Josué 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ACF
1 A fo atouf tana taa Amorait to te gum tatangin na Jodan tan panainy ruk nan na nuaf (west) ana ri kan na fo atouf tana taa Keinan to te gum erer tatangin na Naman nan na Meditereinian ari te nongon te faa mats fi na Tsunaun a aurom iny Jodan sa onot te guas fina fokinai vainy tan mes panainy aurom. Ana koma rari of enato tana sa ari te oraav ir a taa Isrel.
1 E sucedeu que, ouvindo todos os reis dos amorreus, que habitavam deste lado do Jordão, ao ocidente, e todos os reis dos cananeus, que estavam ao pé do mar, que o SENHOR tinha secado as águas do Jordão, de diante dos filhos de Israel, até que passassem, desfaleceu-se-lhes o coração, e não houve mais ânimo neles, por causa dos filhos de Israel.
2 Ana Tsunaun tsue of to Josua sa tsue, “Anyi ma nom ta fats nato ana nyi te kat tu fo pei fats ana nyi te peen u pempem nar mangai Isrel to te agiir tanik non tan nainy te naus osing mi mi na Ijip, ai te onot tan nainy te ruak ami tan puputaa to.”
2 Naquele tempo disse o Senhor a Josué: Faze facas de pedra, e torna a circuncidar segunda vez aos filhos de Israel.
3 Ai Josua kat to na foka te tsue of ya na Tsunaun, ayei pee ots ton pempem nar mangai Isrel tana painy tet te koo bus rori painy tet te vaapee ri.
3 Então Josué fez para si facas de pedra, e circuncidou aos filhos de Israel no monte dos prepúcios.
4 — ausente —
4 E foi esta a causa por que Josué os circuncidou: todo o povo que tinha saído do Egito, os homens, todos os homens de guerra, já haviam morrido no deserto, pelo caminho, depois que saíram do Egito.
5 — ausente —
5 Porque todos os do povo que saíram estavam circuncidados, mas a nenhum dos que nasceram no deserto, pelo caminho, depois de terem saído do Egito, haviam circuncidado.
6 — ausente —
6 Porque quarenta anos andaram os filhos de Israel pelo deserto, até se acabar toda a nação, os homens de guerra, que saíram do Egito, e não obedeceram à voz do Senhor; aos quais o Senhor tinha jurado que lhes não havia de deixar ver a terra que o Senhor jurara a seus pais dar-nos; terra que mana leite e mel.
7 Arin guei tana vainy to ari te gima peewee ravainy pempem nar, arin aatai iny guei to ari e Josua te peewee ravainy pempem narari.
7 Porém em seu lugar pôs a seus filhos; a estes Josué circuncidou, porquanto estavam incircuncisos, porque os não circuncidaram no caminho.
8 Tan nainy te peewee fakap bus arin pempem nar, ana ri na vun iny Isrel faavot kaa faamo to tan Tovaar tsuar, onot te maf a fo pee.
8 E aconteceu que, acabando de circuncidar a toda a nação, ficaram no seu lugar no arraial, até que sararam.
9 Ana Tsunaun tsue of to Josua, sa tsue, “Anyo nom ravainy rou a rejiaf na iring te kaa mi mi tan nainy te faarei amin tsoiny gog unya Ijip.” Ai nan a ka te koo of ari na fan to aya na Gilgal, u asangan to te asangan kan iny non ya roman.
9 Disse mais o Senhor a Josué: Hoje retirei de sobre vós o opróbrio do Egito; por isso o nome daquele lugar se chamou Gilgal, até ao dia de hoje.
10 Tan nainy te totovaar a taa Isrel unya aya Gilgal tana pan a sikia ta tobeer, a pan a toobing tsun unya panan na Jeriko, ri kat ton fo mamatsiny ka iny makok Nainy Tan Fakats Fatabin tana faa safunuu an fafats nan nainy koman na iifaa.
10 Estando, pois, os filhos de Israel acampados em Gilgal, celebraram a páscoa no dia catorze do mês, à tarde, nas campinas de Jericó.
11 Ai tan mes nainy u nainy te vaamuan iny ainy bus arin kainy ainy te gian tan puputaa iny Kanan; a kainy ainy to ari a fo fuan monmon, an koinykoiny a sikia ma kaa me tu yis.
11 E, ao outro dia depois da páscoa, nesse mesmo dia, comeram, do fruto da terra, pães ázimos e espigas tostadas.
12 Ana ri na taa Isrel gim to ma nom bus tu Mana to te poo me jias, san tan ar nainy to aya ri tanik iny ainy fatoobing bus ton kainy ainy te gian fatoobing tan puputaa iny Kanan.
12 E cessou o maná no dia seguinte, depois que comeram do fruto da terra, e os filhos de Israel não tiveram mais maná; porém, no mesmo ano comeram dos frutos da terra de Canaã.
13 Tan nainy te taan fasiru na Josua i Jeriko, sen tsun ana ayei tagei to na isen na mes tsutsuun non matuen ya, ayei te kaa men kirat niman. Josua taan fatoobing naa to tsunia ai na mes to aya ana ayei rangats towa, “Fis ya, anyi na isen na tsoiny puaan tsumam ge, anyi na tafisuan tsumam?”
13 E sucedeu que, estando Josué perto de Jericó, levantou os seus olhos e olhou; e eis que se pôs em pé diante dele um homem que tinha na mão uma espada nua; e chegou-se Josué a ele, e disse-lhe: És tu dos nossos, ou dos nossos inimigos?
14 Ana mes biny ton rangat ten Josua sa tsue, “Anyo sikia ma tsoiny puaan tsumi, ana Nyo kan a gima tafisuan tsumi. San Anyo naa faarei me na tsoiny mumua tan vainy puaan ten Gov.”
14 E disse ele: Não, mas venho agora como príncipe do exército do SENHOR. Então Josué se prostrou com o seu rosto em terra e o adorou, e disse-lhe: Que diz meu senhor ao seu servo?
15 Ana Tsunaun tan vainy puaan ten Gov tsue to tsunia, “Fafious ravainy suu nato moum manyi, anyi te tsutsun rom tan puputaan taabos.” Ai Josua kat to na ka te tsue of ya na Tsunaun tan vainy puaan ten Gov.
15 Então disse o príncipe do exército do Senhor a Josué: Descalça os sapatos de teus pés, porque o lugar em que estás é santo. E fez Josué assim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.