Lucas 15
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 U tsoiny nonom takis an vainy kat kat aveto, nai nongon me ten Jisas.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 San Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses tanik iny ngun'ngun rato, “A mes tovei te rof fiisok raror vainy aveto, ana Ayei ainy fiisen kan ramirori.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Kat to ai Jisas tsue of ratuarin, tsue fapapaar to,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “To ta isen tsumi te kaa minon ta natus siip, an ta isen tsurin siip te nun, a saa te kat rom anyi na? Nyi naus osing tsom rarom sian safunuu ana sia na siip er ainy to tana aufing, nyi te nai tsikoo na isen te nun, onot non te sab fatabiny rom anyi ya.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Te sab rom anyi na siip, nyi te faatua googon iny mi ya, fiisen me na paparaa nyi mei naa towa fan.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Nyi te fikoo vaaguam ir vaatau tsuam an fifakokoro ana nyi te tsue tsuri, ‘Mi ma mamagat fiisen vaminyo, nyo sab a siip tsonyo te nun.’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Nyo tsue of maromi te senviir tsun non, te kaa minon a mamagat tsian Gormirmir, to tana isen a mes a katkat aveto te reesik non ya te takopis osing a fo aveto tsuan, fis pis non to tan sian safunuu ana ina sia te rof er, ana sikia tu koman iny tabin pis tan aveto.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “To na moun te kaa me na safunuu na silva moni ya fanuiny to na isen. A saa te kat non ya na? Te fakuruiny non kurun, ya te fifio na numaa tsunia ya te matoong tsikoo vavis faarof a fo mamatsiny pan onot non te sab non ya na moni.
8 Jesus continuou:
9 Nainy te sab non ya na moni, ya te fikoo vaaguam ir vaatau an fifakokoro tsuan, ya te tsue tsuri, ‘Mi ma mamagat fiisen vaminyo, nyo sab fatabiny a silva moni te fanuiny anyo.’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Nyo tsue of maromi te senviir tsun non, te kaa minon a mamagat tsian matar morena ten Gov to tana isen a mes te reesik ya takopis osing to na fo aveto tsuan.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jisas kat ton mes siisio, sa tsue, “A mes, kaa me na ina fuan a guei tsoiny.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ana fafuan nana guei tsoiny tsue to ten taman ya, ‘Tamau, a foka tsumanyi te komainy faan iny rom anyi tsumam mumuinyasiny, faan bus you a pan tsiau.’ Kat to ai tamarari kibei to na foka tsunia fapoopoan nari ina fuan a guei tsoiny tsunia.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “Gima potsian, ana fafuan nana guei tsoiny guam to na foka te kaa mi ya, kat to ya naa to tana gum fan veevian, ana ayei kat raravainy to na moni tsuan na aya tana fo kat iny aveto sa kap en.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Te kap bus a fo mamatsiny ka tsunia, kat to an nainy ves tsian ruak to tana gum fan faavot to aya, ana ayei kaa iny aaruts bus nato.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Ya kat to sa nom binun tana isen a mes, tana gum fan to aya, ya jiats naa towa tana aunon ma nai tatagaa ot iny yan voo.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Te ainy bus voon pem, ya ves fiisok to sa kaa men koman iny ainy, ya ainy kainy ton pem te ainy voo a faviits to na koman te ves fiisok, tana saa, a sikia ta mes ma fa'ainy ya.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Kat to an fakats rof ruak to tsunia, sa tsue, ‘U fuainy tsoiny binun ten tamanyo kaa miror a kainy ainy a kinai, ai tovei, nyo mat mirou ves,
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 te rof non, nyo ma tsun, nyo te nai tabin naa ten tamau nyo te tsue tsunia, Tamau, nyo kat aveto matan e Gov ai mata manyi.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Nyo gima onot ma tamainy ma asang vanyo nyi na guei tsumanyi, sana nyi ma kat faarei vanyo na tsoiny binun tsumanyi.’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ya kat to sa tsun, ya tanik iny taan bus fi na naa to ten taman ya.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Ana guei tsue to, ‘Tamau, nyo kat aveto matan e Gov ai mata manyi. Nyo gima onot ma tamainy ma asang vanyo nyi na guei tsumanyi.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Sana taman fikoo ir vainy binun tsunia sa tsue tsuri, ‘Veesau yam, mi te mei men vau beberus saavits tsonyo ma favau ara ya. Fakei yam a purei karoor nan ya, an suu tan pipita nan ya.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Ana mi te nai nots me ta moof mi te atsuiny ya, ma kat aran guainy iny fafaruak fatabiny me na mamagat,
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 tana saa a guei tsonyo to te mat, sai tovei te toto fatabin en, te nun, sai tovei te sab fatabin en.’ Kat to ana kainy ainy tanik bus nato.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Tan nainy to aya, a vaamuan nan a guei tsoiny kaakaa me tanun, ai te tabin mi ya, sa naa fasiruu me numaa, ya nongoiny ton koov ana fokinai te tajiat ror.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ya fikoo to na isen tan tsoiny binun sa rangats ya, ‘A saa bus te katkat rori na?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ana tsoiny binun tsue to, ‘E famuinyasiny tsumanyi te ruak fatabin naa me fan, to ten tamamanyi atsuiny a moof, tana saa, ayei te nom fatabiny ya, na rof, fiisen me na mamagat.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “A vaamuan nana guei te kaa me na peits tsian, sa gima sof na gagon koman a numaa, to ten taman ya tafuts sa vegiau faarof fiisen mi ya ma sof ya.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ya biny to taman sa tsue, ‘Tagaa, ingainy a kinai to aya, te binun faarei anyo na tsoiny binun babainy tsumanyi, nyo gima fanaginy tsue tsumanyi. Ana saa te faan iny anyi tsonyo na? A sikia ovei, a sikia ta meme ta kakaii ma faan vanyo nyi ma ainy fiisen mi nyon vaatau tsonyo!
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Sana guei tsoiny tsumanyi tovei, te kat raravaa tsuiny a fo mamatsiny ka tsumanyi tan moun tsitsikoor, an nainy te tabin mi ya fan, nyi atsuiny of towa na moof.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Ana taman biny towa sa tsue, ‘Guei tsoiny tsiau, nyi natiny kaa fiisen vamironyo nei tan mamatsiny nainy, ana fo mamatsiny ka tsonyo a foka tsumanyi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Sai tovei, ara ma mamagat me na kainy ainy, tana saa, e famuinyasiny tsumanyi te mat, sai tovei te toto fatabin en, te nun, sin tovei te sab fatabin en.’”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.