Lucas 15
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NAA
1 U tsoiny nonom takis an vainy kat kat aveto, nai nongon me ten Jisas.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 San Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses tanik iny ngun'ngun rato, “A mes tovei te rof fiisok raror vainy aveto, ana Ayei ainy fiisen kan ramirori.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kat to ai Jisas tsue of ratuarin, tsue fapapaar to,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “To ta isen tsumi te kaa minon ta natus siip, an ta isen tsurin siip te nun, a saa te kat rom anyi na? Nyi naus osing tsom rarom sian safunuu ana sia na siip er ainy to tana aufing, nyi te nai tsikoo na isen te nun, onot non te sab fatabiny rom anyi ya.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Te sab rom anyi na siip, nyi te faatua googon iny mi ya, fiisen me na paparaa nyi mei naa towa fan.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Nyi te fikoo vaaguam ir vaatau tsuam an fifakokoro ana nyi te tsue tsuri, ‘Mi ma mamagat fiisen vaminyo, nyo sab a siip tsonyo te nun.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Nyo tsue of maromi te senviir tsun non, te kaa minon a mamagat tsian Gormirmir, to tana isen a mes a katkat aveto te reesik non ya te takopis osing a fo aveto tsuan, fis pis non to tan sian safunuu ana ina sia te rof er, ana sikia tu koman iny tabin pis tan aveto.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “To na moun te kaa me na safunuu na silva moni ya fanuiny to na isen. A saa te kat non ya na? Te fakuruiny non kurun, ya te fifio na numaa tsunia ya te matoong tsikoo vavis faarof a fo mamatsiny pan onot non te sab non ya na moni.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Nainy te sab non ya na moni, ya te fikoo vaaguam ir vaatau an fifakokoro tsuan, ya te tsue tsuri, ‘Mi ma mamagat fiisen vaminyo, nyo sab fatabiny a silva moni te fanuiny anyo.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Nyo tsue of maromi te senviir tsun non, te kaa minon a mamagat tsian matar morena ten Gov to tana isen a mes te reesik ya takopis osing to na fo aveto tsuan.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisas kat ton mes siisio, sa tsue, “A mes, kaa me na ina fuan a guei tsoiny.
11 Jesus continuou:
12 Ana fafuan nana guei tsoiny tsue to ten taman ya, ‘Tamau, a foka tsumanyi te komainy faan iny rom anyi tsumam mumuinyasiny, faan bus you a pan tsiau.’ Kat to ai tamarari kibei to na foka tsunia fapoopoan nari ina fuan a guei tsoiny tsunia.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Gima potsian, ana fafuan nana guei tsoiny guam to na foka te kaa mi ya, kat to ya naa to tana gum fan veevian, ana ayei kat raravainy to na moni tsuan na aya tana fo kat iny aveto sa kap en.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Te kap bus a fo mamatsiny ka tsunia, kat to an nainy ves tsian ruak to tana gum fan faavot to aya, ana ayei kaa iny aaruts bus nato.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ya kat to sa nom binun tana isen a mes, tana gum fan to aya, ya jiats naa towa tana aunon ma nai tatagaa ot iny yan voo.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Te ainy bus voon pem, ya ves fiisok to sa kaa men koman iny ainy, ya ainy kainy ton pem te ainy voo a faviits to na koman te ves fiisok, tana saa, a sikia ta mes ma fa'ainy ya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Kat to an fakats rof ruak to tsunia, sa tsue, ‘U fuainy tsoiny binun ten tamanyo kaa miror a kainy ainy a kinai, ai tovei, nyo mat mirou ves,
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 te rof non, nyo ma tsun, nyo te nai tabin naa ten tamau nyo te tsue tsunia, Tamau, nyo kat aveto matan e Gov ai mata manyi.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nyo gima onot ma tamainy ma asang vanyo nyi na guei tsumanyi, sana nyi ma kat faarei vanyo na tsoiny binun tsumanyi.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ya kat to sa tsun, ya tanik iny taan bus fi na naa to ten taman ya.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ana guei tsue to, ‘Tamau, nyo kat aveto matan e Gov ai mata manyi. Nyo gima onot ma tamainy ma asang vanyo nyi na guei tsumanyi.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Sana taman fikoo ir vainy binun tsunia sa tsue tsuri, ‘Veesau yam, mi te mei men vau beberus saavits tsonyo ma favau ara ya. Fakei yam a purei karoor nan ya, an suu tan pipita nan ya.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ana mi te nai nots me ta moof mi te atsuiny ya, ma kat aran guainy iny fafaruak fatabiny me na mamagat,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 tana saa a guei tsonyo to te mat, sai tovei te toto fatabin en, te nun, sai tovei te sab fatabin en.’ Kat to ana kainy ainy tanik bus nato.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Tan nainy to aya, a vaamuan nan a guei tsoiny kaakaa me tanun, ai te tabin mi ya, sa naa fasiruu me numaa, ya nongoiny ton koov ana fokinai te tajiat ror.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ya fikoo to na isen tan tsoiny binun sa rangats ya, ‘A saa bus te katkat rori na?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Ana tsoiny binun tsue to, ‘E famuinyasiny tsumanyi te ruak fatabin naa me fan, to ten tamamanyi atsuiny a moof, tana saa, ayei te nom fatabiny ya, na rof, fiisen me na mamagat.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “A vaamuan nana guei te kaa me na peits tsian, sa gima sof na gagon koman a numaa, to ten taman ya tafuts sa vegiau faarof fiisen mi ya ma sof ya.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ya biny to taman sa tsue, ‘Tagaa, ingainy a kinai to aya, te binun faarei anyo na tsoiny binun babainy tsumanyi, nyo gima fanaginy tsue tsumanyi. Ana saa te faan iny anyi tsonyo na? A sikia ovei, a sikia ta meme ta kakaii ma faan vanyo nyi ma ainy fiisen mi nyon vaatau tsonyo!
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Sana guei tsoiny tsumanyi tovei, te kat raravaa tsuiny a fo mamatsiny ka tsumanyi tan moun tsitsikoor, an nainy te tabin mi ya fan, nyi atsuiny of towa na moof.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Ana taman biny towa sa tsue, ‘Guei tsoiny tsiau, nyi natiny kaa fiisen vamironyo nei tan mamatsiny nainy, ana fo mamatsiny ka tsonyo a foka tsumanyi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Sai tovei, ara ma mamagat me na kainy ainy, tana saa, e famuinyasiny tsumanyi te mat, sai tovei te toto fatabin en, te nun, sin tovei te sab fatabin en.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.