João 13

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tamanainy u nainy Guainy iny Fakats Fatabin ai tovei roman Jisas natiny ton nainy Tsunia te siruu ename te naus osing fi non Ya na monaagits to ana Ayei te naa fi en ten Taman. Ayei mangiir fiisok ir vainy fasito Tsunia fatoobing tana monaagits to ana Ya mangiir fiisok kainy ratuari onot tan fafakap nan nainy mat Tsunia.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Jisas an matisian Tsunia gum iny ainy ror tan sewaan tana ananerof. Ai Vinasaar faan iny ton fakats tsuan ten Judas a guei tsoiny ten Saimon Iskariot ma faan iny naa ya Jisas nimar a vainy ma atsuiny famat ari Ya.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Jisas nat faamuainy e Taman te fainy Yan fo mamatsiny parits, Ya naten nato, Ayei te poo fi me ten Gov ana Ayei kan te naa fi naa non ten Gov.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Ai Jisas tsun osing to na taran fious ton vau Tsuan iny jiarasan ana Ya pous iny ton sapsap Tsuan.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ana Ya tsiiu iny to na aurom koman a kepaa na faakok ana Ya tanik iny garus ton mour matisian Tsunia ana Ya sap faparak ratuari fiisen men sapsap te popous iny Ya, kat to te faarei non a binun tan tsoiny binun.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ya naa mito ten Saimon Pita ai Saimon Pita tsue to na ka Tsunia, “Fiisia Anyi komainy garus kainy rom a mou vanyo ge Tsunaun?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyi gim rom ma natiny a ka te kat Ronyo tovei roman, sana nyi nai natem marom vou.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Pita baainy sa tsue na ka, “Anyi gim on rom ma garus oiny a mou vanyo!”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Saimon Pita biny Towa sa tsue na ka, “Tsunaun, garus tsuiny korei vaare na mou vanyo, garus me na nimau ana patsu vanyo kan!”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jisas tsue to, “E sei na mes te sisiuf ee te kaamos faavot ovei nanon ana ya te gima onot ma sisiuf pis a tsivon, sana ayei te onot non ma garus tsuiny a moun nainy te kookuaf non ya. A fokinai tsumi ton kaamos sana isen tsumi na sikia.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 (Jisas nat faamuan iny e sei te faan iny non Ya nimar vainy te nai atsuiny ror Ya, ka te tsue fi ya nei, “A fokinai tsumin kaamos, sana isen tsumi na sikia.”)
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Te garus fakap bus Ya na mou rari Jisas vau fatabiny pis ton vau iny jiarasan Tsunia ana Ya tabin fatabin enaa to tana pan Tsunia tana taran. “Fiisia, ami nat kan iny rom a ka te kat Anyo tsumi?” rangat fi Ya.
