Lucas 15
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 U tsoiny nonom takis an vainy kat kat aveto, nai nongon me ten Jisas.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 San Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses tanik iny ngun'ngun rato, “A mes tovei te rof fiisok raror vainy aveto, ana Ayei ainy fiisen kan ramirori.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kat to ai Jisas tsue of ratuarin, tsue fapapaar to,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “To ta isen tsumi te kaa minon ta natus siip, an ta isen tsurin siip te nun, a saa te kat rom anyi na? Nyi naus osing tsom rarom sian safunuu ana sia na siip er ainy to tana aufing, nyi te nai tsikoo na isen te nun, onot non te sab fatabiny rom anyi ya.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Te sab rom anyi na siip, nyi te faatua googon iny mi ya, fiisen me na paparaa nyi mei naa towa fan.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Nyi te fikoo vaaguam ir vaatau tsuam an fifakokoro ana nyi te tsue tsuri, ‘Mi ma mamagat fiisen vaminyo, nyo sab a siip tsonyo te nun.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nyo tsue of maromi te senviir tsun non, te kaa minon a mamagat tsian Gormirmir, to tana isen a mes a katkat aveto te reesik non ya te takopis osing a fo aveto tsuan, fis pis non to tan sian safunuu ana ina sia te rof er, ana sikia tu koman iny tabin pis tan aveto.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “To na moun te kaa me na safunuu na silva moni ya fanuiny to na isen. A saa te kat non ya na? Te fakuruiny non kurun, ya te fifio na numaa tsunia ya te matoong tsikoo vavis faarof a fo mamatsiny pan onot non te sab non ya na moni.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Nainy te sab non ya na moni, ya te fikoo vaaguam ir vaatau an fifakokoro tsuan, ya te tsue tsuri, ‘Mi ma mamagat fiisen vaminyo, nyo sab fatabiny a silva moni te fanuiny anyo.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Nyo tsue of maromi te senviir tsun non, te kaa minon a mamagat tsian matar morena ten Gov to tana isen a mes te reesik ya takopis osing to na fo aveto tsuan.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jisas kat ton mes siisio, sa tsue, “A mes, kaa me na ina fuan a guei tsoiny.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ana fafuan nana guei tsoiny tsue to ten taman ya, ‘Tamau, a foka tsumanyi te komainy faan iny rom anyi tsumam mumuinyasiny, faan bus you a pan tsiau.’ Kat to ai tamarari kibei to na foka tsunia fapoopoan nari ina fuan a guei tsoiny tsunia.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Gima potsian, ana fafuan nana guei tsoiny guam to na foka te kaa mi ya, kat to ya naa to tana gum fan veevian, ana ayei kat raravainy to na moni tsuan na aya tana fo kat iny aveto sa kap en.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Te kap bus a fo mamatsiny ka tsunia, kat to an nainy ves tsian ruak to tana gum fan faavot to aya, ana ayei kaa iny aaruts bus nato.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Ya kat to sa nom binun tana isen a mes, tana gum fan to aya, ya jiats naa towa tana aunon ma nai tatagaa ot iny yan voo.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Te ainy bus voon pem, ya ves fiisok to sa kaa men koman iny ainy, ya ainy kainy ton pem te ainy voo a faviits to na koman te ves fiisok, tana saa, a sikia ta mes ma fa'ainy ya.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Kat to an fakats rof ruak to tsunia, sa tsue, ‘U fuainy tsoiny binun ten tamanyo kaa miror a kainy ainy a kinai, ai tovei, nyo mat mirou ves,
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 te rof non, nyo ma tsun, nyo te nai tabin naa ten tamau nyo te tsue tsunia, Tamau, nyo kat aveto matan e Gov ai mata manyi.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nyo gima onot ma tamainy ma asang vanyo nyi na guei tsumanyi, sana nyi ma kat faarei vanyo na tsoiny binun tsumanyi.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ya kat to sa tsun, ya tanik iny taan bus fi na naa to ten taman ya.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ana guei tsue to, ‘Tamau, nyo kat aveto matan e Gov ai mata manyi. Nyo gima onot ma tamainy ma asang vanyo nyi na guei tsumanyi.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Sana taman fikoo ir vainy binun tsunia sa tsue tsuri, ‘Veesau yam, mi te mei men vau beberus saavits tsonyo ma favau ara ya. Fakei yam a purei karoor nan ya, an suu tan pipita nan ya.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ana mi te nai nots me ta moof mi te atsuiny ya, ma kat aran guainy iny fafaruak fatabiny me na mamagat,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 tana saa a guei tsonyo to te mat, sai tovei te toto fatabin en, te nun, sai tovei te sab fatabin en.’ Kat to ana kainy ainy tanik bus nato.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Tan nainy to aya, a vaamuan nan a guei tsoiny kaakaa me tanun, ai te tabin mi ya, sa naa fasiruu me numaa, ya nongoiny ton koov ana fokinai te tajiat ror.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ya fikoo to na isen tan tsoiny binun sa rangats ya, ‘A saa bus te katkat rori na?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ana tsoiny binun tsue to, ‘E famuinyasiny tsumanyi te ruak fatabin naa me fan, to ten tamamanyi atsuiny a moof, tana saa, ayei te nom fatabiny ya, na rof, fiisen me na mamagat.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “A vaamuan nana guei te kaa me na peits tsian, sa gima sof na gagon koman a numaa, to ten taman ya tafuts sa vegiau faarof fiisen mi ya ma sof ya.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ya biny to taman sa tsue, ‘Tagaa, ingainy a kinai to aya, te binun faarei anyo na tsoiny binun babainy tsumanyi, nyo gima fanaginy tsue tsumanyi. Ana saa te faan iny anyi tsonyo na? A sikia ovei, a sikia ta meme ta kakaii ma faan vanyo nyi ma ainy fiisen mi nyon vaatau tsonyo!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Sana guei tsoiny tsumanyi tovei, te kat raravaa tsuiny a fo mamatsiny ka tsumanyi tan moun tsitsikoor, an nainy te tabin mi ya fan, nyi atsuiny of towa na moof.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ana taman biny towa sa tsue, ‘Guei tsoiny tsiau, nyi natiny kaa fiisen vamironyo nei tan mamatsiny nainy, ana fo mamatsiny ka tsonyo a foka tsumanyi.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Sai tovei, ara ma mamagat me na kainy ainy, tana saa, e famuinyasiny tsumanyi te mat, sai tovei te toto fatabin en, te nun, sin tovei te sab fatabin en.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.