Josué 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ
1 A fo atouf tana taa Amorait to te gum tatangin na Jodan tan panainy ruk nan na nuaf (west) ana ri kan na fo atouf tana taa Keinan to te gum erer tatangin na Naman nan na Meditereinian ari te nongon te faa mats fi na Tsunaun a aurom iny Jodan sa onot te guas fina fokinai vainy tan mes panainy aurom. Ana koma rari of enato tana sa ari te oraav ir a taa Isrel.
1 E sucedeu que, quando todos os reis dos amorreus, que estavam no lado oeste do Jordão, e todos os reis dos cananeus, que estavam perto do mar, ouviram que o SENHOR havia secado as águas do Jordão diante dos filhos de Israel, até que tivessem atravessado, o seu coração derreteu, tampouco restou neles espírito, por causa dos filhos de Israel.
2 Ana Tsunaun tsue of to Josua sa tsue, “Anyi ma nom ta fats nato ana nyi te kat tu fo pei fats ana nyi te peen u pempem nar mangai Isrel to te agiir tanik non tan nainy te naus osing mi mi na Ijip, ai te onot tan nainy te ruak ami tan puputaa to.”
2 Naqueles dias o SENHOR disse a Josué: Faz para ti facas afiadas e circuncida novamente os filhos de Israel pela segunda vez.
3 Ai Josua kat to na foka te tsue of ya na Tsunaun, ayei pee ots ton pempem nar mangai Isrel tana painy tet te koo bus rori painy tet te vaapee ri.
3 E Josué fez para si facas afiadas, e circuncidou os filhos de Israel no outeiro dos prepúcios.
4 — ausente —
4 E esta é a causa pela qual Josué circuncidou: todo o povo que veio do Egito, os que eram machos, todos os homens de guerra, morreram no deserto pelo caminho, depois de saírem do Egito.
5 — ausente —
5 Assim, todo o povo que saiu era circuncidado, mas todo o povo que nasceu no deserto, pelo caminho, enquanto eles saíam do Egito, eles não haviam circuncidado.
6 — ausente —
6 Porque os filhos de Israel caminharam quarenta anos no deserto, até que todas as pessoas, que eram homens de guerra, que saíram do Egito, foram consumidas, porque elas não obedeceram a voz do SENHOR, aos quais o SENHOR jurou que não lhes mostraria a terra, a que o SENHOR jurou aos seus pais que nos daria: uma terra da qual flui leite e mel.
7 Arin guei tana vainy to ari te gima peewee ravainy pempem nar, arin aatai iny guei to ari e Josua te peewee ravainy pempem narari.
7 E os seus filhos, os quais ele levantou em seu lugar, a estes Josué circuncidou, pois eram incircuncisos, porque não os haviam circuncidado ao longo do caminho.
8 Tan nainy te peewee fakap bus arin pempem nar, ana ri na vun iny Isrel faavot kaa faamo to tan Tovaar tsuar, onot te maf a fo pee.
8 E sucedeu que, quando eles terminaram de circuncidar todo o povo, eles permaneceram nos seus lugares no acampamento, até ficarem curados.
9 Ana Tsunaun tsue of to Josua, sa tsue, “Anyo nom ravainy rou a rejiaf na iring te kaa mi mi tan nainy te faarei amin tsoiny gog unya Ijip.” Ai nan a ka te koo of ari na fan to aya na Gilgal, u asangan to te asangan kan iny non ya roman.
9 E o SENHOR disse a Josué: Neste dia eu revolvi de sobre vós a reprovação do Egito. Portanto, o nome do lugar é chamado Gilgal até este dia.
10 Tan nainy te totovaar a taa Isrel unya aya Gilgal tana pan a sikia ta tobeer, a pan a toobing tsun unya panan na Jeriko, ri kat ton fo mamatsiny ka iny makok Nainy Tan Fakats Fatabin tana faa safunuu an fafats nan nainy koman na iifaa.
10 E os filhos de Israel acamparam em Gilgal, e celebraram a páscoa no décimo quarto dia do mês, ao entardecer, nas planícies de Jericó.
11 Ai tan mes nainy u nainy te vaamuan iny ainy bus arin kainy ainy te gian tan puputaa iny Kanan; a kainy ainy to ari a fo fuan monmon, an koinykoiny a sikia ma kaa me tu yis.
11 E eles comeram do velho grão da terra, na manhã seguinte à páscoa, pães ázimos e semente tostada nesse mesmo dia.
12 Ana ri na taa Isrel gim to ma nom bus tu Mana to te poo me jias, san tan ar nainy to aya ri tanik iny ainy fatoobing bus ton kainy ainy te gian fatoobing tan puputaa iny Kanan.
12 E cessou o maná na manhã após eles terem comido do velho grão da terra; os filhos de Israel também não tiveram mais o maná; mas naquele ano eles comeram do fruto da terra de Canaã.
13 Tan nainy te taan fasiru na Josua i Jeriko, sen tsun ana ayei tagei to na isen na mes tsutsuun non matuen ya, ayei te kaa men kirat niman. Josua taan fatoobing naa to tsunia ai na mes to aya ana ayei rangats towa, “Fis ya, anyi na isen na tsoiny puaan tsumam ge, anyi na tafisuan tsumam?”
13 E sucedeu que, quando Josué estava próximo de Jericó, levantou ele os olhos e olhou, e eis que havia lá um homem que se lhe opunha com a sua espada desembainhada em sua mão; e Josué foi até ele e lhe disse: És tu por nós, ou pelos nossos adversários?
14 Ana mes biny ton rangat ten Josua sa tsue, “Anyo sikia ma tsoiny puaan tsumi, ana Nyo kan a gima tafisuan tsumi. San Anyo naa faarei me na tsoiny mumua tan vainy puaan ten Gov.”
14 E ele disse: Não, mas venho agora como capitão do exército do SENHOR. E Josué caiu com a sua face em terra, e o adorou, e disse-lhe: O que diz o meu senhor ao seu servo?
15 Ana Tsunaun tan vainy puaan ten Gov tsue to tsunia, “Fafious ravainy suu nato moum manyi, anyi te tsutsun rom tan puputaan taabos.” Ai Josua kat to na ka te tsue of ya na Tsunaun tan vainy puaan ten Gov.
15 E o capitão do exército do SENHOR disse a Josué: Desata o teu calçado do teu pé; pois o lugar sobre o qual tu estás é santo. E Josué assim o fez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.