binun a rof. Anyi kaa fasuu faarof me na taatsuan tana ka na kakaii, nyo nai fakaa marom anyi ma tatagaa ot iny anyi na safunuu na ngats fan tsian.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Ana fafuan nana tsoiny binun naa mito sa tsue, ‘Tsunaun, isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi te vabinun iny anyo sa faruak pis a mes a ngim a gol moni.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ana aatouf tsue to tsunia, ‘Anyi nai tatagaa ot iny rom a ngim a ngats fan tsian.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Mesmes a tsoiny binun naa mito sa tsue, ‘Tsunaun, tovei a isen a gol moni tsumanyi te faan vanyo nyi, nyo paapau yan a painy raarav tsonyo famuiny ya.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Anyo te oraav manyi tana saa nyi na mes a siireits, tana saa nyi natiny nom rom a ka gima kaa tsumanyi, ana nyi natiny agio rom tan tanun tana fo mes a fo vainy kaner te reev en.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Aatouf tsue to tsunia, ‘Nyi na tsoiny binun a pisiin! A fo vegiau te kat anyi, nyo kat rou ya iny fakaa manyi tan vaatsuk. Nyi nat vanyo na mes a siireits, natiny nom rou a ka tana mesmes ana nyo natiny agio rou a ka te gima anyo ma reev,
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 kat fei to tsumanyi gima fasof a moni tana guuv iny fatamaar ei? To ma nom fatabiny anyo na moni tsonyo fiisen me na moni na takorot patsun!’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Kat to ya tsue naa to tsuri te vatsutsun ror, ‘Nom osing yam a isen a gol moni naa to tsunia, am fainy towan a tsoiny binun to te kaa minon a safunuu na gol moni.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ri tsue to tsunia, ‘Tsunaun, ayei kaa bus me na safunuu na gol moni.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ya biny ratuari, ‘Nongon yam! E sei te kat non ta ka tana tee mar ka te faan iny e Gov ee, Gov nai faan pis iny non a ka na takorot tsunia, sai sei te gim non ma kat ta ka tana foka te faan iny e Gov ee, Ayei nai nom ravaa osing non ya na ka te kaa minon ya.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ai tsuri to na vainy te koma iring varonyo, te tsugainy varonyo ma aatouf tsuri, ma mei ramiri nei er atsun famat to mata vanyo.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Te fakap e Jisas tsue fapapaar, vou Ya taan famumua fi naa to tana ngats fan tsian iny Jerusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Te naa fasiruu naa ri tana fuan a ngats fan iny Betpeits ai Betani tan tobeer te koo rori na Tobeer tan Oliv, ya fakuar ra naa to na ina fuan a matisian Tsunia sa tsue tsuri,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Kuar yam tana fan naa to aya mata mami, ai te sof naa romi mi tagei rom a tsunei dongki te tang iny ari na aya a sikia ta mes ma gum voun ya a taataan iny towa, puruur yam mi te mei mi ya nei.
30 dizendo-lhes:
31 Ta mes te rangat maromi, ‘A saa, te puruur of romi ya na?’ Tsue of yam, ‘A Tsunaun kaa minon a binun tsunia.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Te naa naa ri sanaan, ri nai sab to na fo mamatsiny ka te tsue of rari Jisas te kaa patsukan fi kanen.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Te pupuruur ari na tsunei dongki, ana vainy te fasito iny ya tsue to tsuri, “A saa te puruur of romi ya na?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 “A Tsunaun kaa minon a binun tsunia,” te tsue fi ri.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ana ri mei naa to na tsunei dongki ten Jisas. Ri nom ton vau tsuar ser ban iny ya tounon a tsunei dongki, ri fapaas Towa voun a tsunei dongki.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Te gum Ya voun a tsunei dongki, Ya taan naa to ana vainy nom ton fo vau tsuar ser ban iny ya sanaan.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Nainy te naa fasiruu na Ya tana sanaan te of ising non tana Tobeer tan Oliv, an tagin iny matisian faavot tanik iny vaposok mito na mamagat iny variri Gov, men kuu tsian tana fo binun tsian iny faatok ana a fo tsipaar te tagei ari,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Gov faparits non a Aatouf te naa minon tana asangan a Tsunaun!
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ana mesapan tsuri na Farasi tan tagin tsue to ten Jisas, “Tsoiny Fifaatsuts, tsue tap ir matisian Tsuam ma kaa faamo ri.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ai Jisas biny ratuari sa tsue, “U fats tovei onot ror ma vaposok men kuu tsian te kaa faamo fi rori.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Te naa fasiruu Jisas tana ngats fan tsian, ai tan nainy te tagei Ya na Jerusalem, Ya fakats rato na vainy, Ya tangis to.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ana Ayei tsue to, “Jerusalem, Anyo komainy a vainy tsumanyi ma nat roman tana sanaan iny aaverof, sai tovei te takop busen mata rari,
42 dizendo:
43 tana saa, tana fo nainy te naa minon vou vainy koma iring marom anyi naa miror ri te nai aunoiny faafis farosoo ot puputaa na aunon fats tsumanyi, ana ri te kat tap iny a fo mamatsiny pan ana vainy gagon gim ror ma tafuts on me.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ri nai kat rurei ovei marom anyi ana ri te atsuiny famat a vainy faavot tsumanyi gagon tana aunon. Ana sikia ta isen ta fats te kaa on nats non a fifatua to tana iinin ya, u fats to te tarop miror nei peto, tana saa, a vainy tsumanyi gim ror ma tagaa fanatnat iny e Gov te jiat Vaminyo ma saup rari, kat to aya ri te tsugei Vanyo.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Jisas kat to sa sof naa gagon tana aunon tana saape ana Ya jiaat vavagen fatafuts rato na vainy te fafiifoiny iny a foka tsuar koman a saape.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Sa tsue tsuri, “Te kirkir en tan Vegiau Ten Gov, Gov te Tsue,
46 dizendo-lhes:
47 Ya fafaatsuts to tana saape tan mamatsiny nainy. Rin tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun Te kirkir iny e Moses an tsunaun nar vainy kaa men koman iny atsuiny Ya.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Sana ri gima onot ma kaa me ta sanaan iny kat a ka to aya, tana saa, a fokinai te kaa iny vanongon tsun Tsunia, komainy ma vanongon fiisok tana fo vegiau te kat Ya.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.