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 “Mi koo Vanyo na Tsoiny Tatagaa Ot ana Tsunaun te toobing non te tsue fi mi, tana saa Anyo tsun to.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Anyo na Tsunaun tsumi ana Tsoiny Tatagaa Ot, ana Nyo te see garus tsuiny rou a fo mou mami. Jesan, ami kan ma fauf a tsivom am garus ton fo isiseiny mou tsumi.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Nyo faatok bus mamin kat Tsonyo to te fauf finy Anyo na Tsivou, ma kat kan fi mi jesan te kat fi Nyo tsumi.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Nyo tsue faman of maromi a sikia ta isen ta tsoiny binun te karap fafis iny non a tsoiny tatagaa ot tsuan, ge na tsoiny gogovet vegiau te karap fafis iny non a mes te jiats naa non ya.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Mi nat bus iny a man nana fo kat to kat yam, ma nai kaa mimi na paparaa tsian te kat fi romi tsuri.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “Nyo gim rou ma tsue tsuk mami faavot Nyo nat rarori na vainy te pisainy Anyo. San vegiau tan Vegiau Ten Gov ma ruak iny man me,
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Nyo tsue of bus mamin foka to tabuiny tapokaa non ya sai te ruak nats non ya, mi nai faaman Varonyo, Anyo na Ayei, a Mes to te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Nyo tsue faman of maromi, e sei te faarof non a mes te jiats mi Ronyo ee, te faarof kainy Varonyo, ai sei te faarof Varonyo ee, te faarof non a mes to te jiats Vaminyo.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Te vegiau fakap bus iny e Jisas a ka to, ana Ayei kaa miton koma patang koman Ya ana Ya tsue faruak to tsuri na fokinai, “Nyo tsue faman of maromi a isen fapoopoan namami nai faan iny Varonyo nimar a vainy ma nai atsuiny vanyo ri.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Rin matisian fi mamatoong rato fapoopoan narari, ri fapinpin iny to e sei te tsue tsuk iny non Ya ee.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Jon a matisian to te mangiir fiisok non e Jisas gumgum en panan Ya.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Saimon Pita fasisiraa faamo of tsuiny vanyo sa tsue na ka, “Rangats, sei to aya te tsue tsuk iny non ya ee?”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Ana nyo fasak fasiruu naa to panan e Jisas ana nyo rangats Towa, “Tsunaun, e sei fatoobing to ayei ee?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyo nai fabub rou a painy koinykoiny to koman kobuu Nyo te faan iny ya tsunia ayei nan a mes.” Ana Ya nom to na painy koinykoiny sa fabub ya ana Ya faan iny towa ten Judas a guei tsoiny ten Saimon Iskariot.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te nom e Judas a painy koinykoiny to ai Satan sof towa sa tagaa ot iny ya. Jisas tsue to tsunia, “Veesau tsun kat a ka te komainy kat rom anyi!”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Sana sikia ta isen tsuri te kaa tana taran ma nat kat fei sen Jisas tsue iny a ka to tsunia ei.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Judas, ayei na tatagaa ot tana poraa moni mam mes matisian pon iny to Jisas te tsue of ya ma nai foiny ta ka te komainy romam nan guainy, ge te tsue of ya ma faan ir yan vainy aaruts ta ka.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Judas ainy to na painy koinykoiny sa tafuts veesau tsun en. Te voiny busen ana ya tafuts to.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Te tafuts bus na Judas, ai Jisas tsue to, “U nainy te nom non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes men asangan iny vamarits ruak nats non, an Siinaiv ten Gov te nai afis Varonyo ai Gov te nom kainy asangan iny vamarits, tana saa ito tan fo mamatsiny ka to te nai ruak non Tsonyo.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ai to te pokei Ronyon asangan iny vamarits ten Gov, Gov patsukanen nai pokei non a asangan iny vamarits tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, ana Ayei kat veesau tsuiny non ya.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Fuainy guei Tsiau, Nyo nai kaa taataun tsun fiisen maromi. Mi te nai sainy vavis Vanyo to te tsue of Anyo rin tsoiny mumua tana taa Jiu, sin tovei Nyo tsue of maromi, ‘Tana pan te naa Ronyo mi gim rom ma naa me.’
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 A faun a foun to te tsue faparits of marom yam mi ma mangiir isiseiny mes. To te mangiir fi Nyo mi, jesan mi ma mangiir isiseiny mes.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 To te kaa mirom min mangiir tan isiseiny mes a fokinai faavot te nat maromi, amin fuainy matisian Tsonyo.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Saimon Pita rangats Towa, “Fei te naa fi rom Anyi ei Tsunaun?” Jisas biny towa sa tsue na ka, “Nyi gim rom ma vovou on Vanyo tan ar nainy to tana pan te naa Ronyo sin vou, nyi nai vovou Varonyo.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 “Tsunaun, kat fei ma gima vovou im roman ei?” te rangat fi Pita. “Nyo kakoun you ma mat of Manyi!”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Anyi kakoun faman rom ma mat of Vanyo? Nyo tsue faman of marom anyi tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.